Ρεπορτάζ: Νεκταρία Ψαράκη 

Τον Ιούλιο, το The Press Project είχε δημοσιεύσει σχετικό ρεπορτάζ με φωτογραφίες – ντοκουμέντα που αποκάλυπταν ότι στη δομή – κολαστήριο καταγράφονται συνεχείς απόπειρες αυτοκτονίας, εξεγέρσεις, άθλιες συνθήκες διαβίωσης, έλλειψη νομικής καθοδήγησης, ασθένειες, δερματοπάθειες, πείνα, βρωμιά και δυσωδία. Τις άθλιες συνθήκες μάλιστα επιβεβαίωσε στο TPP και ο πρόεδρος αστυνομικών υπαλλήλων Σερρών, Ιωάννης Κούνιος, ο οποίος τόνισε ότι τα προβλήματα προκύπτουν κυρίως λόγω της παρατεταμένης κράτησης, αφού η δομή ουσιαστικά έχει μετατραπεί σε φυλακή, χωρίς να έχει την κατάλληλη υποδομή, τονίζοντας ότι η Ένωση Αστυνομικών Υπαλλήλων έχει αναδείξει επανειλημμένα το ζήτημα, χωρίς να έχει λάβει απαντήσεις από τα αρμόδια υπουργεία.

Κολαστήριο η κλειστή δομή μεταναστών στη Σιντική Σερρών: Απόπειρες αυτοκτονίας, άθλιες συνθήκες και εξεγέρσεις – «Είχα πολλά όνειρα, αλλά εδώ πεθαίνουν ένα ένα»

Ο υπουργός Μετανάστευσης, Θάνος Πλεύρης, σε κυνική δήλωσή του στο TPP είχε τότε ξεκαθαρίσει ότι ενδιαφέρεται μόνο για το όφελος των Ελλήνων, λέγοντας ότι πρόκειται για μετανάστες οι οποίοι δε δικαιούνται άσυλο και θα απελαθούν, ενώ η εκπρόσωπος της ΕΛ.ΑΣ, Κωνσταντίνα Δημογλίδου, αναγνώρισε ότι πρόκειται για σοβαρές καταγγελίες, δεδομένου ότι προέρχονται και από ένστολους, και επιφυλάσσεται για έρευνα και απάντηση από την αρμόδια υπηρεσία.

Στις 11 Αυγούστου 2026, η Γραμματεία της Εκπροσώπου Τύπου της ΕΛ.ΑΣ, απέστειλε έγγραφη απάντηση στο The Press Project σχετικά με τα όσα καταγγέλθηκαν στο μέσο τόσο από μετανάστες όσο και από ενστόλους – εργαζόμενους στη Δομή. 

ΈΛ.ΑΣ στο TPP: «Διασφαλισμένες» οι συνθήκες υγιεινής και ασφαλείας στη Σιντική

Είναι εμφανές ότι υπάρχει σύγχυση – εκούσια ή ακούσια – σχετικά με το ποιο υπουργείο είναι εν τελει υπεύθυνο για τις συνθήκες κράτησης στη συγκεκριμένη δομή. Παρά το γεγονός ότι το υπουργείο Μετανάστευσης ξεκαθάρισε ότι η δομή στη θέση «Κλειδί» είναι ευθύνη της αστυνομίας και μόνο, η ΕΛ.ΑΣ αναφέρει ότι ζητήματα που άπτονται των συνθηκών κράτησης και των ειδών πρώτης ανάγκης, είναι αρμοδιότητα του υπουργείου Μετανάστευσης. 

Παρ’ όλα αυτά, η ΕΛ.ΑΣ ισχυρίζεται ότι για τους κρατούμενους υπάρχει καθημερινή ιατρική και νοσηλευτική φροντίδα από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου, ενώ, όταν απαιτείται, η Διεύθυνση Αστυνομίας Σερρών μεριμνά για τη μεταγωγή τους σε Κέντρο Υγείας ή στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών. Παράλληλα, υποστηρίζει ότι έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα και έχουν πραγματοποιηθεί οι απαιτούμενες τεχνικές παρεμβάσεις για τη διασφάλιση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας στη δομή, ενώ τα αιτήματα των αλλοδαπών σχετικά με τις συνθήκες και την αξιοπρεπή διαβίωσή τους διαβιβάζονται στις αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου και, σύμφωνα με την ΕΛ.ΑΣ., αντιμετωπίζονται το συντομότερο δυνατό.

Ήδη, τα φωτογραφικά ντοκουμέντα και οι μαρτυρίες που δημοσίευσε το The Press Project, και για τα οποία δεν υπήρξε κανένα σχόλιο από πλευράς Αστυνομίας, διαψεύδουν τους ισχυρισμούς της Εκπροσώπου. Ωστόσο, νεότερες καταγγελίες από τους πρόσφυγες της Σιντικής προς το The Press Project, αποδεικνύουν ότι η κατάσταση ολοένα και χειροτερεύει – ειδικά μετά την εξέγερση. 

Οι άκαρπες φήμες για μεταφορά σε πιο «ανθρώπινο» κέντρο κράτησης, κορύφωσαν τις εξεγέρσεις των προσφύγων

Πληροφορίες του TPP αναφέρουν ότι όσο η ΕΛ.ΑΣ. εγγυόταν τις κατάλληλες συνθήκες κράτησης στη Σιντική, η κατάσταση έγινε κανονικό θρίλερ μέσα στον καύσωνα του Αυγούστου. Οι πρόσφυγες και οι μετανάστες, είχαν φτάσει σε σημείο να παρακαλούν να μεταφερθούν σε κάποια φυλακή, παρά να ζουν μέρα – νύχτα στο καμίνι, χωρίς χώρους σκίασης, ανάμεσα σε φίδια και τρωκτικά. Όπως περιγράφει ο Α., πρόσφυγας από την Αίγυπτο (το αρχικό χρησιμοποιείται για τις ανάγκες του ρεπορτάζ, δεν ανταποκρίνεται στο όνομα του μετανάστη), πριν μερικές εβδομάδες, ένας αστυνομικός είπε στους πρόσφυγες ότι πρόκειται να μεταφερθούν σε camps με πιο ανθρώπινες συνθήκες. Οι φήμες εξαπλώθηκαν γρήγορα, και οι πρόσφυγες που μετρούν ήδη ένα χρόνο κράτησης αναθάρρεψαν. Όμως, ένας άλλος αστυνομικός, μερικές εβδομάδες αργότερα, τους είπε ότι είναι άγνωστο εν τέλει αν θα μεταφερθούν ή οχι. 

