Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση, οι κατηγορούμενοι – στην πλειονότητά τους παραγωγοί από την Κρήτη – εμφάνιζαν να διαθέτουν εκτάσεις σε άλλες περιοχές της χώρας, τις οποίες χρησιμοποιούσαν ως «εργαλείο» για να πληρούν τις προϋποθέσεις λήψης ενισχύσεων.
Ο κ. Μουζάκης περιέγραψε ένα επαναλαμβανόμενο μοτίβο: παραγωγοί που δήλωναν για πρώτη φορά εκτάσεις εκτός Κρήτης, με μισθωμένα αγροτεμάχια να εμφανίζονται για πρώτη φορά στις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης την ίδια χρονιά που μισθώνονταν σε άλλους.
Ο εισαγγελικός λειτουργός στάθηκε ιδιαίτερα στη λεγόμενη «τεχνική λύση» του ΟΠΕΚΕΠΕ, η οποία επέτρεπε τη δήλωση εκτάσεων σε διαφορετικές περιοχές από εκείνες όπου δραστηριοποιούνταν οι παραγωγοί.
«Η τεχνική λύση βρίσκεται στην καρδιά του προβλήματος, επειδή επέτρεπε, όταν δεν υπήρχαν εκτάσεις για βόσκηση, να “δανειστούν” από άλλες περιοχές οι αγρότες», σημείωσε, συνδέοντας τη διαδικασία με την αύξηση του αριθμού των αιγοπροβάτων και την ανάγκη εξασφάλισης εκτάσεων.
Σύμφωνα με την κατηγορία, οι μισθώσεις γίνονταν με πλαστά μισθωτήρια, καθώς οι εκτάσεις που εμφανίζονταν ως διαθέσιμες ανήκαν είτε στο δημόσιο είτε σε τρίτα πρόσωπα.
Ο κ. Μουζάκης τόνισε ότι οι κατηγορούμενοι υπέβαλαν ψευδείς δηλώσεις στον ΟΠΕΚΕΠΕ, καθώς οι δηλωθέντες ως ιδιοκτήτες των εκτάσεων δεν είχαν στην πραγματικότητα την κυριότητά τους.
«Δεν προέκυψε ότι οι φερόμενες ως ιδιόκτητες ή μισθωμένες εκτάσεις υπήρχαν στην κυριότητα των εκμισθωτών, αλλά ανήκαν είτε στο δημόσιο είτε σε τρίτα πρόσωπα. Ούτε προέκυψε ότι οι εν λόγω άσκησαν οποιαδήποτε αγροτική δραστηριότητα για να δικαιούνται την καταβολή ενισχύσεων. Ήταν εκτάσεις πολύ μακριά από τον τόπο κατοικίας τους και δεν προέκυψε ότι μετέφεραν το ζωικό τους κεφάλαιο ή ότι τέλεσαν τις απαιτούμενες αγροτικές εργασίες», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Καταλήγοντας, ο Ευρωπαίος Εισαγγελέας ζήτησε από το δικαστήριο την ενοχή και των 22 κατηγορουμένων, όπως κατηγορούνται.