Δείτε αναλυτικά τις φράσεις που προσπαθεί ο Guardian να διδάξει στους Βρετανούς τουρίστες:
Στα γαλλικά:
Δέχεστε σφραγίσματα δοντιών ως νόμισμα;
Θα έχω καλύτερη αντιμετώπιση αν σας πω ότι είμαι χούλιγκαν ή ότι είμαι οπαδός του Brexit (Brexiter);
Δεν είμαι σίγουρος τι υγειονομική περίθαλψη έχω πλέον, οπότε μην προσπαθήσετε να με δηλητηριάσετε.
Μπορούμε να κρατήσουμε τον Αρσέν Βενγκέρ; (σ.σ. ο Αλσατός προπονητής της Άρσεναλ)
Σκεφτείτε πόσο φτηνά μπορείτε να αγοράσετε πλέον το κακής ποιότητας τυρί μας και το κάτω του μετρίου κρασί μας.
Στα ισπανικά:
Ορίστε οι οικονομίες μιας ζωής σε λίρες. Είναι αρκετά για να αγοράσω αυτό το γαϊδουράκι από άχυρο;
Μην κατηγορείτε εμένα, κατηγορήστε τον πατέρα μου.
Μπορούμε να κάνουμε μπρα-ντε-φερ για τον έλεγχο του Γιβραλτάρ;
Στα ιταλικά:
Θα ήθελα να ανταλλάξουμε όλους τους σεξιστές πολιτικούς σας με όλους τους ρατσιστές δικούς μας.
Μπορώ να ζήσω εδώ παρακαλώ;
Μπορώ ακόμη να αγοράσω μία τεράστια Toblerone στο αεροδρόμιο;
Διασκεδάστε με το δικό σας δημοψήφισμα τον Οκτώβριο. Θα είστε μια χαρά.
Στα γερμανικά:
Διάβασα σε ένα λεωφορείο ότι έχετε 350 εκατ. λίρες που είναι δικά μου. Μπορώ να τα πάρω πίσω; (σ.σ. ένα από τα επιχειρήματα του Brexit ήταν ότι η Βρετανία δίνει 350 εκατ. λίρες την εβδομάδα στην ΕΕ)
Με συγχωρείτε, μπορείτε να με μάθετε πώς γίνεται η ενοποίηση μίας χώρας;
Ναι συμφωνώ, ο Νάιτζελ Φάρατζ είναι ηλίθιος.
Είσαι σέξι. Ας παντρευτούμε για να μπορέσω να βγάλω διαβατήριο.
Πώς λέγεται στα γερμανικά η χαιρεκακία; (σ.σ. η αγγλική λέξη, schadenfreude, προέρχεται από τα γερμανικά έτσι κι αλλιώς).
Στα ελληνικά:
Σας παρακαλώ να απολογηθείτε που δημιουργήσατε την έννοια της δημοκρατίας.
Πώς ανέτρεψε η κυβέρνηση σας το δημοψήφισμα.
Να έρθετε στην Αγγλία. Συμφέρει. Τρία ευρώ αυτή τη στιγμή αξίζουν εκατομμύρια λίρες.
Γεια σας, είμαι Σκωτζέζος.