Ανάλυση

Ξεκινώ με ένα ερώτημα που είναι για μένα το κεντρικό ερώτημα της ανθρωπολογίας του ψηφιακού πολιτισμού: τι δεν μπορεί να κάνει κανείς χωρίς το κορμί του; Αυτό χρειάζεται να απαντήσει…

Το Πάσχα φέτος θα είναι διαφορετικό. Το ακούμε από κυβερνητικά χείλη, το λέμε ο ένας στον άλλο στις βιντεοκλήσεις και στα τσατ. Δεν έχει Μεγαλοβδομάδα, περιφορά Επιταφίου με τη μυρωδιά…

Οι σκέψεις του παρόντος κειμένου είναι αποτέλεσμα μιας ιδιαίτερης συνθήκης που ένα μεγάλο μέρος του εργαζόμενου πληθυσμού βιώνει αυτή την περίοδο. Βομβαρδισμός ειδήσεων και πληροφοριών, ακούσιος ή εκούσιος περιορισμός μετακινήσεων…

Η επιδημία του κορονοϊού μας εισάγει σε μία νέα συνθήκη, όπου το ηθικώς σωστό και το πολιτικώς ζητούμενο δεν μπορούν να κριθούν με τα μέχρι πρότινος ισχύοντα κριτήρια, αλλά περιπλέκονται…

Η καραντίνα επιστρέφει τη σκέψη μου σε περσινά ταξίδια. Καθώς ο καθημερινός χρόνος γίνεται επαναληπτικός, καθώς η μια μέρα μοιάζει με την προηγούμενη κι όλα βυθίζονται σε έναν βόμβο, το…

Ούτε ο Φρόυντ και οι μαθητές του (περιλαμβανομένου τού ανθρωπολογικά εκπαιδευμένου Géza Róheim), ούτε ο Malinowski με τα εμπειρικά του ενδιαφέροντα, ούτε οι αμερικανίδες «κουλτουραλίστριες» R. Benedict και M. Mead…

Οι γερασμένοι διανοούμενοι έχουν την ατυχία να δέχονται τον διαρκή θαυμασμό των άλλων ως ακούσια εξαργύρωση της επιτυχημένης τους πορείας, την ώρα που το σώμα τους εξαντλείται, η ψυχή τους…