Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών έκρινε ενόχους και τους δύο κατηγορούμενους για τις πράξεις της ψευδούς καταμήνυσης και της ψευδούς κατάθεσης. Υπενθυμίζεται ότι οι καταθέσεις των δύο πρώην προστευόμενων μαρτύρων είχαν συμβάλει στην διερεύνηση της ενδεχόμενης εμπλοκής πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο Novartis.
Συγκεκριμένα, ο πρώην προστατευόμενος μάρτυρας «Μάξιμος Σαράφης» καταδικάστηκε για δύο πράξεις που του έχουν αποδοθεί. Το πρώην στέλεχος της Novartis κρίθηκε ένοχος για όσα κατέθεσε σε βάρος των Άδωνη Γεωργιάδη, Ανδρέα Λοβέρδου και Νίκου Μανιαδάκη.
Αντίστοιχα, η πρώην προστατευόμενη μάρτυρας με την κωδική ονομασία «Αικατερίνη Κελέση» κρίθηκε ένοχη για πράξεις που σχετίζονται με τον Άδωνι Γεωργιάδη, τον Γιάννη Στουρνάρα, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Ανδρέα Λοβερδο, εκτός τριών πράξεων που παραγράφηκαν.
Το δικαστήριο αναγνώρισε το ελαφρυντικό του σύννομο βίου για τους δύο καταδικασθέντες.
Υπενθυμίζεται ότι πριν λίγες ημέρες η εισαγγελέας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου ζήτησε την ενοχή των δυο πρώην προστατευόμενων μαρτύρων στην υπόθεση της Novartis για ψευδή κατάθεση και ψευδή καταμήνυση.
«Ζητώ την καταδίκη των δύο κατηγορουμένων έχουν ευθύνη, αλλά όχι την πλήρη ευθύνη για τη δολοφονία χαρακτήρων των πολιτικών προσώπων. Δεν προκύπτει κανένα αποδεικτικό μέσο που να αφορά σε χρηματισμό πολιτικού προσώπου και αυτό είναι αξιοπερίεργο. Εάν ο κ. Φρουζής είχε τόσο εμπιστοσύνη στην κατηγορούμενη Μαρία Μαραγγέλη , για ποιο λόγο δεν υπάρχει ένα αποδεικτικό στοιχείο για όσα εκείνη κατέθεσε; Η κατηγορούμενη μίλησε για μεθόδευση και για πληρωμές αλλά είναι αξιοπερίεργο ότι καταθέτει τα όσα καταθέτει χωρίς να προσκομίζει ούτε ένα στοιχείο» είχε πει η εισαγγελέας.
Aναφερόμενη στον πρώην επικεφαλής της Novartis Ελλάδας Κωνσταντίνο Φρουζή, η εισαγγελέας τον είχε χαρακτήρισει ως «μια σκοτεινή προσωπικότητα». «Έχει περιγραφεί ως άφιλος, φιλόδοξος και ειπώθηκε ότι δεν ήταν εύκολα προσβάσιμος. Είναι αξιοπερίεργο το πώς άνοιγε εύκολα το στόμα του….Το στοιχείο που ενώνει τις καταθέσεις των δυο κατηγορουμένων για τα πολιτικά πρόσωπα που δεν μπορούσαν να του αρνηθούν συνάντηση. Προωθούσε τα συμφέροντα της εταιρείας που δούλευε εκμεταλλευόμενος και τη θέση του στο ΣΦΕΕ. Η χώρα, όπως κατατέθηκε εδώ, ήταν ο παράδεισος του φαρμάκου. Ο Φρουζής προσπαθούσε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση και δεδομένης της δύσκολης περιόδου που βίωνε η χώρα και υπήρχε ανάγκη για συνομιλία με ανθρώπους της αγοράς. Πάντως τίποτα δεν διασφαλίζει ότι αυτά που έλεγε ο Φρουζής, ο οποίος έφυγε από την εταιρία λόγω οικονομικών ατασθαλιών, ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα» είχε υποστηρίξει.