![](https://thepressproject.gr/app/uploads/2023/04/χαι-λαιφ.jpg)
Ο Νίκος Μπελαβίλας, που είναι καθηγητής στο ΕΜΠ και διεθύνει το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος, ενημερώνει για την παραπάνω εξέλιξη μέσα από ανάρτησή του στα social media, αναφέροντας:
«Οριστικό τέλος στην καταστροφή του Σινέ «Χάι-Λάιφ» στον Πειραιά με απόφαση καταπέλτη του Συμβουλίου της Επικρατείας. Είναι μία αδιαμφισβήτητη μεγάλη επιτυχία των πενήντα πολιτών που προσέφυγαν το 2021 στο συνταγματικό δικαστήριο για τη διάσωση του κτιρίου. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και ο Δήμος Πειραιά είχαν εκδώσει «νύχτα» μία υπουργική απόφαση και μία οικοδομική άδεια οι οποίες ακύρωναν την κήρυξη του μοναδικού διατηρητέου κλειστού κινηματογράφου της πόλης. Η άμεση κινητοποίηση των περιοίκων σταμάτησε τις μπουλντόζες και στη συνέχεια η καμπάνια και η προσφυγή οδήγησαν σε αυτή τη σημαντική νίκη για τα πολιτιστικά μας μνημεία.
»Με την υπ’ αρ. 2284/2022 απόφαση του ΣτΕ ακυρώνεται ο αποχαρακτηρισμός του κινηματογράφου όπως και η άδεια καταστροφής του, επιβάλλεται δε η διατήρηση της χρήσης του με βάση την αρχική απόφαση του 1986. Το υψηλής αρχιτεκτονικής κτίριο με κινηματοθέατρο στο ισόγειο κτίστηκε το 1924 με σχέδια του αρχιτέκτονα του Μεσοπολέμου Βασίλη Τσαγκρή. Εκεί έκανε πρεμιέρα η πρώτη ομιλούσα ταινία ενώ στους ορόφους στεγάστηκε το Παρθεναγωγείον Αφων Παπακώστα. UnmuteRemaining Time -0:00 Fullscreen Τώρα είναι η ώρα για το επόμενο βήμα. Δίπλα το κίνημα για την προστασία των ιστορικών σινεμά της Αθήνας έρχεται η αναβίωση των τριών του Πειραιά: Σινέ «Χάι-Λάιφ», Σινέ «Καλλιφόρνια» και Σινέ «Φαντάζιο». Θα τα καταφέρουμε…»
Με νέα τοποθέτησή της, αυτή τη φορά απαντώντας σε ερώτηση της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος», η Λίνα Μενδώνη ισχυρίζεται εκ νέου ότι είναι εκτός των αρμοδιοτήτων της το θέμα των ιστορικών σινεμά του κέντρου της Αθήνας, ενώ επιστρέφει στη ρητορική του… 2012 για τα καμένα σινεμά «Απόλλωνας» και «Αττικόν» σε μια φθηνή απόπειρα να χρεώσει στις αντιμνημονιακές διαδηλώσεις την υποβάθμιση του κέντρου της πρωτεύουσας.
Η ανακοίνωση
Η εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΤΥΠΟΣ δια του προϊσταμένου του πολιτιστικού της τμήματος, κ. Κ. Ζαλίγκα , υπέβαλε προς την υπουργό Πολιτισμού και Αθλητισμού Λίνα Μενδώνη, την ακόλουθη ερώτηση: «Κυρία υπουργέ, γνωρίζουμε ότι η διάσωση του Ιντεάλ, του Άστορ και της Ίριδας είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Περιβάλλοντος. Η δική σας γνώμη ως υπουργός Πολιτισμού και ως απλός κάτοικος αυτής της πόλης και χώρας ποια είναι; Αξίζει να χαθούν τρία τοπόσημα ακόμη, με τόσο μεγάλη ιστορία (το Ιντεάλ λειτουργεί εδώ και 101 χρόνια), για να ανεγερθούν ξενοδοχεία, γραφεία ή οτιδήποτε άλλο που στερεί από τους κατοίκους ένα ακόμα σημείο συνάντησής τους στην πόλη; Προτίθεστε να αναλάβετε κάποια πρωτοβουλία για να μην αλλάξει η χρήση τους;».
