Το περιστατικό που συνέβη πριν από λίγες μέρες περιγράφεται αναλυτικά σε ανακοίνωση του BDS με τίτλο «Λέσβος: Από μια αντισιωνιστική πινακίδα σε μια πολιτική και νομική επίθεση.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το γεγονός πως η γυναίκα που επιτέθηκε δεν είναι καμιά «τυχαία τουρίστια». Όπως πληροφορεί το BDS, «η Galit Ben Simhon είναι επιχειρηματίας, ιδρύτρια της Panthera και πρώην μέλος του ΔΣ της Netivei Israel – National Transport Infrastructure Company, της κρατικής εταιρείας μεταφορικών υποδομών του Ισραήλ. Συμμετείχε μάλιστα στην επιτροπή Business Development, Innovation and Strategy.
Κατά τη θητεία της, η Netivei Israel σχεδίαζε και υλοποιούσε μεγάλα οδικά έργα στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων παρακαμπτήριων δρόμων και άλλων υποδομών σε περιοχές όπου αναπτύσσονται παράνομοι ισραηλινοί εποικισμοί. Η Ben Simhon είχε, συνεπώς, θεσμική θέση ευθύνης στο ΔΣ μιας κρατικής ισραηλινής εταιρείας που δραστηριοποιούνταν και στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.»
«Η υπόθεση αφορά επομένως πρωτίστως την προσπάθεια να μεταφερθεί μια σύγκρουση γύρω από ένα αντισιωνιστικό πολιτικό μήνυμα από το πεδίο της πολιτικής έκφρασης στο πεδίο της δικαστικής και ποινικής αντιπαράθεσης», τονίζει το BDS επισημαίνοντας πως «η δικαιοσύνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να εξαφανιστούν από τον δημόσιο χώρο οι φωνές που αντιστέκονται στην κατοχή, τον εποικισμό και τα εγκλήματα εναντίον των Παλαιστινίων.»
Αναλυτικά η ανακοίνωση του BDS:
«Μια επιγραφή «Zionists not welcome» σε bar της Λέσβου προκάλεσε την αντίδραση της Ισραηλινής επιχειρηματία Galit Ben Simhon — και μέσα σε ελάχιστο χρόνο μια τοπική πολιτική δήλωση αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη μετατράπηκε σε υπόθεση με απειλές δικαστικής δίωξης και δημοσιότητα στα ισραηλινά ΜΜΕ.
Σύμφωνα με τη δική της αφήγηση, η Ben Simhon απαίτησε να κατέβει η επιγραφή, αναζήτησε την ιδιοκτήτρια, της έθεσε τελεσίγραφο 24 ωρών, ανακοίνωσε ότι διαφορετικά θα κινηθεί νομικά και έφερε την υπόθεση στην ισραηλινή τηλεόραση. Παρουσίασε μάλιστα το περιστατικό μέσα σε ένα ευρύτερο πλαίσιο συμπεριφοράς απέναντι στους Ισραηλινούς και υποστήριξε ότι τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται νομικά.
Η αντίδραση της, επομένως, ήταν μεθοδευμένη και πήρε από την ίδια σαφή πολιτική και δημόσια διάσταση.
Η Galit Ben Simhon έχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον θεσμικό βιογραφικό. Είναι επιχειρηματίας, ιδρύτρια της Panthera και πρώην μέλος του ΔΣ της Netivei Israel – National Transport Infrastructure Company, της κρατικής εταιρείας μεταφορικών υποδομών του Ισραήλ. Συμμετείχε μάλιστα στην επιτροπή Business Development, Innovation and Strategy.
Κατά τη θητεία της, η Netivei Israel σχεδίαζε και υλοποιούσε μεγάλα οδικά έργα στην κατεχόμενη Δυτική Όχθη, συμπεριλαμβανομένων παρακαμπτήριων δρόμων και άλλων υποδομών σε περιοχές όπου αναπτύσσονται παράνομοι ισραηλινοί εποικισμοί. Η Ben Simhon είχε, συνεπώς, θεσμική θέση ευθύνης στο ΔΣ μιας κρατικής ισραηλινής εταιρείας που δραστηριοποιούνταν και στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη.
