Γ.Βαρουφάκης στη ΔΕΘ: Μόνο με την Επανάκτηση θα μένει ο πλούτος εδώ, στην Ελλάδα, στους πολλούς

Μια Ελλάδα με «δύο οικονομίες», αυτή του ενός πέμπτου των λίγων, των «των κληρονόμων και των προστατευόμενων κηφήνων που φύονται στη σκιά των παντοδύναμων ολιγαρχών» και αυτή των τεσσάρων πέμπτων, «μια άλλη οικονομία των κολλήγων της χρεοδουλοπαροικίας» περιέγραψε ο γραμματέας του ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά, Γιάνης Βαρουφάκης, κατά την ομιλία του στην 90η ΔΕΘ. «Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντίθετα με όλες τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις των οποίων τα ταμεία ήταν άδεια, είχε πρόσβαση σε πολύ χρήμα – το περισσότερο βέβαια δανεικό» σημείωσε και τόνισε: «Το που πήγε το ποτάμι αυτού του χρήματος, το ξέρουμε. Πήγε στην Ελλάδα των ολιγαρχών, των πολυεθνικών, των δήθεν αγροτών, των διαπλεκόμενων με το σύστημα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των τραπεζών. Όσο για την Ελλάδα των μισθωτών, των πραγματικών αγροτών, των μικρομεσαίων, των ανθρώπων που φορολογούνται ανελέητα, που παράγουν την υπεραξία την οποία δεν θα δουν ποτέ, που ασφυκτιούν, που στο τέλος πρέπει να ανεχθούν και τις ανοησίες του πολιτικού προσωπικού του συστήματος το οποίο μάλιστα δεν χάνει ευκαιρία να τους κάνει κηρύγματα περί προσωπικής ευθύνης για την άθλια κατάστασή τους – αυτή η Ελλάδα των Πολλών είδε τον Αμαζόνιο της Ρευστότητας που τη χρέωσαν να περνά δίπλα της χωρίς καν να της βρέξει τα χείλια».

«Φτάσαμε στο χυδαίο παράδοξο» συνέχισε ο Γραμματέας του ΜέΡΑ25 – Ενωτική Αριστερά. «Η βαθιά κρατική χρεοκοπία του 2010 να περάσει εν έτει 2026 στα 4/5 του πληθυσμού. Αυτή η χρεοκοπία των πολλών, η Χρεοδουλοπαροικία όπως την περιέγραφε η Ιδρυτική Διακήρυξη του ΜέΡΑ25 πριν 8 χρόνια, πήρε άλλες, συχνά ψηφιακές, μορφές: Κάθε μικρή απόκλιση από τις ρυθμίσεις της πλατφόρμας το κράτος την αντιμετωπίζει ως έγκλημα, κάθε καθυστέρηση όχι ως στάση πληρωμών αλλά ως στάση εναντίον της καθεστηκυίας τάξης. Κάθε μισθωτός ένοχος, κάθε επαγγελματίας ύποπτος. Αυτή είναι η καθημερινότητα της Ελλάδας των Πολλών, των 4/5 – της Ελλάδας που έμεινε έξω από τον χορό των δισεκατομμυρίων δανεικών που θα επιβαρύνουν όχι όσους τα ξεκοκκάλισαν αλλά τα παιδιά και τα εγγόνια των 4/5 που είδαν αυτά τα δις να καταλήγουν στις τσέπες του 1/5».

Στη συνέχεια αναφέρθηκε εκτενώς «στις δύο οικονομίες:

• Του Ενός Πέμπτου – Μια ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ των κληρονόμων και των προστατευόμενων κηφήνων που φύονται στη σκιά των παντοδύναμων ολιγαρχών
• Και την Οικονομία των Τεσσάρων Πέμπτων – Μια άλλη οικονομία των κολλήγων της χρεοδουλοπαροικίας

Σε 1 τρις υπολογίζεται ο υπάρχον ιδιωτικός πλούτος εν Ελλάδι το 2026. Στα νοικοκυριά του Ενός Πέμπτου αντιστοιχεί 1 εκ ευρώ ανά νοικοκυριό. Στα υπόλοιπα, δηλαδή στο 80%, μόλις 27 χιλιάδες ανά νοικοκυριό. Αλλά ακόμα κι αυτός ο ισχνός πλούτος των πολλών, εικονικός είναι. Όταν το διαμέρισμα της οικογένειας πάει από τα 150 στα 250 χιλιάρικα, την ώρα που το πορτοφόλι παραμένει άδειο, φουσκώνει η εικονική περιουσία των γονιών αλλά κλείνει για πάντα η πόρτα ενός σπιτιού για τα παιδιά τους.

