Όπως σημειώνει ο  «Συντονισμός Συλλογικοτήτων Βόλου Ενάντια στη Καύση Σκουπιδιών», τα στοιχεία που συνηγορούν στο ότι ενδέχεται να επιχειρείται μία «νέα διαδικασία συγκάλυψης» είναι τα εξής:

«1. Η κατάφορη καταπάτηση του κοινού περί δικαίου αισθήματος με την απόρριψη της αίτησης για παράσταση συνηγόρων υποστήριξης της κατηγορίας εκ μέρους της οικογένειας Μάγγου. Το δικαστήριο ουσιαστικά αποφάσισε το μονόλογο των συνηγόρων των μπάτσων.

2. Η μεθοδική δολοφονία χαρακτήρα του Βασίλη, πριν καν αρχίσει η εξέταση των μαρτύρων, με τη σαφή και επαναλαμβανόμενη υπονοήση των συνηγόρων των μπάτσων, πως όποιος υπήρξε χρήστης ναρκωτικών απαγορεύεται εκ προοιμίου να κατηγορήσει ένστολους για βασανισμό, πολύ δε περισσότερο για βασανισμό που τον έστειλε στο θάνατο. Στο αφήγημα των συνηγόρων των βασανιστών δεν υπάρχει εξάλλου θύμα, καθώς αυτό μετουσιώθηκε σε «φερόμενο ως θύμα»…

3. Με την ξεκάθαρη προσπάθεια χειρισμού της έδρας, με εναλλαγές «συμβουλών» και απειλών, από τους συνηγόρους των βασανιστών, σε ένα πλαίσιο συνδιαμόρφωσης όρων εκδίκασης. Όροι που φτάνουν στο σημείο η έδρα να προκαταβάλλει πως όλη η επόμενη συνεδρίαση, στις 30/04 θα αφιερωθεί στις εντάσεις των συνηγόρων των βασανιστών και δεν θα κληθούν καν μάρτυρες για να αρχίσουν να καταθέτουν.»

«Η παρουσία του κόσμου του αγώνα στα δικαστήρια, που με αντοχή και αυταπάρνηση παλεύει να μη χαθεί η αλήθεια στους δικαστικούς δαιδάλους, δεν εκφράζει κάποια αναμονή προς το θεσμό που συμβάλει στη συγκάλυψη δεκάδων υποθέσεων ή στο ανελέητο κυνήγι αγωνιστών, αλλά συμβολίζει την κοινωνική πολιορκία όλων εκείνων που ζουν καθημερινά το άδικο» ξεκαθαρίζει ο ίδιος.

Αναλυτικά η ανάρτηση:

«Συνεχίστηκε η δίκη των μπάτσων βασανιστών του Βασίλη Μάγγου χθες Τρίτη 07/04; Ο τρόπος με τον οποίο «προχωράει» η διαδικασία της δίκης, αφήνει ανοιχτό το ερώτημα αν πρόκειται για μια διαδικασία διαλεύκανσης της υπόθεσης και άνοιγμα δρόμων προς την αλήθεια ή μια διαδικασία που ουσιαστικά στοχεύει να τελειώσει με την υπόθεση πριν καν ξεκινήσει η εξέτασή της. Αν κοινώς είναι μια νέα διαδικασία συγκάλυψης.

Ποια στοιχεία συνηγορούν στο παραπάνω συμπέρασμα;

1. Η κατάφορη καταπάτηση του κοινού περί δικαίου αισθήματος με την απόρριψη της αίτησης για παράσταση συνηγόρων υποστήριξης της κατηγορίας εκ μέρους της οικογένειας Μάγγου. Το δικαστήριο ουσιαστικά αποφάσισε το μονόλογο των συνηγόρων των μπάτσων.

2. Η μεθοδική δολοφονία χαρακτήρα του Βασίλη, πριν καν αρχίσει η εξέταση των μαρτύρων, με τη σαφή και επαναλαμβανόμενη υπονοήση των συνηγόρων των μπάτσων, πως όποιος υπήρξε χρήστης ναρκωτικών απαγορεύεται εκ προοιμίου να κατηγορήσει ένστολους για βασανισμό, πολύ δε περισσότερο για βασανισμό που τον έστειλε στο θάνατο. Στο αφήγημα των συνηγόρων των βασανιστών δεν υπάρχει εξάλλου θύμα, καθώς αυτό μετουσιώθηκε σε “φερόμενο ως θύμα”…

3. Με την ξεκάθαρη προσπάθεια χειρισμού της έδρας, με εναλλαγές “συμβουλών” και απειλών, από τους συνηγόρους των βασανιστών, σε ένα πλαίσιο συνδιαμόρφωσης όρων εκδίκασης. Όροι που φτάνουν στο σημείο η έδρα να προκαταβάλλει πως όλη η επόμενη συνεδρίαση, στις 30/04 θα αφιερωθεί στις εντάσεις των συνηγόρων των βασανιστών και δεν θα κληθούν καν μάρτυρες για να αρχίσουν να καταθέτουν.