Η ουσία της υπόθεσης της Λέσβου βρίσκεται στο ότι το «Zionists not welcome» είναι πολιτικό σύνθημα εναντίον του σιωνισμού, της πολιτικής και εθνικιστικής ιδεολογίας που βρίσκεται στον πυρήνα του ισραηλινού κρατικού οικοδομήματος και στο όνομα της οποίας έχει “νομιμοποιηθεί” η εποικιστική αποικιοκρατία με την εθνοκάθαρση και εκδίωξη των γηγενών Παλαιστινίων.
Η διάκριση όμως έχει θεμελιώδη σημασία: σιωνισμός, εβραϊκή ταυτότητα και ισραηλινή ιθαγένεια είναι διαφορετικές έννοιες. Υπάρχουν Εβραίοι και Ισραηλινοί αντισιωνιστές, όπως υπάρχουν και σιωνιστές που δεν είναι Εβραίοι ή Ισραηλινοί.
Δεν είναι επίσης χωρίς ιστορική σημασία ότι από το 1975 έως το 1991 ίσχυε το ψήφισμα 3379 της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, το οποίο χαρακτήριζε τον σιωνισμό «μορφή ρατσισμού και φυλετικής διάκρισης». Ανακλήθηκε το 1991, λόγω των δραματικά διαφορετικών διεθνών συσχετισμών που δημιουργήθηκαν με την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού, έπειτα και από την ισχυρή αμερικανική και ισραηλινή διπλωματική πίεση για την ανάκλησή του.
Γυρνώντας όμως στην κυρία Ben Simhon, υπάρχει και ένα εξαιρετικά σημαντικό πραγματικό στοιχείο: σύμφωνα με την ίδια, είχε ήδη παραγγείλει και καταναλώσει το ποτό της και πήγε να πληρώσει όταν είδε την επιγραφή. Με βάση, δηλαδή, τη δική της περιγραφή, η Ισραηλινή πελάτισσα εξυπηρετήθηκε κανονικά.
Η υπόθεση αφορά επομένως πρωτίστως την προσπάθεια να μεταφερθεί μια σύγκρουση γύρω από ένα αντισιωνιστικό πολιτικό μήνυμα από το πεδίο της πολιτικής έκφρασης στο πεδίο της δικαστικής και ποινικής αντιπαράθεσης.
Και αυτό αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία, γιατί η ισραηλινή επιχειρηματίας, εκτιμά ότι μπορεί να πιέσει, καθότι γνωρίζει ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει οικοδομήσει στενή στρατηγική, στρατιωτική και πολιτική συνεργασία με την χώρα της, το Ισραήλ.
🇵🇸 Η κοινωνία αλληλεγγύης οφείλει να σταθεί απέναντι σε κάθε απόπειρα πολιτικής ή δικαστικής φίμωσης.
Η κριτική στον σιωνισμό είναι πολιτική θέση.
Η αλληλεγγύη στον παλαιστινιακό λαό είναι πολιτική και ηθική επιλογή.
Και η δικαιοσύνη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να εξαφανιστούν από τον δημόσιο χώρο οι φωνές που αντιστέκονται στην κατοχή, τον εποικισμό και τα εγκλήματα εναντίον των Παλαιστινίων.»
Ασπίδα αλληλεγγύης για το Bar Ohana
Ωστόσο, η τοπική κοινωνία αποφάσισε να σταθεί στο πλευρό της ιδιοκτήτριας και να υπερασπιστεί το δικαίωμά της στην πολιτική έκφραση και διαμαρτυρία.
28 καταστήματα και επιχειρήσεις της περιοχής δηλώνουν δημόσια την αμέριστη αλληλεγγύη τους στο Bar Ohana και υπερασπίζονται ταυτόχρονα δύο αυτονόητες αρχές: ότι όλοι οι άνθρωποι εξυπηρετούνται ανεξάρτητα από καταγωγή, θρησκεία ή ταυτότητα και ότι οι επαγγελματίες και οι εργαζόμενοι έχουν δικαίωμα να εκφράζουν κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα στους χώρους τους.