Και δεν είναι μόνο ότι

• την ώρα που το κράτος βοηθά τα φαντς να έχουν στην ομηρία τους 2,4 εκατομμύρια πτωχευμένους δανειολήπτες,
• την ώρα που η Εφορία έχει υπό αναγκαστικά μέτρα 2,3 εκ οφειλέτες,
• την ώρα που οι μικροί πληρώνουν ΦΠΑ, εισφορές, φόρους, τέλη, προκαταβολές, ψηφιακά συστήματα, άδειες και πιστοποιήσεις χωρίς να ξέρουν αν θα επιβιώσουν και του χρόνου,

την ίδια ώρα, ένα λάθος σε κάποια ψηφιακή δήλωση μπορεί να τους κοστίσει περισσότερο από το καθαρό εισόδημα μιας σεζόν. Την ίδια στιγμή, το όποιο πρόστιμο για τον ολιγάρχη, όταν αραιά και που επιβάλλεται, δεν είναι ούτε καν απλή ενόχληση. Άλλωστε ο ολιγάρχης, η πολυεθνική, έχει στρατό από νομικούς, συμβούλους, φορολογικό τμήμα του οποίου ο CFO, ο προϊστάμενος, έχει το τηλέφωνο του υπουργού στο speed dial. Ο μικρός απλά διαθέτει… το κινητό του λογιστή του.

Αυτές είναι οι δύο Ελλάδες, οι δύο πολιτικές οικονομίες που δεν συναντιούνται ποτέ».

Τόνισε επίσης ότι αυτός ο πακτωλός χρημάτων που κατέληξε στο 20% της οικονομίας «τελειώνει», κάνοντας λόγο για «παραπλανητική ανάπτυξη».

Πρόχωρησε επίσης σε δυσοίωνες προβλέψεις για το μέλλον, λέγοντας πως «το νιώθουν, κυρίες και κύριοι, οι άνθρωποί μας εκεί έξω. Το βλέπουν να έρχεται. Ποιο; Το νέο τσουνάμι ανέχειας και λεηλασίας που θα τους πλήξει. Γιατί, κυρίες και κύριοι, τώρα που θα κοπάσει η ροή των δις από τις Βρυξέλλες, από τον μη βιώσιμο τουρισμό, από τα υπερκέρδη των ακίνητων, όλοι θα αρχίσουν να αναρωτιούνται – όπως γινόταν το 2008: Πού πήγαν τα λεφτά; Που πήγε τόσος πλούτος; Και, σαν να ‘ναι πάλι 2010, τότε αυτοί οι ίδιοι που σήμερα γιορτάζουν την ανάπτυξη, θα παραδεχτούν ότι το δανεικό εκείνο χρήμα πήγε σε ακριβά αυτοκίνητα, σε φούσκες ακινήτων, σε επιδοτήσεις που έπεσαν σε μαύρη τρύπα, σε σύμβουλους, μελέτες που μπήκαν στα συρτάρια».

Εξήγησε το πώς η επιδοματική πολιτική της κυβέρνησης δεν λύνει τα δομικά προβλήματα, αντιθέτως καταλήγει να επιδοτεί την αισχροκέρδεια, ενώ τόνισε πως «η μόνη λύση είναι η επανάκτηση».

Αναφέρθηκε στα «7+3» βήματα που προτείνει το ΜέΡΑ25 για την «Επανάκτηση», που είναι:

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ

• ΚΡΑΤΟΥΣ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
• ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ
• ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
• ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
• ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
• ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ, ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
• ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

+ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ… (το +3!)

• ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ & ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
• ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ & ΕΠΙΡΡΟΗΣ
• ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Ολόκληρη η ομιλία του Γιάνη Βαρουφάκη:

«Κυρίες και κύριοι, εκπρόσωποι των μέσων μαζικής ενημέρωσης, κάθε Σεπτέμβρη η ΔΕΘ φιλοξενεί τον εκάστοτε Πρωθυπουργό ο οποίος διαπιστώνει ανάπτυξη πριν υποσχεθεί κι άλλη ανάπτυξη που, κάποια στιγμή, θα γίνει κοινωνικό μέρισμα – λόγια του αέρα που κανείς, ούτε οι οπαδοί του, ούτε η κοινωνία, ούτε οι αγορές δεν παίρνουν στα σοβαρά, αλλά που τον ακούν μόνο και μόνο μπας και μάθουν κάτι για κάποιο επίδομα ή μια απαλλαγή από κάποιο χαράτσι που δεν θα αλλάξει βέβαια τη ζωή τους αλλά απ’ το ολότελα…

Έτσι και φέτος. Ο κ. Μητσοτάκης διαπίστωσε ανάπτυξη, έδωσε κάποια φιλοδωρήματα, και υποσχέθηκε κι άλλη ανάπτυξη με ορίζοντα το 2030. Τι σκέφτεται όμως ο κόσμος εκεί έξω, εργαζόμενοι και μικρομεσαίοι, όταν ακούν περί ανάπτυξης; Τι σημαίνει για αυτούς η μαγική αυτή λέξη – η ανάπτυξη;

ΤΙ ΣΗΜΑΝΕΙ «ΑΝΑΠΤΥΞΗ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΠΟΛΛΟΥΣ;

Για την εργάτρια, την υπάλληλο σουπερμάρκετ, ανάπτυξη σημαίνει να παίρνει λίγο περισσότερα το μήνα αλλά να ξεμένει από ευρώ στα μέσα του μήνα πιο γρήγορα από πέρσι και παρά το γεγονός ότι αγόρασε λιγότερα.

Για τον μικρομεσαίο, ανάπτυξη σημαίνει να κοιτάζει τον τζίρο του και ύστερα τι του μένει στην τράπεζα – και τα δύο αυτά νούμερα να είναι η μέρα με τη νύχτα. Σημαίνει να εργάζεται περισσότερο, να εισπράττει όλο και περισσότερα, αλλά να του μένουν όλο και λιγότερα από πέρσι, από πρόπερσι, από πριν πέντε χρόνια.

