Η ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της να συμμετέχουν στην 24ωρη απεργία που έχει προκυρήξει στο πλαίσιο μιας ευρύτερης πρωτοβουλίας για την αντίδραση στη μετατροπή των λιμανιών σε ορμητήρια πολέμου, με πιο κραυγαλέο παράδειγμα τις μεταφορές όπλων στο Ισραήλ για τη γενοκτονία που διαπράττει στην Παλαιστίνη.
Η ανακοίνωση της ΠΕΝΕΝ για την απεργία στις 6 Φλεβάρη:
«Απεργούμε για τα δικαιώματά μας, για ασφαλή εργασία, ενάντια στους πολεμικούς σχεδιασμούς, τους εξοπλισμούς, την μετατροπή της χώρας και των λιμανιών μας σε ορμητήρια των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της να δώσουν το μαχητικό παρόν στην απεργία που προκήρυξε για τις 6 Φλεβάρη 2026.
Η απεργία μας γίνεται σε μία περίοδο που εντείνονται οι ιμπεριαλιστικές πολεμικές συγκρούσεις σε όλον τον πλανήτη με πρωταγωνιστή τις ΗΠΑ και τους συμμάχους των που διεκδικούν την ηγεμονία στον κόσμο μέσω της στρατιωτικής και οικονομικής ισχύος, υποδουλώνοντας χώρες και λαούς, επιδιώκοντας να κατασπαράξουν τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, να ελέγξουν τις θαλάσσιες διαδρομές, να ενισχύσουν την γεωπολιτική και στρατηγική επιρροή τους.
Πρόκειται για μία κατάσταση πρωτοφανή τα τελευταία χρόνια, όπου τα ιμπεριαλιστικά μπλοκ ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ, με αντίπαλους την Κίνα και την Ρωσία, βρίσκονται σε έντονη πολεμική προετοιμασία και σε φρενήρεις στρατιωτικούς εξοπλισμούς.
Σε αυτή την αναμέτρηση, η κυβέρνηση της ΝΔ τάσσεται στο πλευρό των τυχοδιωκτικών σχεδίων των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, θέτοντας σε κίνδυνο τον λαό μας.
Τα σχέδια του Τραμπ για παγκόσμια κυριαρχία και ηγεμονία τα βλέπουμε καθημερινά σε ζωντανή μετάδοση, όπως η γκανγκστερική επέμβαση και απαγωγή του Μαδούρο στην Βενεζουέλα, οι απειλές κατά του Ιράν, της Γροιλανδίας, της Κούβας και πολλών ακόμη χωρών.
Είναι επίσης ο γενοκτονικός πόλεμος, που για πάνω από δύο χρόνια διεξάγει το κράτος τρομοκράτης, το Ισραήλ, κατά του παλαιστινιακού λαού, με τις πλάτες της δύσης και των κυβερνήσεων και βεβαίως με την διευρυμένη στήριξη και στρατηγική συμμαχία της ελληνικής κυβέρνησης.
Στις συνθήκες αυτές, μόνο η παρέμβαση των λαών μπορεί να αποτρέψει μια μαζική σφαγή και έναν νέο καταστροφικό γενικευμένο πόλεμο.
Στο πλαίσιο αυτό, η πρωτοβουλία ορισμένων Σωματείων λιμενεργατών σε συγκεκριμένα λιμάνια χωρών της Νοτίου Ευρώπης, που αναδεικνύουν με κοινή απεργιακή κινητοποίηση στις 6 Φλεβάρη την ανάγκη αντιπολεμικής και αντιιμπεριαλιστικής κοινής δράσης, μας βρίσκει σύμφωνους, παρά το γεγονός ότι η προσπάθεια αυτή περιορίστηκε ασφυκτικά στα πλαίσια Σωματείων που ανήκουν στο μπλοκ της ΠΣΟ και παράλληλα τα Σωματεία του ΠΑΜΕ πρόσθεσαν ένα ατελείωτο κατεβατό από εργατικά αιτήματα, με αποτέλεσμα να εξαφανίζεται στο τέλος οτιδήποτε το αντιιμπεριαλιστικό από αυτό το πλαίσιο.
