Μαζί με την επιστολή, η ΚΕΕΡΦΑ έδωσε στη δημοσιότητα και σχετικό βίντεο:

Όπως ανέδειξε το TPP σε αναλυτικό ρεπορτάζ του πριν λίγες εβδομάδες, στη δομή – κολαστήριο της Σιντικής Σερρών, κρατούνται διοικητικά περίπου 450 απορριφθέντες διεθνούς προστασίας από την Αίγυπτο και το Μπαγκλαντές, εκτίοντας τις σκληρές ποινές του νόμου Πλεύρη που ποινικοποιεί την παράνομη είσοδο και παραμονή στη χώρα «μη δικαιούχων άσυλο». Αξίζει να σημειωθεί ότι η διοικητική κράτηση δεν είναι ποινή για κάποιο έγκλημα. Διοικητική κράτηση σημαίνει ότι ένας άνθρωπος στερείται την ελευθερία του όχι επειδή έχει καταδικαστεί για κάποιο ποινικό αδίκημα, αλλά επειδή εκκρεμεί η επιστροφή ή η απέλασή του από τη χώρα.

Οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης και η παρατεταμένη κράτηση έχουν γεννήσει εξεγέρσεις, στις οποίες όμως μετανάστες συλλαμβάνονται και τους απαγγέλλονται κατηγορίες.

Ο Μ. είναι μετανάστης από την Αίγυπτο (σ.σ. το TPP προστατεύει την ταυτότητα του μετανάστη) Βρίσκεται στο κολαστήριο της Σιντικής από τον Σεπτέμβρη του 2025. «Η δομή εδώ είναι εντελώς απάνθρωπη», είχε αναφέρει στο ρεπορτάζ του TPP.  Όπως περιέγραψε, μέσα σε κοντέινερς, πολλές φορές χωρίς κλιματισμό, εν μέσω ακραίου καύσωνα, στοιβάζονται δεκάδες μετανάστες. Ο ίδιος, συγκατοικεί με 10 άτομα. «Το δωμάτιο έχει χώρο μόνο για να κοιμόμαστε. Οι περισσότεροι άνθρωποι κοιμούνται στο πάτωμα, και κάνει αφόρητη ζέστη», περιέγραψε.

Ο χώρος είναι γεμάτος αγριόχορτα και χώμα. «Λύματα και τα νερά της βροχής πλημμυρίζουν το μέρος που ζούμε. Υπάρχουν έντομα, κατσαρίδες, αρουραίοι, κοριοί, φίδια, και άλλα αηδιαστικά πράγματα. Για να μην αναφέρω τις ασθένειες που έχουν εξαπλωθεί. Υποφέρουμε από ψώρα, από δερματικές αλλεργίες. Oι φίλοι μου είναι χάλια πολύ καιρό, αλλά δεν υπάρχει καμία ουσιαστική ιατρική φροντίδα».

Ο Μ. υποφέρει εδώ και καιρό από δερματοπάθειες και πόνο στα δόντια: «Εγώ εδώ και καιρό υποφέρω από πονόδοντο. Έχω συχνές ζαλάδες, υπέφερα από έντονη φαγούρα, έλκη και πληγές στα γεννητικά μου όργανα. Εμφάνισα αιμορροΐδες επειδή το φαγητό που μας δίνουν δεν είναι καθόλου καλό, είναι σχεδόν ωμό, και παρουσίασα παρατεταμένη δυσκοιλιότητα. Οι γιατροί δεν έκαναν κάτι ιδιαίτερο, μου έδιναν χάπια ευρέου φάσματος. Ακόμα και όταν ρώτησα τι ακριβώς έχω, και πώς μπορώ να προμηθευτώ το κατάλληλο φάρμακο, μου είπαν είτε να πάρω ό,τι υπάρχει διαθέσιμο, είτε να μην ξαναέρθω», καταγγέλλει. «Εν τέλει έψαξα και βρήκα ένα φάρμακο και το αγόρασα με δικά μου έξοδα, ευτυχώς είμαι καλύτερα».

Ο Μ. τον Σεπτέμβριο του 2025 ζύγιζε 85 κιλά. «Τώρα είμαι περίπου 60. Το μεγαλύτερο μέρος του φαγητού πετιέται. Δε γίνεται με τίποτα να το φάω…».

O πρόεδρος των αστυνομικών υπαλλήλων Σερρών, Ιωάννης Κούνιος, είχε επιβεβαιώσει στο TPP τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, τις συνεχείς εξεγέρσεις των κρατουμένων αλλά και τις καταγεγραμμένες απόπειρες αυτοκτονίας για τις οποίες όπως ανέφερε στο TPP έχει σχηματιστεί δικογραφία. «Πρόκειται για αδιαμφισβήτητα περιστατικά, άλλωστε πολλοί μετανάστες έχουν μεταφερθεί στο νοσοκομείο, και στην ψυχιατρική κλινική μετά τις απόπειρες», ανέφερε.

Ολόκληρη η επιστολή των 300 μεταναστών που δημοσιοποιεί η ΚΕΕΡΦΑ:

«Προς τον αδελφό ελληνικό λαό, εκ μέρους 300 φυλακισμένων μεταναστών στο στρατόπεδο Σιντικής

Εσείς ακούσατε για εξέγερση στη Σιντική. Τι συνέβη και γιατί;
Είμαστε στον καταυλισμό της Σιντικής.

