Στο ρεπορτάζ του Reuters περιγράφεται η Ιστορία του Abdou Larifou, ενός άντρα που δέχθηκε επίθεση από έναν όχλο όταν τον είδαν να φιλάει τον άνδρα που αγαπούσε πριν δύο χρόνια. Έφυγε από την πατρίδα του, το Τόγκο της Δυτικής Αφρικής, και ζήτησε καταφύγιο στις Ηνωμένες Πολιτείες, σύμφωνα με την αίτηση ασύλου του.

Ο Latifou πανηγύρισε τον περασμένο Νοέμβριο, όταν Αμερικανός δικαστής μετανάστευσης έκρινε ότι δεν ήταν ασφαλές να σταλεί πίσω στην πατρίδα του. «Είπα στον εαυτό μου: “Από αυτή τη μέρα, μπαίνω σε έναν κόσμο όπου είμαι ελεύθερος να ζω ως ο εαυτός μου”», δήλωσε.

Τον Ιούνιο, ωστόσο, ο Latifou επιβιβάστηκε με τη βία σε αμερικανικό αεροπλάνο απέλασης — όχι πίσω στο Τόγκο, αλλά στη Σιέρα Λεόνε, ένα έθνος όπου οι ομοφυλόφιλοι άνδρες μπορούν να καταδικαστούν σε ισόβια κάθειρξη βάσει νόμων της αποικιοκρατικής εποχής.

Η περίπτωση του Latifou είναι μία από τις 40 που κατέγραψε το Reuters, στις οποίες μετανάστες στους οποίους είχε χορηγηθεί νομική προστασία στις ΗΠΑ επειδή διώκονταν για τη ΛΟΑΤΚΙ ιδιότητά τους, απελάθηκαν σε τρίτες χώρες της Αφρικής που είτε ποινικοποιούν την ομοφυλοφιλία είτε έχουν χαρακτηριστεί από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ ως εχθρικές προς τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα.

Το Reuters παρακολούθησε την τύχη και των 40 — συμπεριλαμβανομένων ατόμων από ολόκληρη την Αφρική, καθώς και από το Ιράκ, τη Τζαμάικα και τη Ρωσία — πραγματοποιώντας συνεντεύξεις με δώδεκα απελαθέντες και δικηγόρους μετανάστευσης και εξετάζοντας εκατοντάδες σελίδες νομικών εγγράφων.

Δεκαέξι παραμένουν στις χώρες στις οποίες απελάθηκαν και ορισμένοι εξακολουθούν να κρατούνται. Άλλοι δεκαέξι, όπως ο Latifou, επαναπατρίστηκαν στις χώρες καταγωγής τους παρά τη θέλησή τους. Εννέα βρίσκονται κρυμμένοι σε τρίτες τοποθεσίες. Ένας άνδρας από τη Γκάνα δεν βρίσκεται πλέον σε επαφή με τους δικηγόρους ή τους συγγενείς του, δήλωσαν οι ίδιοι.

Το να στέλνονται άνθρωποι «σε μια τρίτη χώρα όπου αντιμετωπίζουν την ίδια τη δίωξη που εμείς αναγνωρίσαμε, εξευτελίζει τα συστήματα προστασίας μας», δήλωσε η Claire Trickler-McNulty, πρώην ανώτερη Αμερικανίδα αξιωματούχος της μετανάστευσης.

Η Υπηρεσία Επιβολής Νόμου για τη Μετανάστευση και τα Τελωνεία (ICE) «δεν επιβάλλει το νόμο με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό, αυτό θα ήταν παράνομο», δήλωσε ο Chandler Rebel, εκπρόσωπος του Υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS). «Οι απομακρύνσεις σε τρίτες χώρες αποτελούν βασικό εργαλείο για τη δημόσια ασφάλεια», ισχυρίστηκε.

Οι 40 περιπτώσεις που κατέγραψε το Reuters περιλαμβάνουν απελάσεις σε τρεις χώρες που ποινικοποιούν ρητά τις ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις: τη Σιέρα Λεόνε, το Καμερούν και το Εσουατίνι.

Σε τρεις άλλες χώρες που δεν διαθέτουν τέτοιους νόμους — την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, τη Ισημερινή Γουινέα και τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό — το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει καταγράψει κατά το παρελθόν παραβιάσεις σε βάρος ΛΟΑΤΚΙ ατόμων, συμπεριλαμβανομένων των «διορθωτικών βιασμών» και των θεραπειών μετατροπής.

Η Bridget Crawford, διευθύντρια νόμου και πολιτικής στην οργάνωση Immigration Equality (Δικαιώματα στη Μετανάστευση), δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν επανειλημμένα χορηγήσει άσυλο σε ΛΟΑΤΚΙ άτομα από αυτές τις χώρες. Η οργάνωσή της βοηθά 12 άτομα από το Καμερούν και ένα άτομο από το Κονγκό να κερδίσουν άσυλο τα τελευταία χρόνια.

