X
Πατήστε εδώ για να γίνετε συνδρομητής! Αν είστε ήδη Συνδεθείτε για να μη βλέπετε αυτό το μήνυμα
X

Συνδεθείτε μέσω TPP Community

Έχετε συνδεθεί επιτυχώς

Μία απάντηση σε όσους αναρωτιούνται «γιατί δεν καταγγέλλεις;»

Με αφορμή την παγκόσμια ημέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών και σκοπό την οριστική απάντηση στο ερώτημα «Γιατί δεν καταγγέλλεις;», η ομώνυμη πρωτοβουλία υπογραμμίζει την αποτυχία της κοινωνίας να παρέχει αποτελεσματική διέξοδο ασφαλείας σε κάθε γυναίκα, που πέφτει θύμα κακοποίησης. Μία καμπάνια από τη Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη και μέλη της οργάνωσης ΦΥΛ.ΙΣ. απέναντι στην ιδέα πως «το θύμα μπορεί να τα καταφέρει μόνο του, πως μια καταγγελία αρκεί» σημειώνοντας το χρέος όλων «να παλέψουμε για την αλλαγή».
Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη
|

«Πολλοί-ές πιστεύουν πώς είναι εύκολο για ένα θύμα να καταγγείλει τη βία που υφίσταται. Πιστεύουν επίσης ότι το θύμα μπορεί να τα καταφέρει μόνο του, πως μια καταγγελία αρκεί».

Μία πρωτοβουλία της Συνέλευση Γυναικών 8 Μάρτη και μελών της οργάνωσης ΦΥΛ.ΙΣ, με αφορμή την ιδέα πως κάθε γυναίκα, που πέφτει θύμα κακοποίησης μπορεί να τα καταφέρει μόνο του, πως μια καταγγελία αρκεί για να διαφύγει από τις κακοποιητικές ενέργειες και επιπτώσεις, έδωσαν τη δική τους απάντηση στο ερώτημα «Γιατί δεν το καταγγέλλεις;».

Η καμπάνια πραγματοποιήθηκε την 25 Νοέμβρη, την Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της βίας κατά των Γυναικών σημειώνοντας το χρέος όλων να παλέψουμε για την αλλαγή ειδικά σε μία περίοδο κατά την οποία «αυξάνονται τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας σε τέτοιο βαθμό που το αποδέχτηκαν και οι πιο αυταρχικές κυβερνήσεις».

ΤΟΝ ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΑ ΑΛΛΑ….

– ο δικαστής με ρώτησε αν είχα πιεί, αν κυκλοφορούσα αργά, αν φορούσα κόκκινη δαντέλα.

– τα Μ.Μ.Ε. με χλεύασαν, με εξευτέλισαν.

– αναγκάστηκα να αλλάξω τόπο διαμονής αφού συγγενείς και φίλοι με απέφευγαν.

– η αστυνομία μου σύστησε να ξαναγυρίσω στο σύζυγο, να μη διαλύσω την οικογένειά μου.

– συνέχισε να με παρενοχλεί και να με απειλεί μπροστά στα παιδιά μας παραβιάζοντας τους περιοριστικούς όρους.

– κρύφτηκε πίσω από την ανωνυμία του διαδικτύου.

– δεν ξέρω πώς θα ζήσουμε γιατί δεν έχω εισόδημα.

– με τις διασυνδέσεις του και τον καλύτερο μισθό του κατάφερε να με παρουσιάσει ως ανεπαρκή μητέρα και να πάρει την επιμέλεια των παιδιών μας παρότι με κακοποιούσε για πολλά χρόνια.

– με σκότωσε μπροστά στα μάτια των παιδιών μου επειδή αρνήθηκα να γυρίσω πίσω.

– δεν με πίστεψαν όταν είπα ότι ο πατέρας μου είναι ο βιαστής μου.

– δεν πίστεψαν πως ο ιερέας με βίασε.

– οι καθηγητές μου στο σχολείο είπαν πως ο τρόπος που ντύνομαι ξεσηκώνει τους συμμαθητές μου.

– θα φτύσω αίμα για να πάρω πτυχίο επειδή το καθηγητικό κατεστημένο τον υποστηρίζει.

– μου είπαν πως για την εξευτελιστική συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κράτησής μου στο αστυνομικό τμήμα ή στη φυλακή, έφταιγε η δική μου παραβατικότητα.

– με την ισχύ του εργοδότη και χωρίς σωματείο να με υποστηρίξει, με απέλυσε και φρόντισε να μην ξαναβρώ δουλειά στον κλάδο.

– ποτέ δεν βρέθηκε ποιος μου επιτέθηκε με δολοφονικές προθέσεις επειδή διεκδίκησα να μη μας εκμεταλλεύονται τόσο βάναυσα ως εργαζόμενες.