Για τον ελεύθερο επαγγελματία, τη νέα δικηγόρο, τον καλλιτέχνη, τον πάροχο εξειδικευμένων υπηρεσιών που ζει με μπλοκάκι, και που δεν καταφέρνει να βρει πελάτες ικανούς να αμείβουν ικανοποιητικά, ανάπτυξη σημαίνει να πληρώνει τέλος επιτηδεύματος, αντίθετα με τις μεγάλες εταιρείες, και επιπλέον να φορολογείται για τεκμαρτό εισόδημα €14.000 τον χρόνο από το πρώτο ευρώ, χωρίς το αφορολόγητο που έχουν όλοι οι άλλοι φορολογούμενοι.

Για νέους δικηγόρους, μαθηματικούς, γιατρούς των €1.000, ανάπτυξη σημαίνει να πληρώνουν νοίκι €600 για διαμέρισμα των 50 τετραγωνικών, €100 για λογαριασμούς και να μένουν €300 για να προσποιούνται ότι ζουν αξιοπρεπώς. Ανάπτυξη για αυτές και για αυτούς σημαίνει, όπως και για τους υπόλοιπους εργαζόμενους, περισσότερη δουλειά, μικρότερο διαθέσιμο εισόδημα, χειρότερη ζωή. Δεν είναι τυχαίο το μαντάτο του ΟΟΣΑ ότι από το 2021 η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα που το κατά κεφαλήν διαθέσιμο εισόδημα μειώθηκε 4% – μια μείωση που εκτοξεύεται στο μείον 15% για τους ανθρώπους που ζουν στα κάτω σκαλοπάτια της κατανομής εισοδημάτων, εκεί που ο πληθωρισμός χτυπά σκληρότερα.

Για τους ανθρώπους εκεί έξω που παθαίνουν εγκεφαλικό όταν έρχεται ο λογαριασμός του ρεύματος, ανάπτυξη σημαίνει όχι απλά ενεργειακή φτώχεια αλλά ζωή υπό καθεστώς ενεργειακής υποτέλειας. Ακούν περί ανάπτυξης στην αγορά ηλεκτρικού ρεύματος και στο μυαλό τους βλέπουν τα χρήματα που τους απέσπασαν βάζοντάς τους να πληρώνουν κιλοβατώρες που παρήχθησαν σχεδόν τζάμπα σα να είχαν παραχθεί από το πιο ακριβό εκ Τέξας ορμώμενο υγροποιημένο φυσικό αέριο – να καταλήγουν στον κ. Μυτιληναίο, τον κ. Βαρδινογιάννη, τον κ. Περιστέρη – γενικά στους συνιδιοκτήτες του Καρτέλ Ενέργειας.

Τους φαντάζονται, όπως και συμβαίνει, να γιορτάζουν τα εξωφρενικά τους μερίσματα, τις αναβαθμίσεις των μετοχών τους, τη μετακόμιση των εταιρειών τους σε ξένα χρηματιστήρια, τα ντιλς που συνάπτουν με αμερικανικές πολυεθνικές που σκέφτηκαν και αποφάσισαν ότι το ξεζούμισμα των ελλήνων καταναλωτών ενέργειας από το υφιστάμενο καρτέλ είναι τόσο εντυπωσιακό που αξίζει να βάλουν κι αυτές, οι αμερικάνικες πολυεθνικές, πάνω από 20 δις δολάρια ώστε να συμμετάσχουν κι αυτές. Όχι για να παράξουν φθηνότερο και πιο πράσινο ρεύμα για τους Έλληνες, όπως ψευδώς λένε οι ιθύνοντες. Όχι βέβαια, αλλά για να κρατήσουν τις τιμές στα ουράνια την ώρα που μας πνίγουν καίγοντας πιο πολλά ορυκτά καύσιμα τα οποία θα φέρνουν, ναι, ναι, από το Τέξας. Τι έχουν να περιμένουν οι πολίτες από μια τέτοια ενεργειακή ανάπτυξη; Πακτωλούς νέου χρήματος από το εξωτερικό που επενδύονται στην περαιτέρω λεηλασία Ανθρώπων και Φύσης της πατρίδας μας.

Όσο για τους μικρομεσαίους που ακούνε ότι οι τράπεζες αναβαθμίζονται και δίνουν πιο πολλά δάνεια: Όταν οι μικρομεσαίοι ακούνε για αυτή την «εντυπωσιακή» τραπεζική ανάπτυξη, ξέρετε τι σκέφτονται; Σκέφτονται, άλλη μια φορά: «Δάνεια παντού τριγύρω μας, στην τσέπη μας κανένα!».