Προφανώς, ως Υπουργός Πολιτισμού και Αθλητισμού και ως πολίτης, είμαι απολύτως υπέρ της διατήρησης της χρήσης και λειτουργίας όλων των ιστορικών κινηματογράφων, στο κέντρο της Αθήνας. Όταν, στις 12 Φεβρουαρίου 2012, δεκάδες κτήρια παραδόθηκαν στον βανδαλισμό και στις φλόγες, ανάμεσά τους και οι δυο ιστορικοί και διατηρητέοι κινηματογράφοι ΑΠΟΛΛΩΝ και ΑΤΤΙΚΟΝ, η καταστροφή στο πολιτιστικό απόθεμα αλλά και στη μνήμη της πόλης μας ήταν ανήκεστη.
Το λαμπρό διατηρητέο κτήριο το οποίο φιλοξενούσε τις δύο αίθουσες είχε κτιστεί σε σχέδια του Ερνέστου Τσίλερ-1870-81). Από τότε η οδός Σταδίου σκοτείνιασε. Εμειναν τα καμένα ερείπια, τα χάσκοντα παράθυρα να μας θυμίζουν ότι ο αστικός ιστός των Αθηνών δε μπορεί να αφήνεται στον καιρό…
Παρά τις άοκνες προσπάθειες της κυβέρνησης και τις θεσμικές διευκολύνσεις που ανέλαβε για την επαναλειτουργία τους, οι λινάτσες, στην πρόσοψή τους, μετά από έντεκα ολόκληρα χρόνια, δεν πληγώνουν μόνον εμάς ως πολίτες αλλά και το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Αν διακοπεί η λειτουργία του ΙΝΤΕΑΛ -αν και διαβάζω ότι υπάρχει σαφής δέσμευση για την εξακολούθηση της λειτουργίας του- και του ΑΣΤΟΡ, θα αλλοιωθεί έτι μάλλον ο χαρακτήρας του ιστορικού κέντρου, που έχει ήδη πολύ κακοποιηθεί. Η Αθήνα, ως ζωντανός οργανισμός, πρέπει να εξελίσσεται, διατηρώντας τα τοπόσημά της, όχι ως νοσταλγική ανάμνηση αλλά ως ιμάντα σύνδεσης του παρελθόντος με το μέλλον της.
Η συνέχιση της λειτουργίας των κινηματογραφικών αιθουσών μπορεί να αποδώσει υπεραξία, στην όποια αξιοποίηση των κτηρίων που τα περιβάλλουν. Την ΙΡΙΔΑ, στη γωνία Ιπποκράτους και Ακαδημίας, την θυμάμαι από τα φοιτητικά μου χρόνια, ως αίθουσα πανεπιστημιακής διδασκαλίας.
Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν επιτρέπει στο ΥΠΠΟΑ να κηρύξει εν χρήσει, κάποιο κτήριο, παρά μόνον εάν το συγκεκριμένο έχει κηρυχτεί μνημείο βάσει των διατάξεων του νόμου ν. 4858/2021 περί προστασίας των αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς.
Στις περιπτώσεις των τριών κινηματογράφων δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος για την κήρυξη τους ως μνημεία. Η αρμοδιότητα κήρυξης-χρήσης ενός κτηρίου ανήκει στο Υπουργείο Περιβάλλοντος.
Αποτελεί επιθυμία όλων μας , όσων μεγαλώσαμε και ζούμε εδώ, η Αθήνα να διατηρήσει την ιστορική της φυσιογνωμία και το άυλο πολιτιστικό της απόθεμα, μέρος των οποίων αποτελούν οι αίθουσες και των πέντε κινηματογράφων. Δεν θέλουμε να αποκοπούν από τη ζώσα πραγματικότητα της πόλης μας