Αναλυτικά η ανακοίνωση καταστημάτων:
«Ως καταστήματα και επιχειρήσεις που λειτουργούμε στην Σκάλα Ερεσού, φιλοξενούμε και εξυπηρετούμε, πρώτα από θέση αρχής και μετά επειδή “πρέπει”, όλους τους ανθρώπους που επισκέπτονται τον τόπο μας. Ανεξαρτήτως χρώματος και εμφάνισης, θρησκείας, καταγωγής, σεξουαλικής προτίμησης και οικονομικής κατάστασης.
Με τον τρόπο αυτό βάζουμε καθημερινά, και με σεβασμό, το δικό μας λιθαράκι στην μεγάλη ιστορικά Δημοκρατική παράδοση της Ερεσού, αλλά και ενισχύουμε όλα εκείνα τα στοιχεία που κάνουν την Ερεσό μοναδική ως τουριστικό προορισμό. Μία μοναδικότητα που έχει πια αποκτήσει διεθνή εμβέλεια ελκύοντας επισκέπτες από όλο τον κόσμο.
Την ίδια στιγμή, οι ιδιοκτήτες και οι εργαζόμενοι, είμαστε άνθρωποι με κοινωνικές ευαισθησίες τις οποίες και εκφράζουμε και στους χώρους της δουλειάς μας. Πρόκειται για ανάγκη, υποχρέωση και δικαίωμα μας να εκδηλώνουμε κοινωνικοπολιτικά μηνύματα στους χώρους εργασίας μας αν το επιθυμούμε.
Τις τελευταίες μέρες κατάστημα της περιοχής έχει στοχοποιηθεί επειδή φιλοξενεί μηνύματα ενάντια στην Γενοκτονία του Παλαιστινιακού Λαού.
Από την δεκαετία του 1970 έχουν περάσει από την Ερεσό εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες από δεκάδες χώρες. Το να προσπαθούν κάποια λιγοστά άτομα να επιβάλουν στην τοπική κοινωνία μας, τις απόψεις τους με απειλές, πρώτη φορά μας τυχαίνει ιστορικά.
Θεωρούμε την προσπάθεια αυτή απαράδεκτη, και κατακριτέα.
Εκφράζουμε την αμέριστη, έμπρακτη αλληλεγγύη μας στο Bar Ohana.
Τα καταστήματα:
1. Κατάστημα “Butterfly’s Smile”.
2. Κατάστημα “Lether Shop”.
3. Κατάστημα “Fairy Tales”.
4. Κατάστημα “QITA”.
5. Κατάστημα “Feel Free”.
6. Κατάστημα “Magdanili Ceramics”.
7. Κατάστημα “Ifaistos Jewellery”.
8. Κατάστημα “OM Eressos”.
9. Κατάστημα “Matahari”.
10. Κατάστημα “Chai Shop”.
11. Κατάστημα “Stay Salty”.
12. Κατάστημα “Watersports”.
13. Καφέ-Μπαρ “Rock-Ink”.
14. Καφέ-Μπαρ “Avatara”.
15. Καφέ-Μπαρ “Los Amigos”.
16. Καφέ-Μπαρ “Pure”.
17. Καφέ-Μπαρ “Parasol”.
18. Καφέ-Μπαρ “La Isla Bonita”.
19. Καφέ-Μπαρ “JAM”.
20. Καφέ-Μπαρ “Έξις”.
21. Εστιατόριο “Passioni”.
22. Εστιατόριο “Food by AJ”.
23. Εστιατόριο “Salkimi”.
24. Μεζεδοπωλείο “Μαρμίτα”.
25. Καντίνα “Mellow Yellow”.
26. Κομμωτήριο “ΜΙΚΑΟΙ”.
27. Iστιοπλοϊκες εκδρομες “LAFRI Sails”
28. Κατάστημα “Αποθήκη”.
ΥΓ: Όσοι συνάδελφοι δεν έχουν ενημερωθεί αλλά θα ήθελαν να συνυπογράψουν η συλλογή υπογραφών συνεχίζεται και μετά την δημοσίευση του!
