Η απόφαση έγινε γνωστή μέσω του bianet, ενός από τους ειδησεογραφικούς οργανισμούς που θίγονται, το οποίο δημοσιοποίησε ολόκληρο το κείμενο. Τη 16η Ιουλίου, η γενική διοίκηση της τουρκικής χωροφυλακής προσέφυγε σε ποινικό δικαστήριο της Άγκυρας και ζήτησε να απαγορευθεί η πρόσβαση σε αυτούς τους ιστότοπους και τους λογαριασμούς, εξήγησε το bianet, το οποίο υποστηρίζεται μεταξύ άλλων από την Ευρωπαϊκή Ένωση, το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Παιδική Ηλικία (UNICEF), συνδέσμους τουρκικών βιομηχανιών και εταιρειών και άλλους, εγχώριους και διεθνείς, οργανισμούς.

Η απόφαση να αποκλειστεί η πρόσβαση εκδόθηκε την ίδια ημέρα, με την επίκληση ενός νόμου που διέπει τον έλεγχο του περιεχομένου που δημοσιοποιείται στο Διαδίκτυο, τονίζει το bianet. Ωστόσο, δεν είναι σαφές το χρονοδιάγραμμα της εφαρμογής του αποκλεισμού της πρόσβασης, καθώς ορισμένοι από τους ιστότοπους και τους λογαριασμούς συνεχίζουν να είναι προσπελάσιμοι από την Τουρκία.

Ο νόμος στην Τουρκία ορίζει ότι μπορεί να αποκλείεται η πρόσβαση σε ιστότοπους για την υπεράσπιση της εθνικής ασφάλειας και της δημόσιας τάξης. Στην απόφαση δεν διευκρινίζεται ποιο ακριβώς είναι το περιεχόμενο που κρίθηκε ότι «απειλεί» την εθνική ασφάλεια.

Ανάμεσα στους λογαριασμούς η πρόσβαση στους οποίους αποφασίστηκε να απαγορευθεί είναι αυτός που διατηρεί στο Twitter η Ογιά Ερσόι, εκλεγμένη στην Κωνσταντινούπολη βουλευτής του Κόμματος Δημοκρατίας των Λαών (HDP), λογαριασμοί του αριστερού μουσικού συγκροτήματος Grup Yorum, καθώς και μιας οργάνωσης πολιτών που έχει προσφύγει στη δικαιοσύνη εναντίον της καταστολής των αντικυβερνητικών διαδηλώσεων στο Πάρκο Γκεζί της Κωνσταντινούπολης.

Το «πογκρόμ» του Ερντογάν εναντίον του Τύπου

Τα τελευταία χρόνια το καθεστώς του Ερντογάν επιδίδεται σε πογκρόμ, στοχοποιόντας, φυλακίζοντας και βασανίζοντας δημοσιογράφους και πολίτες που εναντιώνονται στο καθεστώς, συσχετίζοντάς τους με το κίνημα των «Γκιουλενιστών». Μόνο τον περασμένο Μάιο σημειώθηκαν έξι εξαιρετικά βίαιες επιθέσεις σε δημοσιογράφους με την τελευταία να αφορά τον δημοσιογράφο Denizli ο οποίος πυροβολήθηκε. Η τουρκική κυβέρνηση παραμένει απαθής στα καλέσματα της διεθνούς κοινότητας να σεβαστεί τα ανθρώπινα δικαιώματα ενώ η Τουρκική Ένωση Δημοσιογράφων κάνει έκκληση να σταματήσει η φίμωση της ελευθερίας του Τύπου.