Σκέφτονται ότι η μικρή επιχείρηση τους, ακόμα και η εύρωστη μεσαία επιχείρηση τους, έμεινε έξω από τον χορό. Ακόμα και για εγγυητική επιστολή μιας νέας επιχείρησης, η τράπεζα ζητά cash collateral, δηλαδή δέσμευση μετρητών ίσων με το ποσό της εγγυητικής. Αυτό δεν είναι τράπεζα – κουμπαράς είναι. Εκτός βέβαια κι αν είσαι ολιγάρχης οπότε σου δίνουν ό,τι ζητήσεις και περισσότερα. Άδικο έχουν οι μικρομεσαίοι να ακούν για τραπεζική ανάπτυξη και να πείθονται ότι οι τράπεζες δανείζουν ΜΟΝΟΝ σ’ εκείνους που δεν έχουν ανάγκη από δανεικά;

Εμείς οι πολιτικοί που ανηφορίζουμε στη ΔΕΘ, κι οι άλλοι που κατοικοεδρεύουν εδώ στη Β. Ελλάδα, καλό είναι να μην ξεχνάμε τους μικρομεσαίους που ο χαλίφης – κι όποιος οραματίζεται να γίνει χαλίφης στη θέση του χαλίφη – τους θυμούνται και επικαλούνται μόνο πριν τις εκλογές.

Εμείς, το ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά, δεν ξεχνάμε ότι πρόκειται για ανθρώπους που ακούν για φθηνά δάνεια ως μοχλό ανάπτυξης αλλά από τους οποίους η τράπεζα τους ζητά υποθήκες σα να ήταν μικρομεσαίοι από τη Γκάνα ή το Μπαγκλαντές. Δεν ξεχνάμε ότι πρόκειται για ανθρώπους που ακούνε να τους μιλάνε για ανάπτυξη την ώρα που εκείνοι παλεύουν να μην χάσουν τη ρύθμιση των χρεών τους στον ΕΦΚΑ ή στην Εφορία. Δεν ξεχνάμε ότι πρόκειται για ανθρώπους που τους μιλάνε για ανάπτυξη όταν εκείνοι αγκομαχούν να πληρώσουν ΦΠΑ για τιμολόγια που δεν εισέπραξαν και δεν έχουν ιδέα εάν και πότε θα τα εισπράξουν.
Να λοιπόν γιατί ακούνε οι πολίτες τη λέξη ανάπτυξη και κάνουν τον σταυρό τους. Επειδή βλέπουν το χρήμα να ρέει πολύ πιο γάργαρο από ποτέ αλλά δεν καταλαβαίνουν γιατί οι τσέπες τους είναι πιο άδειες από ποτέ. «Να τη βράσουμε την ανάπτυξή σας», λένε στο πολιτικό προσωπικό που επιμένει είτε να διαπιστώνει ανάπτυξη είτε να υπόσχεται ανάπτυξη. Το οποίο πολιτικό προσωπικό, κυβερνητικό και αντιπολιτευόμενο, έρχεται τώρα στη ΔΕΘ να τους κατευνάσει με επιδοματολογία, με φιλοδωρήματα τα οποία θα χρεωθούν τα παιδιά τους, με εξαγγελίες για κοινωνικά τιμολόγια, πατριωτικές εισφορές και άλλα τέτοια πράσιν’ άλογα.

ΟΙ ΔΥΟ ΕΛΛΑΔΕΣ: ΤΗΣ ΑΣΥΔΩΤΗΣ ΧΛΙΔΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΥΠΑΡΞΙΑΚΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ

Τα τελευταία χρόνια, η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αντίθετα με όλες τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις των οποίων τα ταμεία ήταν άδεια, είχε πρόσβαση σε πολύ χρήμα – το περισσότερο βέβαια δανεικό. Κατά την πανδημία, η ΕΚΤ τους επέτρεψε να δανειστούν 60 δις, τα οποία τα κατεύθυναν κυρίως στους ημέτερους. Μετά ήρθε το Ταμείο Ανάκαμψης, με τα δεκάδες δις που πήγαν, κατά 90%, όχι απλά στους ημέτερους αλλά στους ημέτερους ολιγάρχες.

Με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο, ένας πακτωλός χρήματος πέρασε μέσα από την οικονομία. Που πήγε όμως αυτό το χρήμα; Και τι θα γίνει τώρα που, οσονούπω, η πηγή θα στερέψει έτσι που η ΕΕ, το κράτος των Βρυξελλών, πηγαίνει ολοταχώς αν όχι στην πτώχευση σίγουρα στην ένδεια;

Το που πήγε το ποτάμι αυτού του χρήματος, το ξέρουμε. Πήγε στην Ελλάδα των ολιγαρχών, των πολυεθνικών, των δήθεν αγροτών, των διαπλεκόμενων με το σύστημα των ευρωπαϊκών προγραμμάτων και των τραπεζών. Όσο για την Ελλάδα των μισθωτών, των πραγματικών αγροτών, των μικρομεσαίων, των ανθρώπων που φορολογούνται ανελέητα, που παράγουν την υπεραξία την οποία δεν θα δουν ποτέ, που ασφυκτιούν, που στο τέλος πρέπει να ανεχθούν και τις ανοησίες του πολιτικού προσωπικού του συστήματος το οποίο μάλιστα δεν χάνει ευκαιρία να τους κάνει κηρύγματα περί προσωπικής ευθύνης για την άθλια κατάστασή τους – αυτή η Ελλάδα των Πολλών είδε τον Αμαζόνιο της Ρευστότητας που τη χρέωσαν να περνά δίπλα της χωρίς καν να της βρέξει τα χείλια.

