Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι το ζήτημα της πυραντοχής των καθισμάτων αποτελούσε εξαρχής ανοικτό και κρίσιμο πεδίο διερεύνησης. Σύμφωνα με τα συμπεράσματα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, η φωτιά που εκδηλώθηκε δεν εμφάνισε ασυνήθιστη ένταση ή ταχύτητα εξάπλωσης. Αντίθετα, η συμπεριφορά της χαρακτηρίζεται συμβατή με πυρκαγιά που τροφοδοτήθηκε αποκλειστικά από την ταπετσαρία, τα εξαρτήματα και τα δομικά υλικά του ίδιου του βαγονιού, χωρίς ενδείξεις χρήσης επιταχυντή.
Η απουσία οποιουδήποτε συστήματος πυρόσβεσης –ενεργού ή αυτόματου– είχε ως αποτέλεσμα η φωτιά να εξελιχθεί ανεμπόδιστα, καταστρέφοντας κάθε εύφλεκτο υλικό. Περίπου 35 με 40 λεπτά μετά την έναρξή της, οι φλόγες είχαν εξαπλωθεί σε μεγάλο μέρος του βαγονιού, ενώ έως τις 00:40 είχαν καλύψει πλήρως το μήκος του Β2, πριν αρχίσουν να σβήνουν σταδιακά λόγω έλλειψης καύσιμης ύλης.
«29 από τα 57 θύματα αναφέρονται ως “απανθρακωμένα” στις επίσημες μεταθανάτιες εκθέσεις. Από αυτά τα 29 θύματα (+1 για συνολικά 30 αν συμπεριλάβουμε το 57ο αγνοούμενο άτομο), υπάρχουν αρκετά στοιχεία που υποστηρίζουν τη διαπίστωση ότι 5 άτομα είχαν επιζήσει από τις αρχικές κρούσεις αλλά δεν μπόρεσαν να διαφύγουν ενώ η φωτιά εξαπλώθηκε προς την παγιδευμένη θέση τους. Επιπλέον, υπάρχουν ενδείξεις που υποστηρίζουν την υπόθεση ότι άλλα 2 (έως πιθανώς 4) θύματα θα μπορούσαν να ήταν ζωντανά ταυτόχρονα και στη συνέχεια να έχασαν τη ζωή τους στη φωτιά» αναφέρει συγκεκριμένα το πόρισμα.
Διαβάστε ολόκλητη την έκθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