🇵🇸 Αλληλεγγύη στο Bar Ohana.
Αλληλεγγύη στην Παλαιστίνη.»
Η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη του Πανεπιστημίου Αιγαίου:
«𝚨𝚲𝚲𝚮𝚲𝚬𝚪𝚪𝚼𝚮 𝚺𝚻𝚮 𝚺𝚨𝚳𝚨𝚸 𝚱𝚨𝚰 𝚻𝚶 𝐎𝐇𝐀𝐍𝐀 – 𝚶𝚰 𝚺𝚰𝛀𝚴𝚰𝚺𝚻𝚰𝚱𝚬𝚺 𝚨𝚷𝚬𝚰𝚲𝚬𝚺 𝚫𝚬𝚴 𝚳𝚨𝚺 𝚽𝚶𝚩𝚰𝚭𝚶𝚼𝚴, 𝚳𝚨𝚺 𝚷𝚬𝚰𝚺𝚳𝛀𝚴𝚶𝚼𝚴
Οι σιωνιστικές χυδαιότητες που λαμβάνουν χώρα στην Ερεσό τις τελευταίες μέρες θα μας ξάφνιαζαν αν δεν είχε γίνει αντιληπτή η ενορχηστρωμένη, κρατική και μη, προσπάθεια κατασυκοφάντησης και δίωξης του κινήματος υπέρ της Παλαιστίνης.
Τα τελευταία χρόνια, μέσα από κυβερνητικές δηλώσεις, ανακοινώσεις «ανεξάρτητων» οργανισμών (βλ. πρόσφατη ανακοίνωση Συνήγορου του Πολίτη), ποινικές διώξεις και συντονισμένη μιντιακή προπαγάνδα, έχει ξεκινήσει μια 𝛆𝛋𝛔𝛕𝛒𝛂𝛕𝛆ί𝛂 διαστρέβλωσης, παραπληροφόρησης, εργαλειοποίησης του δικαίου και καταστολής αντιδράσεων 𝛍𝛆 𝛔𝛕ό𝛘𝛐 𝛕𝛈𝛎 𝛑ά𝛕𝛂𝛏𝛈 𝛕𝛚𝛎 𝛗𝛚𝛎ώ𝛎 που αντίκεινται στην διευρυνόμενη συνεργασία της χώρας μας με το κράτος-απαρτχάιντ του Ισραήλ και καταδικάζουν τη γενοκτονία που εδώ και τρία χρόνια ασύστολα διαπράττει.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσουμε και τα πρόσφατα γεγονότα στην Ερεσό.
Βάσει του 𝛅𝛊𝛆𝛉𝛎𝛐ύς 𝛅𝛊𝛋𝛂ί𝛐𝛖, των αποφάσεων των οργάνων του και συνθηκών τις οποίες έχει συνυπογράψει κι η χώρα μας, το Ισραήλ ελέγχεται για την τέλεση του εγκλήματος των εγκλημάτων: της γενοκτονίας. Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ήδη από τις αρχές του 2024 έκρινε ότι το Ισραήλ ενδέχεται να έχει τελέσει γενοκτονία και, ώσπου να τελεσιδικήσει η υπόθεση, το διέταξε να απέχει από περαιτέρω εγκλήματα και εξέδωσε ασφαλιστικά μέτρα. Το ίδιο δικαστήριο επαναβεβαίωσε πως η ισραηλινή κατοχή των Παλαιστινιακών εδαφών της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης είναι παράνομη και διατάσσει την άρση της. Το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (του οποίου αποτελούμε μέλος) εξέδωσε εντάλματα σύλληψης σε βάρος των Μπέντζαμιν Νετανιάχου και Γιοάβ Γκάλαντ, πρωθυπουργού και τέως υπουργού αντίστοιχα του γενοκτονικού κράτους, λόγω ύπαρξης «εύλογων αιτιών» για διάπραξη εγκλημάτων πολέμου.
