X
Πατήστε εδώ για να γίνεται συνδρομητής! Αν είστε ήδη Συνδεθείτε για να μη βλέπετε αυτό το μήνυμα
X

Συνδεθείτε μέσω TPP Community

Έχετε συνδεθεί επιτυχώς

«Αυτό το ψαρονέφρι είχε πιο πολύ αποτέλεσμα από 5 Αντίφα φεστιβάλ»

Χτες το βράδυ παρακολούθησα ένα μεγάλο μέρος του επεισοδίου του MasterChef και με περίμενε μία έκπληξη.
|

της Τζένης Τσιροπούλου

Όσο κι αν στη θεωρία αλλά και στην πράξη, ακόμα και σήμερα, οι δυνατότητες του ίντερνετ μάς αφήνουν συχνά με το στόμα ανοιχτό, το γεγονός είναι ότι η τηλεόραση παραμένει παραδοσιακά και σταθερά το πιο ισχυρό Μέσο. Μπορεί ένα μεγάλο ποσοστό στη χώρα μας να είναι φανατικοί χρήστες των gigabyte αλλά όλα τα έπιπλα στο σπίτι – και πιθανότατα σε αρκετά δωμάτια του σπιτιού – κακά τα ψέματα, είναι στραμμένα προς την τηλεόραση.

Η τηλεόραση φτάνει το ευρύ, γενικό κοινό και, θέλοντας και μη, περισσότερο μας επιβάλλει το τι θα δούμε, σπάζοντας αυτό που οι θεωρητικοί των media ονομάζουν echo chamber effect, τουτέστιν να ψάχνουμε πληροφορίες που ενδυναμώνουν τις ήδη υπάρχουσες πεποιθήσεις μας, οι οποίες μετά επαναλαμβάνονται σε έναν κύκλο ανθρώπων που σκέφτεται με παραπλήσιο ή ομοιογενή τρόπο – βλέπε οι φίλοι μας στα social media. Επίσης, ας ξαναπούμε και κάτι ίσως ήδη κατανοητό: ως άνθρωποι συγκινούμαστε από ανθρώπινες ιστορίες και δη από αυτές που μας φτάνουν μέσω των soft news ή ακόμα και της μυθοπλασίας. Αν το καλοσκεφτούμε, ο περισσότερος κόσμος απομνημονεύει και συζητάει με την παρέα του την ιστορία μιας ταινίας που τον άγγιξε παρά δέκα ρεπορτάζ που μιλούσαν για το ίδιο θέμα. Αν σε μια σειρά στην τηλεόραση, υπάρχει ένας μαύρος Έλληνας ηθοποιός, μήπως καθιστά πιο εύκολο το να αποκρυσταλλωθεί η αντίληψη ότι, ναι, υπάρχουν μαύροι Έλληνες, υπάρχουν άνθρωποι δεύτερης γενιάς που μιλάνε άπταιστα ελληνικά γιατί γεννήθηκαν ή πέρασαν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους εδώ και ναι, έχουν σχέσεις με λευκές Ελληνίδες, κλπ, κλπ;

Ο Ζαχίρ, ο πόλεμος, η ποδιά και τα σπασμένα φτερά

Ο Ζαχίρ είναι 28 χρονών και ζει στην Ελλάδα εδώ και 13 χρόνια. Την ιστορία του δεν μπορώ να τη γράψω καλύτερα από ό,τι την αφηγείται ο ίδιος στο βίντεο παρακάτω:

«Don’t trust a skinny chef»

Ο Χαράλαμπος δέχτηκε επικίνδυνο για την υγεία του λεκτικό και σωματικό bullying μέσα στη σχολή μαγειρικής που φοιτούσε, λόγω του ότι είναι πολύ αδύνατος. Έφτασε να μείνει στο νοσοκομείο δύο φορές μέσα σε έξι μήνες με συμπτώματα πνευμοθώρακα εξαιτίας του ξύλου που έτρωγε. Ο ίδιος δεν μίλησε σε κανέναν. Το γνώριζε μόνο ένας καθηγητής του. Ο καθηγητής του δεν μίλησε σε κανέναν;

Για μένα προσωπικά, το ρεζουμέ είναι ότι τίποτα δεν περισσεύει αν πρόκειται για τη μάχη κατά της φασιστικής νοοτροπίας, τον αγώνα κατά της πατριαρχίας και κατά της οποιασδήποτε μορφής bullying και υποτίμησης του διαφορετικού σε σχέση με την κυρίαρχη κουλτούρα και τα κυρίαρχα στερεότυπα.

Κι αν η τηλεόραση είναι ένοχη για το ότι κάποιοι θεωρούν τον Χαράλαμπο κοκκαλιάρη κι αδύναμο ως άντρα ενώ κάποιοι Έλληνες θεωρούν εξ ορισμού τον Ζαχίρ εγκληματία μόνο και μόνο γιατί γεννήθηκε στο Αφγανιστάν, γιατί να μην χρησιμοποιηθεί η ίδια της η δύναμη αντίστροφα; Γιατί να μην χρησιμοποιηθεί ώστε να νιώσουν μικροί οι ρατσιστές και οι προκατειλημμένοι απέναντι στις σκέψεις και τις πράξεις τους; Ή, για να δανειστώ τα λόγια που έγραψε χτες το βράδυ μια φίλη στο Facebook, «Γιατί δεν θέλει κρεμάλες. Θέλει ορατότητα. Να δείξουμε σε απλές εικόνες την αλήθεια. Αυτό το ψαρονέφρι είχε πιο πολύ αποτέλεσμα από 5 Αντίφα φεστιβάλ».


Σε χρειαζόμαστε

Το ThePressProject είναι το μοναδικό μέσο ανεξάρτητης, ερευνητικής και αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας που στηρίζεται αποκλειστικά στις μικρο-δωρεές των επισκεπτών του. Πιστεύουμε ότι η πληροφορία πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλους και για αυτό δεν κλειδώνουμε κανένα κομμάτι της ύλης αλλά για να παραχθεί το πρωτογενές υλικό που θα βρείτε εδώ χρειαζόμαστε την υποστήριξή σου. Αν δεν πληρώσουμε εμείς για την ενημέρωσή μας, θα την πληρώσει κάποιος άλλος (και αν δεν είσαι ο Μαρινάκης μάλλον δεν έχεις τα ίδια συμφέροντα). Μάθε πώς
- Κάνε κλικ για να σχολιάσεις