«Βαβέλ», «9» της Ελευθεροτυπίας, «Παρά Πέντε», «Κολούμπρα» για τους ακόμη παλαιότερους, «Μπλε Κομήτης» για τους νεότερους. Όποιος έχει ασχοληθεί, έστω και λίγο, με τον χώρο των κόμικς στην Ελλάδα -ιδίως όσοι έχουν περάσει τα 30- δύσκολα δεν έχει συναντήσει κάποια στιγμή στη ζωή του αυτά τα εμβληματικά περιοδικά που χάραξαν τη δική τους ξεχωριστή πορεία στο μεταπολιτευτικό τοπίο του ελληνικού έντυπου Τύπου και άφησαν ισχυρό αποτύπωμα στην ιστορία της Ένατης Τέχνης στη χώρα. Για του λόγου το αληθές, πριν από την έκδοση των εν λόγω θρυλικών περιοδικών, δεν υπήρχε καν ως έννοια η «Ένατη Τέχνη» στην Ελλάδα, όπως δεν υπήρχε και η υπόνοια ύπαρξης μιας «εγχώριας κοινότητα των κόμικς» ή η σύνδεση τους με άλλες μορφές τέχνης και γενικότερα, με την ποπ κουλτούρα. Οι σελίδες της «Βαβέλ», του «Παρά Πέντε» και του «9» λειτούργησαν ως ένας ιδιότυπος καταλύτης ο οποίος επανασύστησε τα κόμικς ως έργα τέχνης με πολλαπλές νοηματοδοτήσεις και όχι αποκλειστικά ως απλά «παιδικά αναγνώσματα», ένας χαρακτηρισμός που κυριαρχούσε για πολλές δεκαετίες αναφορικά με τα κόμικς. Εκτός, όμως, από σημεία αναφοράς για την τέχνη των κόμικς, τα εν λόγω περιοδικά κατάφεραν να εμπνεύσουν ολόκληρες γενιές καλλιτεχνών και αναγνωστών στην Ελλάδα, να δημιουργήσουν μια κοινότητα των κόμικς στην κυριολεξία από το μηδέν, να δώσουν τη δυνατότητα σε νέους κομίστες να παρουσιάσουν τη δουλειά τους σε ένα πολύ ευρύτερο κοινό, ειδικά μέσα από το ένθετο «9» της Ελευθεροτυπίας (2000-2010), μιας εφημερίδας που διένεμε εκατοντάδες χιλιάδες φύλλα πανελλαδικά. Ταυτόχρονα, τα φεστιβάλ αυτών των εντύπων υπήρξαν εξίσου μνημειώδη για την εναλλακτική έκφραση, όπως και οι εκθέσεις κόμικς ή τα έργα που παράχθηκαν εκείνο το διάστημα.
Με τη ραγδαία κυριαρχία του διαδικτύου και των ψηφιακών μέσων, αλλά κυρίως με την οικονομική κρίση που βίωσε η χώρα μας από το 2009 και έπειτα, η δεκαετία του 2010 δεν υπήρξε σύμμαχος στον έντυπο Τύπο, με μεγάλες εφημερίδες και έντυπα είτε να βάζουν οριστικά λουκέτο, είτε να φυτοζωούν μεταφέροντας το μεγαλύτερο μέρος του υλικού τους στο διαδίκτυο. Τα μεγάλα περιοδικά κόμικς, όλα όσα κατασκεύασαν ουσιαστικά τις προσωπικότητες που είμαστε σήμερα, έκλειναν το ένα μετά το άλλο αφήνοντας την κοινότητα των κόμικς να τα βγάλει πέρα μόνης της στους καιρούς της κρίσης. Από την άλλη, δεν συνέβη το ίδιο με τον χώρο των κόμικς, ο οποίος εκείνο το διάστημα γνώρισε μια τεράστια δημοφιλία που ξεπέρασε τα όρια της κοινότητας των δημιουργών και αναγνωστών, κυρίως λόγω της συστηματικής μεταφοράς έργων της ένατης τέχνης στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, αλλά και λόγω της σύνδεσής τους με την ευρύτερη ποπ κουλτούρα. Νέα φεστιβάλ κόμικς, πολύ πιο ανοιχτά και πλουραλιστικά για το κοινό, άνοιξαν τις πόρτες τους σε όλη την χώρα, ενώ νέοι εκδοτικοί οίκοι ανέλαβαν το ρίσκο να εκδώσουν πρωτοπόρες δουλειές και να εισάγουν το αναγνωστικό κοινό σε πολλαπλές κουλτούρες και σχολές κόμικς αλλά και σε εγχώριους παλιούς και νέους καλλιτέχνες (για παράδειγμα Jemma Press, Μικρός Ήρωας, Ένατη Διάσταση, DOCMZ, Chaniartoon). Είναι σίγουρο ότι ο χώρος των κόμικς στην Ελλάδα δεν θυμίζει επουδενί τις προηγούμενες δεκαετίες, έχει αλλάξει ριζικά τόσο ως προς τη δομή του όσο και από τους ανθρώπους που κινούνται σε όλα τα πεδία εντός του.