Τα παραπάνω γεννούν 𝛖𝛑𝛐𝛘𝛒𝛆ώ𝛔𝛆𝛊ς 𝛔𝛕𝛈 𝛘ώ𝛒𝛂 𝛍𝛂ς και την κυβέρνησή της. Υποχρέωση μη συνεργασίας. Υποχρέωση διακοπής δεσμών και απομόνωσης του εγκληματικού κράτους. Υποχρέωση υποβολής των πολιτών του κατά την είσοδό τους στη χώρα, σε έλεγχο για τέλεση διεθνώς και εθνικώς διωκόμενων αδικημάτων.
Κάποιος αφελής θα ‘λεγε ότι το κράτος μας «αμελεί» να πράξει τα δέοντα. Αλλά κάθε νοήμων πολίτης κατανοεί το προφανές: εν μέσω της μεγαλύτερης γενοκτονίας του καιρού μας, η 𝛋𝛖𝛃έ𝛒𝛎𝛈𝛔𝛈 𝚳𝛈𝛕𝛔𝛐𝛕ά𝛋𝛈 (βαδίζοντας στα χνάρια των προηγούμενων και μακράν ξεπερνώντας τες) κάνει μ’ όποιον τρόπο μπορεί 𝛑𝛌ά𝛕𝛆ς 𝛔𝛕𝛐𝛎 𝛄𝛆𝛎𝛐𝛋𝛕ό𝛎𝛐 που έχει αναγάγει σε «στρατηγικό εταίρο», δήθεν συν-εγγυητή των συμφερόντων της κάτω απ’ τη μεγάλη ευρωατλαντική ομπρέλα.
Αρνούμενοι να δεχθούμε αυτή τη λιποταξία της κρατικής ηγεσίας από τις αυτονόητες υποχρεώσεις της σε μια τόσο κρίσιμη συνθήκη, πολίτες απ’ όλη τη χώρα παίρνουμε στα χέρια μας το 𝛋𝛂𝛉ή𝛋𝛐𝛎 𝛎𝛂 𝛔𝛖𝛍𝛑𝛂𝛒𝛂𝛕𝛂𝛘𝛉𝛐ύ𝛍𝛆 𝛍𝛆 𝛕𝛈 𝛔𝛚𝛔𝛕ή 𝛍𝛆𝛒𝛊ά 𝛕𝛈ς 𝛊𝛔𝛕𝛐𝛒ί𝛂ς. Μέσα από αναρίθμητες αντιδράσεις και κινητοποιήσεις (με μόλις πιο πρόσφατες κι ενδεικτικές τις πάνω από 100 κινητοποιήσεις της 9ης Αυγούστου ενάντια στον τουρισμό των γενοκτόνων σ’ όλη τη χώρα), η ελληνική κοινωνία, στις ολοένα και περισσότερες ευκαιρίες που διεκδικεί μαζικά να εκφραστεί, έχει καταδικάσει την κυβερνητική πολιτική. Μέσα από πορείες και ακτιβισμούς, φεστιβάλ και εκδηλώσεις, έχει ταχθεί αναφανδόν στο πλευρό του Παλαιστινιακού λαού και των δικαιωμάτων του έναντι του Ισραηλινού κατακτητή.
Η ίδια η κρατική συνενοχή και συμμετοχή στην ισραηλινή-σιωνιστική γενοκτονία είναι που έχει νομιμοποιήσει τις δεκάδες κι εκατοντάδες επιχειρήσεις που δηλώνουν πως οι σιωνιστές δεν είναι καλοδεχούμενοι. Τ’ ότι σιωνιστικά στοιχεία που πρακτορεύουν για το κράτος-δολοφόνο τολμούν να εγείρουν νομικά ζητήματα εναντίον τους (όπως πριν λίγους μήνες στην Αξιώτισσα της Νάξου και πλέον και στο Ohana της Ερεσού) είναι ενδεικτικό της ασυλίας της οποίας χαίρουν από τις επίσης 𝛆𝛄𝛋𝛌𝛈𝛍𝛂𝛕𝛊𝛋ές 𝛆𝛌𝛌𝛈𝛎𝛊𝛋ές 𝛂𝛒𝛘ές.
