Κατά τη διάρκεια εκδήλωσης στο Ρότερνταμ, όπου αποκαλύφθηκε το μνημείο «Ulu Kora», αφιερωμένο στη μνήμη της κοινότητας, ο Ολλανδός πρωθυπουργός δήλωσε ότι «ήρθε η ώρα» για μια επίσημη συγγνώμη εκ μέρους του κράτους.
«Ζητώ συγγνώμη για την ανεπαρκή υποδοχή και στέγαση, για την εγκατάλειψη και την αίσθηση αορατότητας, για την ανεκπλήρωτη νοσταλγία της επιστροφής στην πατρίδα και για τον πόνο που βίωσαν τόσες οικογένειες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Περίπου 12.500 Μολούκοι, κάτοικοι των αποκαλούμενων «Νησιών των Μπαχαρικών» στην ανατολική Ινδονησία, μεταφέρθηκαν στην Ολλανδία στις αρχές της δεκαετίας του 1950, καθώς είχαν πολεμήσει στο πλευρό του ολλανδικού αποικιακού στρατού κατά τη διάρκεια του αγώνα ανεξαρτησίας της Ινδονησίας.
Η ολλανδική κυβέρνηση είχε τότε δεσμευθεί ότι η παραμονή τους στη χώρα θα ήταν προσωρινή, μέχρι να μπορέσουν να επιστρέψουν σε ένα ανεξάρτητο κράτος. Ωστόσο, η υπόσχεση αυτή δεν τηρήθηκε ποτέ. Οι Μολούκοι εγκαταστάθηκαν σε δύσκολες συνθήκες, χωρίς ουσιαστική μέριμνα για εργασία ή κοινωνική ένταξη, ενώ πολλοί πρώην στρατιώτες οδηγήθηκαν ακόμη και σε παλιά στρατόπεδα συγκέντρωσης που είχαν χρησιμοποιηθεί κατά τη ναζιστική κατοχή της Ολλανδίας.
Η απογοήτευση και το αίσθημα προδοσίας οδήγησαν, τη δεκαετία του 1970, σε βίαιες κινητοποιήσεις από τη δεύτερη γενιά των Μολούκων, οι οποίοι θεωρούσαν ότι η Ολλανδία είχε αθετήσει τις δεσμεύσεις της απέναντι στον λαό τους.
Ο Ρομπ Γέτεν αναγνώρισε ότι μια συγγνώμη δεν μπορεί να αλλάξει την ιστορία ούτε να επουλώσει πλήρως τις πληγές του παρελθόντος, εξέφρασε όμως την ελπίδα ότι θα αποτελέσει μια πράξη αναγνώρισης και «ιστορικής δικαιοσύνης» για την κοινότητα των Μολούκων.
«Δεν μπορούμε να αλλάξουμε την πορεία της ιστορίας με λίγες μόνο λέξεις. Ελπίζω όμως ότι η συγγνώμη αυτή θα εκληφθεί ως μια πράξη αναγνώρισης και ιστορικής δικαιοσύνης», δήλωσε ο Ολλανδός πρωθυπουργός απευθυνόμενος στα μέλη της κοινότητας, πολλοί από τους οποίους κρατούσαν φωτογραφίες συγγενών της πρώτης γενιάς των Μολούκων που δεν βρίσκονται πλέον στη ζωή.
Πηγή: AFP