Στην χώρα μας στην πρωτοβουλία αυτή συμμετέχει το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ (εργαζόμενοι στις προβλήτες εμπορευματοκιβωτίων ΙΙ και ΙΙΙ) μαζί με το Εργατικό Κέντρο Πειραιά (πλειοψηφία ΠΑΜΕ).
Με προκήρυξή της κατέστησε σαφές “Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από το αν η ιδιοκτησία του λιμανιού του Πειραιά θα είναι κινέζικη, αμερικάνικη, με δημόσιο ή ιδιωτικό έλεγχο….”
Η θέση αυτή είναι στις σημερινές συνθήκες βαθιά αντιδραστική, επικίνδυνη και προφανώς καθόλου φιλεργατική και ταξική.
Ας εξηγηθούμε σχετικά:
Σε μία περίοδο που ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός απειλεί χώρες και λαούς σε όλες τις ηπείρους και ταυτόχρονα έχει απλώσει τις στρατιωτικές βάσεις του σε ολόκληρη την χώρα μας και την χρησιμοποιεί ως ορμητήριο των επιθετικών του σχεδιασμών, ενώ έχει ρίξει άγκυρα στο λιμάνι της Ελευσίνας διεκδικώντας και αυτό της Αλεξανδρούπολης, το να βγαίνει η Διοίκηση ενός Σωματείου να γράφει σε δημόσιο κάλεσμά της ότι είναι το ίδιο εάν η ιδιοκτησία είναι αμερικάνικη ή ανήκει στο δημόσιο, το λιγότερο που κάνει είναι να υποβαθμίζει ή ακόμη και να αθωώνει την δολοφονική κατοχική παρουσία των ΗΠΑ στην Ελλάδα!
Αναφορικά με το ιδιωτικό ή δημόσιο λιμάνι, που η προέκταση αυτής της γραμμής είναι: Δεν μας ενδιαφέρει εάν οι υποδομές, οι στρατηγικής σημασίας επιχειρήσεις, ο δημόσιος πλούτος περάσουν σε διεθνή ή εγχώρια μονοπώλια, είναι βούτυρο στο ψωμί των αστικών κυβερνήσεων και των πολιτικών της αστικής τάξης για την ιδιωτικοποίηση και λεηλασία αυτού του πλούτου!
Η Διοίκηση του Σωματίου ΕΝΕΔΕΠ, μετά από πολλά χρόνια συνδικαλιστικής δράσης, καλό είναι να κάνει έναν απολογισμό στο έργο της και να το συγκρίνει αυτό με τους λιμενεργάτες του ΟΛΠ, οι οποίοι με δημόσιο τον ΟΛΠ πέτυχαν, εξασφάλισαν και διατηρούν και σήμερα δικαιώματα τα οποία διαφέρουν παρασάγγας από τους λιμενεργάτες στις προβλήτες ΙΙ και ΙΙΙ της COSCO.
Επίσης να μας απαντήσουν, γιατί θα πρέπει οι Κινέζοι, Αμερικάνοι και Ρώσοι (Θεσσαλονίκη) να είναι ιδιοκτήτες και να εκμεταλλεύονται τα μεγαλύτερα λιμάνια της χώρας και να βγάζουν κέρδη του σκασμού στις πλάτες των εργαζομένων και των τοπικών κοινωνιών, αντί αυτά τα κέρδη, με δημόσια τα λιμάνια, να διαχέονται στις τοπικές κοινωνίες;
Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι για άλλη μία φορά το ΠΑΜΕ θεωρεί όλα τα άλλα Σωματεία ως συμπληρωματική δύναμη στην πολιτική του, είναι ο λόγος για τον οποίο διαχωρίζουμε πλήρως την θέση μας από τις αποφάσεις της πλειοψηφίας του Ε.Κ. Πειραιά και για τον λόγο αυτό δεν θα έχουμε καμία απολύτως συμμετοχή στον σχεδιασμό τους.