«Για ένα μήνα ήμασταν ήρεμοι και γεμάτοι ελπίδα. Όταν όμως άκουσαν τα κακά νέα οι περισσότεροι άνθρωποι του camp γέμισαν θυμό και απελπισία. Στις 22 Αυγούστου εξεγέρθηκαν. Κάποιοι έσπασαν τον φράχτη. Φωνάζαμε “FREEDOM! FREEDOM!. Ορισμένοι δραπέτευσαν και άλλοι συνελήφθησαν από την Αστυνομία. Σε κάποιους πήραν και τα κινητά. Φοβόμασταν ότι θα τιμωρήσουν άδικα και αθώους, και έγινε. Εγώ δεν προκάλεσα κανένα πρόβλημα εδώ. Μόνο την ελευθερία μου ζητούσα, χωρίς να δημιουργώ πρόβλημα», είπε ο Α. στο TPP. 

400 σώματα, 20 containers – «Κοιμόμαστε στο χώμα, στον ήλιο, ανάμεσα σε φίδια. Καιγόμαστε»

Αμέσως μετά την εξέγερση, το σύνολο των κρατουμένων προσφύγων της Σιντικής μεταφέρθηκε στην πτέρυγα Γ, όπου παραμένουν μέχρι και σήμερα, με πρόφαση το κόψιμο των συρματοπλεγμάτων στις άλλες πτέρυγες. Οι συνθήκες έγιναν ακόμη πιο εφιαλτικές. 

«Είμαστε περισσότερα από 400 άτομα στο ⅓ του camp που διαθέτει λιγότερα από 20 containers. Τουλάχιστον οι 100 κοιμούνται έξω, κάτω, στο χώμα, με ένα σεντόνι για να προστατεύονται από τον ήλιο, ανάμεσα σε φίδια, έντομα, αρουραίους. Το περιβάλλον είναι αηδιαστικό. Περίπου 60 άτομα μεταφέρθηκαν σε camp της Ξάνθης και της Δράμας. Αν δεν μας μεταφέρουν και τους υπόλοιπους σε άλλες δομές, η κατάσταση θα γίνει επικίνδυνη για εμάς. Όταν διαμαρτυρόμαστε, η αστυνομία ρίχνει δακρυγόνα, κι εμείς ασφυκτιούμε εδώ μέσα, σχεδόν πεθαίνουμε. Εν τέλει την πληρώνουν και όσοι δε διαμαρτύρονται και σιωπούν. Δεν αντέχουμε άλλο αυτή την αδικία», είπε. 

Ο ίδιος ο Α. κοιμάται εκτός κοντέινερ, πάνω σε ένα χαρτόνι. «Έχει τόση ζέστη που σχεδόν καιγόμαστε», είπε. Και όσοι βρίσκονται μέσα στα κοντέινερς, έστω προφυλλαγμένοι από τον καυτό ήλιο, κοιμούνται πάνω σε χαρτόκουτες, δεκάδες άνθρωποι στο ίδιο κοντέινερ, χωρίς επαρκή κλιματισμό. 

Όπως κατήγγειλε επίσης, η κατάσταση ήταν ήδη αφόρητη με την έλλειψη σκιερών σημείων, πόσο μάλλον τώρα που το σύνολο του πληθυσμού έχει στοιβαχτεί σε μία πτέρυγα.

Στην παρακάτω φωτογραφία βλέπετε ανθρώπους που δεν έχουν δωμάτια, να στριμώχνονται στις σκιές ανάμεσα στα κοντέινερς. «Εκεί κοιμούνται, κάθονται και τρώνε», πρόσθεσε. 

Ανάμεσα στους κρατούμενους βρίσκεται και ένα αγόρι, το οποίο έχει και τα δυο του πόδια σπασμένα, χωρίς να λαμβάνει ιατρική φροντίδα ή να τίθεται καν προς συζήτηση το να μεταφερθεί σε ένα πιο ανθρώπινο μέρος. «Δεν μπορεί να πάει ούτε στην τουαλέτα μόνος του. Έχουμε κι άλλες περιπτώσεις σαν τη δική του, αλλά κανείς δεν ακούει. Εδώ που είμαστε δεν έχουμε ούτε γιατρό, ούτε θεραπεία, ούτε τίποτα», λέει, παρά τις διαβεβαιώσεις της ΕΛ.ΑΣ. στο TPP. 

Τρία ντους για 450 ανθρώπους – «Ο χώρος έχει μετατραπεί σε μία τεράστια χωματερή»

Όπως επίσης καταγγέλλει, υπάρχουν μόλις τρία ντους διαθέσιμα για 450 ανθρώπους. «Όταν θέλω να κάνω μπάνιο, πρέπει να περιμένω στον ήλιο για περισσότερο από μία ώρα μέχρι να έρθει η σειρά μου…», λέει, χωρίς φυσικά να υπάρχουν και επαρκή προϊόντα υγιεινής.

Το περιβάλλον τριγύρω μοιάζει με βομβαρδισμένο τοπίο. Οι κάδοι απορριμμάτων είναι ξεχειλισμένοι, επικρατεί μπόχα και δυσωδία, χειρότερα από το πώς ήταν όταν χρησιμοποιούνταν και οι τρεις πτέρυγες. Τα σκουπίδια βρίσκονται παντού, και μάλιστα σε σημεία που οι πρόσφυγες αναγκάζονται να κοιμούνται. «Γι’ αυτό το θέμα δεν κάνουν απολύτως τίποτα. Τα απορριμματοφόρα δεν έρχονται εδώ, ο χώρος έχει μετατραπεί σε μία τεράστια χωματερή. Ζούμε σαν τα ποντίκια», ανέφερε. 

«Νομίζαμε ότι θα πεθάνουμε από τη βροχή, δεν υπήρχε κανένα καταφύγιο να προστατευθούμε»

Στις αρχές του Σεπτέμβρη ήρθαν και οι πρώτες βροχές. «Υποφέραμε, νομίζαμε ότι θα πεθάνουμε από τη βροχή. Καταστράφηκαν τα πάντα, πλημμυρίσαμε. Δεν υπήρχε κανένα καταφύγιο να προστατευθούμε. Τα κοντέινερς έγιναν ασφυκτικά γεμάτα! Τι έγκλημα έχουμε διαπράξει ώστε να τα αξίζουμε όλα αυτά;», αναρωτιέται… 

«Παραδέχομαι ότι έκανα λάθος επειδή ήρθα στην Ελλάδα δια θαλάσσης και ζήτησα άσυλο… Όμως, από ανθρωπιά και έλεος, δεν θα μπορούσαν τουλάχιστον να μας κρατούν σε έναν καλύτερο και πιο ανθρώπινο χώρο κράτησης; Ποιο είναι το δικό μου έγκλημα και ποιο το έγκλημα των άλλων, ώστε να μας συμπεριφέρονται έτσι; Δεν έχω πρόβλημα να περάσω χρόνο σε κράτηση… αλλά τουλάχιστον σε ένα ανθρώπινο μέρος», λέει και προκαλεί ανατριχίλα.

