Ο Σωτήρης μεγάλωσε σε ένα μικρό, γραφικό χωριο του νομού Πέλλης. Ορφανός απ’ τα δεκατρία, πολύ πονεμένο παιδί, αλλά δεν έχω ούτε χρόνο, ούτε χώρο, ούτε όρεξη να σας πω την ιστορία του. Ήρθε στα εικοσι στην Αθήνα, ζούσε στη Μπενάκη και κόντευε τα σαράντα. Τα είχε με την Μαίρη. Η Μαίρη είχε γεννηθεί στην Αθήνα, αλλά είχε μεγαλώσει κάπου στην Πελοπόννησο με την γιαγιά και τον παππού. Άλλη πονεμένη ιστορία που δεν βαριέμαι να σας πω. Ο Σωτήρης δούλευε σε ένα κυλικείο και η Μαίρη σε ένα γηροκομείο.
Ίσα που τα βγάζανε πέρα. Πληρώνανε το νοίκι, τους λογαριασμούς, δυο μαζεμένα σούπερ μάρκετ το μήνα, μία φορα ντελίβερι και τα υπόλοιπα τα έδινα σε τουρίστες για να πληρώνουν τα Airbnb τους. Γιατί ήταν Έλληνες και αγαπούσαν την πατρίδα!
Κάποια στιγμή τους έδιωξε ο ιδιοκτήτης για να κάνει το δυάρι που έμεναν οκτώ Airbnb. Τι να πούνε και τα παιδιά, Έλληνες ήταν, είχαν φιλότιμο.
Πήραν το μεράκι τους, ζούνε κάπου προς τις Αφίδνες και έρχονται για δουλειά κάθε μέρα με οτοστόπ, αλλά είναι περήφανοι.
Λίγοι σκέφτονται σαν τον Σωτήρη και την Μαίρη. Γίνε σαν τον Σωτήρη και τη Μαίρη. Κάνε test DNA όμως πρώτα. Αν δεν είσαι 100% Έλληνας, μην ταλαιπωρείσαι. Ο Σωτήρης και η Μαίρη δεν έκαναν ποτέ test.