Το Ταμείο Ανάκαμψης που υποτίθεται ότι θα άλλαζε την παραγωγική βάση της χώρας δεν άγγιξε ούτε στο ελάχιστο τον κόσμο που παράγει πλούτο και κρατά την αγορά ζωντανή. Οι προλετάριοι έγιναν πρεκαριάτο με το οκτάωρο να γίνεται και επίσημα δεκατριάωρο. Οι μικροί και μεσαίοι παραγωγοί έμειναν στη μνημονιακή μέγγενη. Η εντυπωσιακή ψηφιοποίηση του Δημοσίου, που πράγματι έκανε τις συναλλαγές μας με το Δημόσιο ευκολότερες σε προσωπικό επίπεδο, για τις μικρές επιχειρήσεις έγινε άλλος ένας ψηφιακός γραφειοκρατικός νταλκάς.

Έτσι φτάσαμε στο χυδαίο παράδοξο: Η βαθιά κρατική χρεοκοπία του 2010 να περάσει εν έτει 2026 στα 4/5 του πληθυσμού. Αυτή η χρεοκοπία των πολλών, η Χρεοδουλοπαροικία όπως την περιέγραφε η Ιδρυτική Διακήρυξη του ΜέΡΑ25 πριν 8 χρόνια, πήρε άλλες, συχνά ψηφιακές, μορφές: Κάθε μικρή απόκλιση από τις ρυθμίσεις της πλατφόρμας το κράτος την αντιμετωπίζει ως έγκλημα, κάθε καθυστέρηση όχι ως στάση πληρωμών αλλά ως στάση εναντίον της καθεστηκυίας τάξης. Κάθε μισθωτός ένοχος, κάθε επαγγελματίας ύποπτος. Αυτή είναι η καθημερινότητα της Ελλάδας των Πολλών, των 4/5 – της Ελλάδας που έμεινε έξω από τον χορό των δισεκατομμυρίων δανεικών που θα επιβαρύνουν όχι όσους τα ξεκοκκάλισαν αλλά τα παιδιά και τα εγγόνια των 4/5 που είδαν αυτά τα δις να καταλήγουν στις τσέπες του 1/5.

Ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτές τις δύο οικονομίες:

• Του Ενός Πέμπτου – Μια ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ των κληρονόμων και των προστατευόμενων κηφήνων που φύονται στη σκιά των παντοδύναμων ολιγαρχών
• Και την Οικονομία των Τεσσάρων Πέμπτων – Μια άλλη οικονομία των κολλήγων της χρεοδουλοπαροικίας

Σε 1 τρις υπολογίζεται ο υπάρχον ιδιωτικός πλούτος εν Ελλάδι το 2026. Στα νοικοκυριά του Ενός Πέμπτου αντιστοιχεί 1 εκ ευρώ ανά νοικοκυριό. Στα υπόλοιπα, δηλαδή στο 80%, μόλις 27 χιλιάδες ανά νοικοκυριό. Αλλά ακόμα κι αυτός ο ισχνός πλούτος των πολλών, εικονικός είναι. Όταν το διαμέρισμα της οικογένειας πάει από τα 150 στα 250 χιλιάρικα, την ώρα που το πορτοφόλι παραμένει άδειο, φουσκώνει η εικονική περιουσία των γονιών αλλά κλείνει για πάντα η πόρτα ενός σπιτιού για τα παιδιά τους.

Και δεν είναι μόνο ότι

• την ώρα που το κράτος βοηθά τα φαντς να έχουν στην ομηρία τους 2,4 εκατομμύρια πτωχευμένους δανειολήπτες,
• την ώρα που η Εφορία έχει υπό αναγκαστικά μέτρα 2,3 εκ οφειλέτες,
• την ώρα που οι μικροί πληρώνουν ΦΠΑ, εισφορές, φόρους, τέλη, προκαταβολές, ψηφιακά συστήματα, άδειες και πιστοποιήσεις χωρίς να ξέρουν αν θα επιβιώσουν και του χρόνου,

την ίδια ώρα, ένα λάθος σε κάποια ψηφιακή δήλωση μπορεί να τους κοστίσει περισσότερο από το καθαρό εισόδημα μιας σεζόν. Την ίδια στιγμή, το όποιο πρόστιμο για τον ολιγάρχη, όταν αραιά και που επιβάλλεται, δεν είναι ούτε καν απλή ενόχληση. Άλλωστε ο ολιγάρχης, η πολυεθνική, έχει στρατό από νομικούς, συμβούλους, φορολογικό τμήμα του οποίου ο CFO, ο προϊστάμενος, έχει το τηλέφωνο του υπουργού στο speed dial. Ο μικρός απλά διαθέτει… το κινητό του λογιστή του.

Αυτές είναι οι δύο Ελλάδες, οι δύο πολιτικές οικονομίες που δεν συναντιούνται ποτέ.

