Η συζήτηση αφορούσε τη συμπλήρωση εννέα ετών από τη δολοφονία της Μαλτέζας δημοσιογράφου Δάφνης Καρουάνα Γκαλίζια. Αναφερόμενος στις δολοφονίες του Γιαν Κούτσιακ και της μνηστής του, του Ολλανδού δημοσιογράφου Πέτερ ντε Βρις και του Έλληνα Γιώργου Καραϊβάζ, ο κ. Αρβανίτης υπογράμμισε ότι οι ερευνητές δημοσιογράφοι που επιχειρούν να αποκαλύψουν τη διαπλοκή πολιτικής και μεγάλων οικονομικών συμφερόντων αντιμετωπίζουν σοβαρούς κινδύνους. Επισήμανε ότι, παρά τις ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες και τις ρυθμίσεις κατά των καταχρηστικών αγωγών SLAPPs, η ελευθερία του Τύπου δεν έχει ακόμη διασφαλιστεί, σχολιάζοντας πως «τελικά δεν είναι πολύ ασφαλές να είσαι δημοσιογράφος στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

Ο ευρωβουλευτής επανέφερε παράλληλα μια πρόταση που είχε διατυπώσει και στο παρελθόν: το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να αναλάβει την «υιοθεσία» — δηλαδή τη στήριξη των οικογενειών και ιδιαίτερα των παιδιών των δημοσιογράφων που δολοφονήθηκαν επειδή έκαναν το καθήκον τους. «Ας υιοθετήσουμε τουλάχιστον, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις οικογένειες, ιδιαιτέρως τα παιδιά των δολοφονημένων δημοσιογράφων που έχουν πέσει στο καθήκον», ανέφερε.

Αναλυτικά η παρέμβαση του Κώστα Αρβανίτη:

«Κύριε Επίτροπε, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, κύριε πρόεδρε,

9 χρόνια από την δολοφονία της Δάφνη Γκαλίτσια, τα πράγματα έχουνε πάρει το δρόμο τους φυσικά στη Μάλτα. Είπε και η πρόεδρος ότι θα είμαστε σε λίγο καιρό εκεί, η αρμόδια επιτροπή.

8 χρόνια από την δολοφονία του Γιάν Κούτσιακ και της μνηστής του,

5 χρόνια από την δολοφονία του Ολλανδού Πέτερ Ντε Βρις,

5 χρόνια από την δολοφονία του Γιώργου Καραϊβάζ στην Ελλάδα

Και στις περισσότερες των περιπτώσεων, τα θύματα, οι δολοφονημένοι ήταν δημοσιογράφοι της ερευνητικής δημοσιογραφίας. Προσπαθούσαν να αποκαλύψουν την σχέση διαπλοκής μεταξύ πολιτικής και των μεγάλων οικονομικών συμφερόντων.

Παρά τις οδηγίες για SLAPPs, ακόμα δεν έχουμε διασφαλίσει αποφασιστικά την ελευθεροτυπία τα θέματα ελευθεροτυπίας.

Κύριε Επίτροπε, κύριε πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι,

Θέλω να επαναφέρω την πρόταση από αυτό το βήμα όπως είχα κάνει πριν από μερικά χρόνια. Για να δείξουμε έμπρακτα την σημασία της ελευθερίας του Τύπου και της προστασίας των δημοσιογράφων, ας υιοθετήσουμε τουλάχιστον, ως Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο τις οικογένειες, ιδιαιτέρως τα παιδιά των δολοφονημένων δημοσιογράφων που έχουν πέσει στο καθήκον. Κλείνοντας, τελικά δεν είναι πολύ ασφαλές να είσαι δημοσιογράφος στην Ένωση».