«Τον Μάη του 1936 αναδείχτηκε ξεκάθαρα ότι στη χώρα μας υπήρχαν πάντα και υπάρχουν δυο διαφορετικές πατρίδες. Όπως και τότε από τη μια ήταν η πατρίδα των καπνεμπόρων, της μεγαλοεργοδοσίας, των αστικών κομμάτων και του Μεταξά, των δυνάμεων καταστολής που βαρούσαν στο ψαχνό, των απεργοσπαστικών μηχανισμών και των φασιστικών συμμοριών. Από την άλλη ήταν η πατρίδα των καπνεργατών που δούλευαν σε άθλιες συνθήκες. Ήταν η πατρίδα των προσφύγων από τη Μικρασία, από τον Πόντο, από τη Θράκη, που προσπαθούσαν να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους με ό,τι είχαν. Ήταν η πατρίδα της αλληλεγγύης ανάμεσα σε Έλληνες και Εβραίους εργάτες στα εργοστάσια της πόλης» σημείωσε.

«Η πατρίδα των αξιωματικών του στρατού και των φαντάρων που γονάτιζαν μπροστά στον λαό και δεν υπάκουαν στη διαταγή να χτυπήσουν το πλήθος και ενώνονταν μαζί του στη διαδήλωση. Η πατρίδα των γυναικών που έβγαιναν ορμητικά στο προσκήνιο της ιστορίας, παίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στο εργατικό κίνημα, ειδικά των καπνεργατών. Των φτωχογειτονιών της Θεσσαλονίκης που δημιουργούσαν λαϊκά ποτάμια που ενώνονταν σε μια μεγάλη διαδήλωση στο κέντρο της πόλης.

Αυτές οι δυο πατρίδες είναι σε διαρκή σύγκρουση και σήμερα, κάνοντας θρύψαλα το αφήγημα περί “εθνικού συμφέροντος” που παπαγαλίζει η κυβέρνηση της ΝΔ και τα άλλα αστικά κόμματα. Ποιο είναι, αλήθεια, το “κοινό εθνικό συμφέρον” που ενώνει τον εφοπλιστή από την ασφάλεια του γραφείου του ή της βίλας του, με τον ναυτεργάτη που θαλασσοπνίγεται και βλέπει τις ρουκέτες πάνω από το κεφάλι του στα Στενά του Ορμούζ ή της Ερυθράς; Τι ενώνει τις εργάτριες της Βιολάντα και τον εργοστασιάρχη, όταν πέντε από αυτές δεν γύρισαν ποτέ πίσω στα σπίτια τους, στα παιδιά τους, εξαιτίας της ασυδοσίας του εργοδότη να βγάλει περισσότερο κέρδος;»

Ο κ. Κουτσούμπας επιτέθηκε στον πρωθυπουργό και την κυβέρνηση με αιχμή τη στάση της στον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, στις υποθέσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ και των υποκλοπών και συνολικά την πολιτικής της, ενώ έστρεψε τα πυρά του και εναντίον του προέδρου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, Νίκου Ανδρουλάκη, του ΣΥΡΙΖΑ και του πρώην πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα.

«Για τον λαό το ποτήρι της αγανάκτησης γεμίζει από τους καθηλωμένους μισθούς, την ακρίβεια και τις πολεμικές ανατιμήσεις, τους λογαριασμούς που δεν μπορούν να πληρωθούν, τα τσακισμένα δικαιώματα και ξεχειλίζει από τα σκάνδαλα τους κι ακόμα περισσότερο από την εξοργιστική προσπάθεια συγκάλυψης τους» κατήγγειλε.

«Ο κόσμος το ‘χει τούμπανο και η κυβέρνηση κρυφό καμάρι, όπως φαίνεται από την άρνησή της να συγκροτηθεί προανακριτική επιτροπή για τους υπουργούς της που είναι μπλεγμένοι στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ”, είπε και συνέχισε: “Υπουργοί και βουλευτές της Ν.Δ μπλεγμένοι σ’ αυτό το τρελό φαγοπότι που στήθηκε για να ωφεληθούν τα κομματικά τρωκτικά και άλλοι επιτήδειοι σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτών. Για άλλη μια φορά αποκαλύπτονται οι ευθύνες της ΝΔ, αλλά και του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί στην τελευταία Συνταγματική Αναθεώρηση απέρριψαν την πρόταση του ΚΚΕ για κατάργηση του άρθρου 86”.

Σχετικά με την υπόθεση των υποκλοπών σημείωσε ότι «η κυβέρνηση επιδιώκει να το κουκουλώσει, αξιοποιώντας την απαράδεκτη απόφαση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου να τη βάλει στο αρχείο. Ποιος; Αυτός, ο οποίος, όπως αποδείχτηκε, ήταν και ελεγκτής και ελεγχόμενος, αφού αυτός είχε δώσει την άδεια για την παρακολούθηση, με εντολή της ΕΥΠ και έγκριση του κ. Μητσοτάκη».