Για τους Πολλούς: Παντού Μαστίγια, Καρότα Πουθενά – άντε κανένα φιλοδώρημα πριν τις κάλπες σαν αυτά που ανακοίνωσε εδώ στη ΔΕΘ ο Πρωθυπουργός το περασμένο Σάββατο.
Για τους Ολίγους: Παντού Παντεσπάνια, Μαστίγια Πουθενά

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ

Κυρίες και κύριοι, βρισκόμαστε μπροστά σε τέλος όχι εποχής αλλά στο τέλος αυτού του κεφαλαίου της μνημονιακής Ελλάδας – του κεφαλαίου που θα μπορούσε να ονομαστεί: Παραπλανητική Ανάπτυξη. Τι εννοώ; Εννοώ ότι το χρήμα που πράγματι έρρευσε πολύ πιο γάργαρο από ποτέ τα τελευταία χρόνια, το οποίο βέβαια δεν πέρασε ποτέ από τις τσέπες του 80% – αυτός ο πακτωλός χρήματος που δημιούργησε την ψευδαίσθηση της ανάπτυξης – ΤΕΛΕΙΩΝΕΙ!

Δείτε τις τέσσερις πηγές από τις οποίες προήρθε. Και οι τέσσερεις στερεύουν:

Πηγή Πρώτη: Οι επιδοτήσεις από το Ταμείο Ανάπτυξης και το ΕΣΠΑ – χρήματα που οσονούπω θα μειωθούν όχι θεαματικά αλλά σαν σε πτώση από γκρεμό καθώς το Ταμείο κλείνει και ο Προϋπολογισμός της Κομισιόν είναι μείον ενώ Γαλλία-Γερμανία λένε ΟΧΙ στην αύξησή του.

Πηγή Δεύτερη: Οι ιδιώτες πιστωτές, οι οποίοι δάνειζαν χρήμα που έγινε αυτοκίνητα, ακίνητα και λοιπά μη παραγωγικά περιουσιακά στοιχεία, ετοιμάζονται, όπως το 2008, να κλείσουν τις κάνουλες και να αυξήσουν τα επιτόκια.

Πηγή Τρίτη: Ο τζίρος του τουρισμού – ένας τζίρος που όπως έρχεται στα ταμεία των μεγάλων ξενοδόχων φεύγει στο εξωτερικό, με τους εργαζόμενους να ζουν σε συνθήκες γαλέρας και τους μικρομεσαίους του κλάδου, όπως προείπα, άλλα ποσά να βλέπουν στα ταμεία και άλλα, εντυπωσιακά μικρότερα, στο λογαριασμό τους. Ακόμα κι αυτός ο τζίρος θα συμπιεστεί.

Πηγή Τέταρτη: Οι πρόσοδοι από τα ακίνητα – νοίκια και εκποιήσεις – ήταν τα τελευταία χρόνια βασική πηγή χρήματος για τους ιδιοκτήτες που έρρεε περισσότερο όσο η φούσκα των ακινήτων μεγάλωνε. Δεν ξέρω αν η φούσκα αυτή θα σκάσει αλλά σίγουρα θα ξεφουσκώσει. Και τότε νάσου κλάμα οι εισοδηματίες!

Κυρίες και κύριοι, να γιατί στην εισαγωγή μου ξεκίνησα λέγοντας ότι ακούνε οι πολλοί τον κ. Μητσοτάκη και το λοιπό πολιτικό προσωπικό να υπόσχεται ανάπτυξη με ορίζοντα το 2030 και κουνάνε το κεφάλι με απόγνωση. Δεκαέξι χρόνια τους έλεγαν «κάνε υπομονή, τα μνημόνια είναι σαν το πικρό φάρμακο – όταν όμως δουλέψουν, θα έρθει ρευστό, θα ανακάμψουμε, θα γίνουν όλα καλύτερα, θα γίνουν όλα όπως πριν.»

Κι όμως. Τα μνημόνια εφαρμόστηκαν και, ναι, το χρήμα επέστρεψε – ποταμοί χρήματος επέστρεψαν. Όμως δεν το είδαν στις τσέπες τους – δεν τους ανακούφισε – το αντίθετο: ζουν ακόμα στη μνημονιακή δυστοπία, με τη διαφορά ότι περνάνε πιο πολλά ευρώ από τα χέρια τους, τα οποία όμως όπως έρχονται φεύγουν. Γιατί κακά τα ψέμματα κυρίες και κύριοι. Το μόνο που επετεύχθη με τα μνημόνια, ιδίως το τελευταίο του Αυγούστου του 2018 το οποίο το ονόμασαν Μεταμνημόνιο, ήταν να περάσει η ΒΑΘΙΑ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ από το Κράτος στα 4/5 του πληθυσμού. Να γιατί το κρατικό χρέος αναβαθμίζεται ενώ η πιστοληπτική ικανότητα των 4 στους 5 πολίτες υποβαθμίζεται, το διαθέσιμο εισόδημα συρρικνώνεται, το δικαίωμα στην ανεμελιά, στην ελπίδα ποτέ μα ποτέ δεν αποκαταστάθηκε.

Και νάταν μόνο αυτό; Το νιώθουν, κυρίες και κύριοι, οι άνθρωποί μας εκεί έξω. Το βλέπουν να έρχεται. Ποιο; Το νέο τσουνάμι ανέχειας και λεηλασίας που θα τους πλήξει. Γιατί, κυρίες και κύριοι, τώρα που θα κοπάσει η ροή των δις από τις Βρυξέλλες, από τον μη βιώσιμο τουρισμό, από τα υπερκέρδη των ακίνητων, όλοι θα αρχίσουν να αναρωτιούνται – όπως γινόταν το 2008: Πού πήγαν τα λεφτά; Που πήγε τόσος πλούτος;

Και, σαν να ‘ναι πάλι 2010, τότε αυτοί οι ίδιοι που σήμερα γιορτάζουν την ανάπτυξη, θα παραδεχτούν ότι το δανεικό εκείνο χρήμα πήγε σε ακριβά αυτοκίνητα, σε φούσκες ακινήτων, σε επιδοτήσεις που έπεσαν σε μαύρη τρύπα, σε σύμβουλους, μελέτες που μπήκαν στα συρτάρια.

