Σημειώνεται πως σύμφωνα με δύο δημοσκοπήσεις που έγιναν γνωστές λίγες ώρες πριν την ημέρα των εκλογών, ο Μπολσονάρου προηγείται με ποσοστά 54% και 55%, ενώ ο δεύτερος Αντάντζ καταφέρνει ποσοστά του 45% και 46%. Αξίζει επίσης να σημειωθεί πως ο τρίτος του πρώτου γύρου, υποψήφιος της κεντροαριστεράς, Σίρου Γκόμες, επέλεξε να μη δώσει καμία κατεύθυνση τους ψηφοφόρους του, αφήνοντάς τους να επιλέξουν μεταξύ των δύο υποψηφίων.
Ο Μπολσονάρου έχει προκαλέσει μεγάλες αντιδράσεις για τις ρατσιστικές και νεοφιλελεύθερες απόψεις του, ενώ είναι και νοσταλγός της στρατιωτικής δικτατορίας. Όπως έγραψε ο Νόαμ Τσόμσκι σε πρόσφατο άρθρο, που μετέφρασε το TPP στα ελληνικά, «ο Bolsonaro συστήνεται ως ένας σκληρός και βάρβαρος απολυταρχικός πολιτικός, θαυμαστής της στρατιωτικής δικτατορίας, ο οποίος θα αποκαταστήσει «την τάξη». Μέρος της γοητείας του είναι ότι εμφανίζεται ως ένας αντισυστημικός πολιτικός, που θα διαλύσει το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο πολλοί Βραζιλιάνοι απεχθάνονται δικαιολογημένα. Είναι το τοπικό αντίστοιχο στην πικρή αντίδραση μεγάλου μέρους του κόσμου στις επιπτώσεις της νεοφιλελεύθερης επίθεσης της προηγούμενης γενιάς. Ο Μπολσονάρου ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει τίποτα για τα οικονομικά, αφήνοντας τον τομέα αυτό στον οικονομολόγο Πάουλο Γκουέντες, έναν υπερφιλελεύθερο της σχολής του Σικάγο.
Ο Γκουέντες έχει μία ξεκάθαρα διατυπωμένη λύση για τα προβλήματα της Βραζιλίας: «ιδιωτικοποιούμε τα πάντα», όλες τις κρατικές υποδομές (Veja, 22 Αυγούστου), προκειμένου να πληρώσουμε τα χρέη προς τα κοράκια που γδύνουν τη χώρα. Κυριολεκτικά τα πάντα, εξασφαλίζοντας ότι η χώρα θα κατρακυλήσει στην ασημαντότητα και θα καταντήσει άθυρμα στα χέρια των πολύ πλούσιων και των ισχυρών οικονομικών θεσμών. Ο Guedes εργάστηκε για κάποια περίοδο στη Χιλή κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του Πινοσέτ, λοιπόν ίσως είναι χρήσιμο να θυμηθούμε τα αποτελέσματα που πρώτου πειράματος του νεοφιλελευθερισμού της Σχολής του Σικάγο»
Ο Χαντάντ, από την άλλη, είναι ο πρώην υπουργός Παιδείας της κυβέρνησης των Εργατικών του Λούλα. Η υποψηφιότητα του αποφασίστηκε έναν μήνα πριν τις κάλπες, όταν έγινε γνωστό ότι απαγορεύεται στον Λούλα να κατάβει στις εκλογές, καθώς βρίσκεται στη φυλακή για υπόθεση διαφθοράς.
Στο παρελθόν, ο Μπολσονάρου έχει εκφράσει πολλές φορές τις ρατσιστικές, ομοφοβικές και μισογυνικές απόψεις του. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το telesur, έχει τονίσει ότι θα προτιμούσε ο γιος του να πεθάνει, από το να είναι ομοφυλόφιλος, έχει επιτεθεί σε γυναίκα γερουσιάστρια λέγοντας ότι «είναι πολύ άσχημη για να έχει την τιμή να βιαστεί» και έχει εκφραστεί υπέρ των βασανιστηρίων.
Όπως έχει εξηγήσε ο δημοσιογράφος, Γκλεν Γκρίνγουοντ με εκτενές άρθρο του που έχει φιλοξενήσει το TPP, οι πολιτικές προτάσεις του ήταν ακόμη περισσότερο ενοχλητικές. Τα δυτικά ΜΜΕ τον αποκαλούν συχνά «Τραμπ της Βραζιλίας» αλλά αυτό είναι εντελώς ανακριβές γιατί υποβιβάζει κατά πολλές τάξεις μεγέθους την περίπτωσή του. Σε ταμπεραμέντο, ιδεολογία και προσωπική ιστορία ο Μπολσονάρου, που ήταν λοχαγός του στρατού κατά τη διάρκεια της 21χρονης διαβόητης στρατιωτικής δικτατορίας της Βραζιλίας, είναι πολύ πιο κοντά στον πρόεδρο των Φιλιππίνων, Ροντρίγκο Ντουέρτε (Rodrigo Duterte), ή στον Αιγύπτιο δικτάτορα, στρατηγό Αμπντέλ Ελ-Σίσι (Abdel El-Sisi) παρά στον Τραμπ.
Η βασική λύση του για την μεγάλη εγκληματικότητα της χώρας είναι να στείλει το στρατό και την αστυνομία στις φαβέλες και να τους δώσει «λευκή επιταγή» να δολοφονήσουν αδιάκριτα οποιονδήποτε υποπτεύονται ότι είναι εγκληματίας, αναγνωρίζοντας ότι πολλοί αθώοι θα πεθάνουν στη διαδικασία. Έχει κατακρίνει τέρατα σαν τον Πινοσέτ της Χιλής και τον Φουτζιμόρι του Περού επειδή δεν εξόντωσαν περισσοτερους εσωτερικούς αντιπάλους. Έχει υποστηρίξει ότι συστημικοί Βραζιλιάνοι πολιτικοί πρέπει να θανατωθούν. Θέλει να ευνουχίσει χημικά σεξουαλικούς εγκληματίες. Σε όλες τις απόψεις η απαίσια στρατιωτική δικτατορία που κατέλαβε τη Βραζιλία και κυβέρνησε για 21 χρόνια με την υποστήριξη των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο όνομα του αντικομμουνιστικού αγώνα, βασανίζοντας και εκτελώντας συνοπτικά διαφωνούντες, είναι το προσωπικό του μοντέλο διακυβέρνησης.