«Δεν θα σταματήσουμε να αντιδράμε αν δεν φύγουμε από εδώ – Η Ελλάδα δείχνει συμπόνια στα ζώα, γιατί όχι και στους ανθρώπους σαν εμάς;»

Ο Α. εξηγεί το αυτονόητο: ότι ο θυμός, οι εξεγέρσεις, οι αποδράσεις, είναι αποτέλεσμα όσων δεινών ζουν στη Σιντική. «Οι άνθρωποι δεν πρόκειται να σταματήσουν να αντιδρούν ή να προκαλούν προβλήματα μέχρι να φύγουμε από αυτό το μέρος. Και αρκετοί αστυνομικοί το αναγνωρίζουν αυτό! Το πιστεύετε ότι κατά τη διάρκεια της εξέγερσης, μέσα στο χάος, ένας αστυνομικός φώναζε “ΦΥΓΕΤΕ! ΦΥΓΕΤΕ!”; Άλλοι μας έχουν ρωτήσει ευθέως πώς γίνεται να αντέχουμε, και γιατί δεν δραπετεύουμε μαζί με τους υπόλοιπους. Όμως εμείς τους είπαμε ότι δεν θέλουμε να φύγουμε με αυτόν τον τρόπο…», είπε, και διερωτήθηκε: «Η Ελλάδα δείχνει καλοσύνη και συμπόνια στα ζώα… γιατί, λοιπόν, δεν δείχνει την ίδια καλοσύνη και στους ανθρώπους σαν εμάς;».

Η πιθανότητα επιστροφής του στην Αίγυπτο δεν υφίσταται ως ενδεχόμενο. «Έχω υποφέρει τόσο πολύ για να φτάσω μέχρι εδώ και για να επιβιώσω μέχρι σήμερα. Η ζωή μου σίγουρα θα κινδύνευε από παντού… Δεν μπορώ να σας το εξηγήσω… αλλά προτιμώ να πεθάνω εδώ παρά να επιστρέψω στην Αίγυπτο. Έχω θυσιάσει τόσα πολλά, ελπίζοντας να χτίσω εδώ ένα όμορφο μέλλον για τον εαυτό μου… Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθώ να έχω ελπίδα για το αύριο… και δεν θα τα παρατήσω».

ΚΕΕΡΦΑ: Οι εξεγέρσεις δεν ήταν ένα τυχαίο γεγονός

Ο συντονιστής της ΚΕΕΡΦΑ, Πέτρος Κωνσταντίνου, σε σχετική συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στον Δικηγορικό Σύλλογο Αθηνών, εκτίμησε ότι εξεγέρσεις στο κολαστήριο της Σιντικής δεν ήταν απλώς δύο στιγμές αγανάκτησης στις 22 και στις 29 Αυγούστου. Ανέφερε, δεδομένου ότι η ΚΕΕΡΦΑ είναι σε καθημερινή επικοινωνία με κρατούμενους πρόσφυγες, ότι πρόκειται για καθημερινές και δίκαιες κινητοποιήσεις οποίες αντιμετωπίζονται με τον πιο σκληρό και τον βάρβαρο τρόπο από τις δυνάμεις καταστολής, με βία και χημικά.

«Θέλουμε να μπει ένα τέλος στον ατελείωτο βασανισμό αυτών των ανθρώπων, που το μόνο αμάρτημά τους ήταν ότι ήρθαν, πιστεύοντας ότι η Ευρώπη είναι φιλόξενος τόπος, ώστε να βρουν δουλειά και να στηρίξουν τους ανθρώπους τους που μένουν πίσω», είπε. 

«Είδαμε τους ανθρώπους κρεμασμένους στα συρματοπλέγματα να φωνάζουν FREEDOM! FREEDOM! – Έξυναν τα χέρια και τα πόδια τους»

Η γιατρός και πρώην βουλεύτρια του ΣΥΡΙΖΑ, Αφροδίτη Σταμπουλή, η οποία βρέθηκε στο κλειστό κέντρο κράτησης της Σιντικής, περιέγραψε τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν ακόμη και οι υγειονομικοί αλλά και οι αλληλέγγυοι που επιθυμούν να παραδώσουν είδη πρώτης ανάγκης από το να εισέλθουν στη δομή μέχρι το να έρθουν σε επαφή με τους πρόσφυγες. 

«Δεν μπορούσαμε να μπούμε σαν ομάδα αλληλέγγυων. Μας είπαν ότι έπρεπε να συνεργαστούμε με μια πιστοποιημένη ΜΚΟ, η οποία στη συνέχεια πήρε άδεια από το υπουργείο. Θέλαμε να παραδώσουμε πράγματα που λείπουν: ρούχα, παντελόνια, εσώρουχα, κάλτσες, είδη υγιεινής, πετσέτες, παπούτσια και σεντόνια – όσα μπορούσαμε», είπε σε βιντεοσκοπημένο μήνυμα. 

«Με την είσοδο μας στη δομή είδαμε τους ανθρώπους κρεμασμένους από το συρματόπλεγμα που χωρίζει την περιοχή των κρατουμένων από τα γραφεία να φωνάζουν FREEDOM! FREEDOM! Έξυναν τα χέρια και τα πόδια τους, άλλωστε υπάρχουν καταγγελίες για ψώρα και ψείρες», διηγείται. 

Η επαφή της ομάδας με τους πρόσφυγες δεν κράτησε για πολύ. Όπως περιέγραψε, πολύ γρήγορα οι αλληλέγγυοι βρέθηκαν ανάμεσα στον αρχηγό του camp και στον αστυνομικό διευθυντή οι οποίοι με τρόπο ευγενικό – που όμως δε σήκωνε αντιρρήσεις – τους απομάκρυναν. 

«Αυτό που παρατηρεί κανείς μπαίνοντας είναι ότι δεν υπάρχει πουθενά κανένα στέγαστρο. Οι άνθρωποι κάθονταν στις σκιές των κοντέινερ», ανέφερε η γιατρός, επιβεβαιώνοντας τις καταγγελίες των προσφύγων στο The Press Project για πολύωρη παραμονή στην αφόρητη ζέστη καθημερινά, χωρίς μέριμνα για σκιερούς χώρους μέσα στο κατακαλόκαιρο. 

