Με το που ξημερώνει, καθημερινά, ο Έλληνας ομογενής Ανατόλι Μπουρναζάκι, πιάνει δουλειά στην επιχείρηση οχύρωσης της πόλης Οδησσού που οργανώνει την άμυνά της για ενδεχόμενη εισβολή ρωσικών στρατευμάτων. «Οι δικοί μου δεν πέρασαν τα σύνορα προς την Ευρώπη, γιατί πιστεύω θα νικήσουμε και όλα θα γίνουν όπως πριν. Θα επιστρέψουν σπίτι», λέει σε τηλεφωνική επικοινωνία του με το ΑΠΕ ΜΠΕ.
Ήταν 7 μ.μ, και μόλις είχε επιστρέψει από την εθελοντική εργασία: «Αυτές τις μέρες αφιερώνω όλο το χρόνο μου, από τις επτά το πρωί έως επτά το βράδυ, που ξεκινάει η απαγόρευση κυκλοφορίας, στην μεταφορά τροφίμων, φάρμακων, ρούχων στους κατοίκους στις περιοχές του Νικολάεφ και Χερσώνα, που έχουν χτυπηθεί από τους ρώσους στρατιώτες», λέει και προσθέτει. «Είμαστε περισσότερο από ποτέ ενωμένοι τούτες τις ώρες ανεξάρτητα από την εθνικότητα. Έλληνες, Εβραίοι, Αρμένιοι, Γεωργιανοί, Ρώσοι, Μολδαβοί στην Οδησσό, στις δύσκολες στιγμές δηλώνουμε όλοι Ουκρανοί. Κάθε μέρα παρακολουθούμε στα ανοιχτά τα ρωσικά πολεμικά πλοία, που πηγαινοέρχονται ανάμεσα την Οδησσό και την Κριμαία αλλά πιστεύω ότι δεν θα μπορέσουν να μπουν στο λιμάνι».
Μολονότι εμφανίζεται αισιόδοξος και αποφασισμένος, είναι στιγμές που κάνει και κακές σκέψεις. «Δεν μπορώ να πιστέψω, ότι η ειρηνική τούτη πόλη, με την μεγάλη ιστορία που αφορά και την ιστορία της Ελλάδας, η Οδησσός, το λίκνο της ελληνικής επανάστασης του 1821, μπορεί να υπέστη καταστροφή!» λέει.
Δύσκολες ώρες, όπως και όλοι οι κάτοικοι της πόλης, βιώνει και ο ελληνικής καταγωγής καθηγητής της ιατρικής μηχανικής στο πανεπιστήμιο της Οδησσού Βλαντισλάβ Βλαστόπουλος. «Είμαι γέννημα θρέμμα Οδησσίτης, οι προγονοί μου ήρθαν από την Ελλάδα στον λιμάνι της Οδησσού μετά την Ελληνική Επανάσταση, το 1829. Οι προ-προπαπούδες μου ήταν μεγαλέμποροι με τίτλους ευγένειας, που αγάπησαν αυτόν τον τόπο, την πόλη. Αν όμως υπάρξουν διωγμοί και μας πιέσουν και θα μας πιέσουν να δηλώνουμε Ρώσοι, θα αναζητήσω καταφύγιο στην Ελλάδα», είπε στο ΑΠΕ- ΜΠΕ.