Ο 𝛔𝛊𝛚𝛎𝛊𝛔𝛍ός δεν είναι παρά μια 𝛊𝛅𝛆𝛐𝛌𝛐𝛄ί𝛂 𝛂𝛎𝛚𝛕𝛆𝛒ό𝛕𝛈𝛕𝛂ς ενός λαού έναντι άλλων, που με δυτικές πλάτες και για ιμπεριαλιστικούς σκοπούς επιβλήθηκε σε πολυπολιτισμικές κοινωνίες με μακραίωνη παράδοση αρμονικής συνύπαρξης, που οδήγησε σε αφανισμούς κοινοτήτων και ξεριζωμό πολλών περισσότερων, που σήμερα διασφαλίζει και θεσμοποιεί την υποτιθέμενη φυλετική ανωτερότητα του «εκλεκτού λαού». Ο σιωνισμός δεν είναι μια ιδεολογία που χρήζει προστασίας. Είναι ένα 𝛂𝛑𝛐𝛊𝛋𝛊𝛐𝛋𝛒𝛂𝛕𝛊𝛋ό 𝛂𝛑𝛐𝛍𝛆𝛊𝛎ά𝛒𝛊 𝛋𝛂𝛊 𝛊𝛍𝛑𝛆𝛒𝛊𝛂𝛌𝛊𝛔𝛕𝛊𝛋ό 𝛆𝛒𝛄𝛂𝛌𝛆ί𝛐 διατηρημένο πολύ μετά την περίοδο λήξης του. Ο σιωνισμός, χαρακτηρισμένος ως μορφή ρατσισμού απ’ τον
ΟΗΕ με απόφαση που ανατράπηκε το 1991 (με αμερικανική και ισραηλινή πίεση εν μέσω δραματικών διεθνών αντιλαϊκών ανακατατάξεων), ανήκει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, μαζί με τα ντροπιαστικά εκθέματα του γερμανικού ναζισμού, του ιταλικού φασισμού, της γενοκτονίας των ιθαγενών πληθυσμών της Αμερικής και της Ωκεανίας, της ευρωπαϊκής αποικιοκρατίας. Οι υπερασπιστές του, Εβραίοι και μη, δεν μπορούν να χαίρουν «σεβασμού της ιδιαιτερότητάς τους», αλλά κατακραυγής της απάνθρωπης ιδεολογίας τους, όπως και κάθε κοινός φασίστας.
Η 𝚰𝛔𝛒𝛂𝛈𝛌𝛊𝛎ή 𝛔𝛊𝛚𝛎ί𝛔𝛕𝛒𝛊𝛂 𝐆𝐚𝐥𝐢𝐭 𝐁𝐞𝐧 𝐒𝐢𝐦𝐡𝐨𝐧 που επέλεξε να στοχοποιήσει στην Ερεσό το μαγαζί Ohana αλλά και την καλλιτέχνιδα Σαμάρ δεν είναι κάποια τυχαία περαστική τουρίστρια. Είναι 𝛆𝛑𝛊𝛘𝛆𝛊𝛒𝛈𝛍𝛂𝛕ί𝛂ς 𝛍𝛆 ά𝛍𝛆𝛔𝛈 𝛆𝛍𝛑𝛌𝛐𝛋ή 𝛔𝛆 𝛊𝛔𝛒𝛂𝛈𝛌𝛊𝛎ά 𝛋𝛒𝛂𝛕𝛊𝛋ά ό𝛒𝛄𝛂𝛎𝛂 𝛋𝛂𝛊 𝛕έ𝛌𝛆𝛔𝛈 𝛑𝛂𝛒ά𝛎𝛐𝛍𝛚𝛎 έ𝛒𝛄𝛚𝛎 𝛔𝛕𝛈𝛎 𝛋𝛂𝛕𝛆𝛘ό𝛍𝛆𝛎𝛈 𝚫𝛖𝛕𝛊𝛋ή Ό𝛘𝛉𝛈. Αποτελεί μια απ’ τις πιστότερες εφαρμόστριες και επιθετικότερες εκφράστριες του σιωνιστικού αποικιοκρατικού σχεδίου εκτοπισμού των Παλαιστινίων. Η ευθιξία της απέναντι στην καταδίκη της ιδεολογίας στην οποία βασίζει τον αιματοβαμμένο πλουτισμό της είναι κατανοητή. Ομοίως και η κάλυψη που παρέχεται σ’ αυτήν και τους ομοίους της απ‘ το ελληνικό κράτος αλλά κι αυτούς εντός της κοινωνίας μας που διαγκωνίζονται να προϋπαντήσουν τα ισραηλινά συμφέροντα, προσδοκώντας ανάλγητα να μοιραστούν στην κερδοσκοπία που ασκείται στις πλάτες ενός γενοκτονούμενου λαού.
