3 χρόνια συμπληρώνονται από το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη. Στην εκπομπή 3ο ΘΕΜΑ αυτής της εβδομάδας κάνουμε μία ανασκόπηση όλων όσων οδήγησαν στο έγκλημα. Στο πρώτο ημίωρο της εκπομπής φιλοξενούμε τον πρώην μηχανοδηγό της Hellenic Train, Άρη Σταμάτη, ο οποίος για πέντε ολόκληρα χρόνια εκτελούσε το ίδιο μοιραίο δρομολόγιο. Περιγράφει μία κατάσταση η οποία θα έπρεπε να ανήκει στη δεκαετία του ’50: μόνιμα κόκκινοι σηματοδότες, ανυπαρξία τηλεδιοίκησης, επικοινωνία αποκλειστικά με ασυρμάτους από στόμα σε στόμα, σιδηροδρομικό δίκτυο σε εγκατάλειψη, τρένα – σαπάκια, «τυφλά σημεία», όπως π.χ. στη σήραγγα των Τεμπών. Όπως λέει και ο ίδιος, τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτή την κατάσταση την έχουν οι ιδιωτικοποιήσεις, οι οποίες στο βωμό των κερδών οδήγησαν στην υποβάθμιση της ποιότητας και της ασφάλειας των μεταφορών, και τέλος στο έγκλημα. Ακόμα και μετά το έγκλημα, η κατάσταση βελτιώθηκε ελάχιστα. Αποτέλεσμα ήταν ο Άρης με τη λήξη της σύμβασής του να αποχωρήσει από τη Hellenic Train. Όταν δε, μαζί με άλλους μηχανοδηγούς ξεκαθάρισαν ότι δεν πρόκειται να εκτελέσουν κανένα δρομολόγιο αν δεν λυθούν πρώτα τα προβλήματα ασφαλείας, η αντίδραση της Hellenic Train, όπως καταγγέλλει, ήταν να ψυχιατρικοποιήσει το ζήτημα, και «να μας στείλει όλους σε ψυχίατρο».
Στη συνέχεια μιλάμε με τον Αντώνη Αντωνίου, επιζώντα του εγκλήματος των Τεμπών. Ο Αντώνης, καθόταν στο 4ο βαγόνι της μοιραίας αμαξοστοιχίας. Τα τραύματά του ήταν πολλαπλά, με αποτέλεσμα να καταφέρει να αποκατασταθεί μετά από έναν ολόκληρο χρόνο. Ο Αντώνης αναφέρει για τον εαυτό του ότι πριν το έγκλημα, ήταν ένα παιδί «απολιτίκ». Μετά την αποκατάσταση της υγείας του, αποφάσισε να ψάξει, να βρει τι έφταιξε. «Και είδα τη μεγάλη εικόνα», λέει. «Δεν γίνεται να μην καταλήξεις στο ότι ευθύνονται οι ιδιωτικοποιήσεις…», λέει, και σχολιάζει πως πρόκειται για ένα συμπέρασμα δύσκολο: «διότι έρχεσαι σε σύγκρουση και ρήξη με τον εαυτό σου. Συνειδητοποιείς ότι έχεις κάνει λάθος. Όταν μιλάς για ιδιωτικοποιήσεις, κάνεις το ζήτημα πολιτικό», λέει εξηγώντας ότι όταν συνειδητοποιείς ότι ένα ζήτημα έχει πολιτική ρίζα, τότε χρειάζεται πολιτική δράση για να αλλάξει: «και δεν το έκανες πριν. Ευθύνεσαι για αυτό που έχει συμβεί. Πρέπει να αλλάξεις πράγματα που θεωρούσες δεδομένα όπως η ανάθεση. Το ότι θα έρθουν εκλογές π.χ. το 2027, θα ψηφίσεις κάτι καλύτερο και απλώς θα τα κάνει όλα καλά».
Ο Αντώνης, προς το τέλος της συνέντευξης, καλείται να σχολιάσει και τη συζήτηση για το περίφημο «κόμμα Καρυστιανού», και το πώς οι ακροδεξιές απόψεις που αναπαρήγαγε η ίδια, έκαναν αρκετό κόσμο να πει πως «μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα των Τεμπών».
«Η κ. Καρυστιανού, ό,τι και αν αποφασίσει να κάνει, εγώ για το παιδί της θα γίνω χαλί να με πατήσει. Αν θέλει να βγω το Σάββατο να κάνω κωλοτούμπες, θα βγω να κάνω κωλοτούμπες. Ως πολιτικός, είναι ένας πολιτικός. Δεν είναι το πρώτο ούτε το τελευταίο κόμμα που θα κατέβει στις εκλογές. Δεν είναι το πρώτο κόμμα που θεωρεί ότι για τα Τέμπη φταίει η διαφθορά και όχι το ότι έχουμε ξεπουλήσει τα πάντα. Το γεγονός ότι δεν το υιοθετώ δε σημαίνει ότι αποστασιοποιούμαι απο την κ. Καρυστιανού ως συγγενή. Όταν και αν έρθει η ώρα να ζυγίσουμε το πολιτικό σκηνικό θα είναι κάτι ξεχωριστό (…). Οι αναφορές ότι μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα των Τεμπών, είναι πιο πολύ καλό νέο, παρά κακό. Από την άποψη ότι μπήκε ταφόπλακα στο κίνημα που έχει συνδέσει μία υπόθεση με μία προσωπικότητα. Πλέον όποιος κατεβαίνει, καταλαβαίνω ότι κατεβαίνει γιατί γνωρίζει, ή θέλει να μάθει από πίσω τι έφταιγε».