Τέλος τους υπενθυμίζουμε όταν οι λιμενεργάτες σε όλα τα λιμάνια της Ιταλίας, μαζί και άλλων χωρών, ξεσηκώθηκαν για να εκφράσουν την αλληλεγγύη τους στην πειρατική επίθεση του κράτους – δολοφόνου κατά του διεθνούς στολίσκου (Global Sumud Flotilla) που επιχείρησε να σπάσει τον βάρβαρο αποκλεισμό της Γάζας, τότε, τρεις φορές σε διάστημα 20 ημερών, η Διοίκηση της ΕΝΕΔΕΠ και το ΠΑΜΕ στο Ε.Κ.Π. σιώπησαν στην επαναλαμβανόμενη πρόταση της ΠΕΝΕΝ να νεκρώσει όλο το λιμάνι του Πειραιά: Ναυτεργάτες, Λιμενεργάτες, Μεταλλεργάτες και όλες οι υπηρεσίες που συνδέονται με την επιχειρηματική δράση του λιμανιού του Πειραιά.
Μετά από όλα αυτά η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ έστειλε πριν από αρκετές ημέρες εξώδικα προς τις εφοπλιστικές οργανώσεις και τα αρμόδια Υπουργεία θέτοντας αυτοτελώς το δικό της αντιπολεμικό – αντιιμπεριαλιστικό πλαίσιο, σύμφωνα με το οποίο έλαβε την απόφασή της για κάθοδο σε Παμπειραϊκή 24ωρη απεργία στις 6 Φλεβάρη 2026.
Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει αναλυτική ανακοίνωση με το πλαίσιο που περιλαμβάνεται στα εξώδικά μας.
Έναρξη απεργίας ώρα 00.01 έως ώρα 24.00 στις 6/2/2026
Απεργιακή συγκέντρωση ΠΕΝΕΝ έξω από το πλοίο “Φαιστός Παλλάς” στις 9.30 (Πύλη Ε2)
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ»
Το κάλεσμα της ΕΝΕΔΕΠ:
«Την Παρασκευή 6 Φλεβάρη απεργούμε μαζί με τους εργαζόμενους συναδέλφους και συναδέλφισσες όλου του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα σε όλο τον Πειραιά, τη Δυτική Αττική και το Θριάσιο! Διατρανώνουμε ότι δε θα κάνουμε καμιά θυσία και για κέρδη και τους πολέμους των εκμεταλλευτών μας!
Συντονιζόμαστε μαζί με τους συναδέλφους μας λιμενεργάτες από 20 λιμάνια από όλη την Ευρώπη και τη Μεσόγειο, από την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Χώρα των Βάσκων, την Τουρκία, το Μαρόκο στην κοινή μέρα δράσης των λιμενεργατών με σύνθημα “Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο”!
Με τον κοινή μας δράση κλιμακώνουμε τον αγώνα μας ενάντια στον πόλεμο, στη μετατροπή των λιμενικών υποδομών σε κρίκους της πολεμικής εμπλοκής που σέρνει τη χώρα η κυβέρνηση, οι κυβερνήσεις στις άλλες χώρες!
Παλεύουμε ενάντια στις τεράστιες επιπτώσεις στη ζωή και τα δικαιώματα των εργαζομένων, που σηματοδοτεί ο στόχος εφοπλιστών, βιομηχάνων, τραπεζιτών και μεγαλεμπόρων για αναβάθμιση της Ελλάδας σε διαμετακομιστικό κόμβο. Γιατί η δική τους αναβάθμιση σημαίνει περισσότερα κέρδη, που βγαίνουν από την υποβάθμιση της δικής μας ζωής, που παίζεται καθημερινά κορόνα- γράμματα από την ένταση της εκμετάλλευσης, την εντατικοποίηση, τα ελλιπή μέτρα υγείας και ασφάλειας, τις “Βιολάντες” και τα “Τέμπη” που μας περιτριγυρίζουν καθημερινά, τα καζάνια του θανάτου δίπλα ακριβώς από το χώρο δουλειάς μας και τις γειτονιές μας.
Δεν έχουμε καμιά εμπιστοσύνη σε όλους αυτούς που υλοποιούν, επεκτείνουν και στηρίζουν επικίνδυνες συμφωνίες με τους διεθνείς “συμμάχους” της χώρας, για να προωθηθεί ο στόχος τους στην αντιπαράθεση των ΗΠΑ/ΝΑΤΟ/ΕΕ με Κίνα-Ρωσία και τους κάθε λογής συμμάχους τους, με θύματα τους εργαζομένους σε κάθε χώρα για ανταγωνισμούς που είναι ξένοι για εμάς, για τους δρόμους μεταφοράς εμπορευμάτων.
