Με ανάρτησή της, η Διεθνής Αμνηστία εστιάζει στις πιέσεις που δέχεται το δικαίωμα στη διαμαρτυρία, παρά την προστασία που του παρέχει το διεθνές δίκαιο. Όπως επισημαίνει το ελληνικό τμήμα της διεθνούς οργάνωσης, «ειρηνικές/οί διαδηλώτριες και διαδηλωτές αντιμετωπίζουν μια σειρά από επίμονες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από την περιοριστική για τις διαμαρτυρίες νομοθεσία μέχρι την καταπιεστική αστυνόμευση, η οποία ενισχύεται από μια παγιωμένη κουλτούρα ατιμωρησίας».
Η οργάνωση παραθέτει συγκεκριμένα μέτρα που, όπως υπογραμμίζει, είναι αναγκαία για την πλήρη προστασία του δικαιώματος στην ειρηνική συνάθροιση και την αντιμετώπιση περιστατικών αστυνομικής αυθαιρεσίας.
Αναλυτικά, στην ανάρτηση αναφέρονται τα εξής:
«Στην Ελλάδα, το δικαίωμα στη διαμαρτυρία βρίσκεται υπό συνεχή πίεση. Παρά την προστασία του από το διεθνές δίκαιο, ειρηνικές/οί διαδηλώτριες και διαδηλωτές αντιμετωπίζουν μια σειρά από επίμονες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, από την περιοριστική για τις διαμαρτυρίες νομοθεσία μέχρι την καταπιεστική αστυνόμευση, η οποία ενισχύεται από μια παγιωμένη κουλτούρα ατιμωρησίας.
Τι πρέπει να αλλάξει;
- Να τροποποιηθεί ο Νόμος 4703/2020 και η εφαρμοστική του νομοθεσία και να καταργηθεί η γενική απαγόρευση των συναθροίσεων μπροστά στο Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, ώστε να προστατεύεται, να γίνεται σεβαστό και να διευκολύνεται πλήρως το δικαίωμα στην ειρηνική συνάθροιση, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα πρότυπα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.
- Οι αρχές επιβολής του νόμου δεν πρέπει ποτέ να χρησιμοποιούν βία εναντίον όσων διαδηλώνουν ειρηνικά.
- Η χρήση όπλων όπως δακρυγόνα ή υδροβόλα – οχήματα πρέπει να ρυθμίζεται αυστηρά. Πρέπει να υπάρχουν σαφείς, δημόσιοι κανόνες που να ορίζουν πότε μπορούν να χρησιμοποιούνται. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται εναντίον ατόμων που διαδηλώνουν ή ανθρώπων που απλώς παραμένουν στη θέση τους. Οι μηχανισμοί εκτόξευσης δεν πρέπει ποτέ να στοχεύουν απευθείας σε ανθρώπους.
- Να τερματιστεί η πρακτική της αυθαίρετης στέρησης της ελευθερίας ειρηνικών διαδηλωτών και διαδηλωτριών για ελέγχους στοιχείων χωρίς εύλογη υποψία.
- Να διασφαλιστεί στη νομοθεσία και στην πράξη ότι όλα τα μέλη μονάδων αποκατάστασης της τάξης φέρουν ευδιάκριτα διακριτικά με κυρώσεις σε περίπτωση μη συμμόρφωσης.
- Να χρηματοδοτηθεί και να στελεχωθεί επαρκώς ο Εθνικός Μηχανισμός Διερεύνησης Περιστατικών Αυθαιρεσίας, ώστε να ενισχυθεί η αποτελεσματικότητά του.»