Όπως αναφέρει, το 2025 επιβεβαίωσε ότι ο κόσμος εισέρχεται σε μια περίοδο γενικευμένης ανασφάλειας, με τους πολέμους στην Ουκρανία και τη Γάζα να αποτελούν καθοριστικά γεγονότα για μια ολόκληρη γενιά. Την ίδια ώρα, σημειώνει ότι ο παγκόσμιος πλούτος συγκεντρώνεται σε όλο και λιγότερα χέρια, ενώ η τεχνολογική εξέλιξη και η πράσινη μετάβαση δεν συνοδεύονται από κοινωνικά δίκαιες πολιτικές, γεγονός που –κατά τον ίδιο– ενισχύει την απαξίωση της πολιτικής, ιδιαίτερα στους νέους.
Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, ο κ. Ανδρουλάκης κάνει λόγο για βαθιά θεσμική και κοινωνική κρίση, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι υπονομεύει το κράτος δικαίου. Αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στην τραγωδία των Τεμπών, στην υπόθεση των υποκλοπών και στα ζητήματα γύρω από τις αγροτικές επιδοτήσεις του ΟΠΕΚΕΠΕ, υποστηρίζοντας ότι υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης και προστασίας πολιτικών προσώπων, γεγονός που έχει οδηγήσει σε σοβαρή κρίση εμπιστοσύνης απέναντι στους θεσμούς.
Παράλληλα, επισημαίνει ότι η θεσμική απαξίωση συνοδεύεται από έντονη οικονομική πίεση για τη μεγάλη πλειονότητα των πολιτών. Κάνει λόγο για ακρίβεια, στεγαστική κρίση, χαμηλούς μισθούς, εγκατάλειψη του πρωτογενούς τομέα και αυξημένο ιδιωτικό χρέος, τα οποία, όπως τονίζει, συνθέτουν ένα «εκρηκτικό μείγμα» για την κοινωνία.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στον Πολυετή Δημοσιονομικό Προγραμματισμό, εκφράζοντας ανησυχία για την πορεία της οικονομίας μετά το Ταμείο Ανάκαμψης. Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει, προβλέπεται επιβράδυνση της ανάπτυξης του ΑΕΠ την περίοδο 2026–2029, ενώ οι επενδύσεις, όπως σημειώνει, εμφανίζουν σημαντική κάμψη τα επόμενα χρόνια.
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ – ΚΙΝΑΛ υποστηρίζει ότι η κοινωνία στέλνει πλέον ξεκάθαρο μήνυμα για αλλαγή πορείας και τονίζει πως το κόμμα του επιδιώκει ένα διαφορετικό μοντέλο διακυβέρνησης, με σεβασμό στους δημοκρατικούς θεσμούς, ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και νέο παραγωγικό μοντέλο που θα μειώνει τις ανισότητες και θα στηρίζει τους εργαζόμενους και τον πρωτογενή τομέα.
Κλείνοντας, ο κ. Ανδρουλάκης αναφέρεται στην ανάγκη «αξιακής αναγέννησης» και σύνδεσης της πολιτικής με την ηθική, σημειώνοντας ότι το 2026 πρέπει να αποτελέσει χρονιά εξόδου από το κοινωνικό και θεσμικό τέλμα και αφετηρία για «ένα ακόμη βήμα προς την πολιτική αλλαγή».