Σε όλη την Ευρώπη, τα δεκάδες λιμάνια που συντονίζουμε τη δράση μας, βρίσκονται στο στόχαστρο αντεργατικών μέτρων, που καθορίζονται από το στόχο κάθε κυβέρνησης να προετοιμαστεί για πόλεμο. Τα λιμάνια αυτά είναι είτε στην ιδιοκτησία εφοπλιστών και μεγάλων ομίλων που ελέγχουν τις παγκόσμιες λιμενικές υποδομές είτε σε κρατική ιδιοκτησία, με “Ρυθμιστές Αρχές” που ουσιαστικά προωθούν αυτές τις αντεργατικές ρυθμίσεις. Γι’ αυτό και ο Διεθνής Συντονισμός των λιμενεργατών έχει συγκεντρώσει τα πυρά και τις επιθέσεις των επιχειρηματικών ομίλων και των κρατών στα οποία ανήκουν.
Πολύτιμο σύμμαχο σε αυτή την επίθεση έχουν βρει τις δυνάμεις του υποταγμένου εργοδοτικού-κυβερνητικού συνδικαλισμού σε κάθε χώρα, της εργοδοτικής διεθνούς οργάνωσης ITUC που εμφανίζεται ως εκπρόσωπος των εργαζομένων, όπως η απαξιωμένη ΓΣΕΕ στη χώρα μας και μια σειρά Ομοσπονδίες που την ηγεσίας τους λυμαίνονται άνθρωποι των κυβερνήσεων και των κομμάτων που υλοποιούν αντεργατικά μέτρα, όπως π.χ. της ΠΝΟ και της ΟΦΕ που αρνούνται να κηρύξουν απεργία στις 6/2.
Όμως, ο αγώνας μας δεν έχει μόνο αυτούς τους αντιπάλους. Ο λαός μας λέει “δείξε μου τον φίλο σου να σου πω ποιος είσαι”. Κάπως έτσι συμβαίνει και με την πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ που με μια κατάπτυστη ανακοίνωση, παραμονές της απεργίας και της Μέρας Διεθνούς Δράσης των Λιμενεργατών επιτίθεται στο σωματείο μας, τους στόχους και τη δράση του, προσφέροντας πολύτιμες υπηρεσίες σε εργοδοσία, κράτος και τους ανθρώπους τους μέσα στο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Τι μας λέει η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ; Ότι πρέπει να παλέψουμε τα λιμάνια να γίνουν δημόσια γιατί έτσι θα βρούμε την υγειά μας και δε θα μπλεχτούμε στον πόλεμο! Όπως και το να είναι κινέζικα καλύτερα από το να είναι αμερικάνικα! Μάλιστα…
Κύριοι της πλειοψηφίας του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, να σας ενημερώσουμε για τα εξής: Εμείς εργοδότη έχουμε την κινέζικη COSCO και ξέρουμε πολύ καλά τι σημαίνει αυτό. Μήπως να την αφήσουμε στο απυρόβλητο; Γιατί αυτό μας λέτε… Μην ανησυχείτε, δε θα σας κάνουμε τη χάρη.
Δεν γνωρίζουμε αν ζείτε σε άλλη χώρα, αλλά η πείρα και στην Ελλάδα από τα “Δημόσια Λιμάνια” είναι πικρή για εμάς τους λιμενεργάτες και του εργατοϋπαλλήλους σε όλα τα λιμάνια. Πιο συγκεκριμένα υπενθυμίζουμε στη πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ:
- Οι μειώσεις στους μισθούς στα δημόσια λιμάνια ξεπέρασαν το 45%.
- Αύξηση ωρών εργασίας σε διάφορες ειδικότητες στον δημόσιο ΟΛΠ, κόπηκαν επιδόματα και κατακτήσεις που είχαν κερδηθεί με αγώνες δεκαετιών.
- Οι αυξήσεις στα λιμανιάτικα τέλη σε όλη τη περίοδο του δημόσιου ΟΛΠ και ΟΛΘ μετακυλίονταν στην τοπική κοινωνία, αυξάνοντας το κόστος ζωής για τον λαό του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης.