«Κατεύθυνση από το υπουργείο» οι άθλιες συνθήκες

«Μας κάλεσαν στο γραφείο για να συζητήσουμε τα θέματα. Ούτε λίγο ούτε πολύ παραδέχτηκαν ότι το φαγητό έρχεται μια φορά την ημέρα. Δεν υπάρχουν ψυγεία, οι κρατούμενοι κάθονται όλη μέρα στον ήλιο, μας είπαν ότι υπάρχει μια τουαλέτα ανά 14 άτομα, για τις οποίες γνωρίζουμε ότι είναι είναι πανβρόμικες και πάνε φρουρούμενοι, ανάμεσα σε φίδια και τρωκτικά», περιέγραψε, ενώ σημείωσε ότι οι κάδοι απορριμμάτων είναι ξεχειλισμένοι, σχολιάζοντας ότι ο δήμος δεν επιθυμεί να συμβάλει στην ευζωία των ανθρώπων του camp. 

«Θέσαμε και το θέμα των ελεύθερων χώρων», είπε, με την ομάδα να προτείνει να μετακινηθούν ορισμένα συρματοπλέγματα, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη ευρυχωρία, για να μπορούν οι πρόσφυγες έστω να παίξουν λίγη μπάλα. 

«Είπαν ότι οποιαδήποτε αλλαγή απαγορεύεται από το υπουργείο. Ότι η κατασκευή είναι υποχρεωτική, ότι υπάρχουν παντού κάμερες και αν μετακινήσουν το συρματόπλεγμα στο υπουργείο θα το μάθουν πριν προλάβει να το μάθει κανείς στην άλλη άκρη του camp. Άρα είναι κατεύθυνση από το υπουργείο! Ο ίδιος ο υπουργός βέβαια είπε, μετά την εξέγερση στο Κλειδί, ότι αυτή η δομή είναι το πρότυπο μας ώστε να μειωθούν οι ροές. Άρα τους βασανίζουν, τους στερούν τα δικαιώματα ώστε να το μάθουν οι δικοί τους και να μην έρχονται», τόνισε. 

Οι άθλιες συνθήκες κράτησης παραβιάζουν το άρθρο 3 της ΕΣΔΑ περί βασανιστηρίων, με τη χώρα να έχει καταδικαστεί αναρίθμητες φορές. Πλην της έλλειψης βασικών ειδών πρώτης ανάγκης, η γιατρός επιβεβαίωσε ότι κοιμούνται στο πάτωμα, πάνω σε χαρτόκουτα, όπως αποδεικνύουν και οι φωτογραφίες που εξασφάλισε το The Press Project, χωρίς κλιματισμό. 

Μία φορά τη μέρα λάχανο ή ρύζι με ψαράκια, για κάθε πόνο παρακεταμόλη

«Το φαγητό είναι συνήθως λάχανο με ρύζι, ή ρύζι με ψαράκια και διανέμεται μια φορά την ημέρα. Κανονικά το catering θα έπρεπε να πηγαίνει τρία γεύματα. Ενώ διανέμεται μια φορά την ημέρα, δεν υπάρχει και ψυγείο για να συντηρηθεί», κατήγγειλε. 

Όπως είπε, κάθε πρόταση των αλληλέγγυων για βελτίωση των συνθηκών κράτησης απορριπτόταν ως ανέφικτη ή περιττή. Μάλιστα, όταν η κ. Σταμπουλή ζήτησε να δει τον συνάδελφο γιατρό του camp, δεδομένου ότι οι πρόσφυγες ξύνονταν και χρειάζονταν εμφανώς θεραπεία, η διοίκηση του camp το απαγόρευσε, προφασιζόμενη ότι χρειάζεται ειδική άδεια από το υπουργείο – άλλη από την άδεια εισόδου που είχαν για τη διανομή ειδών πρώτης ανάγκης. 

Η εκτίμηση της κ. Σταμπουλή ήταν ότι δεν υπάρχει σταθερά γιατρός στο camp. Κατήγγειλε ότι για κάθε πόνο δίνεται παρακεταμόλη και μια κρέμα για τη φαγούρα, μάλλον από κάποιον ανειδίκευτο υπάλληλο, παρά το γεγονός ότι η θεραπεία για τα παράσιτα απαιτείται να είναι στοχευμένη και εντατική. «Έχουμε πληροφορίες ότι πρέπει να μαζευτούν 5-10 άρρωστοι και να μεταφερθούν από αστυνομικούς είτε σε κάποιο κέντρο υγείας ή στο νοσοκομείο, συνοδεία αστυνομίας και με χειροπέδες», είπε. 

Τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης μαρτυρά και η εικόνα των συλληφθέντων κρατουμένων της προηγούμενης εξέγερσης. «Με σαγιονάρες και σκισμένα μακό, όπως τους ξέβρασε η θάλασσα», περιέγραψε. «Οι άνθρωποι καταδικάστηκαν για τις φθορές και την απόδραση, και πήραν ποινές των 24 και των 26 μηνών», υπενθύμισε. 

«Δεν επέτρεψε το δικαστήριο στους εξεγερμένους να μιλήσουν για τις συνθήκες κράτησης»

Ο συνήγορος των 30 εξεγερμένων προσφύγων του Νοεμβρίου, Ηρακλής Πεκιαρίδης, επιβεβαίωσε την άσχημη εικόνα τους κατά την ακροαματική διαδικασία. 

«Όταν οι ίδιοι κατά την απολογία τους πήγαν να μιλήσουν για τις συνθήκες κράτησης, το δικαστήριο δεν το επέτρεψε. Ούτε η πρόεδρος ούτε η εισαγγελέας. Όταν οι συνήγοροι πήγαν να τις αναδείξουν, συνεχώς διακόπτονταν», τόνισε, με τους πρόσφυγες να καταδικάζονται σε ποινές τριών ετών. 

Τον Ιούνιο διεξάχθηκε η δίκη σε δεύτερο βαθμό. Έξω από το δικαστήριο συγκεντρώθηκε αλληλέγυος κόσμος, και οι δικηγόροι κατάφεραν να αναδείξουν το ζήτημα των συνθηκών. Στη δίκη παρευρέθηκε και ως μάρτυρας μια ερευνήτρια από το κέντρο Εγκληματολογίας της Οξφόρδης, η οποία μίλησε για τις συνθήκες κράτησης, όπως έχουν προκύψει και από την έρευνα της, κάτι που έπαιξε ρόλο στην εισαγγελική πρόταση. πρόσφυγες πήραν το ελαφρυντικό των μη ταπεινών αιτιών και της μεγάλης ένδειας, αν και στόχος των συνηγόρων ήταν η απαλλαγή τους λόγω μη νόμιμης κράτησης (σ.σ. λόγω μη νόμιμων συνθηκών κράτησης). 

Στο σημείο αυτό ο δικηγόρος εξήγησε το εξής παράδοξο, δίνοντας και το πνεύμα της αντιμεταναστευτικής πολιτικής της χώρας: 

«Ενώ δεν αναγνώρισαν την κράτηση ως μη νόμιμη, έδωσαν το ελαφρυντικό της μεγάλης ένδειας, που όμως προκύπτει από τις μη νόμιμες συνθήκες κράτησης!». 