Και τότε, τα προγράμματα παραγωγικής ανασυγκρότησης των κομμάτων της Κεντροαριστεράς που υπόσχονται την ΕΝΑΛΛΑΓΗ (να πέσει δηλαδή ο κ. Μητσοτάκης για να πάρουν τα οφίτσια αυτοί, κι ό,τι γίνει!) θα ξεμπροστιαστούν. Θα γίνει φανερό ότι απλά ήθελαν να πουν κι αυτά κάτι τις το φιλολαϊκό εδώ στη ΔΕΘ χωρίς όμως να στενοχωρήσουν τους «ιδιοκτήτες» της χώρας [τους ολιγάρχες, τους κληρονόμους και τους διαπλεκόμενους].

• Τότε, όπως και μετά το 2010, αυτά τα προγράμματα παραγωγικής ανασυγκρότησης θα γελοιοποιηθούν
• Τότε ο κόσμος θα καταλάβει ότι γράφτηκαν από ανθρώπους που ούτε απ’ έξω από εργοστάσιο δεν έχουν περάσει.
• Τότε όμως θα είναι αργά, όπως και το 2010 όταν έλαμψε η αλήθεια για τη δήθεν ανάπτυξη που έφερε η ένταξη στην ευρωζώνη.

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ: Η μόνη λύση

Σήμερα, 16 χρόνια μετά εκείνη τη βροντερή πτώχευση, όλοι τους – ακόμα και ο κ. Μητσοτάκης – παραδέχονται τη διαίρεση της χώρας σε δύο Ελλάδας – τη συντριπτική ανισότητα μεταξύ της Ελλάδας του Ενός-Πέμπτου και της Ελλάδας των Τεσσάρων-Πέμπτων. Κι όλοι τους – ακόμα και ο κ. Μητσοτάκης – υπόσχονται να κάνουν κάτι για αυτό. Τι όμως;

Δύο πράγματα μπήκαν στη συζήτηση εδώ στη ΔΕΘ. Επιδόματα για τους αδύναμους, από τη μία. Και φόρους στους πλούσιους, από την άλλη. Είστε εκτός θέματος, τους απαντάμε, εμείς του «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά».

Προφανώς και δεν έχουμε αντίρρηση ούτε σε επιδόματα για τους μεροκαματιάρηδες ούτε στη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου. Αυτό που λέμε είναι ότι ο Διχασμός μεταξύ αυτών των δύο Ελλάδων δεν πρόκειται ποτέ να νικηθεί με νέα επιδόματα και νέους φόρους. Να δούμε μαζί το γιατί;

Τα επιδόματα απλά ρίχνουν λάδι στη φωτιά: Το επίδομα ενοικίου απλά αυξάνει κι άλλο τα νοίκια. Τα επιδοτούμενα στεγαστικά αυξάνουν τις τιμές των σπιτιών. Το επίδομα ρεύματος απλά αυξάνει τα κέρδη του Καρτέλ Ενέργειας. Να το πω απλά: Τα επιδόματα πλουτίζουν τους έχοντες, δεν ανακουφίζουν τους μη έχοντες, φορτώνονται στην όλο και πιο συρρικνούμενη επόμενη γενιά. Να γιατί το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» λέμε όχι την επιδοματολογία!

Κι οι φόροι μεγάλου πλούτου; Καλή ιδέα δεν είναι; Όχι, υπάρχει μια πολύ, πολύ καλύτερη. Ας πάρουμε την τ. ΔΕΗ – το σημερινό Καρτέλ Ενέργειας που σε χρεώνει για κιλοβατώρες που παρήχθησαν από φωτοβολταϊκά ή υδροηλεκτρικά με μηδενικό σχεδόν κόστος σαν να είχαν παραχθεί από το πιο ακριβό από το Τέξας εισαγόμενο φυσικό αέριο. Δείτε και συγκρίνετε τις δύο λύσεις που υπάρχουν: Εκείνη που ακούστηκε εδώ στη ΔΕΘ από φιλικά προς τους ολιγάρχες αντιπολιτευόμενα κόμματα της Κεντροαροστεράς. Και τη λύση που προκρίνει το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά»:

Η «Κεντροαριστερή Λύση» είναι, λέει, ειδικός φόρος στα κέρδη του καρτέλ. Και, παράλληλα, να φορολογηθεί ο πλούτος που συσσωρεύουν οι ολιγάρχες βάζοντας τους να πληρώνουν 1% ετησίως της αντικειμενικής αξίας της περιουσίας τους. Ξέρετε τι σημαίνει αυτό; Χρόνια ολόκληρα δικαστικών μαχών του κράτους με τους στρατούς λογιστών των ολιγαρχών και των πολυεθνικών οι οποίοι κατέχουν την τέχνη της δημιουργικής λογιστικής με την οποία εξαφανίζουν τα κέρδη των ολίγων και καθιστούν σχεδόν αδύνατη την τιμολόγηση της περιουσίας τους. Να το πω απλά; Αντί να πέσουν οι τιμές του ρεύματος, τα κέρδη του καρτέλ θα μετεμφιέζονται σε κόστη. Κι όσο για τους φόρους του μεγάλου πλούτου, κάτι ψίχουλα θα πάνε στο ταμείο του Κράτους – κι αυτά στις καλένδες.

