Αναλυτικά η ανακοίνωση της Συνέλευσης Γυναικών 8 Μάρτη:

«26 Οκτώβρη | Ημέρα Ευαισθητοποίησης για τα Δικαιώματα των Ίντερσεξ Ατόμων

Κανένα σώμα δεν χρειάζεται διόρθωση για να γίνει αποδεκτό.

Κανένας άνθρωπος δεν πρέπει να στερείται το δικαίωμα να αποφασίζει για το σώμα του.

Η 26η Οκτώβρη είναι μια μέρα ενημέρωσης, ευαισθητοποίησης και διεκδίκησης για τα δικαιώματα των ίντερσεξ ατόμων. Μια ημέρα που μας καλεί να μιλήσουμε ανοιχτά για τον στιγματισμό, τις διακρίσεις και τις μη αναγκαίες ιατρικές παρεμβάσεις στα χαρακτηριστικά φύλου, οι οποίες πραγματοποιούνται χωρίς την ενημερωμένη συναίνεση των ίδιων των ανθρώπων. Παρεμβάσεις που μπορεί να αφήσουν βαθιά σωματικά και ψυχολογικά τραύματα, επηρεάζοντας τη ζωή τους για πάντα.

Τα τελευταία χρόνια, ίντερσεξ άτομα, οικογένειες και συλλογικότητες σε όλο και περισσότερες χώρες οργανώνονται, διεκδικούν ορατότητα και υψώνουν τη φωνή τους απέναντι στην παθολογικοποίηση της σωματικής ποικιλομορφίας. Σε συνεργασία με το ΛΟΑΤΚΙΑ+ κίνημα και με τη στήριξη διεθνών οργανισμών, έχουν συμβάλει στην ανάδειξη των δικαιωμάτων τους και στην προώθηση σημαντικών θεσμικών και νομοθετικών αλλαγών.

Το αίτημά τους είναι απλό, αυτονόητο και αδιαπραγμάτευτο: το δικαίωμα στην αυτοδιάθεση, στην αξιοπρέπεια και στην ελεύθερη απόφαση για το ίδιο τους το σώμα.

Στην Ελλάδα, ο νόμος 4958/2022 με τον οποίο η Βουλή κύρωσε την Σύμβαση του Οβιέδο (Ν. 2619/1998) «για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Βιοϊατρική του Συμβουλίου της Ευρώπης» αποτελεί ένα σημαντικό βήμα, θέτοντας περιορισμούς στις ιατρικές επεμβάσεις και θεραπείες που αποσκοπούν στη μεταβολή των χαρακτηριστικών φύλου ίντερσεξ ανηλίκων κάτω των 15 ετών. Παράλληλα, η επικράτηση του όρου «ίντερσεξ» σηματοδοτεί μια αναγκαία αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε και μιλάμε για την ποικιλομορφία των ανθρώπινων σωμάτων.

Ωστόσο, οι κατακτήσεις αυτές δεν είναι οριστικές ούτε δεδομένες. Σε μια εποχή που συντηρητικές αντιλήψεις επιχειρούν να επαναφέρουν ως μοναδικό αποδεκτό πρότυπο την παραδοσιακή οικογένεια στην υπηρεσία των πολέμων που προετοιμάζονται και να περιορίσουν δικαιώματα που κατακτήθηκαν, ο αγώνας για την υπεράσπισή τους γίνεται ακόμη πιο επιτακτικός και αναγκαίος.
Γιατί:

Η σωματική ποικιλομορφία δεν είναι ανωμαλία.

Η διαφορετικότητα δεν είναι απειλή.

Η μάχη για την πλήρη αποδοχή είναι η προοπτική.»