Καταδίκη με μοναδικό πειστήριο ένα βίντεο που δεν προσκομίστηκε ποτέ – «Προτιμούν στη φυλακή, παρά στη Σιντική»

Κατά την ακροαματική διαδικασία, δεν τηρήθηκαν τα εχέγγυα μιας δίκαιης δίκης. Οι ίδιοι οι αστυνομικοί, σύμφωνα με τον δικηγόρο, μίλησαν για τις άθλιες συνθήκες κράτησης αλλά και τις άθλιες συνθήκες εργασίας τους. Για την πτώση του φράχτη κατά την εξέγερση, τον αποκάλεσαν «τσιγαρόχαρτο που πέφτει με μεγάλη ευκολία», ενώ μάλιστα δεν αποτελεί αντικείμενο κοινού οφέλους. Μάλιστα, απέτυχε ή ταυτοποίηση των συλληφθέντων με των υποτιθέμενων διοργανωτών της εξέγερσης. 

«Στηρίχθηκαν σε ένα βιντεοληπτικό υλικό που δεν προσκομίστηκε ποτέ και σε αστυνομικούς που τσουβάλιασαν 30 άτομα χωρίς να αποδίδουν σε κανέναν συγκεκριμένες πράξεις. Περιμένουμε να καθαρογραφεί η απόφαση ώστε να δούμε πώς την αιτιολογούν», είπε. 

Τα λόγια του δικηγόρου στη συνέχεια σκόρπισαν ανατριχίλα στην αίθουσα του ΔΣΑ: «Όταν προτάθηκε στους κρατούμενους να αναβληθεί η δίκη, είπαν ότι ήθελαν να δικαστούν, διότι σε περίπτωση καταδίκης, προτιμούν να βρεθούν σε σωφρονιστικό κατάστημα παρά στη Σιντική», είπε, επιβεβαιώνοντας τα λεγόμενα τους στο TPP. 

«Σαν να είναι σε διάλογο το ποίημα του Παναγουλη με όσα φωνάζουν οι εξεγερμένοι»

Ο διευθυντής του Σημείου Μελέτης της Ακροδεξιάς, Κωστής Παπαϊωάννου, απήγγειλε το ποίημα «Η μπογιά» του Αλέκου Παναγούλη, το οποίο έγραψε κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. 

Ζωντάνεψα τους τοίχους

φωνή τους έδωσα

πιο φιλική να γίνουν συντροφιά

Κι οι δεσμοφύλακες ζητούσαν να μάθουνε

που βρήκα τη μπογιά

Οι τοίχοι του κελιού

το μυστικό το κράτησαν

κι οι μισθοφόροι ψάξανε παντού

Όμως μπογιά δε βρήκαν

Γιατί στιγμή δε σκέφτηκαν

στις φλέβες μου να ψάξουν

«Και με έναν τρόπο που μόνο η ιστορία μπορεί να τον ανακαλύψει, είναι σαν να είναι σε διάλογο το ποίημα του Παναγουλη με όσα φωνάζουν οι εξεγερμένοι. ‘’Ελεγχόμενη Δομή Προσωρινής Φιλοξενίας Αιτούντων Άσυλο Σιντικής’’. Τι οργουελιανή γλώσσα για να αναφερθείς σε έναν χώρο στρατοπεδικής κράτησης», είπε στην αρχή της καθηλωτικής ομιλίας του. 

Η αυτοεκπληρούμενη προφητεία του εγκληματία πρόσφυγα

Ο κ. Παπαϊωάννου έκανε λόγο για έναν εθισμό σε εξέλιξη: αυτόν της εθνικής διοικητικής κουλτούρας, της κοινής γνώμης, των αρχών ασφαλείας, της Δικαιοσύνης σε μια πολιτική εγκλεισμού, σε μια σωφρονιστική καθολίκευση, χωρίς πρόβλεψη για τις προδιαγραφές, ή την έξοδο από εκεί. 

«Η περίφημη ‘’απομάκρυνση των παράνομων’’ μεταναστών από τη χώρα – που είναι διακηρυγμένος στόχος – , αποτελεί επίφαση. Αυτοσκοπός είναι η μακροχρόνια κράτηση σε αυτές τις συνθήκες. Μέρα με τη μέρα παγιώνεται η λειτουργία των χώρων εγκλεισμού σε καθεστώς απόλυτης νομικής, υγειονομικής και ανθρωπιστικής εξαίρεσης», είπε. 

Όπως τόνισε, εξηγώντας την «αυτοεκπληρούμενη προφητεία του εγκληματία πρόσφυγα», «σε αυτές τις άθλιες συνθήκες, χωρίς αδίκημα έγκλειστοι νομοτελειακά θα καταφύγουν σε εξέγερση, και έτσι θα επιβεβαιωθεί, αλλά εκ των υστέρων, το δικαιολογημένο του εγκλεισμού τους. Δηλαδή κρατούνται, εξεγείρονται, άρα ήταν από την αρχή επικίνδυνοι, άρα αυτά που μας λέγατε ότι τους υπερασπίζεστε για ανθρωπιστικούς λόγους και είναι αθώοι ήταν παραμύθια, διότι να που καταλήγουν. Ο χώρος δηλαδή μετατρέπει τους φιλοξενούμενους σε βαρείς αδικηματίες, και έτσι η κάθε Σιντική γίνεται προθάλαμος της φυλακής», είπε. 

Το προπατορικό αμάρτημα της παράνομης εισόδου

Ο κ. Παπαϊωάννου ακόμη πρόσθεσε ότι στο μυαλό – όχι μόνο των πολιτικών προσώπων και των αρχών, αλλα και ενός υπερβολικά μεγάλου μέρους της κοινωνίας- οι πρόσφυγες βαρύνονται με ένα μεταναστευτικό προπατορικό αμάρτημα: την παράνομη είσοδο. 

«Και στο όνομα αυτού δικαιολογείται κάθε ποινή. Αρκεί να δει κανείς έναν δημόσιο διάλογο για περιπτώσεις σαν αυτή της Σιντικής για να καταλάβει ότι αυτό είναι ένα δόγμα για πολλούς ανθρώπους», πρόσθεσε. 

Ο κ. Παπαϊωάννου εκτίμησε ότι οι συνθήκες στα κέντρα κράτησης δεν είναι αστοχία αλλά επιλογή, και μάλιστα, πολιτικές που ενεργοποιήθηκαν σε μια υποτιθέμενη κατάσταση εκτάκτου κινδύνου έχουν καταλήξει να αποτελούν μόνιμη χωρική δομή. 

