Η εισηγήτρια του ΠΑΣΟΚ μίλησε για «γενικευμένη κρίση θεσμών, δημοκρατίας και κράτους δικαίου», επισημαίνοντας ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλλά μέρος ενός «επαναλαμβανόμενου μοτίβου συγκάλυψης των υπαιτίων, άρνησης της οφειλόμενης λογοδοσίας, και αποδυνάμωσης των θεσμών». Αναφερόμενη στο λεγόμενο «επιτελικό κράτος», σημείωσε πως συνιστά μια «κλειστή σχεδόν μονοπρόσωπη, δομή εξουσίας, χωρίς θεσμικά αντίβαρα και εγγυήσεις διαφάνειας».
Σχετικά με την κυβερνητική στάση μετά τη διαβίβαση νέων δικογραφιών για «γαλάζιους» βουλευτές της και πρώην Υπουργούς, εστίασε στις αντιφάσεις της, τονίζοντας ότι ενώ η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ήρε τις ασυλίες 13 βουλευτών της ΝΔ για υποθέσεις που σχετίζονται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, αρνείται να εφαρμόσει το άρθρο 86 του Συντάγματος για δύο πρώην Υπουργούς της κυβέρνησης.
Σχολίασε πως πρόκειται για «προφανή παλινωδία» του Μεγάρου Μαξίμου, υπογραμμίζοντας ότι αρχικά καλλιεργήθηκε εικόνα θεσμικής στάσης και αποδοχής της διερεύνησης, η οποία όμως σύντομα εγκαταλείφθηκε. «Η παλινωδία αυτή αποκαλύπτει την έκδηλη ενοχή και κυρίως τον φόβο ότι η αλήθεια θα αποκαλύψει το πραγματικό βάθος και την έκταση του σκανδάλου», είπε η Μιλένα Αποστολάκη κατηγόρησε την κυβέρνηση για επιχείρηση συγκάλυψης του σκανδάλου με μετατροπή της Βουλής, «από πεδίο ελέγχου της εξουσίας σε πεδίο προστασίας και αμνήστευσης της κυβερνητικής εξουσίας».
Όσον αφορά, τις προσβολές κυβερνητικών στελεχών στην Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, η βουλεύτρια του ΠΑΣΟΚ μίλησε για «θεσμικά επικίνδυνη επίθεση» στη λειτουργική της ανεξαρτησία και για προσπάθεια μετατροπής της σε «πολιτικό αντίπαλο». Όπως ανέφερε, η κυβέρνηση «μετέρχεται κάθε μέσο προκειμένου να περιορίσει το πολιτικό κόστος, να μετατοπίσει τη δημόσια συζήτηση από την ουσία και να εμφανίσει τη λογοδοσία ως πολιτική δίωξη».
Στο τέλος της ομιλίας της, εξέφρασε την άποψη ότι «οι πολίτες «δεν είναι διατεθειμένοι να παραδώσουν το μέλλον ούτε στην ατιμωρησία ούτε στην παρακμή» και έστειλε το μήνυμα ότι το ΠΑΣΟΚ δεν θα επιτρέψει «οι δημοκρατικοί μας θεσμοί να υποταχθούν σε μια εξουσία που επιχειρεί να διασφαλίσει την πολιτική της επιβίωση μέσα από την ατιμωρησία και την αυθαιρεσία».