του Θάνου Καμήλαλη

Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών τη Δευτέρα, ο Χρήστος Αβραμίδης ρώτησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο το εξής απλό: «Στο ναυάγιο της Χίου το Λιμενικό έκανε επιχείρηση διάσωσης ή αποτροπής;». Μία πολύ απλή ερώτηση, απαντιέται και με μία λέξη.

Ο Παύλος Μαρινάκης απαντάει: «Η δουλειά του Λιμενικού είναι να προστατεύει τα σύνορά μας και να αποτρέπει, με βάση τα όσα προβλέπει ο νόμος και χωρίς να θέτει σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές, με δική του ευθύνη, την παράνομη είσοδο στη χώρα μας, ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν το σχετικό δικαίωμα. Αυτή είναι η έννοια της παράνομης εισόδου. Υπάρχουν κάποιοι οι οποίοι πιστεύουν ότι πρέπει κάθε φορά που πάει κάποιος να προσεγγίσει τα χωρικά μας ύδατα να τον αφήνουμε να περάσει μέσα. Γι΄ αυτό και κάποιοι εξ αυτών έφτασαν να κυβερνάνε τον τόπο και να έχουμε 80% παραπάνω παράνομους μετανάστες στη χώρα. Εμείς δεν ανήκουμε σε αυτούς. Από εκεί και πέρα, όταν υπάρχει μια τέτοια επιχείρηση, καθήκον του Λιμενικού Σώματος είναι, όσο παραπάνω μπορεί, παραπάνω πολλές φορές και από τα όρια των δυνατοτήτων των ανθρώπων αυτών, να σώζουν και ανθρώπινες ζωές. Είναι τόσο απλό, δεν είναι εύκολο, είναι σύνθετο, είναι δύσκολο, γι΄ αυτό η δουλειά των ανθρώπων αυτών είναι πάρα πολύ κρίσιμη για την υπηρέτηση αυτού του σκοπού. Και, το ξαναλέω: Είναι θέμα οπτικής. Η δική μας οπτική είναι ότι τα σύνορα υπάρχουν, ειδικά τα θαλάσσια σύνορα, η αυτονόητη οπτική, θα έλεγα εγώ, και πρέπει να φυλάσσονται.».

Ο Αβραμίδης εύλογα επιμένει, σημειώνοντας ότι με βάση το Διεθνές Δίκαιο, αφού η προσφυγική λέμβος είναι εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, η μόνη νόμιμη επιχείρηση του Λιμενικού θα ήταν αυτή της διάσωσης. Ρωτάει: «Τώρα παραδεχθήκατε μόλις ότι η επιχείρηση ήταν αποτροπής; Σωστά καταλάβαμε;»

Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος υποστηρίζει ότι «δεν είπε κάτι τέτοιο», πριν ξεκινήσει, ως είθισται, επίθεση στον συγκεκριμένο δημοσιογράφο. «Όσο κι αν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ψευδείς εντυπώσεις, σας είπα τι προβλέπει ο νόμος, τι πρέπει να κάνει το Λιμενικό Σώμα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει. Είπα ακριβώς αυτή τη φράση. Άρα όταν κάποιος προσπαθεί να εισβάλει δεν έχει εισβάλει. Σας παρακαλώ πολύ να μην παραποιείτε τα λόγια μου, γιατί κάποια στιγμή μπορεί να υποστείτε και τις συνέπειες του νόμου, έτσι; Γιατί αυτό που κάνετε είναι ποινικό να ξέρετε. Δηλαδή, λέγεται “παραποίηση των δεδομένων”. Και να ξέρετε ότι υπάρχουν και όρια, τα οποία πολλές φορές τα έχετε ξεπεράσει. Και επειδή πέραν όλων των άλλων έχω και τη νομική ιδιότητα, σας παρακαλώ πολύ να προσέχετε, γιατί κάποια στιγμή θα αναγκαστώ και εγώ να κινηθώ νομικά. Να είστε πολύ προσεκτικός, δεν έχετε τον λόγο, έτσι; Και δεν θα σπιλώνετε ούτε πρόσωπα, ούτε κανέναν. Αρκετά με την ασυλία σας. Δεν έχετε τον λόγο».

Η κατρακύλα συνεχίστηκε με προσβολές: «Σε περίπτωση που δεν ανακαλέσετε αυτό το οποίο είπα, θα εξετάσω και εγώ τα μέσα τα οποία έχω, γιατί κάπως πρέπει να προστατευτώ από τις λαθροχειρίες σας. Μην… είστε και θρασύδειλος, πέραν όλων των άλλων. Εκτός από θρασύς είστε και δειλός. Είπατε πριν από λίγο, ευτυχώς όλα αυτά είναι on record, ότι πριν από λίγο παραδέχτηκα κάτι. Και τώρα που καταλάβατε τι είπατε και τις συνέπειες αυτού που είπατε, είπατε ότι απλά ρωτήσατε».

Το αντιδημοκρατικό κρεσέντο του κυβερνητικού εκπροσώπου καταλήγει με τη φράση «μπορεί να μην πρέπει να δώσουμε αξία σε ανθρώπους όπως εσείς, που είστε σε εντεταλμένη υπηρεσία». Κι αν κάτι είναι μηνύσιμο από αυτόν τον διάλογο, είναι οι επιθέσεις και οι ύβρεις του κυβερνητικού εκπροσώπου.

