Στη δήλωσή του, ο εγκληματίας πολέμου χαρακτήρισε την εκλογή του Ματάν Καχάνα, πρώην αξιωματικού του IDF για δεκαετίες και υποψηφίου με το κόμμα Yashar του Γκάντι Άιζενκοτ, «αιώνια ντροπή», λέγοντας ότι «ο πρόεδρος της Κνεσέτ εξελέγη μονομερώς και με τις ψήφους υποστηρικτών της τρομοκρατίας. Πρόκειται για μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές στην ιστορία της Κνεσέτ».
Παράλληλα, ανέφερε ότι «ο ισραηλινός λαός αντιτίθεται στην παράδοση των κλειδιών της διακυβέρνησης της χώρας σε όσους επιδεικνύουν περιφρόνηση προς τον εθνικό ύμνο», προσθέτοντας ότι «ο λαός του Ισραήλ επιθυμεί την ενότητα».
Ο Νετανιάχου στράφηκε επίσης κατά του επικεφαλής του κόμματος «Γιασάρ» και εντολοδόχου για τον σχηματισμό κυβέρνησης, Γκάντι Άιζενκοτ, του προέδρου του κόμματος «Μαζί», Ναφτάλι Μπένετ, και του προέδρου του «Ισραέλ Μπεϊτένου», Αβιγκντόρ Λίμπερμαν.
Όπως υποστήριξε, οι τρεις πολιτικοί «επέλεξαν να σταθούν στο πλευρό των υποστηρικτών της τρομοκρατίας αντί της εθνικής ενότητας», προειδοποιώντας ότι «η ιστορία θα το θυμάται αυτό».
Ο Ματάν Καχάνα, πρώην ανώτατος αξιωματικός της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας και βουλευτής του κεντροδεξιού κόμματος Yashar (υπό τον εντολοδόχο πρωθυπουργό Γκάντι Άιζενκοτ), εξελέγη την Τρίτη 17 Νοεμβρίου 2026 νέος πρόεδρος της ισραηλινής Βουλής (Κνεσέτ) με 66 ψήφους σε σύνολο 120, αντικαθιστώντας τον Αμίρ Οχάνα του Λικούντ.
Η υποψηφιότητά του επικράτησε του υποψηφίου του Λικούντ, Οφίρ Κατς (ο οποίος έλαβε 52 ψήφους), χάρη σε ένα ευρύ μέτωπο που σχημάτισαν τα κόμματα της εβραϊκής αντιπολίτευσης μαζί με τα αραβικά κόμματα της χώρας. Συγκεκριμένα, τον ψήφισαν:
• Yashar (το κόμμα του Γκάντι Άιζενκοτ, στο οποίο ανήκει και ο ίδιος)
• B’Yachad (το κόμμα του πρώην πρωθυπουργού Ναφτάλι Μπένετ)
• Yisrael Beytenu (το κόμμα του Αβιγκντόρ Λίμπερμαν)
• Democrats (το «αριστερό κόμμα» του Γιαΐρ Γκολάν)
• Ra’am (το αραβικό ισλαμιστικό κόμμα του Μανσούρ Αμπάς)
• Joint List / Κοινή Λίστα (ο συνασπισμός των αραβικών κομμάτων)
Η εκλογή αυτή αποτέλεσε βαρύ πολιτικό πλήγμα για τον Μπενιαμίν Νετανιάχου, καθώς το μπλοκ της αντιπολίτευσης απέκτησε πλέον τον έλεγχο της κοινοβουλευτικής ατζέντας και των επιτροπών, ανοίγοντας τον δρόμο για την ανατροπή νομοσχεδίων της απερχόμενης κυβέρνησης.
Η επίθεση του Νετανιάχου και οι αναφορές για «στήριξη της τρομοκρατίας» δεν αφορά το προσωπικό παρελθόν του Καχάνα, αλλά στρέφεται ευθέως κατά των αραβικών κομμάτων (Ra’am και Κοινή Λίστα), τα οποία ο Νετανιάχου κατηγορεί διαχρονικά ότι αρνούνται να χαρακτηρίσουν τη Χαμάς τρομοκρατική οργάνωση και ότι υπονομεύουν το εβραϊκό κράτος.
Από την πλευρά τους, τα αραβικά κόμματα και η αντιπολίτευση απέρριψαν τις δηλώσεις του Νετανιάχου ως ρατσιστικές και προσχηματικές, τονίζοντας ότι οι εκλεγμένοι Άραβες βουλευτές εκπροσωπούν ισότιμα Ισραηλινούς πολίτες και ότι η επίθεση του απερχόμενου πρωθυπουργού αποσκοπεί αποκλειστικά στο να συσπειρώσει τη βάση του μετά την απώλεια της πλειοψηφίας.