Σε ανάρτησή του, ο κ. Κοτζιάς σημειώνει ότι «η Τουρκία απαιτεί ενημέρωση για μια παράνομη οριοθέτηση την οποία δίκαια η χώρα μας καταδικάζει και δεν αναγνωρίζει». Κατά τον ίδιο, «επειδή οι σημερινοί κυβερνώντες δεν είναι γνωστοί για τα θαρρετά τους», επέλεξαν να κάνουν «εξωτερική ανάθεση (outsourcing) σε Γαλλική Εταιρεία και εκείνη με τη σειρά της στο Γαλλικό κράτος, λες και η Ελλάδα είναι θυγατρική εταιρεία πολυεθνικής που αναθέτει την εκπροσώπηση και τα δικαιώματά της στα κεντρικά».
Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό, «η ΝΔ αντί να απορρίψει τις τουρκικές απαιτήσεις για ενημέρωση, ανάθεσε σε τρίτη χώρα να διαχειριστεί τα δικαιώματά της», με αποτέλεσμα εκείνη «να τα υπονομεύσει, πιθανά με τη συναίνεση της ΝΔ, καθότι ανταποκρίθηκε στις απαιτήσεις ενημέρωσης της Τουρκίας». Κατά τον κ. Κοτζιά, τίθεται πλέον το ερώτημα «άρα είναι νόμιμη η ζώνη Λιβύης και Τουρκίας κατά την κυβέρνηση της ΝΔ και την κυβέρνηση του απερχόμενου Μακρόν ή παράνομη, και κατά προέκταση κακώς έγινε η ενημέρωση και ίσως να ήταν και αυτή επί της ουσίας ακόμα πιο προβληματική; Εκεί είναι το ζητούμενο, για να μην δουλευόμαστε και άλλο σε αυτή τη χώρα».
Στην ανάλυσή του, ο κ. Κοτζιάς παραπέμπει στη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS), επισημαίνοντας ότι το παράκτιο κράτος ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα στην υφαλοκρηπίδα μόνο για την εξερεύνηση και εκμετάλλευση φυσικών πόρων (άρθρο 77). Κατά τον ίδιο, «το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει δικαιώματα ως προς τα καλώδια που περνούν (α) από την ανοικτή θάλασσα και (β) από τις πέραν της αιγιαλίτιδος θαλάσσιες ζώνες του» — και «είναι φανερό ότι Ελλάδα και Κύπρος δεν θεωρούν ότι το καλώδιο περνά από κάποια ζώνη θαλάσσια της Τουρκίας, άρα η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα».
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι το καλώδιο περνά από τουρκική ζώνη, προσθέτει, «δεν δικαιούται να “δίνει άδεια” ως παράκτιο κράτος», καθώς το άρθρο 79 προβλέπει ότι «όλα τα κράτη έχουν δικαίωμα να τοποθετούν υποβρύχια καλώδια και αγωγούς στην υφαλοκρηπίδα» και ότι το παράκτιο κράτος «δεν μπορεί να εμποδίζει την τοποθέτηση ή συντήρηση αυτών των καλωδίων ή αγωγών». Σημειώνει επίσης ότι «στο διεθνές δίκαιο ως σωληνοαγωγοί νοούνται κλειστά συστήματα που χρησιμοποιούνται για μεταφορά ρευστών (όπως πετρέλαιο), κάτι που δεν είναι τα καλώδια ηλεκτρισμού ή τηλεπικοινωνιών». Επιπλέον, επικαλείται το άρθρο 87.1.γ. για την ελευθερία της ανοικτής θάλασσας, που περιλαμβάνει «την ελευθερία τοποθέτησης υποβρυχίων καλωδίων και σωληναγωγών», υπενθυμίζοντας ότι το 2018, όταν η Τουρκία επιχείρησε κάτι ανάλογο κοντά στο Καστελόριζο, «στείλαμε πολεμικά πλοία και την μαζέψαμε, καθότι ήταν εν αδίκω και παράνομη».
Ο κ. Κοτζιάς υποστηρίζει ότι «άδεια για καλώδιο ζητείται για κλειστούς κόλπους και αιγιαλίτιδες ζώνες όπου υπάρχει κυριαρχία και όχι μόνο κυριαρχικά δικαιώματα», και ότι «η κυβέρνηση κοροϊδεύει τις Ελληνίδες και τους Έλληνες όταν λέει ότι άδεια για το καλώδιο έδωσαν μόνο η Κύπρος και η Ελλάδα, αφού μόνο σε αυτές περνά το υπό κατασκευή καλώδιο από αιγιαλίτιδα ζώνη και κόλπους, ενώ δεν περνά μέσα από αντίστοιχες ζώνες της Τουρκίας ή άλλου κράτους». Κατά τον ίδιο, «το κρίσιμο λοιπόν ζήτημα στην παρούσα κατάσταση δεν είναι η άδεια, αλλά η ενημέρωση» — και το διεθνές δίκαιο «δεν προβλέπει ενημέρωση ως υποχρέωση», παρά μόνο προτρέπει το κράτος που τοποθετεί αγωγό να ενημερώσει «καλή τη πίστει» κράτος με αναγνωρισμένη ζώνη στην περιοχή.