«Τα στρατόπεδα κράτησης είναι η θεσπισμένη κατάσταση εξαίρεσης στην Ελλάδα σήμερα, οι ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν ελέγχουν, ο έγκλειστος πληθυσμός των ανθρώπων αυτών είναι σώματα -σώματα, το τονίζω!- μετεωριζόμενα, απογυμνωμένα από τις νομικές τους ιδιότητες, σε απόλυτη αβεβαιότητα σε κάθε επίπεδο. Απόλυτη αβεβαιότητα των όρων, του χώρου και του χρόνου της κράτησης. Το μέγεθος και η σύνθεση του πληθυσμού τους θα ορίσουν την εξέλιξη της γκρίζας ζώνης της βιοπολιτικής στην Ελλάδα σήμερα», είπε. 

Κανονικοποίηση της ανθρωποφαγικής Ακροδεξιάς στο δημόσιο διάλογο

Ο κ. Παπαϊωάννου εκτίμησε ότι τα στρατόπεδα είναι ένα πολύ μεγάλο πολιτικό στοίχημα για την κυβέρνηση. «Ειδικά καθώς είναι στο δρόμο προς τις εκλογές και ειδικά καθώς η μόνη πίεση που δέχεται είναι από τα δεξιά της, θα τζογάρει ένα πολύ μεγάλο πολιτικό κεφάλαιο σε αυτά τα στρατόπεδα. Είναι το όχημα του ανταγωνισμού με τους εκ δεξιών πολιτικούς της αντιπάλους. Ο δημόσιος διάλογος μέρα με τη μέρα είναι ένας διάλογος της κανονικοποίησης της ανθρωποφαγικής Ακροδεξιάς. Ο διάλογος αυτός είναι και μια οδός – φοβάμαι ένας μονόδρομος – κοινωνικός εξαχρείωσης. Και φυσικά τα στρατόπεδα αυτά είναι και η εμβληματικότερη απόδειξη της αποτυχίας και της υποκρισίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης». 

Κατέληξε λέγοντας ότι οι συνθήκες κράτησης στα στρατόπεδα, όπως αυτό της Σιντικής, δεν είναι καθόλου άσχετες με το ναυάγιο της Πύλου. 

«Είναι στάδια της ίδιας πολιτικής. Όσοι γλιτώνουν από την με παση θυσία αποτροπή εισόδου είναι αυτοί των οποίων τα σώματα θα σωρεύονται σε συνθήκες όπως αυτές της Σιντικής». 

Το μεταναστευτικό «εκτός», ακόμα και στις συζητήσεις για την προοδευτική πολιτική 

Ο Διευθυντής του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (GCR), Λευτέρης Παπαγιαννάκης, έκανε λόγο για μια αναμενόμενη έκβαση. 

Συμφωνώντας απόλυτα με τα λεγόμενα του κ. Παπαϊωάννου, πρόσθεσε ότι το ζήτημα της μετανάστευσης θα είναι ένα στοίχημα για όλες τις εκλογές στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ανέδειξε το πολιτικό κενό στα ζητήματα υπεράσπισης των δικαιωμάτων προσφύγων και μεταναστών λέγοντας ότι ο πήχης έχει κατέβει κάτω από την κεντροαριστερά, φέρνοντας το παράδειγμα της Πρωθυπουργού της Δανίας που παρουσιάζεται ως σοσιαλδημοκράτισσα, και η οποία παρουσίασε το ναζιστικό επιχείρημα του εσωτερικού εχθρού. 

Έφερε ακόμη και ως παράδειγμα την επιστολή των 22 ηγετών απέναντι στον Σάντσεθ, μετά τα γεγονότα στη Θέουτα. «Έψαξα να βρω δηλώσεις των μεγάλων κομμάτων στην Ελλάδα, πέριξ του χώρου. Δεν υπάρχει τίποτα. Καμία δήλωση. Καμία δήλωση υποστήριξης προς τον Πέδρο Σάντσεθ ή δήλωση για την Πρωθυπουργό της Δανίας η οποία θεωρείται και το πρότυπο της ρεαλιστικής πολιτικής στην Ευρωπαϊκή Ένωση», εκτιμώντας ότι τα κόμματα θεωρούν χρήσιμη μια συζήτηση για την προοδευτική πολιτική, αλλά αφήνουν απ έξω την μετανάστευση. «Είναι μια γραμμή διχοτόμησης πολύ σημαντική και θα τη βρούμε μπροστά μας με διάφορους τρόπους», είπε. 

Ο κ. Παπαγιαννάκης έκανε κι εκείνος λόγο για την αυτοεκπληρούμενη προφητεία του εγκληματία πρόσφυγα, ο οποίος κρατείται «προληπτικά» σε άθλιες συνθήκες επειδή βαφτίζεται επικίνδυνος, σπάει τους κανόνες, εν τελεί αντιμετωπίζει ποινική δίωξη, για να ακουστεί μετά από πολιτικά χείλη ότι «είναι επικίνδυνοι, σας το είπαμε, άρα είχαμε δίκιο». 

«Δεν ξεκίνησαν τα πράγματα το 2019. Δεν φύτρωσε ξαφνικά μια πολιτική στο πουθενά. Είχε προετοιμαστεί το έδαφος. Η επίκληση της ‘’κρίσης’’ επί χρόνια, η επίκληση της ‘’προσφυγικής κρίσης’’ που δικαιολογούσε τόσα πράγματα. Η ακαδημαϊκή έρευνα έδειξε ότι δεν υπήρξε προσφυγική κρίση, αλλά κρίση υποδοχής, η οποία μετατράπηκε σε κοινωνική, πολιτική, κλπ. Δεν συζητήσαμε ποτέ για το πώς αυτό εξελίχθηκε. Παρουσιάζουμε πολύ ωραία την εξέλιξη από το 2019 μέχρι τώρα, και σωστό είναι διότι η μεγάλη εικόνα αυτό δείχνει, ότι χειροτερεύει μέρα με τη μέρα συνειδητά, δεν είναι κάτι που γίνεται κατά λάθος. Η Σιντικη δεν είναι αποτέλεσμα μιας τυχαίας εξέγερσης. Είναι μια προσπάθεια να στείλουμε τους ανθρώπους στα άκρα και να τους τιμωρήσουμε: να τους βάλουν σε έναν φαύλο κυκλο κράτησης, είτε στο ποινικό σύστημα, είτε στο διοικητικό σύστημα», είπε.

Ο κ. Παπαγιαννάκης τόνισε ότι η Σιντική θα καταλήξει να αποτελεί ένα μικρό δείγμα μιας συνολικής πολιτικής η οποία επιφυλάσσει στους πρόσφυγες και τους μετανάστες μια διαρκή κράτηση η οποία θα αλλάζει μορφές. Το καθεστώς κράτησης θα αλλάζει από διοικητική, αργότερα σε ποινική, είτε επειδή τόλμησαν να αντιδράσουν στον εφιάλτη που έχει μετατραπεί η ζωή τους, είτε επειδή θα βιώνουν της συνέπειες της ποινικοποίησης της παραμονής μετά την απόρριψη ασύλου, σημειώνοντας ότι ήδη οι φυλακές έχουν φουλάρει. 

