Για τα ζητήματα αυτά θα μιλήσουν:
- Λαμπρινή Θωμά, δημοσιογράφος
- Λεωνίδας Βατικιώτης, δημοσιογράφος
- Φίλιππος Μπαρδιουνιώτης, Ιδιωτικός Υπάλληλος
Τη συζήτηση συντονίζει ο Παναγιώτης Παπαδομανωλάκης, δημοσιογράφος.
Σχετικά με το περιεχόμενο της εκδήλωσης:
«Η συζήτηση θα επικεντρωθεί στις πολιτικές της ΕΕ στις συνθήκες του εν εξελίξει 3ου Παγκοσμίου Πολέμου, ένα από τα μέτωπα του οποίου είναι αυτό της Ανατολικής Ευρώπης, μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ, με μπροστάρη την Ουκρανία. Καθώς το ενδεχόμενο της ειρήνευσης είναι μακρινό, παρατηρούμε έναν ολοένα αντιδραστικότερο μετασχηματισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και οι κυβερνήσεις των κρατών μελών λαμβάνουν αποφάσεις που έχουν αρνητικές συνέπειες για την εργατική τάξη της Ευρώπης, μέσω των τιμών της ενέργειας, των δημόσιων δαπανών, της αναδιανομής των δημοσιονομικών πόρων, των αυξανόμενων στρατιωτικών δαπανών και των αλλαγών στις οικονομικές σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο. Η ΕΕ ζητά από τους εργαζομένους της, να επωμιστούν τις συνέπειες της ενεργειακής κρίσης, του πληθωρισμού και των περικοπών στις κοινωνικές δαπάνες. Δισεκατομμύρια ευρώ από δημόσιους πόρους κατευθύνονται προς την πολεμική βιομηχανία και τις πολιτικές επανεξοπλισμού. Ταυτόχρονα, οι συνέπειες της διακοπής ή του περιορισμού των οικονομικών σχέσεων με τη Ρωσία επιβαρύνουν κυρίως τα οικονομικά ασθενέστερα στρώματα της κοινωνίας.
Οι ιμπεριαλιστές χρειάζονται πολιτικά πρόσωπα για να εκπροσωπούν, μέσω των διαφόρων πολιτικών θεσμών, τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντά τους χωρίς βέβαια να τους ενδιαφέρει το ποιόν του εκάστοτε πολιτικού προσώπου. Μια τέτοια πολιτική εκπρόσωπος είναι και η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, η θητεία της οποίας έχει συνδεθεί με σοβαρά ζητήματα διαφάνειας και λογοδοσίας. Υπό την ηγεσία της, στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η ΕΕ έχει καταστεί ένας από τους σημαντικότερους οικονομικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς υποστηρικτές του Κιέβου, εφαρμόζοντας ταυτόχρονα ένα ευρύ σύστημα κυρώσεων κατά της Ρωσίας και επιταχύνοντας τη διαδικασία διακοπής ή περιορισμού των ενεργειακών και οικονομικών δεσμών με τη Μόσχα. Η πολιτική αυτή συνοδεύεται από σημαντική αύξηση των εξοπλιστικών δαπανών και μια ολοένα και πιο έκδηλη στρατιωτικοποίηση της ευρωπαϊκής πολιτικής. Η περίπτωση της Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν αποτελεί ένα ενδεικτικό παράδειγμα της σύγχρονης πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης: ενώ στον δημόσιο λόγο συζητούνται η δημοκρατία, οι ευρωπαϊκές αξίες και η ασφάλεια, ταυτόχρονα διογκώνονται οι στρατιωτικοί προϋπολογισμοί, ενισχύεται το στρατιωτικοβιομηχανικό σύμπλεγμα, βαθαίνει η αντιπαράθεση με τη Ρωσία και τεράστια ποσά δημόσιου χρήματος κατευθύνονται προς τις υποδομές πολέμου και ασφάλειας.
Με βάση τα παραπάνω, αξίζει να σημειωθεί ότι δεν αρκεί η κριτική σε μεμονωμένα πρόσωπα και πολιτικές. Το ζήτημα δεν είναι μόνο ποιος βρίσκεται επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, αλλά ποιον εξυπηρετούν οι πολιτικές που εφαρμόζει αυτός ο θεσμός και ποιος επωμίζεται τις συνέπειές τους. Από τη σκοπιά των συμφερόντων της εργατικής τάξης, η συγκυρία απαιτεί αποφασιστική αντίσταση στη στρατιωτικοποίηση, στις πολιτικές των κυρώσεων και σε όλες εκείνες τις πολιτικές που μετακυλίουν το βάρος της αντιπαράθεσης με τη Ρωσία στις πλάτες των εργαζομένων. Το μέλλον των λαών της Ευρώπης δεν μπορεί να οικοδομηθεί πάνω σε μια κούρσα εξοπλισμών, στον οικονομικό πόλεμο και στη βαθύτερη διαίρεση μεταξύ τους, αλλά στη συνεργασία μεταξύ των εθνών, την οικονομική κυριαρχία, τα κοινωνικά δικαιώματα και τα συμφέροντα της εργατικής τάξης».