Στα πλαίσια αντίστασης στις απάνθρωπες συνθήκες του απαρτχάιντ που ίσχυε στη Νότιο Αφρική ως επίσημη πολιτική από το 1948, στις 21 Μαρτίου του 1960, διαδηλωτές και διαδηλώτριες συγκεντρώθηκαν για να αντιδράσουν απέναντι στους νόμους περί δελτίων ταυτότητας, οι οποίοι υποχρέωναν τους «Μαύρους, Ινδούς και Έγχρωμους» Νοτιοαφρικανούς να φέρουν ανά πάσα στιγμή έγγραφα που καθόριζαν τις περιοχές στις οποίες επιτρεπόταν να βρίσκονται.

Η αστυνοµία εκείνη τη µέρα άνοιξε πυρ και βύθισε την πόλη στο αίµα, οι νεκροί/ες 91, οι τραυµατίες/σµένες 238. Η σφαγή του Σάρπβιλ ήταν η αρχή µιας κατασταλτικής θωράκισης του καθεστώτος, αλλά και ένα σηµείο καµπής για την κατακραυγή του Απαρτχάιντ διεθνώς και την κλιµάκωση της αντίστασης στο εσωτερικό.

Ο Abraham Mofokeng συμμετείχε στην πορεία. «Ο καιρός ήταν πολύ ωραίος, ο ήλιος έκαιγε. Δεν μπορούσες να υποψιαστείς ότι η μέρα θα εξελισσόταν τόσο φρικτά», δήλωσε μιλώντας στον Guardian ο Mofokeng, ο οποίος ήταν τότε ένας 20χρονος εργάτης εργοστασίου.

Ο Mofokeng, σήμερα 86 ετών, ήταν ανάμεσα στους χιλιάδες που είχαν συγκεντρωθεί ειρηνικά έξω από το αστυνομικό τμήμα στο Σάρπβιλ. Όπως εξιστόρησε, το πλήθος τραγουδούσε, όταν οι αστυνομικοί άνοιξαν πυρ χωρίς προειδοποίηση.

Καθώς ο Mofokeng έτρεχε να ξεφύγει, μια σφαίρα έξυσε το εσωτερικό του δεξιού του ποδιού, σκίζοντας το παπούτσι του. Μια γυναίκα έπεσε στο έδαφος μπροστά του· πήδηξε πάνω από το σώμα της και συνέχισε να τρέχει. Μόνο αργότερα, όταν παρατήρησε αίμα να τρέχει στα πόδια του, κατάλαβε ότι είχε πυροβοληθεί στην πλάτη, όπου μια σφαίρα παραμένει σφηνωμένη στη σπονδυλική του στήλη.

Ο Mofokeng είναι ένας από τους τρεις ενάγοντες που μηνύουν την κυβέρνηση της Νότιας Αφρικής, σε προσφυγή που κατατέθηκε σήμερα Πέμπτη, ζητώντας αποζημίωση για τη σφαγή.

Σύμφωνα με το ίδιο μέσο, η υπόθεση αποτελεί μέρος ενός κύματος δικαστικών προσφυγών που απαιτούν δικαιοσύνη για τα εγκλήματα της εποχής του απαρτχάιντ, εν μέσω ευρείας απογοήτευσης από τις κυβερνήσεις υπό την ηγεσία του ANC, οι οποίες δεν κατάφεραν να διορθώσουν την τεράστια φυλετική ανισότητα και τη φτώχεια στη Νότια Αφρική μετά το τέλος του απαρτχάιντ πριν από περισσότερες από τρεις δεκαετίες.