Είμαστε εδώ 14 μήνες. Θέλουμε να βγούμε έξω και να κερδίσουμε τα προς το ζην.
Θέλουμε να βγούμε έξω και να κερδίσουμε τα προς το ζην.

Είμαστε κουρασμένοι. Είμαστε παγιδευμένοι εδώ και 14 μήνες.

Τα παιδιά μας στην Αίγυπτο δεν μπορούν να βρουν τίποτα να φάνε, και εμείς είμαστε εδώ ζώντας σαν τους νεκρούς.

Θέλουμε να βγούμε έξω και να δουλέψουμε.

Οι άνθρωποι που κάθονται κάτω από αυτόν τον ήλιο δεν έχουν θέση στα τροχόσπιτα.
Στο τροχόσπιτο μένουν πάνω από 15 άτομα και υπάρχουν τέσσερα ή πέντε κρεβάτια.
Είμαστε πάνω από 300 άτομα και μοιραζόμαστε 4 μπάνια και 3 βρύσες.
Τα κλιματιστικά δεν λειτουργούν.

Πολλά είδη εντόμων, φιδιών και ερπετών κατεβαίνουν πάνω μας από το βουνό.
Θέλουμε να μάθουμε ποιο αμάρτημα διαπράξαμε.

Είμαστε φυλακισμένοι για πάνω από 12 μήνες και για δύο μήνες στη Λιβύη, αφήσαμε τα παιδιά μας χωρίς καθόλου χρήματα. Μπορείτε να το φανταστείτε; Εδώ και 14 μήνες δεν έχουμε στείλει χρήματα για το φαγητό, το ποτό, τα δίδακτρα, τα μαθήματα ή τα ρούχα των παιδιών μας.

Πού είναι οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων; Πού είναι οι οργανώσεις για τη δικαιοσύνη; Ζούμε εδώ με φαγητό που μόλις και μετά βίας επαρκεί για τη μέρα. Λάβαμε ένα πιάτο ρύζι, δύο μπιφτέκια και τρία αυγά για ολόκληρη την ημέρα.

Είμαστε εξαντλημένοι και πολλοί από εμάς σκέφτονται την αυτοκτονία. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν δει τον θάνατο στη θάλασσα και έχουν υποστεί ταπεινώσεις και εξευτελισμό στα στρατόπεδα εδώ .

Και όσο για τους ανθρώπους που ήρθαν μετά από εμάς… αποδεικνύεται ότι κανείς δεν μένει στο στρατόπεδο πάνω από δύο εβδομάδες, εκτός από εμάς — εμείς είμαστε εδώ 13 μήνες. Είναι άδικο, ορκίζομαι.

Ναι, θέλουν να μας απελάσουν.

Δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στην πατρίδα μας.

Υποφέρουμε, παρακαλούμε βοηθήστε μας, παρακαλούμε σώστε μας.

Όλοι είμαστε τεχνίτες και επαγγελματίες διαφόρων ειδικοτήτων που είναι ικανοί στη δουλειά τους…

Γιατί να μην επωφεληθείτε από εμάς, ώστε να επωφελούμαστε κι εμείς και να πληρώνουμε φόρους;

Οι άνθρωποι εδώ είναι σαν ωρολογιακές βόμβες, αλλά κανείς δεν μας προσέχει.

Είμαστε συντετριμμένοι σωματικά, ψυχολογικά και ηθικά. Έχουμε χάσει τόσα πολλά και κανείς δεν νιώθει τον πόνο μας. Η Ελλάδα δείχνει ευσπλαχνία στα ζώα· γιατί δεν δείχνει ευσπλαχνία σε εμάς;

Δεν αξίζουμε το έλεός σας;

Είμαστε άνδρες, αλλά κλαίμε σαν παιδιά.

Ζούμε υπό καθεστώς καταπίεσης για πάνω από έναν χρόνο. Είδαμε τον πόνο στη Λιβύη, είδαμε τον θάνατο στη θάλασσα και είδαμε τον εξευτελισμό και την καταπίεση στο κλειστό κέντρο της Σιντικής. Χωρίς ρούχα, χωρίς φαγητό, χωρίς μια αξιοπρεπή ζωή. Το μόνο που κάναμε ήταν να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.

Σου γράφω εκ μέρους περισσότερων από 300 ανθρώπων, των οποίων οι οικογένειες έχουν εκτοπιστεί και έχουν μείνει χωρίς χρήματα ή τα απαραίτητα για την επιβίωση, απλώς και μόνο επειδή κρατούμαστε στο “Κέντρο Φιλοξενίας” Σιντικής για το «έγκλημα» του να ονειρευόμαστε και να αγαπάμε την Ευρώπη.

Βοηθήστε μας, αν γνωρίζετε τι σημαίνει ευσπλαχνία, καθώς είστε η χώρα της ελευθερίας, της δικαιοσύνης και της ισότητας.

Σε ευχαριστώ, αγαπητέ μου αδελφέ.»