Τις βασικές αυτές κατευθύνσεις πλαισιώνουν ένα κράμα τραμπουκισμού, ειρωνείας και ασίγαστου “ανδρισμού” – αισχρού σεξισμού που υλοποιείται από σημαντικό μέρος του «ακροατηρίου» της δίκης που αποτελείται από αστυνομικούς σε ή εκτός υπηρεσίας και υποκινείται ξεκάθαρα από τους ίδιους τους δικηγόρους υπεράσπισης των βασανιστών.

Στη χθεσινή δικάσιμο αυτό το κράμα εμπεριείχε υποτιμητικούς χαρακτηρισμούς προς το Γιάννη Μάγγο, με τον κ. Σκαλήμη και τη λοιπή δικηγορική ομάδα των βασανιστών να φτάνουν στο σημείο να πουν στο Γιάννη «εσύ δε θα μιλάς εδώ μέσα», το σύνολο της ΟΠΚΕ να γνωρίζει περιέργως όλους τους μάρτυρες κατηγορίας των βασανιστών με τα μικρά τους ονόματα, ανθρώπους της ασφάλειας να μιλάνε για πληρωμένους αλληλέγγυους, μέχρι το σημείο ανοιχτής προσπάθειας προπηλακισμών στους διαδρόμους των δικαστηρίων.

Η υπόθεση της κρατικής δολοφονίας του Βασίλη δεν ξεκινάει με τη δίκη στην Καρδίτσα. Έχει ξεκινήσει εδώ και 6 χρόνια συντρίβοντας τις δικαστικές και κρατικές συγκαλυπτικές διαδικασίες που την περιβάλλαν απο την πρώτη στιγμή. Βρίσκεται στις αίθουσες των δικαστηρίων γιατί ένα ολόκληρο κίνημα τη σήκωσε ψιλά γιατί μέσα από αυτή καθρεφτίστηκε όλη η επιχειρηματική και κρατική βία που βιώνουν όλοι όσοι τολμούν να αγωνιστούν ενάντια σε ένα σύστημα που καταπιέζει, εκμεταλλεύεται και σκοτώνει. Από αυτή την άποψη έχει ήδη κριθεί κοινωνικά, με τη συντριπτική πλειοψηφία να έχει συνειδητοποιήσει το βάρβαρο χαρακτήρα του βασανισμού του, που έλαβε δολοφονικά χαρακτηριστικά για την υποταγή μιας ολόκληρης πόλης στα σχέδια του κολοσσού της ΑΓΕΤ – Lafarge και της δολοφονικής καύσης σκουπιδιών.

Ο αγωνιζόμενος λαός, ένας λαός που ζει καθημερινά την αδικία και τη συγκάλυψη κρατικών και κυβερνητικών εγκλημάτων, από τα Τέμπη μέχρι τη Βιολάντα, δεν επαιτεί δικαιοσύνη από την απόλυτα απαξιωμένη αστική δικαιοσύνη, αλλά απαιτεί την επιβολή του κοινωνικά δίκαιου.

Η παρουσία του κόσμου του αγώνα στα δικαστήρια, που με αντοχή και αυταπάρνηση παλεύει να μη χαθεί η αλήθεια στους δικαστικούς δαιδάλους, δεν εκφράζει κάποια αναμονή προς το θεσμό που συμβάλει στη συγκάλυψη δεκάδων υποθέσεων ή στο ανελέητο κυνήγι αγωνιστών, αλλά συμβολίζει την κοινωνική πολιορκία όλων εκείνων που ζουν καθημερινά το άδικο.

Η ιστορία επέβαλε πως η αλήθεια για το βασανισμό και τη δολοφονία ενός νέου αγωνιστή θα γεννηθεί μέσα από μια αναμέτρηση με τα ιερά και τα όσια του συστήματος, σε έναν διαρκή και ανειρήνευτο αγώνα για τη δικαιοσύνη εκείνων που χτίζουν το δίκιο , στους δρόμους, με τους αγώνες τους και τις θυσίες τους.»