Σε ανάρτησή του στην πλατφόρμα X, ο Άιζενκοτ ανέφερε ότι οι προϋποθέσεις αυτές αποτελούν βάση κάθε μελλοντικής πολιτικής συνεργασίας.

Οι όροι είναι:

  • η αναγνώριση του Ισραήλ ως εβραϊκού, δημοκρατικού και φιλελεύθερου κράτους που βασίζεται στην ισότητα·
  • η προσήλωση στις αρχές της Διακήρυξης της Ανεξαρτησίας·
  • η καθιέρωση υποχρεωτικής στρατιωτικής ή πολιτικής θητείας για όλους τους πολίτες χωρίς εξαιρέσεις·
  • και η αναγνώριση της ανάγκης για πλήρη εξάλειψη των στρατιωτικών δυνατοτήτων της Χαμάς, με χαρακτηρισμό της ως τρομοκρατικής οργάνωσης.

Οι όροι εγείρουν ερωτήματα για το κατά πόσο μπορούν να γούνου στην επόμενη κυβέρνηση, ιδίως μετά την αδυναμία των δύο βασικών στρατοπέδων να εξασφαλίσουν πλειοψηφία. Οι εκλογές οδήγησαν σε αδιέξοδο, καθώς το στρατόπεδο Νετανιάχου κατέλαβε 53 έδρες, η αντιπολίτευση 48, ενώ τα αραβικά κόμματα σημείωσαν ιστορική άνοδο στις 19 έδρες κανένα μπλοκ δεν έφτασε τις 61 σε σύνολο 120.

Παρότι ο επικεφαλής του Ενωμένου Αραβικού Καταλόγου «Ράαμ», Μανσούρ Αμπάς, εμφανίστηκε πρόθυμος να συζητήσει τους όρους, αναλυτές εκτιμούν ότι η εφαρμογή τους παραμένει δύσκολη. Ο στρατηγός ε.α. Ουάελ Ράμπι υποστήριξε ότι οι προτάσεις Άιζενκοτ δεν εισάγουν ουσιαστικά νέα νομοθετικά στοιχεία, καθώς ο «Νόμος για το Έθνος-Κράτος» του 2018 κατοχύρωσε ήδη τον εβραϊκό χαρακτήρα του κράτους.

Κατά τον ίδιο, η πραγματική σημασία της υποχρεωτικής θητείας είναι ότι αποκλείει κάθε εξαίρεση για τους υπερορθόδοξους Εβραίους (Χαρεντίμ), θέτοντας εκτός κυβερνητικών σχεδιασμών κόμματα όπως το Shas και το Yahadut HaTorah. Ο Ράμπι εκτίμησε ότι ο Άιζενκοτ επιδιώκει να καθησυχάσει την κοινή γνώμη ότι παραμένει προσηλωμένος στην εβραϊκή και φιλελεύθερη ταυτότητα του κράτους, ακόμη κι αν χρειαστεί να συνεργαστεί με αραβικά κόμματα ή να βασιστεί στη στήριξή τους.

Στο εσωτερικό της αντιπολίτευσης, με πρωτοβουλία του επικεφαλής του Κόμματος των Δημοκρατών Γιαΐρ Γκολάν, καταβάλλονται προσπάθειες για ενσωμάτωση των αραβικών κομμάτων στον συνασπισμό ή για αξιοποίησή τους ως «δίχτυ ασφαλείας» απέναντι στον Νετανιάχου.

Από την πλευρά του, ο πρώην αξιωματούχος των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών Μοχάμεντ Ρασάντ χαρακτήρισε την υλοποίηση των τεσσάρων όρων «σχεδόν αδύνατη στην πράξη», λόγω της σθεναρής αντίθεσης των υπερθρησκευόμενων σιωνιστικών κύκλων στην υποχρεωτική στράτευση. Είπ ωστόσο ότι η αύξηση της εκπροσώπησης των αραβικών κομμάτων από 10 σε 19 έδρες τούς προσφέρει πρωτοφανή πολιτική ισχύ, καθιστώντας τα ικανά να επηρεάσουν καθοριστικά τον σχηματισμό της επόμενης κυβέρνησης και να λειτουργήσουν ως βασικός παράγοντας ελέγχου των κυβερνητικών αποφάσεων.