Εξίσου αυτονόητη παραμένει η αντίθεση όσων από μας δεν θέλουν να κατρακυλήσουν σ’ αυτό τον κατήφορο μισανθρωπιάς και να συμπαραταχθούν με τα πιο καιροσκοπικά, μισαλλόδοξα, ρατσιστικά κι ανήθικα στοιχεία της κοινωνίας μας, που απέδειξαν ότι τον ριζωμένο και εκφρασμένο αντισημιτισμό τους υπερβαίνει μονάχα η φιλαργυρία τους.
Όλοι τους 𝛉𝛂 𝛍𝛂ς 𝛃𝛒𝛐𝛖𝛎 𝛆𝛎𝛆𝛒𝛄𝛈𝛕𝛊𝛋ά, 𝛍𝛂𝛘𝛈𝛕𝛊𝛋ά 𝛆𝛎ά𝛎𝛕𝛊ά 𝛕𝛐𝛖ς. Κι όσοι δεν το ήξεραν πριν, πλέον είναι σίγουροι: τίποτα που είναι δίκιο δεν επικρατεί από μόνο του αν δεν παλευτεί με πυγμή και σθένος. Κι εμείς δηλώνουμε ταγμένοι στο δίκιο των καταπιεσμένων. Στις εκατοντάδες, τις χιλιάδες και τα εκατομμύριά μας.
𝚫𝛆 𝛉𝛂 𝛅ώ𝛔𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛐ύ𝛕𝛆 𝛘𝛊𝛌𝛊𝛐𝛔𝛕ό 𝛂𝛎𝛂ί𝛍𝛂𝛋𝛕𝛂 στους σιωνιστές, τα ντόπια τσιράκια τους και το εγκληματικό κράτος που τους στηρίζει.
𝚫𝛆 𝛉𝛂 𝛔𝛋ύ𝛙𝛐𝛖𝛍𝛆 𝛑𝛒ό𝛉𝛖𝛍𝛂 όσο η χώρα μας βαθαίνει την πρόσδεσή της στους καταπιεστές της παγκόσμιας πλειοψηφίας, τους ίδιους απ’ τους οποίους εσωτερικά σκυλεύεται προς όφελος λίγων κι εκλεκτών.
𝚺𝛕𝛆𝛋ό𝛍𝛂𝛔𝛕𝛆 𝛂𝛎𝛆𝛑𝛊𝛗ύ𝛌𝛂𝛋𝛕𝛂 𝛔𝛕𝛐 𝛑𝛌𝛆𝛖𝛒ό 𝛕𝛐𝛖 𝐎𝐡𝐚𝐧𝐚, 𝛕𝛚𝛎 𝛊𝛅𝛊𝛐𝛋𝛕𝛈𝛕ώ𝛎 𝛋𝛂𝛊 𝛖𝛑𝛂𝛌𝛌ή𝛌𝛚𝛎 𝛕𝛐𝛖, 𝛋𝛂𝛊 𝛔𝛕𝛐 𝛑𝛌𝛆𝛖𝛒ό 𝛕𝛈ς 𝚺𝛂𝛍ά𝛒. Η στάση τους τιμά κάθε άνθρωπο άξιο να χαρακτηριστεί ως τέτοιος, η μάχη τους είναι και δική μας και θα τη δώσουμε μ’ όλες μας τις δυνάμεις.»