Ο συγκεκριμένος δείκτης της Eurostat μετρά το ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε νοικοκυριά τα οποία δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να καλύψουν μια ξαφνική, έκτακτη αλλά απαραίτητη δαπάνη χρησιμοποιώντας αποκλειστικά δικούς τους πόρους. Οι δαπάνες αυτές μπορείνα αφορούν έκτακτα ιατρικά έξοδα, σοβαρή βλάβη σε αυτοκίνητο, απαραίτητη αντικατασταση ηλεκτρικής συσκευής στο σπίτι κ.α.
Μετά την Ελλάδα, οι χώρες με υψηλά ποσοστά αδυναμίας είναι η Λετονία (43,7%), η Βουλγαρία (42,4%) και η Λιθουανία (41,1%). H Ολλανδία καταγράφει το χαμηλότερο ποσοστό μεταξύ των χωρών της ΕΕ, με 15,3%.
Στα στοιχεία του 2024 η Ελλάδα ήταν τρίτη, με 43,9% γεγονός που καταδεικνύει την επιβάρυνση των πολιτών από το όλο και αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και τη συρρίκνωση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος. Ο μέσος όρος στην Ε.Ε. ήταν στο 30%.