Ο κ. Παπαδάκης υποστήριξε ότι οι νέες πολιτικές πρωτοβουλίες που εμφανίζονται στον χώρο της αντιπολίτευσης, όπως αυτές που συνδέονται με τον Αλέξη Τσίπρα και τη Μαρία Καρυστιανού, επιχειρούν να απορροφήσουν τη λαϊκή δυσαρέσκεια χωρίς να αμφισβητούν το υφιστάμενο πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο. Όπως ανέφερε, οι πολιτικές αυτές κινήσεις κινούνται εντός των ορίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, γεγονός που, κατά την εκτίμησή του, δεν μπορεί να οδηγήσει σε ουσιαστικές φιλολαϊκές αλλαγές.
Παράλληλα, σημείωσε ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας και οι δυνάμεις της σοσιαλδημοκρατίας ακολουθούν κοινές στρατηγικές κατευθύνσεις, εξυπηρετώντας, όπως είπε, τα συμφέροντα ισχυρών οικονομικών παραγόντων, ενώ το κόστος μεταφέρεται στην κοινωνία.
Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ τόνισε ότι η λύση για τα λαϊκά στρώματα δεν μπορεί να προέλθει από «μεσσίες», αλλά από τη συλλογική δράση και την οργάνωση των κοινωνικών αγώνων. Επικαλέστηκε, μάλιστα, παραδείγματα κινητοποιήσεων και παρεμβάσεων σε εργασιακούς χώρους, φοιτητικές εκλογές και αγροτικές διεκδικήσεις, υποστηρίζοντας ότι μέσω αυτών ασκήθηκε πίεση στην κυβερνητική πολιτική.
Αναφερόμενος στο πολιτικό σκηνικό, υπογράμμισε ότι το ζητούμενο δεν είναι μόνο η αλλαγή κυβέρνησης, αλλά και η ανατροπή των πολιτικών που χαρακτηρίζει αντιλαϊκές. Όπως είπε, το βασικό δίλημμα αφορά το κατά πόσο θα υπάρξει ένα ισχυρό εργατικό και λαϊκό κίνημα που θα μπορεί να διεκδικεί ουσιαστικές αλλαγές και να αμφισβητεί τις κυρίαρχες πολιτικές επιλογές.
Σχολιάζοντας τις δημοσκοπήσεις, ο κ. Παπαδάκης εξέφρασε την άποψη ότι στην παρούσα συγκυρία λειτουργούν περισσότερο ως μηχανισμός διαμόρφωσης παρά καταγραφής της κοινής γνώμης. Παράλληλα, υποστήριξε ότι η κοινωνία διαθέτει πλέον εμπειρία από προηγούμενες πολιτικές εξελίξεις και μπορεί να εκφράσει τη δυσαρέσκειά της μέσα από οργανωμένη δράση.
Κλείνοντας, επανέλαβε ότι, κατά την εκτίμηση του ΚΚΕ, η ενίσχυση του κόμματος, η συμμετοχή στα σωματεία και η καθημερινή συλλογική διεκδίκηση αποτελούν τον δρόμο για την ουσιαστική παρέμβαση του λαϊκού παράγοντα στις πολιτικές εξελίξεις.