Αλλά περισσότεροι από τους μισούς από τους 40, συμπεριλαμβανομένου του Latifou, δεν είχαν δικαίωμα για άσυλο επειδή δεν το υπέβαλαν στις χώρες από τις οποίες διήλθαν πριν εισέλθουν παράνομα στις ΗΠΑ. Αυτό αποτελούσε λόγο αποκλεισμού βάσει περιορισμών της περιόδου Μπάιντεν, τους οποίους ομοσπονδιακό δικαστήριο ακύρωσε τον Μάιο.

Ο δικαστής στην υπόθεση του Latifou του παραχώρησε μια μικρότερου βαθμού προστασία, απαγορεύοντας στην κυβέρνηση να τον απελάσει στο Τόγκο, αλλά επιτρέποντας την απομάκρυνσή του αλλού.

Μετά την απέλαση στη Σιέρα Λεόνε

Αφού μεταφέρθηκε αεροπορικώς στη Σιέρα Λεόνε, ο Latifou δήλωσε ότι κρατήθηκε για δύο εβδομάδες σε ξενοδοχείο υπό αστυνομική επιτήρηση. Στη συνέχεια, οι φρουροί τον έβαλαν σε πτήση επιστροφής στο Τόγκο. Έφτασε με λίγα ρούχα και 100 δολάρια στο όνομά του.

Ταξίδεψε στο χωριό του για να δει τη μητέρα του, αλλά ένας συγγενής τον προειδοποίησε σύντομα ότι δεν ήταν ασφαλής και τον βοήθησε να διασχίσει τα σύνορα προς το Μπενίν. Συνέχισε προς την Ακτή Ελεφαντοστού, όπου ζει με έναν φίλο και εργάζεται ως φύλακας ασφαλείας.

Πολλοί από τους απελαθέντες που μίλησαν στο Reuters δήλωσαν ότι κατέληξαν οπουδήποτε υπήρχε κάποιος να τους δεχτεί.

Μια αμφισεξουαλική γυναίκα από τη Γκάνα απελάθηκε στο Καμερούν τον Ιανουάριο και παρέμεινε εκεί για επτά μήνες. Μη μπορώντας να μιλήσει γαλλικά (τη βασική τοπική γλώσσα) και φοβούμενη για την ασφάλειά της αν επέστρεφε στη Γκάνα, πήγε να ζήσει με έναν συγγενή στη βόρεια Νιγηρία, όπου οι ποινές για ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις μπορούν να περιλαμβάνουν μαστίγωμα ή θάνατο δια λιθοβολισμού. Τις περισσότερες μέρες δεν βγαίνει από το σπίτι, δήλωσε η ίδια.

Ένας γκέι άνδρας από τη Γκάνα — που απελάθηκε στη Σιέρα Λεόνε και στη συνέχεια επαναπατρίστηκε βίαια — έχει περάσει τέσσερις μήνες κρυμμένος στα δάση του γειτονικού Τόγκο. Επιβιώνει με μικρά χρηματικά ποσά που του στέλνει η μητέρα του, όπως είπε. Τις περισσότερες νύχτες κοιμάται σε μια κουβέρτα στο έδαφος, ενώ καταφεύγει σε ένα εγκαταλελειμμένο, μισοτελειωμένο σπίτι όταν βρέχει.

Ένας 44χρονος άνδρας από τη Μαυριτανία που ζούσε στις ΗΠΑ για περισσότερο από μια δεκαετία συνελήφθη από την ICE τον Ιανουάριο και μεταφέρθηκε αεροπορικώς στο Εσουατίνι, ένα μικρό βασίλειο της νότιας Αφρικής για το οποίο δεν είχε ακούσει ποτέ.

Πέρασε ενάμιση μήνα σε μια φυλακή γεμάτη κουνούπια χωρίς ζεστό νερό, δήλωσε σε συνέντευξή του.

Τελικά συμφώνησε να μεταφερθεί αεροπορικώς πίσω στη Μαυριτανία και στη συνέχεια διέφυγε από τα σύνορα προς τη Σενεγάλη, όπου η κυβέρνηση διπλασίασε πρόσφατα τη μέγιστη ποινή για τις ομοφυλοφιλικές σεξουαλικές πράξεις.

Τώρα διαμένει με συγγενείς σε μια απομακρυσμένη πόλη και προσπαθεί να μάθει αν κάποια χώρα στην Ευρώπη ή την Ασία θα μπορούσε να τον δεχτεί.

«Η ζωή μου απλά ήρθε άνω κάτω», δήλωσε.