Τα παραπάνω είναι σταχυολογήματα από την εμπειρία των ελάχιστων γυναικών που βρήκαν το θάρρος να καταγγείλουν ή να προσπαθήσουν να απομακρυνθούν από σχέσεις που καταστρέφουν τις ζωές τους στο σπίτι, στη δουλειά, στο σχολείο ή στη σχολή, στις δημόσιες υπηρεσίες, στον δημόσιο χώρο. Εύκολα καταλαβαίνει κανείς γιατί η εμπειρία τους λειτουργεί αποτρεπτικά για τις υπόλοιπες. Όμως το γυναικείο κίνημα έχει καταγράψει μια σειρά νίκες τα τελευταία χρόνια και παρά την κρίση. Στην Αργεντινή επέβαλλε την γυναικοκτονία σαν ιδιαίτερο έγκλημα. Πρόσφατα και στην Κύπρο. Οι αδελφές μας στη Πολωνία πάγωσαν την επιδείνωση του αντιδραστικού νόμου για τις αμβλώσεις. Αλλά και στην Ελλάδα η καταδίκη των γυναικοκτόνων της Ελένης Τοπαλούδη και της Σούζαν  Ήτον ήταν δικές μας νίκες. Όσο αγωνιζόμαστε για να γίνουν τα γυναικεία αιτήματα όλης της κοινωνίας θα κερδίζουμε. Απαιτούμε λοιπόν, μια σειρά μέτρων που θα διευκολύνουν τις γυναίκες να βγουν από τον κύκλο βίας και να απαιτήσουν μαζί μας μια καλύτερη ζωή

  • Όχι σεξισμό στα ΜΜΕ
  • Ενίσχυση του ΕΣΥ
  • Δομές φιλοξενίας
  • Γραφεία Ισότητας στις σχολές
  • Δωρεάν νομική και ψυχολογική υποστήριξη
  • Τα σωματεία στο πλευρό των γυναικών
  • Άμεση απομάκρυνση του κακοποιητή
  • Άμεση εύρεση εργασίας
  • Στήριξη στα παιδιά των γυναικοκτονημένων
  • Ιατροδικαστή στα θύματα έμφυλης βίας
  • Σεξουαλική αγωγή στα σχολεία
  • Σπουδές φύλου
  • Δομές φροντίδας για τους ηλικιωμένους
  • Ολοήμερο για όλα τα παιδιά

Και αυτά είναι τα ελάχιστα που θα βοηθούσαν  τόσο στη πρόληψη όσο και μετά. Ειδικά στη περίοδο της καραντίνας που αυξάνονται τα κρούσματα ενδοοικογενειακής βίας σε τέτοιο βαθμό που το αποδέχτηκαν και οι πιο αυταρχικές κυβερνήσεις. Γι` αυτό επιμένουμε στην βελτίωση του κοινωνικού κράτους -και όχι στη διάλυσή του- ξεκινώντας από την ενίσχυση στο ΕΣΥ  όπου αυτή τη στιγμή διεκδικούμε το δικαίωμα στη ζωή.

Σε αυτό το σημείο δεν μπορούμε παρά να κάνουμε ειδική μνεία στις γυναίκες που αποτελούν την πλειοψηφία των εργαζομένων στα νοσοκομεία και που, στις άθλιες συνθήκες που δημιούργησαν οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές (είναι και αυτό μία μορφή βίας του συστήματος), με αυτοθυσία σώζουν ζωές μαζί με τους άντρες συναδέλφους τους παρά τον κυνισμό και τη λοιδορία, ανεκδιήγητων τύπων όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης και ο Γιώργος Γεραπετρίτης. Δηλώνουμε συμπαράσταση στην αυριανή απεργία τους και στα δίκαια αιτήματα τους για ένα αξιόμαχο ΕΣΥ

Αναλόγως συμπαραστεκόμαστε και στις/ στους υπόλοιπες/ους εργαζόμενες /ους της ΑΔΕΔΥ που απεργούν αύριο, επειδή οι περισσότερες από εμάς σε αυτές τις υπηρεσίες έχουμε πρόσβαση και θέλουμε να λειτουργούν απρόσκοπτα ώστε να εξυπηρετούνται οι ανάγκες μας.

Τέλος επειδή, και μόνο η απειλή ενός πολέμου, απορροφά τεράστια ποσά που θα μπορούσαν να διοχετευτούν για να καλύψουν τις ανάγκες μας για Υγεία, Παιδεία, Δουλειά, Κοινωνική Ασφάλιση αλλά και επειδή, ο μαζικός εξευτελισμός των γυναικών και οι βιασμοί αποτελούν όπλο και για τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές οφείλουμε να πούμε ένα ηχηρό ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ για τα πετρέλαια των πολυεθνικών.

*Στην υλοποίηση αυτής της διαδικτυακής καμπάνιας για τις 25 Νοέμβρη χαρήκαμε πολύ τη συνεργασία με τη Φοιτητική Ένωση για το Φύλο και την Ισότητα( ΦΥΛ.ΙΣ.ΑΠΘ) που συνέβαλε καίρια στο περιεχόμενο αλλά και με τη φυσική παρουσία των μελών της. Επίσης χαρήκαμε τη συνεργασία με τις φοιτήτριες της Σχολής Καλών Τεχνών που πρόσφεραν τεχνογνωσία κόπο και χρόνο στην κατασκευή των μασκών.


Σε χρειαζόμαστε

Το ThePressProject είναι το μοναδικό μέσο ανεξάρτητης, ερευνητικής και αποκαλυπτικής δημοσιογραφίας που στηρίζεται αποκλειστικά στις μικρο-δωρεές των επισκεπτών του. Πιστεύουμε ότι η πληροφορία πρέπει να είναι διαθέσιμη σε όλους και για αυτό δεν κλειδώνουμε κανένα κομμάτι της ύλης αλλά για να παραχθεί το πρωτογενές υλικό που θα βρείτε εδώ χρειαζόμαστε την υποστήριξή σου. Αν δεν πληρώσουμε εμείς για την ενημέρωσή μας, θα την πληρώσει κάποιος άλλος (και αν δεν είσαι ο Μαρινάκης μάλλον δεν έχεις τα ίδια συμφέροντα). Μάθε πώς
- Κάνε κλικ για να σχολιάσεις