Έχει γίνει επίσημο δόγμα το επιστροφή ή φυλακή, και το δουλειά ή επιστροφή, αλλιώς φυλακή. 

Καθεστώς εξαίρεσης στις Σέρρες 

Σταθερή απορία των κρατουμένων προσφύγων της Σιντικής, όπως την έχουν εκφράσει και στο The Press Project αλλά και σε οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, είναι το «γιατί ειδικά σε εμάς». Παρατηρούν ότι ακόμη και μετά την αλλαγή της νομοθεσίας αρκετοί νεοαφιχθέντες πρόσφυγες, από τις ίδιες χώρες καταγωγής με εκείνους (Αίγυπτο και Μπαγκλαντές), αφενός κρατούνται σε camps όπου οι συνθήκες είναι καλύτερες, και αφετέρου, παρά την απόρριψη του ασύλου τους και σε δεύτερο βαθμό, αφήνονται μετά από διάστημα μαξ εννέα μηνών. 

Ο δικηγόρος αρκετών κρατουμένων της Σιντικής, Βασιλης Κερασιώτης τόνισε ότι παρά την ποινικοποίηση της παράνομης εισόδου, ο διοικητικός δικαστής, ο εκάστοτε πρόεδρος του τοπικού Πρωτοδικείου, παραμένει εγγυητής της νομιμότητας της διοικητικής κράτησης. 

«Έχω δικάσει σε διάφορα Πρωτοδικεία, αλλά στις Σέρρες διαπίστωσα ένα καθεστώς εξαίρεσης. Είχα την ευκαιρία να ασκήσω διάφορα ένδικα μέσα κατά της διοικητικής κράτησης για κάποιους κρατούμενους, με τους ίδιους όρους και προϋποθέσεις που ασκούνται αυτά σε διάφορα δικαστήρια της χώρας, και αρκετές φορές – όχι πάντα -, σχηματίζεται μια νομολογία όταν η διοικητική κράτηση δεν είναι το έσχατο μέσο. Διαπίστωσα ότι το Πρωτοδικείο των Σερρών κάνει το εξής: ελέγχει αποκλειστικά την εξωτερική νομιμότητα των πράξεων. Πράγματι στις Σέρρες, επειδή πιθανώς δεν έχουν την ίδια εμπειρία, δεδομένου ότι μέχρι πρότινος ήταν ανοιχτή η δομή, δεν ελέγχεται το παραμικρό όσον αφορά στις συνθήκες κράτησης και δεν ελέγχεται αν η διοικητική κράτηση είναι το έσχατο μέσο και επίσης δεν υπάρχει και πρόσβαση του δικηγόρου του να δει τους εντολείς του», διαπιστώνει. 

Ο δικηγόρος είπε ότι όταν ο ίδιος επισκέφθηκε τη συγκεκριμένη δομή προκειμένου να συναντήσει τους εντολείς του, διαπίστωσε ένα υβριδικό πλαίσιο, καθώς του είπαν ότι ακόμη και ως δικηγόρος θα έπρεπε να έχει αιτηθεί άδεια από το υπουργείο για να εισέλθει. Μετά από δική του επιμονή, εν τελεί κατάφερε και μπήκε αλλά όπως τονίζει «όλη αυτή η αποτροπή δημιουργεί μια πολύ ιδιαίτερη κατάσταση. Είναι πρωτοφανές. Σε φυλακές υψίστης ασφαλείας μπορεί να μπει ένας δικηγόρος. Στη Σιντική εάν δεν επέμενα μπορεί και να μην έμπαινα. Και η υποδιοικήτρια μάλιστα μου είπε ότι είμαι ο πρώτος δικηγόρος που βλέπουν στην περιοχή», είπε, συμπληρώνοντας ότι είναι ιδιαιτέρως προβληματικό ότι αυτό το καθεστώς εξαίρεσης νομιμοποιείται από τη διοικητική δικαιοσύνη. 

Ο δικηγόρος επιβεβαιώνει ότι αντίστοιχες περιπτώσεις ανθρώπων ίδιου προφίλ έχουν βγει από τα κέντρα κράτησης, με την τοπική κοινωνία μάλιστα, και ιδιαίτερα τους αγρότες, να λένε ότι «αν δεν είχαμε τις μεταναστευτικές ροές δεν θα έβγαινε η δουλειά». 

«Απέτυχε το σύστημα της “νόμιμης μετανάστευσης” μέσω μετακλήσεων» – Συνεχίζουν να έρχονται με βάρκες πρόσφυγες από χώρες με τις οποίες η Ελλάδα υπέγραψε διμερείς συμφωνίες για να ανοίξου «νόμιμες οδοί»

Ο Βασίλης Κερασιώτης, ανέδειξε ακόμη και την αποτυχία του συστήματος ως προς την περίφημη «νόμιμη μετανάστευση», η οποία συνδέει το κατατρεγμένο άτομο με την εργασία, κυρίως μέσω μετακλήσεων που συμβαίνουν κατόπιν συμφωνιών της Ελλάδας με συγκεκριμένες χώρες. 

«Εκτός από τις φρικτές συνθήκες που περιγράφονται στα γράμματα, μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση το ότι ανέφεραν ότι είναι τεχνίτες και επιθυμούν να εργαστούν. Λαμβάνοντας υπόψιν το από πού προέρχονται οι κρατούμενοι, την Αίγυπτο και το Μπανγκλαντές, οι οποίες έχουν συνάψει διμερείς συμβάσεις με την Ελλάδα προκειμένου να ανοίξουν οι νόμιμες οδοί, συμπεραίνω ότι ολόκληρη η Σιντική και τα γεγονότα εκεί συμπυκνώνουν μια πλήρη αποτυχία στη μεταναστευτική πολιτική της νυν κυβέρνησης διότι δεν καταφέρνουν ούτε να προσελκύσουν νόμιμα τους εργαζόμενους για διάφορους γνωστούς λόγους – κωλυσιεργίες και διαφθορά στις Πρεσβείες στο εξωτερικό – αλλά ούτε και να οργανώσουν ένα αποτελεσματικό σχέδιο επιστροφών, δεδομένου ότι η παρατεταμένη κράτηση είναι αυτή που οδηγεί στις εξεγέρσεις», είπε. 

