«Η υπόθεση του Antinero στις δημόσιες δασικές εκτάσεις αρμοδιότητας των Δασαρχείων Αιγάλεω, Μεγάρων, Πειραιά, Λαυρίου και Πόρου γεννά πλέον πολύ σοβαρά ερωτήματα. Και ειδικά, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της 31ης Ιουλίου στο Ποικίλο Όρος και την Αττικοβοιωτία, η κυβέρνηση οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις. Η ίδια η προκήρυξη αφορούσε, μεταξύ άλλων, 1.000 στρέμματα δασικής οδοποιίας και 760 στρέμματα καθαρισμών και αντιπυρικών ζωνών στην περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Αιγάλεω», σημειώνει ο κ. Καρχιμάκης.
«Εθελοντές και κάτοικοι καταγγέλλουν ότι μετά τις εργασίες παρέμειναν στην περιοχή μεγάλες ποσότητες πριονιδιού και υπολειμμάτων ξυλείας Τα ερωτήματα εδώ είναι αμείλικτα, καθώς τα ίδια τα συμβατικά τεύχη προβλέπουν διαχείριση των προϊόντων δασικής βιομάζας, με διαδικασίες για την απομάκρυνση ή την αξιοποίησή τους. Αν λοιπόν επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες, γιατί παρέμεναν τόνοι εύφλεκτου υλικού μέσα σε δασική έκταση στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου; Ποιος είχε την ευθύνη να ελέγξει αν η βιομάζα είχε απομακρυνθεί όπως προβλεπόταν;», συμπληρώνει το στέλεχος του ΠΑΣΟΚ.
Αναλυτικά η ανάρτησή του:
«Η υπόθεση του Antinero στις δημόσιες δασικές εκτάσεις αρμοδιότητας των Δασαρχείων Αιγάλεω, Μεγάρων, Πειραιά, Λαυρίου και Πόρου γεννά πλέον πολύ σοβαρά ερωτήματα. Και ειδικά, μετά τη μεγάλη πυρκαγιά της 31ης Ιουλίου στο Ποικίλο Όρος και την Αττικοβοιωτία, η κυβέρνηση οφείλει συγκεκριμένες απαντήσεις. Η ίδια η προκήρυξη αφορούσε, μεταξύ άλλων, 1.000 στρέμματα δασικής οδοποιίας και 760 στρέμματα καθαρισμών και αντιπυρικών ζωνών στην περιοχή αρμοδιότητας του Δασαρχείου Αιγάλεω.
Πρώτο ερώτημα: πότε ακριβώς θεωρεί η κυβέρνηση ότι πρέπει να ολοκληρώνονται τα έργα αντιπυρικής προστασίας; Πριν αρχίσουν οι φωτιές ή ενώ έχει ήδη ξεκινήσει η αντιπυρική περίοδος;
Η σύμβαση υπογράφηκε την 1η Απριλίου 2025. Τα τεύχη προέβλεπαν παράδοση των μελετών σε 20 ημέρες και ολοκλήρωση των εργασιών μέσα σε τρεις μήνες από την έναρξή τους (φωτογραφία 1). Κι όμως, το έργο έφτασε μέχρι το 2026 με διαδοχικές παρατάσεις. Η δεύτερη παράταση δόθηκε στις 6 Μαΐου 2026, ενώ η αντιπυρική περίοδος είχε ήδη αρχίσει, για να συνεχιστούν οι εργασίες μέχρι το τέλος Μαΐου (φωτογραφίες 3 και 4).
Πώς μπορεί ένα έργο να χαρακτηρίζεται “αντιπυρική προστασία”, όταν χρειάζεται παράταση αφού έχει ήδη ξεκινήσει η περίοδος κατά την οποία υποτίθεται ότι πρέπει να μας προστατεύει;
Υπάρχει όμως ένα ακόμη σοβαρότερο ζήτημα.
Σύμφωνα με ρεπορτάζ και επώνυμες μαρτυρίες που φιλοξενεί η εφημερίδα Documento, εθελοντές και κάτοικοι καταγγέλλουν ότι μετά τις εργασίες παρέμειναν στην περιοχή μεγάλες ποσότητες πριονιδιού και υπολειμμάτων ξυλείας
Τα ερωτήματα εδώ είναι αμείλικτα, καθώς τα ίδια τα συμβατικά τεύχη προβλέπουν διαχείριση των προϊόντων δασικής βιομάζας, με διαδικασίες για την απομάκρυνση ή την αξιοποίησή τους (φωτογραφία 2).
Αν λοιπόν επιβεβαιώνονται οι καταγγελίες, γιατί παρέμεναν τόνοι εύφλεκτου υλικού μέσα σε δασική έκταση στην καρδιά της αντιπυρικής περιόδου;
Ποιος είχε την ευθύνη να ελέγξει αν η βιομάζα είχε απομακρυνθεί όπως προβλεπόταν;
Υπήρξε αυτοψία μετά την ολοκλήρωση των εργασιών; Υπήρξαν έγγραφες παρατηρήσεις προς τον ανάδοχο;
Και κάτι ακόμη: η Επιτροπή Παραλαβής για το έργο του Δασαρχείου Αιγάλεω συγκροτήθηκε μόλις στις 28 Ιουλίου (φωτογραφία 5). Τρεις ημέρες αργότερα, στις 31 Ιουλίου, ξέσπασε η μεγάλη πυρκαγιά στην περιοχή της Περιφερειακής Αιγάλεω και στην Αττικοβοιωτία. Άρα:
Είχε παραληφθεί το έργο πριν από την πυρκαγιά;
Είχε πιστοποιήσει κάποιος ότι οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί σωστά και ότι ο χώρος είχε παραδοθεί ασφαλής;
Είχαν απομακρυνθεί όλα τα εύφλεκτα υπολείμματα;
Και, τελικά, πώς γίνεται ένα έργο που πληρώθηκε εκατομμύρια για να μειώσει τον κίνδυνο πυρκαγιάς να παραμένει ανολοκλήρωτο μέσα στην αντιπυρική περίοδο και να υπάρχουν καταγγελίες ότι άφησε πίσω του υλικό που δυσχέρανε την ίδια την κατάσβεση;»