- Την ίδια περίοδο, η κυβέρνηση της ΝΔ διατήρησε τον “δημόσιο χαρακτήρα” του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης όχι για τον λαό, αλλά για να διασφαλίζει απρόσκοπτα τη μεταφορά πυρομαχικών και πολεμικού υλικού για τις ανάγκες του ΝΑΤΟ προς την Ουκρανία και το Ισραήλ. Στο δε λιμάνι του Λαυρίου συνεχίζεται προσπάθεια για μεταφορά πυρομαχικών, που μπλοκάρεται με την αποφασιστική παρέμβαση σωματείων και του Εργατικού Κέντρου Λαυρίου.
Αυτός είναι ο χαρακτήρας του “δημόσιου” λιμανιού σήμερα, εργαλείο εκμετάλλευσης των εργαζομένων είτε με κρατική ιδιοκτησία είτε με ιδιοκτησία κινεζικών η αμερικανικών ομίλων.
Άλλωστε τα λιμάνια της Γαλλίας, που βρίσκονται υπό δημόσιο έλεγχο, οι λιμενεργάτες βρίσκονται διαρκώς σε αγώνες για μπλοκάρισμα πολεμικού υλικού και αυξήσεις στους μισθούς, να μην διευρυνθούν τα ηλικιακά όρια συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα λιμάνια.
Και αν …ξέχασε η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, τους θυμίζουμε ότι τη δημόσια ιδιοκτησία που “υπερασπίζονται” αφορά ένα κράτος στην Ελλάδα που:
- Πολλαπλασιάζει τα όπλα και πυρομαχικά, αναδιαμορφώνει την οικονομία και τις υποδομές για τις ανάγκες μιας μεγάλης πολεμικής αναμέτρησης, σπαταλά τα χρήματα των ασφαλιστικών μας ταμείων σε πολεμικούς εξοπλισμούς αντί για υγεία, παιδεία και κοινωνικές ανάγκες.
- Εκθέτει εργαζόμενους σε λιμάνια, καράβια, τρένα και υποδομές σε θανάσιμους κινδύνους. Αυτό βιώνουν και οι ναυτεργάτες στις εμπόλεμες ζώνες.
- Είναι το ίδιο κράτος που εγκληματεί -από τη ”Βιολάντα”, τα Τέμπη, η Μάνδρα, το Μάτι, μέχρι τα καζάνια της Coral και της Oil One- όπου οι εργαζόμενοι πληρώνουν με τη ζωή και την υγεία τους το κυνήγι του κέρδους που προστατεύεται από τους νόμους του “δημοσίου” και του κράτους που έφτιαξαν όλες οι κυβερνήσεις και απογειώνει η σημερινή.
- Έχει καθηλώσει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων, έχει κόψει τον 13ο και 14ο μισθό στο δημόσιο τομέα και έχει επιβάλει το ενιαίο μισθολόγιο καθώς και τις συντάξεις συνολικά, παρά τα πανηγύρια περί “εξόδου από τα μνημόνια”.
- Αυτό το κράτος φέρνει νέο νόμο με τη συνδικαλιστική πλειοψηφία της ΓΣΕΕ για ΣΣΕ με γνώμονα την “αντοχή” της κερδοφορίας των μονοπωλίων, μισθούς εξαθλίωσης.
- Με την σφραγίδα του κράτους και των υπουργείων, αξιοποιούνται εργολάβοι-δουλέμποροι σε όλο το λιμάνι αλλά και σε στην υγεία, παιδεία.
Και αν …ξέχασε η πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ, τους θυμίζουμε ότι το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ πρωτοστάτησε ακόμη και με απεργία ενάντια στη σφαγή του Παλαιστινιακού λαού, ενάντια σε ρεσάλτο στην διεθνή προσπάθεια να δυναμώσει η αλληλεγγύη, με μαζική συμμετοχή στην απεργία στις πύλες του λιμανιού. Την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία του ΔΣ τους έστελνε απλά επιστολές για “απεργία”, μία ΠΕΝΕΝ εξαφανισμένη μέσα στους υπολογιστές της και κιτάπια της. Κάτι σαν την πιο σύντομη απεργία που έγινε στα χρονικά, που η 24ωρη μετατράπηκε σε 15λεπτη, δίνοντας τροφή σε κυβέρνηση και εργοδοσία να επιτεθεί στο οργανωμένο εργατικό συνδικαλιστικό κίνημα.