Να σημειωθεί ότι μετά την απόπειρα πραξικοπήματος  στην Τουρκία στις 15 Ιουλίου του 2016, η κυβέρνηση Erdoğan  έγινε πολύ πιο επιθετική απέναντι σε όσους έκαναν κριτική.  Η Τουρκία είναι πρώτη στην φυλάκιση δημοσιογράφων καθώς ο αριθμός των έγκλειστων ανέρχεται στους 67. Ακόμα πολλοί ακαδημαϊκοί, δάσκαλοι, δημοσιογράφοι, συγγραφείς, Κούρδοι, αριστεροί, ακτιβιστές και δημόσιοι υπάλληλοι φυλακίστηκαν ή αντιμετώπισαν πλειάδα διώξεων με βασικές κατηγορίες την τρομοκρατία και την προσβολή εναντίον του προέδρου. Η ανελευθερία του καθεστώτος Erdoğan είναι τέτοια που πολλοί από αυτούς επιχείρησαν να διαφύγουν σε γειτονικές χώρες για να γλυτώσουν την φυλάκιση και τα βασανιστήρια. Όποιος κατηγορεί ή απλώς κάνει κριτική στην κυβέρνηση, κινδυνεύει με την κατηγορία συμμετοχής στο κίνημα  του Fethullah Gülen, ο οποίος θεωρείται ενορχηστρωτής της απόπειρας πραξικοπήματος. Σύμφωνα με το Solomon Mag ο αριθμός των πολιτικών προσφύγων από μόλις 42 άτομα το 2015, το 2017 αυξήθηκε στα 1.827 άτομα και το 2018 σε 4.834. Για το 2019 φαίνεται ο αριθμός  να αυξάνεται καθώς 1.682 άτομα είχαν φτάσει στην Ελλάδα μέχρι τον Απρίλιο.

Η υπόθεση του Τούρκου δημοσιογράφου, ακτιβιστή και μεγάλου πολέμιου του τουρκικού καθεστώτος, Turgut Kaya είναι χαρακτηριστική. Ο Kaya μετά από την φυλάκισή του στην Τουρκία, αποφάσισε το 2018 να περάσει τα σύνορα για να ζητήσει πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Η αίτηση ασύλου απορρίφθηκε τόσο σε πρώτο όσο και σε δεύτερο βαθμό και ο Turgut Kaya βρέθηκε στον Κορυδαλλό προς απέλαση. Μετά από κύμα παγκόσμιας συμπαράστασης ο τότε υπουργός δικαιοσύνης Σ.Κοντονής αναγκάστηκε να ακυρώσει την απόφαση του Αρείου Πάγου για έκδοση του Turgut Kaya στην Τουρκία και να του χορηγηθεί πολιτικό άσυλο. Ο δημοσιογράφος είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατά της Τουρκίας, μετά την εξάχρονη κράτησή του στις τουρκικές φυλακές χωρίς δίκη. Στην Τουρκία το διάστημα προφυλάκισης είναι πέντε χρόνια την ίδια στιγμή που στην Ελλάδα είναι δώδεκα μήνες.

Το καθεστώς εκτάκτου ανάγκης μπορεί επίσημα να έληξε τον Ιούλιο του 2018, παρόλα αυτά αντικαταστάθηκε από ένα άλλο παρόμοιο με τους νέους αντι-τρομοκρατικούς νόμους. Ο ορισμός του όρου τρομοκρατία είναι τόσο διευρυμένος που οποιοσδήποτε στην πραγματικότητα μπορεί να κατηγορηθεί ότι υποκινεί, είναι ενταγμένος ή διευθύνει τρομοκρατική οργάνωση. Όπως υποστηρίζει το Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, σε πολλές περιπτώσεις απαγορεύεται η πρόσβαση δικηγόρων σε δικογραφίες ή ακόμα και στους πελάτες τους.  Ο Σπύρος Σοφός, ερευνητής και συντονιστής έρευνας του Κέντρου Μεσοανατολικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Lund της Σουηδίας, υπογραμμίζει ότι  «Ο οποιοσδήποτε μπορεί να θεωρηθεί ύποπτος. Μπορεί κάποιος που έχει μια προσωπική έχθρα μαζί σου απλά να σε κατηγορήσει ότι είσαι μέλος του κινήματος του Γκιουλέν ή κάποιας κουρδικής οργάνωσης και επειδή κανείς δεν ενδιαφέρεται να το ερευνήσει, απλά μπαίνεις στη λίστα των ενόχων.»