Συγκεκριμένα, μιλώντας στο Vidcast «Σέιφ Σπέις» χαρακτήρισε το σφυροκόπημα του Ισραήλ στη Γάζα ως «μια γενοκτονία που επαναλαμβάνεται επιδεικτικά», η Φραντσέσκα Αλμπανέζε υποστηρίζει πως ο ισραηλινός πρωθυπουργός Μπέντζαμιν Νετανιάχου «θα έπρεπε να δικάζεται στη Χάγη για εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας».
Παρότι, όπως επισημαίνεται, έχει δεχθεί έντονη κριτική και επιθέσεις τόσο από το Ισραήλ όσο και από τις Ηνωμένες Πολιτείες, η ίδια στρέφει τα πυρά της προς τις Μεγάλες Δυνάμεις, σημειώνοντας ότι «οι ισχυροί του διεθνούς συστήματος είναι αυτοί που στηρίζουν το Ισραήλ».
Παράλληλα, παρουσιάζει το διεθνές δίκαιο ως πιθανή διέξοδο από την κρίση στη Μέση Ανατολή. Όπως δηλώνει χαρακτηριστικά: «Με ρωτάς αν το διεθνές δίκαιο μπορεί να βοηθήσει στην έξοδο από αυτή την κατάσταση; Ναι. Το διεθνές δίκαιο προσφέρει έναν οδικό χάρτη εξόδου: τέλος της κατοχής, τέλος του απαρτχάιντ και των φυλετικών διακρίσεων, και θα έλεγα, και λογοδοσία για τη γενοκτονία».
Αναφερόμενη στις εμπειρίες της από την Ιερουσαλήμ, η κ. Αλμπανέζε περιγράφει με ιδιαίτερη έμφαση την κατάσταση που βιώνουν τα παιδιά στη Δυτική Όχθη. Χρησιμοποιεί τον όρο «αποπαιδοποίηση» για να αποδώσει, όπως λέει, μια πραγματικότητα διαρκούς ομηρίας και τραύματος. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, κάθε χρόνο συλλαμβάνονται περίπου 600 έως 700 παιδιά, ενώ – όπως καταγγέλλει – προσαγωγές πραγματοποιούνται ακόμη και σε παιδιά ηλικίας μόλις πέντε ετών.
Η ίδια απαντά και στις κατηγορίες περί αντισημιτισμού που έχουν διατυπωθεί εις βάρος της, λέγοντας: «Το να εκτοξεύεις κατηγορίες για αντισημιτισμό – λες και είναι χαρτοπόλεμος -κατά του Πάπα, του Γενικού Γραμματέα (των Ηνωμένων Εθνών), κατά ειδικών εισηγητών ή των υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Έλεος. Εννοώ, αυτή είναι μια τακτική για να επιβληθεί σιωπή και να αποσπαστεί η προσοχή, για να απομακρύνεται η προσοχή από το θύμα».
Ξεκάθαρη εμφανίζεται και όταν η συζήτηση στρέφεται στη Χαμάς, υπογραμμίζοντας ότι «Τα πρώτα θύματα της Χαμάς είναι οι ίδιοι οι Παλαιστίνιοι».
Η Φραντσέσκα Αλμπανέζε αναφέρεται επίσης στο προσωπικό κόστος που, όπως λέει, έχει επωμιστεί εξαιτίας της στάσης της στο Παλαιστινιακό ζήτημα. «Είναι τρομακτικό το τίμημα που αναγκάστηκα να αφήσω την οικογένειά μου να πληρώσει, απλώς και μόνο επειδή έκανα αυτό που μου ζητήθηκε να κάνω εθελοντικά (pro bono) από τα Ηνωμένα Έθνη: να καταγράφω, να αναφέρω και να κάνω συστάσεις για τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου που διαπράττονται από το Ισραήλ στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη. Αυτό είναι που έκανα», δηλώνει.
Η ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ επιμένει ότι βασικός της οδηγός παραμένει το διεθνές δίκαιο, ακόμη κι αν – όπως σημειώνει – αυτό συνεπάγεται έναν «πολιτειακό» θάνατο για την ίδια. Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η τοποθέτησή της σχετικά με το γεγονός ότι πολλοί στον χώρο της Αριστεράς στη Δύση τη θεωρούν σύμβολο, επειδή συγκρούεται ανοιχτά με ισχυρά κέντρα εξουσίας. Η απάντησή της είναι χαρακτηριστική: «Δεν ξέρω πώς να το εκλάβω αυτό, γιατί πιστεύω ότι και οι δεξιοί άνθρωποι θα συμφωνούσαν ότι το να σφαγιάζεις παιδιά, να λιμοκτονούν παιδιά, να βασανίζονται παιδιά, να βιάζονται οι γονείς τους, είναι λάθος. Αυτό δεν είναι κάτι που ανήκει σε μια [συγκεκριμένη] παράταξη. Αυτό είναι βασική ανθρωπιά και πιστεύω ότι, ανεξάρτητα από το σε ποιο σημείο του κοινοβουλίου κάθεται κανείς, θα έπρεπε όλοι να συμφωνήσουμε ότι οφείλουμε να σταθούμε ενάντια σε αυτό, σωστά;»
Η κ. Αλμπανέζε παίρνει θέση και για τη σύλληψη των δύο ακτιβιστών του Global Sumud Flotilla από δυνάμεις του ισραηλινού στρατού στα ανοιχτά της Κρήτης, κατηγορώντας την ελληνική κυβέρνηση ότι ενήργησε από κοινού με το Ισραήλ σε μια ενέργεια που χαρακτηρίζει πράξη πειρατείας. Παράλληλα, απευθύνει έκκληση προς το Ισραήλ να μην προχωρήσει στη δίκη των δύο ακτιβιστών και να τους αφήσει ελεύθερους.