Εξαπέλυσε κριτική και προς άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης, λέγοντας ότι «από τη μια το ΠΑΣΟΚ με τον Ανδρουλάκη, που έχει κάνει αρκετές πρόβες συγκυβέρνησης με τη ΝΔ, στηρίζοντας τις κρίσιμες για τον λαό επιλογές του Μητσοτάκη. Από τα αντεργατικά του νομοσχέδια, όπως κάνει τώρα, με την πρότασή του για τη δήθεν 4ημερη δουλειά, μέχρι τις στρατηγικές συμφωνίες με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Και όλα αυτά πασπαλισμένα με μπόλικο “κράτος δικαίου”, λες και μπορεί ποτέ το δίκιο να συμβιβαστεί με αυτό το εχθρικό αστικό κράτος και την αντιδραστική Ε.Ε. Και από την άλλη ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας, ο οποίος καταθέτει συνεχώς διαπιστευτήρια στο σύστημα για να τον εμπιστευτεί ξανά».

Ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕμίλησε για«άδικο πόλεμο των ΗΠΑ και του Ισραήλ εναντίον του Ιράν» και στηλίτευσε τη στάση της ελληνικής κυβέρνησης. «Ξεσκεπάστηκαν όμως και τα προσχήματα και τα επιχειρήματα της κυβέρνησης της ΝΔ και των υπολοίπων αστικών κομμάτων για τη συμμετοχή και εμπλοκή της χώρας μας στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Πολύ γρήγορα αποδείχτηκε ότι οι “πατριωτικές” κορώνες δεν ήταν τίποτα άλλο από άναρθρες κραυγές που προσπαθούσαν να κρύψουν το προφανές: Ότι μπλέκουν τη χώρα μας στο μακελειό του πολέμου προκειμένου να υπερασπιστούν, όχι φυσικά το λαό μας, αλλά το “δικαίωμα” της ελληνικής αστικής τάξης να διεκδικήσει μεγαλύτερο μερίδιο από τη λεία αυτού του πολέμου”, είπε ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ και πρόσθεσε: “Παίρνουν μέρος στον ληστρικό αυτό πόλεμο για την πολυπόθητη γεωστρατηγική αναβάθμιση της άρχουσας τάξης στην περιοχή, για τη διασφάλιση των κερδών των εφοπλιστών από τη μεταφορά του αμερικάνικου LΝG και πετρελαίου, για τα συμφέροντα των κατασκευαστικών κι άλλων ομίλων που διεκδικούν μερίδιο από την ανοικοδόμηση των χωρών του πολέμου, αλλά και μεγαλύτερο μερτικό από τις επιδοτήσεις της πολεμικής οικονομίας. Για αυτά τα συμφέροντα είναι έτοιμοι να κάνουν ακόμη και το μεγαλύτερο έγκλημα. Ήδη το προετοιμάζουν, όπως φάνηκε προχθές από τις δηλώσεις Γεραπετρίτη, ο οποίος δήλωσε ότι “η ελληνική κυβέρνηση προτίθεται να αναλάβει ενεργό ρόλο για την ασφαλή ναυσιπλοΐα στα Στενά του Ορμούζ, σε συνεργασία με τη ναυτιλιακή κοινότητα».

Από το βήμα ο κ. Κουτσούμπας διάβασε τα ονόματα 12 κομμουνιστών, που ανδρώθηκαν στους εργατικούς αγώνες της δεκαετίας του 1930 στη Θεσσαλονίκη και εκτελέστηκαν μαζί με τους υπόλοιπους στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής την 1η Μάη 1944, και ήταν οι:

-Βεκίδης Ζαφείρης, στέλεχος του ΚΚΕ στην Θεσσαλονίκη και γραμματέας του Εργατικού Κέντρου.

-Δαλδογιάννης Σταμάτης, ειδικός γραμματέας του σωματείου καφέ- ζύθου- εστιατορίων Θεσσαλονίκης.

– Καραβοκυρός Διαμαντής, εργάτης γης στέλεχος του ΚΚΕ.

– Καράσσο Μωυσής, τσαγκάρης Εβραϊκής καταγωγής, μέλος της ΟΚΝΕ και μετά του ΚΚΕ.

– Κουριώτης Δημήτρης, εργάτης ξυλουργός, στέλεχος του ΚΚΕ.

– Κωνσταντινίδης Αλέκος, γραμματέας της Κ.Ο Καλαμαριάς του ΚΚΕ.

– Κωνσταντινίδης Δημήτρης, πρόεδρος του σωματείου τροχιοδρομικών Θεσσαλονίκης.

– Μανέκας Νίκος, μέλος την ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ, γενικός γραμματέας του σωματείου αυτοκινητιστών Θεσσαλονίκης.

– Μαυροκεφαλίδης Γιάννης, γεννημένος στον Πόντο και μεγαλωμένος στην Καλαμαριά, μαθητής γυμνασίου στον ηρωικό αγώνα του Μάη του 1936 και για αυτόν τον λόγο φυλακίστηκε στην Ανάφη από την δικτατορία του Μεταξά.

– Σαββόπουλος Σάββας, μέλος την ΟΚΝΕ και του ΚΚΕ, στέλεχος του συνδικάτου μεταλλουργών και του Εργατικού Κέντρου Θεσσαλονίκης

-Τσίρκας Κώστας, δάσκαλος, πρόεδρος του Συλλόγου των προοδευτικών δασκάλων «Η Αναγέννησις», γραμματέας της ΚΟΒ δασκάλων.

-Χυτήρης Κώστας, δάσκαλος, συνδικαλιστής και στέλεχος του ΚΚΕ.

Μετά από κάθε όνομα οι συγκεντρωμένοι φώναζαν «παρών».

Μόλις ολοκληρώθηκε η ομιλία του κ. Κουτσούμπα ακολούθησε πορεία μέχρι το Μνημείο του Καπνεργάτη όπου έγινε κατάθεση στεφάνου.