Την άμεση σύγκληση έκτακτης συνεδρίασης των υπουργών Εσωτερικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης ζήτησαν 22 Ευρωπαίοι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων, μετά τη μαζική μεταναστευτική πίεση που εκδηλώθηκε στον ισπανικό θύλακα της Θέουτα, στη Βόρεια Αφρική.
Στο πλαίσιο αυτό ζήτησαν την άμεση πραγματοποίηση τηλεδιάσκεψης των υπουργών Εσωτερικών της ΕΕ, προκειμένου να αξιολογηθεί η κατάσταση και να συμφωνηθεί κοινή ευρωπαϊκή απάντηση. Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνονται η ταχεία ενεργοποίηση των διαθέσιμων ευρωπαϊκών μηχανισμών, η πρόσθετη στήριξη προς την Ισπανία, η ενίσχυση της παρουσίας της Frontex και η επανεξέταση της συνεργασίας με το Μαρόκο.
Παράλληλα, οι υπογράφοντες δήλωσαν έτοιμοι να αξιοποιήσουν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία που προβλέπει το ευρωπαϊκό δίκαιο και ο Κώδικας Συνόρων Σένγκεν, ακόμη και την ενίσχυση ή την προσωρινή επαναφορά ελέγχων στα εσωτερικά σύνορα, εφόσον απαιτηθεί για την αντιμετώπιση δευτερογενών μεταναστευτικών ροών.
Την ακόμα πιο αντιμεταναστευτική πολιτική υποστηρίζουν κυρίως η Ιταλία και η Δανία. Η πρωθυπουργός της Δανίας, Μέτε Φρεντέρικσεν, ισχυρίστηκε ότι «η ανεξέλεγκτη μετανάστευση αποτελεί απειλή για την Ευρώπη».
Οι δύο χώρες είχαν προτείνει την προηγούμενη εβδομάδα την αναστολή της συμμετοχής της Ισπανίας στη ζώνη ελεύθερης μετακίνησης Σένγκεν λόγω της κρίσης, πρόταση που απορρίφθηκε κατηγορηματικά από τη Μαδρίτη και, σε κάθε περίπτωση, δεν είναι νομικά εφικτή βάσει των κανόνων της ΕΕ.
Ο Ισπανός πρωθυπουργός Πέδρο Σάντσεθ, η κυβέρνηση του οποίου υποστηρίζει μια πιο ανθρώπινη προσέγγιση στο μεταναστευτικό, συμπεριλαμβανομένης της προσπάθειας νομιμοποίησης μεταναστών που βρίσκονται ήδη στη χώρα, αντέδρασε με επιστολή προς τους επικεφαλής των θεσμών της ΕΕ.
Ο Σάντσεθ κατηγόρησε ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες για «εγωιστική» στάση και ήταν ο πρώτος που ζήτησε έκτακτη σύνοδο των κρατών-μελών για μια «κοινή απάντηση» σε παρόμοιες κρίσεις.
Η επιστολή των 22 χωρών, με επικεφαλής την Ιταλία, τη Δανία, τη Γερμανία και την Ουγγαρία, ήρθε αργότερα ως αντιεπιστολή ζητώντας επίσης επείγουσες συνομιλίες, αλλά με διαφορετικό στόχο: αντιμεταναστευτική πολιτική.
Η Γαλλία, αποστασιοποιήθηκε από την πρωτοβουλία, υποστηρίζοντας ότι η κατάσταση στη Θέουτα χρησιμοποιείται για πολιτικούς σκοπούς. Το Παρίσι υπενθύμισε επίσης ότι η μεγάλη πλειονότητα των μεταναστών που πέρασαν στον ισπανικό θύλακα είχε ήδη επιστρέψει στο Μαρόκο.