«Μέσα σε κλίμα πνευματικής χαράς», όπως μας ενημερώνει η επίσημη ανακοίνωση, πραγματοποιήθηκε Λειτουργία και Αγιασμός το Σάββατο 26 Νοεμβρίου στον Ναό που ξαναείναι ανοιχτός, ενώ οι ελλείψεις βασικών αναγκών στις εστίες παραμένουν.
«Μέ τήν κανονική ἄδεια καί εὐλογία τοῦ Παναγιωτάτου Μητροπολίτου Θεσσαλονίκης κ. Ἀνθίμου ὁ ἐν λόγῳ Πανεπιστημιακός Ναός λειτουργεῖ καί πάλι, μέ σκοπό τήν κάλυψη τῶν πνευματικῶν καί λειτουργικῶν ἀναγκῶν τῶν φοιτητῶν τοῦ Πανεπιστημίου, μετά τήν παρέλευση δύο ἐτῶν ἐξαιτίας τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ».
Εκτενές ρεπορτάζ για την πραγματικότητα στις εστίες είχε κάνει η Μαρίνα Τομπατζή στο Parallaxi Mag. Οι φοιτητές, όπως περιέγραψαν, «έρχονται αντιμέτωποι με την ίδια την εξαθλίωση, αν τελικά, καταφέρουν να διεκδικήσουν ένα δωμάτιο. Με μια πρώτη ματιά, σπασμένα παράθυρα, παρατημένα αντικείμενα και χαλασμένα ασανσέρ μαρτυρούν μια εικόνα εγκατάλειψης, όχι τόσο από τους ίδιους τους φοιτητές, αλλά κυρίως από τις αρμόδιες πανεπιστημιακές αρχές».
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεταιστο ρεπορτάζ, οι περισσότεροι οικότροφοι – αν όχι όλοι – εντοπίζουν μια μεγάλη σειρά προβλημάτων αναφορικά με τις υποδομές των κτιρίων. Τα κοινόχρηστα μπάνια αποτελούν τη βασικότερη δυσχέρεια κατά την παραμονή των φοιτητών. Κατά κύριο λόγο ως ζήτημα ατομικής υγιεινής, καθώς όλοι οι ένοικοι μοιράζονται το ίδιο μέρος για την καθαριότητά τους. Τεράστιο πρόβλημα «είναι το ασανσέρ, το οποίο χαλάει συνέχεια και μερικές φορές περιμένουμε και μήνες μέχρι να το φτιάξουν. Χαρακτηριστικά θυμάμαι, όταν πήρα το δωμάτιο ήταν χαλασμένο για ένα εξάμηνο, οπότε όλα τα έπιπλα και τα πράγματά μου έπρεπε να τα μεταφέρω με τις σκάλες μέχρι τον 8ο», ανέφερε φοιτητής.
Μια άλλη οικότροφος είχε περιγράψει: «Χθες πλημμύρισα, χάλασαν οι αποχετεύσεις, βγήκαν τα νερά προς τα έξω. Οι σωλήνες ήταν παμπάλαιοι και για αυτό τον λόγο έπρεπε να τους σπάσουνε για να βάλουνε καινούργιους. Αναγκάστηκα να κοιμηθώ αλλού γιατί ακόμα το δωμάτιο είναι χάλια». Παρόμοια περιστατικά, όμως, φαίνεται να αποτελούν καθημερινότητα για τους φοιτητές των κτιρίων. «Ήταν πέντε το πρωί, όταν ξαφνικά ακούμε φωνές από το διάδρομο, αγχωθήκαμε, σκεφτήκαμε πως κάτι συνέβη, βλέπουμε το μισό διάδρομο μούσκεμα. Τα νερά έφτασαν μέχρι τον κάτω όροφο γιατί έπεσαν από έναν φωταγωγό. Μαζευτήκαμε πολλά άτομα με σφουγγαρίστρες και προσπαθούσαμε να μαζέψουμε όλα αυτά τα νερά» περιέγραφε άλλος.
