Όπως περιγράφει η Συνέλευση 8 Μάρτη στο κάλεσμα της, «καθώς ετοιμάζουμε το φετινό μας πρόγραμμα, η σκέψη μας είναι στο να φέρουμε κοντά ανθρώπους από διαφορετικά κινήματα και χώρους, από την Ελλάδα και το εξωτερικό για να συζητήσουμε τη φεμινιστική ματιά στους διαφορετικούς αγώνες που έχουμε μπροστά μας, αλλά και για να ακούσουμε τις πολλές και διαφορετικές οπτικές των κοινωνικών κινημάτων προκειμένου να εμπλουτίσουν τους φεμινισμούς μας».
Αναλυτικά το κάλεσμα στο Φεμινιστικό Φεστιβάλ:
« Σάββατο 3 Οκτωβρίου – Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Είμαστε πολλές. Είμαστε παντού. Αλλάζουμε τον κόσμο.
Η Συνέλευση 8 Μάρτη διοργανώνει για 5η συνεχή χρονιά το φεμινιστικό της φεστιβάλ στην Αθήνα. Μια συνάντηση όπου φεμινίστριες από την Ελλάδα και τον κόσμο σχηματίζουν έναν χώρο ελευθερίας, αγωνιστικότητας και ψυχαγωγίας για όλες και όλα, ανεξαρτήτου ταυτότητας φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού και καταγωγής. Φέτος το φεστιβάλ μας βρίσκει ξανά σε θέση μάχης απέναντι στις συνθήκες πολεμικού καπιταλισμού που στην Παλαιστίνη διαπράττει γενοκτονία ενός ολόκληρου λαού, ενώ στη χώρα μας και την ΕΕ “παίζει όλα τα λεφτά του” στην πολεμική βιομηχανία.
Έτσι, παρουσιάζουν από τη μία ως εντελώς φυσικές και αναγκαίες τις περικοπές στις κοινωνικές δαπάνες και το έτσι και αλλιώς ανύπαρκτο κοινωνικό κράτος. Αυτό δεν οδηγεί μόνο σε ακραία φτωχοποίηση μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας, αλλά κοστίζει και ανθρώπινες ζωές. Να μην ξεχάσουμε τις νεκρές εργάτριες της Βιολάντα: δούλευαν όλες τους στη νυχτερινή βάρδια ώστε μέσα στη μέρα να παρέχουν υπηρεσίες φροντίδας στις οικογένειές τους. Και να μην ξεχάσουμε και τις γυναίκες – θύματα γυναικοκτονιών που αφήνονται μόνες τους να αντιμετωπίσουν τους κακοποιητές (και δολοφόνους) τους, χωρίς δομές φροντίδας και υποστήριξης.
Από την άλλη κατασκευάζουν εσωτερικούς εχθρούς: προσπαθούν να πείσουν τις κοινωνίες ότι κινδυνεύουν από τις φτωχές και τους φτωχούς, τις μετανάστριες, τις τρανς, τις γυναίκες και θηλυκότητες που αγωνίζονται, τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, τις φεμινίστριες. Οι επιθέσεις στις ιδεολογίες φύλου και η επιστροφή σε ακροδεξιές αντιλήψεις “πατρίς-θρησκεία-οικογένεια” είναι ευθείες επιθέσεις στο δικαίωμά μας για αυτοπροσδιορισμό και ελεύθερη έκφραση. Είναι όμως και ένας αποτελεσματικός τρόπος να δημιουργήσουν ρωγμές μεταξύ όλων των καταπιεσμένων ανθρώπων.
Ο σεξισμός, ο μισογυνισμός, ο ρατσισμός και η τρανσ-ιντερσεξ-ομο-φοβία χτυπούν τα πιο ευάλωτα κομμάτια, αυτά που χρειάζονται ακριβώς το ανάποδο: την αμέριστη αλληλεγγύη και τους συλλογικούς μας αγώνες. Όποιος και όποια νομίζει ότι “αυτό δε με αφορά”, ενδέχεται να διαπιστώσει με πολύ σκληρό τρόπο ότι μπορεί στην επόμενη ιδεολογική στροφή του καπιταλισμού, να βρεθεί στο στόχαστρο.
Καθώς ετοιμάζουμε το φετινό μας πρόγραμμα, η σκέψη μας είναι στο να φέρουμε κοντά ανθρώπους από διαφορετικά κινήματα και χώρους, από την Ελλάδα και το εξωτερικό για να συζητήσουμε τη φεμινιστική ματιά στους διαφορετικούς αγώνες που έχουμε μπροστά μας, αλλά και για να ακούσουμε τις πολλές και διαφορετικές οπτικές των κοινωνικών κινημάτων προκειμένου να εμπλουτίσουν τους φεμινισμούς μας.
Όσο σκοτεινή και αν είναι η εποχή στην οποία ζούμε, πιστεύουμε βαθιά σε μια άλλη κοινωνική οργάνωση της ζωής, στην δημιουργία ενός άλλου κόσμου. Οι άνθρωποι που αγωνίζονται σε ολόκληρη την γη, δεν έχουν σταματήσει. Η αλληλεγγύη και η συλλογική φροντίδα που βλέπουμε στις κοινότητές μας, οι μάχες που δίνουν τα εργαζόμενα άτομα στις κοινωνικές υπηρεσίες για να κρατηθούν όρθιες, μας δείχνουν ότι το υλικό για να ζήσουμε με ελευθερία, φροντίδα, ειρήνη και αξιοπρέπεια υπάρχει.
Χρειαζόμαστε τη γνώση των κινημάτων, την εμπειρία των αγωνιστριών που προηγήθηκαν, την έμπνευση των νέων ακτιβιστριών-ων που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των αγώνων. Με αγωνιστικότητα και αγάπη να δημιουργήσουμε ένα σχέδιο όπου οι πολλές θα συναντηθούμε παντού.
Καλούμε την κάθε μία και το καθένα που θέλει να γίνει μέρος αυτής της προσπάθειας να επικοινωνήσει μαζί μας.»