Επίσης, τους ενημερώνουμε ότι το Σωματείο ΕΝΕΔΕΠ, το οποίο δημιουργήσαμε κόντρα σε δικαστήρια, εργοδοσία, κυβερνήσεις, μπράβους, δίνει χρόνια τώρα μάχες για να βελτιώσει τη κατάσταση για τους λιμενεργάτες που απασχολούνται στις προβλήτες που διαχειρίζεται η ΣΕΠ ΑΕ, με σημαντικές κατακτήσεις, που και πάλι δεν αρκούν για να καλύψουμε τις ανάγκες στο σήμερα, κι όμως συνεχίζουμε. Αυτό το στόχο υλοποιεί και η απεργία τη Παρασκευή 6 Φλεβάρη.
Τέλος, καλούμε την πλειοψηφία του ΔΣ της ΠΕΝΕΝ αντί να στρέφει τα πυρά της στο ΕΝΕΔΕΠ, αντί να διασπά τους αγώνες με ξεχωριστές συγκεντρώσεις, όπως έκανε και στη μεγάλη συγκέντρωση για το μπλοκάρισμα μεταφοράς πολεμικού υλικού στο Ισραήλ που καλούσε αλλού, έξω από το λιμάνι (!), ας επικεντρωθεί στα πραγματικά προβλήματα των ναυτεργατών που σακατεύονται για τα κέρδη των εφοπλιστών σε όλες τις εμπόλεμες ζώνες.
ΥΓ: Στη σχετική ανακοίνωση – επίθεση της ΠΕΝΕΝ στο σωματείο μας, αναφέρεται ότι θα ανακοινώσουν το πλαίσιο διεκδικήσεών τους. Ακόμα περιμένουμε να το δούμε, κι ας είναι η απεργία σε 3 μέρες από σήμερα…
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στον Πειραιά — σε όλο το λιμάνι, στη Ζώνη, τους ναυτεργάτες σε όλα τα καράβια — να σταθούμε σαν μια γροθιά. Απαιτούμε από την ΟΜΥΛΕ που ακόμα δεν δέχεται να γίνουμε μέλη της να πάρει απεργιακή απόφαση για 24ωρη απεργία και να μας δεχτεί επιτέλους ως ισότιμα μέλη της για να παλέψουν οι εργαζόμενοι στα λιμάνια της όλης της χώρας για ενιαία κλαδική σύμβαση. Εμείς καταθέτουμε την αγωνιστική μας παράδοση για να ενοποιήσουμε την πάλη των εργαζομένων σε όλα τα λιμάνια της χώρας.
Να δώσουμε μαζικά τη μάχη της απεργίας και να συμμετάσχουμε μαζικά στην απεργιακή συγκέντρωση στο Δημοτικό Θέατρο στις 10:30, δίνοντας αποφασιστική απάντηση στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης και των εφοπλιστών που θέλουν να μας σφαγιάσουν για τα κέρδη των μονοπωλιακών ομίλων».
Στηρίζει το ΜεΡΑ25: H γενοκτονία στη Γάζα δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί χωρίς λιμάνια
Σε ανακοίνωση στήριξης που εξέδωσε το ΜεΡΑ25, τονίζει ότι «οι λιμενεργάτες γνωρίζουν από τη δουλειά τους ότι η γενοκτονία στη Γάζα δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί χωρίς λιμάνια, πλοία και logistics και για αυτό έχουν μπλοκάρει επανειλημμένα πολεμικά φορτία. Βλέπουν τα λιμάνια στα οποία εργάζονται, να λειτουργούν ως στρατιωτικοί κόμβοι, με την πλήρη κάλυψη των κυβερνήσεων.»