Η αλήθεια είναι ο Παύλος Μαρινάκης δεν μπορεί να απαντήσει στο συγκεκριμένο ερώτημα, γιατί προσπαθεί να υποστηρίξει παράλληλα και το ότι «προστατεύουμε τα σύνορα, αποτρέπουμε την είσοδο παράνομων στη χώρα» και ότι δεν κάνει παράνομες, βάσει Διεθνούς Δικαίου, επαναπροωθήσεις προσφύγων. Δεν γίνονται και τα δύο, γι αυτό ποτέ κανένα κυβερνητικό στέλεχος δεν έχει εξηγήσει τη διαδικασία μέσω της οποίας επιτυγχάνεται η αποτροπή και η «προστασία» από βάρκες με κατατρεγμένους. Συν τοις άλλοις, εδώ μιλάμε για ένα ναυάγιο που έγινε πολύ κοντά στις ακτές της Χίου, δεν τίθεται κανένα θέμα χωρικών υδάτων. Έτσι ο κυβερνητικός εκπρόσωπος καταλήγει να χορεύει καλαματιανό στην ενημέρωση, μιλώντας πρώτα για αποτροπή, μετά παράλληλα για διάσωση, μετά για θέμα οπτικής, μετά για εισβολή και μετά να απειλεί για μήνυση.

Την επόμενη μέρα μάλιστα, εμφανίστηκε στον ΑΝΤ1, σε φιλικό όπως φάνηκε περιβάλλον, για να παραπονεθεί για τον δημοσιογράφο που τον ενοχλεί στις ενημερώσεις, λέγοντας ωμά ψέματα (ότι δήθεν κόβει τις απαντήσεις του κατά το δοκούν) και πετώντας θεωρίες συνωμοσίας, για «ένα κύκλωμα που δρα σε διάφορα Μέσα και εξυπηρετεί διάφορα συμφέροντα», με στόχο «την αποσταθεροποίηση». Εκτός από αυτό το «κύκλωμα» που κάνει το έγκλημα της κριτικής και της ενημέρωσης απέναντι στα κυβερνητικά αφηγήματα, στο στόχαστρο του Μαρινάκη βρίσκονται πλέον και «δυο, τρεις σατιρικές δήθεν εκπομπές που υπάρχουν στην ελληνική τηλεόραση και κάνουν την πιο χυδαία προπαγάνδα».

Ανακοίνωσε κιόλας ότι θα κάνουν και «συνέδριο για την παραπληροφόρηση» παρουσία και του Κυριάκου Μητσοτάκη, ενώ θα δώσει μάχη ενάντια στην προπαγάνδα, «στα σχολεία και στην κοινωνία». Εξαιρετική ιδέα το «συνέδριο για την παραπληροφόρηση». Μπορούν να καλέσουν και τον Στέλιο Πέτσα, πατέρα της γνωστής λίστας, την «Ομάδα Αλήθειας», τον Άρη Πορτοσάλτε και τον Γιάννη Πρετεντέρη, για μία σφαιρική ανάλυση της φίμωσης της αλήθειας της κυβέρνησης στη χώρα που βρίσκεται εδώ και χρόνια στον πάτο της Ελευθερίας του Τύπου στην Ε.Ε.

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος επιτίθεται στον δημοσιογράφο, επειδή κάνει ενοχλητικές ερωτήσεις. Ο Αβραμίδης το μόνο πράγμα που κάνει είναι να ρωτάει και να επιμένει ώστε να πάρει απάντηση. Οι ερωτήσεις ενός δημοσιογράφου πάντα είναι καλύτερες όταν δεν αρέσουν στον πολιτικό. Ο Μαρινάκης μόνιμα τον ειρωνεύεται, αναφέρεται στην πολιτική τοποθέτηση ώστε να πλήξει την αξιοπιστία του δημοσιογράφου, ενίοτε καταφέυγει σε χαρακτηρισμούς, πλέον τον απειλεί και με μηνύσεις, για ένα αδίκημα που μόνο ο ίδιος έχει καταλάβει.

Υπάρχει πάντα κάτι αστείο στα διαδοχικά «έχω απαντήσει» του Μαρινάκη, κάτι γκροτέσκο στον τρόπο που εκφράζεται απέναντι στον ενοχλητικό δημοσιογράφο αλλά και κάτι πολύ σοβαρό στο πώς η κυβέρνηση, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου της, αντιλαμβάνεται την Ελευθερία του Τύπου. Η ακροδεξιά άλλωστε συνδυάζει αυτά τα χαρακτηριστικά.

Μέσω της συμπεριφοράς του στον Χρήστο Αβραμίδη λοιπόν, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος δίνει σημαντικές απαντήσεις. Απαντά για το πώς αντιλαμβάνεται η κυβέρνηση Μητσοτάκη την κριτική, τη μη ελεγχόμενη δημοσιογραφία, την πραγματική λογοδοσία. Εκθέτει τον τραμποειδή της χαρακτήρα, το πόσο ψεύτικο είναι το προφίλ των «άριστων φιλελεύθερων» που επιμένουν να καλλιεργούν μέσω των περισσότερων ΜΜΕ, τον καθεστωτισμό της. Αποκαλύπτει, τέλος, το πόσο εύθραυστη είναι η επίσημη εκδοχή του Λιμενικού για το ναυάγιο στη Χίο, που δεν επιβεβαιώνεται με κανένα στοιχείο και διαψεύδεται από τις μαρτυρίες των επιζώντων.

Επομένως, ο Παύλος Μαρινάκης εκπροσωπεί με τον καλύτερο τρόπο την κυβέρνησή του.