Ας δούμε τώρα την δεύτερη λύση – την λύση που προκρίνουμε το «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά»: Κοινωνικοποιούμε ολόκληρη την τέως ενιαία ΔΕΗ (όχι μόνο την κολοβή μικρή ΔΕΗ από την οποία λείπει πάνω από την μισή παραγωγή ηλ. ρεύματος, ο ΔΕΔΔΗΕ, ο ΑΔΜΗΕ κλπ), την επανακτούμε ως κοινωνία, και την τρέχουμε με έναν απλό κανόνα: Λιανική τιμή 5% μόνο πάνω του μέσου όρου παραγωγής ρεύματος σε όλο το δίκτυο, στην επικράτεια. Έτσι καταργείται η λεηλασία που σήμερα πλουτίζει το Καρτέλ των ιδιωτών. Έτσι το Καρτέλ θα απολύσει τους δημιουργικούς λογιστές που δεν θα έχουν πλέον αντικείμενο – δεν θα υπάρχει υπεξαιρεθείς πλούτος ούτε να μειωθεί ούτε να φορολογηθεί. Το χρήμα που σήμερα μας κλέβουν θα έχει μείνει εκεί που πρέπει: στις τσέπες των πολλών!

Νομίζω ότι είναι προφανές. Τα φιλοδωρήματα-επιδόματα κάνουν το κακό χειρότερο. Οι δήθεν φόροι πλούτου, που μάλιστα τολμούν να τους ονομάσουν «πατριωτική εισφορά» (Ναι, φοβερός πατριωτισμός να ξεζουμίζουν τον κόσμο και μετά ένα ελάχιστο μέρος του ζουμιού τους να το επιστρέφουν – σαν βρικόλακες που επιστρέφουν λίγο από το αίμα που σου ήπιαν και να απαιτούν να τους πεις και πατριώτες – αλτρουιστές)], δεν θα δώσουν ούτε χαρτζιλίκι στο αδηφάγο κράτος των ολιγαρχών.

Εμείς είμαστε σαφείς: Μόνο με την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ θα μένει ο πλούτος εδώ, στην Ελλάδα, στους πολλούς. Μόνο με την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ θα υπάρξει ρευστότητα για να χτίσουμε κοινωνικές κατοικίες, να αναβιώσουμε το Εθνικό Σύστημα Υγείας, τα σχολειά και τα πανεπιστήμια, να νικήσουμε την Ακρίβεια.

Καμία από αυτές τις πληγές δεν θα θεραπεύσει μια ΕΝΑΛΛΑΓΗ, αν δηλαδή απλά φύγει ο Μητσοτάκης. Θα θεραπευτούν ΜΟΝΟ αν επανακτήσουμε τα εργαλεία και τις υποδομές – την δημόσια και ιδιωτική περιουσία – που μας πήραν για να μας λεηλατούν.

Πως θα τα επανακτήσουμε; Την απάντηση την δίνουμε με το προεκλογικό μας πρόγραμμα, το πρόγραμμα της παράταξής μας ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» που φέρει τον λιτό τίτλο: 7+3 ΒΗΜΑΤΑ προς την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ. Επιγραμματικά, τα 7+3 βήματα που προτείνουμε αφορούν την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ:

• ΚΡΑΤΟΥΣ & ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ
• ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΣΤΕΓΗΣ
• ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ & ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΩΝ
• ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ, ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΙΣΗΣ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ
• ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΤΙΚΗΣ ΙΣΧΥΟΣ
• ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΠΛΗΡΩΜΩΝ, ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ, ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ
• ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ-ΠΑΙΔΕΙΑΣ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗΣ

+ ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ… (το +3!)

• ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ & ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ
• ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΙΡΗΝΕΥΤΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ & ΕΠΙΡΡΟΗΣ
• ΟΡΑΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΟ, ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΕΝΟ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ

Μπορείτε ήδη να διαβάσετε αυτών των 7+3 Βημάτων για την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ, κάτι που το συνιστώ καθώς θα είναι η ραχοκοκκαλιά των προτάσεων του «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά» εν όψει των γενικών εκλογών που έρχονται.

ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ λοιπόν. Να τα πάρουμε όλα πίσω. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος της πλειοψηφίας.

Και την ΕΠΑΝΑΚΤΗΣΗ – που είναι επαναστατική καθώς αφορά την αναδιανομή περιουσιών κι όχι απλά εισοδημάτων – ΜΟΝΟ η Αριστερά τολμά να την προτείνει, να τη σχεδιάζει, να εργάζεται για να την πετύχει.

Κι Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ – στην παράταξή μας – στο «ΜέΡΑ25 Ενωτική Αριστερά».