«Γνωρίζουν ότι η πολιτική οικονομία φέρνει εξοπλισμούς αντί για μισθούς, στρατιωτικές βάσεις αντί για νοσοκομεία, καταστολή αντί για δικαιώματα: δισεκατομμύρια για όπλα που αφαιρούνται από την Υγεία, την Παιδεία και τις κοινωνικές ανάγκες» σημειώνει ακόμα και καλεί στον Πειραιά: 10.30 π.μ. – Δημοτικό Θέατρο και στην Ελευσίνα: 10.30 π.μ. – Πλατεία Ηρώων.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του ΜεΡΑ25:
«Μετά από μήνες συντονισμού και κοινής προετοιμασίας, η 6η Φλεβάρη έχει οριστεί ως Κοινή Μέρα Δράσης των λιμενεργατών σε Ιταλία, Ελλάδα, Χώρα των Βάσκων, Τουρκία και Μαρόκο, με σύνθημα “Οι λιμενεργάτες δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο”. Απεργίες έχουν προκηρυχθεί σε δεκάδες λιμάνια της Μεσογείου με βασικές αιχμές την εναντίωση στη γενοκτονία στην Παλαιστίνη, την πολεμική οικονομία και τη μετατροπή των λιμανιών σε υποδομές πολέμου.
Στη χώρα μας, με βάση τις απεργιακές αποφάσεις, στις 6 Φλεβάρη “νεκρώνει” το λιμάνι του Πειραιά, αφού απεργούν ναυτεργάτες, λιμενεργάτες, μεταλλεργάτες, και, αντίστοιχα, μεγάλα εργοστάσια στη Δυτική Αττική. Η κινητοποίηση αυτή είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς είναι ξεκάθαρο ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει επιλέξει την πλευρά του πολέμου. Με βάσεις, εξοπλισμούς και στρατιωτικές συμφωνίες, συμμετέχει ενεργά στους σχεδιασμούς των ΗΠΑ και του Ισραήλ, με τη Σούδα αλλά και την Ελευσίνα να αξιοποιούνται ως ορμητήρια για επιχειρήσεις στην Ανατολική Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή, εμπλέκοντας τη χώρα βαθύτερα στον πόλεμο. Κεντρική ευθύνη έχουν και οι Έλληνες πλοιοκτήτες. Η ελληνική ναυτιλία, με τεράστια διεθνή ισχύ και καθεστώς ασυλίας, αποτελεί κρίσιμο κρίκο της πολεμικής εφοδιαστικής αλυσίδας. Έχει τεκμηριωθεί σε πολλές περιπτώσεις ότι πλοία ελληνικών συμφερόντων μεταφέρουν στρατιωτικό υλικό και καύσιμα που τροφοδοτούν τη γενοκτονία.
Στον αντίποδα, οι εργαζόμενες/οι σε όλο τον κόσμο κατανοούν ότι ο πόλεμος τους επηρεάζει είτε άμεσα είτε έμμεσα. Οι λιμενεργάτες γνωρίζουν από τη δουλειά τους ότι η γενοκτονία στη Γάζα δεν θα μπορούσε να συνεχιστεί χωρίς λιμάνια, πλοία και logistics και για αυτό έχουν μπλοκάρει επανειλημμένα πολεμικά φορτία. Βλέπουν τα λιμάνια στα οποία εργάζονται, να λειτουργούν ως στρατιωτικοί κόμβοι, με την πλήρη κάλυψη των κυβερνήσεων. Γνωρίζουν ότι η πολιτική οικονομία φέρνει εξοπλισμούς αντί για μισθούς, στρατιωτικές βάσεις αντί για νοσοκομεία, καταστολή αντί για δικαιώματα: δισεκατομμύρια για όπλα που αφαιρούνται από την Υγεία, την Παιδεία και τις κοινωνικές ανάγκες.
Στηρίζουμε τις συγκεντρώσεις αλληλεγγύης στους απεργούς λιμενεργάτες:
Πειραιάς: 10.30 π.μ. – Δημοτικό Θέατρο
Ελευσίνα: 10.30 π.μ. – Πλατεία Ηρώων
Αγωνιζόμαστε για:
- να σταματήσει κάθε μεταφορά πολεμικού υλικού προς το Ισραήλ.
- να επιβληθεί εμπάργκο και διεθνής απομόνωση στο κράτος-δολοφόνο.
- να μη γίνουν τα ελληνικά λιμάνια υποδομές πολέμου.
- να μπει φραγμός στην πολεμική οικονομία.»