«Έχουμε δηλαδή ένα υποτιθέμενο δόγμα ότι η Ελλάδα προωθεί δήθεν την νόμιμη μετανάστευση, η οποία τελικά καθίσταται αλυσιτελής και το 30% των νεοαφιχθέντων στη χώρα είναι Μπαγκλαντεσιανοί οι οποίοι, επιμένω, θα μπορούσαν να έχουν εισέλθει απολύτως νόμιμα. Επειδή αποτυγχάνει το σύστημα έρχεται η κυβερνητική πολιτική και τιμωρεί αυτούς τους ανθρώπους με παρατεταμένη κράτηση, στέλνοντας δήθεν ένα μήνυμα αποτροπής», είπε, ζητώντας κλείνοντας από τους δικαστές που είναι υπεύθυνοι στο να ελέγχουν τη νομιμότητα της κράτησης να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων. 

«Για ποιο λόγο, πέραν της ρατσιστικής ιδεολογίας, υπάρχει αυτό το μένος απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες;»

Η δικηγόρος Ευγενία Κουνιάκη φέρνοντας ένα παράδειγμα ενός Αφγανού εντολέα της, ανέδειξε την αντιφατική στάση της δικαστικής εξουσίας. Από τη μία, η επιτροπή προσφυγών, έκρινε ότι ο Αφγανός πρόσφυγας δεν μπορεί να επιστραφεί στο Αφγανιστάν, καθότι είναι Χαζαρά, ενώ από την άλλη ο φυσικός δικαστής, όταν οι δικηγόροι κατέθεσαν αντιρρήσεις, έκρινε ότι υπάρχει μια συζήτηση με τους Ταλιμπάν στην Ευρώπη και κάποια στιγμή ενδεχομένως να μπορούν να επιστραφούν πίσω, οπότε ας τους κρατήσουν μέχρι να γίνει αυτή η συζήτηση. «Καταλαβαίνετε ότι αγγίζονται τα όρια της παράνοιας», είπε. 

Όταν ο ίδιος δε αναρωτήθηκε το γιατί κρατείται, η Αστυνομία απάντησε επειδή στο παρελθόν έχει κρατηθεί ποινικά, αλλά παρόλο που εξέτισε την ποινή του, με αυτή την πρόφαση, κρατείται δήθεν προληπτικά, με ποινή που ξεπερνά ακόμη και την προηγούμενη. 

«Αυτή τη στιγμή υπάρχουν κρατούμενοι στην Κόρινθο που βρίσκονται σε απεργία πείνας. Είναι μια κατάσταση που θα τη δούμε στο επόμενο διάστημα, εξεγερσιακή και αγώνα από την πλευρά των προσφύγων και των μεταναστών. Πολλές φορές αναρωτιέμαι, για ποιο λόγο, πέραν της ρατσιστικής ιδεολογίας, υπάρχει αυτό το μένος απέναντι σε πρόσφυγες και μετανάστες; Ο πραγματικός λόγος είναι ότι πραγματικά τους φοβούνται, επειδή τους χρειάζονται. Αν παρακολουθήσει κανείς το πόσο σημαντικοί είναι οι εργαζόμενοι μετανάστες στην Ελλάδα και αν παίξουμε ένα ρόλο στο να συνειδητοποιήσουν και οι ίδιοι τη δύναμη που έχουν, άνετα θα μπορούσαν να πάρουν χαρτιά σε μια μέρα», θυμίζοντας ότι αρκετά πρόσφατα, η ίδια κυβέρνηση, μετά από πίεση των εργοδοτών, καθώς οι μετανάστες έφευγαν για άλλες χώρες της Ευρώπης, αναγκάστηκε να ρίξει τα όρια για τη νομιμοποίηση τους. 

Καθημερινές επιθέσεις σε βάρος μεταναστών – «Όταν βουλευτής μιλάει έτσι, στέλνει το μήνυμα “κάντε ότι θέλετε με εκείνους»

Η Ακροδεξιά διολίσθηση της χώρας δεν αποτυπώνεται μόνο νομοθετικά, ούτε εκφράζεται μόνο με τη ρητορική μίσους των γαλάζιων βουλευτών και βουλευτριών. Ο πρόεδρος της πακιστανικής κοινότητας Ελλάδος, Τζαβεντ Ασλάμ, του οποίου η διεθνής προστασία μετα από 30 χρόνια κινδύνευσε να διακοπεί κατόπιν παρέμβασης Πλεύρη, με τον Τζαβέντ Ασλάμ να δικαιώνεται και στη συνέχεια τον Θάνο Πλεύρη να προσφεύγει κατά της απόφασης που τον κρατά στη χώρα, είπε ότι έχει ανοίξει ξανά η πόρτα για αίμα και μίσος. 

«Τις τελευταίες δύο εβδομάδες, μέρα παρά μέρα ήμουν στο Τμήμα Ρατσιστικής Βίας. Αναρωτιέμαι, γιατί γίνονται όλα αυτά; Η απάντηση όμως είναι ότι όταν ένας βουλευτής μιλάει αρνητικά για τους μετανάστες, στέλνει το μήνυμα ‘’ κάντε ότι θέλετε με εκείνους’’. Ακόμα και μετά από 30 χρόνια στην Ελλάδα, σε λένε λαθραίο. Δεν έχουν σκεφτεί δηλαδή τι θα γίνει αν όλοι οι μετανάστες σταματήσουν να δουλεύουν έστω για μια μέρα; Χρειάζεται αλλαγή, χρειάζεται σεβασμός. Τι θέλει η κυβέρνηση; Να πεθάνουν στη Σιντική και να μην προσπαθούν για ελευθερία; Νομίζουν ότι όσο  πιο άσχημα θα περάσουν, τόσο ισχυρότερο μήνυμα θα στείλουν να μην έρθουν οι επόμενοι; Αν η κυβέρνηση σκέφτεται έτσι, για εμένα αυτή είναι η μεγαλύτερη παρανομία. Παράνομοι είναι οι βουλευτές που μιλούν ρατσιστικά για τους μετανάστες», είπε. 

Ο Πέτρος Κωνσταντίνου σημείωσε ότι αυτή την Κυριακή στις 18:00 στο πάρκο Φιξ θα πραγματοποιηθεί αντιρατσιστική συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους μετανάστες εργάτες που ξυλοκοπήθηκαν άγρια από φασιστές στα Πατήσια. 

Στις 13 Σεπτέμβρη θα ακολουθήσει συγκέντρωση αλληλεγγύης για τους κρατούμενους μετανάστες της Σιντικής, ενώ στις 18 Σεπτέμβρη θα πραγματοποιηθεί αντιφασιστική πορεία για τα 13 χρόνια από τη δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα από τον Χρυσαυγίτη Ρουπακιά. 

Η μητέρα του Παύλου, Μάγδα Φύσσα, απέστειλε χαιρετισμό κατά τη διάρκεια της Συνέντευξης Τύπου, λέγοντας ότι η καρδιά της βρίσκεται δίπλα στους εξεγερμένους που παλεύουν να βρουν ελπίδα μέσα στα κολαστήρια.