Λείπει, όμως, το βασικό συστατικό του. Εκείνη η εξωτική μαγιά που μας συνέδεσε όλους μεταξύ μας, που έδωσε πνοή και υπόσταση στην εγχώρια κοινότητα των κόμικς να μετατραπεί σε όλα αυτά που είναι σήμερα. Λείπει το περιοδικό κόμικς, ως ζωτικό κομμάτι ύπαρξης και συνέχειας αυτής της κουλτούρας που δεν παύει να εμπνέει τις νέες γενιές και να κατασκευάζει ολοένα και καινούριες συνδέσεις και συχνότητες, εμπειρίες και βιώματα. Αυτό κατάλαβαν ο Ίωνας και ο Γιάννης, δυο παιδιά που μεγάλωσαν μέσα στην κουλτούρα των κόμικς και ακριβώς αυτό το όνειρο θέλουν να πραγματοποιήσουν από τότε που ήταν έφηβοι και έβλεπαν τα αγαπημένα τους περιοδικά κόμικς να σταματάνε την κυκλοφορία τους.
Έτσι το έφεραν η μοίρα και τα χρόνια, και τώρα μιλάμε για τη «Φούσκα» τους, ένα έντυπο project που ίσως να φαντάζει σαν «χάρτινος πύργος» έτοιμος να καταρρεύσει στις «9 παρά πέντε» αλλά ίσως και να διανύσει τη δική του τροχιά, όχι σαν κομήτης, αλλά σαν ένα ιστορικό περιοδικό μιας νέας γενιάς που οραματίστηκε να αλλάξει έστω και λίγο τον κόσμο από το εφηβικό της δωμάτιο και είναι αποφασισμένη να τα καταφέρει. Συναντηθήκαμε, λοιπόν, που αλλού; Στο φεστιβάλ κόμικς «Comic ‘n’ Play» στη Θεσσαλονίκη στα μέσα του Φεβρουάριου και μιλήσαμε για τη «Φούσκα», για τα κόμικς, για την κοινότητα και για όλα όσα αποτελούν την ουσία ενός εντύπου για κόμικς -και όχι μόνο, όπως λέγαμε παλιά.
-Μια «Φούσκα» έτοιμη να περιπλανηθεί πάνω από τον κόσμο των comics. Πώς σας ήρθε λοιπόν αυτή η ιδέα για ένα νέο περιοδικό comics -και όχι μόνο- εν έτει 2026;
Γιάννης Ιατρού: Λοιπόν, καταρχάς τόσο εγώ όσο και ο Ίωνας από τότε που θυμόμαστε τους εαυτούς μας, ασχολούμαστε με τα comics με διάφορους τρόπους, είμαστε μέρος της κουλτούρας τον κόμικς. Μεγαλώσαμε με περιοδικά κόμικς ως αναγνώστες και νομίζω πως οι περισσότεροι άνθρωποι που ασχολούνται με αυτή την ένταση με αυτό το μέσο, κάποια στιγμή στη ζωή τους φαντάζονται τους εαυτούς τους ως αρχισυντάκτες ή εκδότες τέτοιων περιοδικών. Οπότε, με μια ακολουθία γεγονότων όπου το ένα έφερε το άλλο, καταλήξαμε ένα παιδικό όνειρο να το κάνουμε πραγματικότητα ή τουλάχιστον να προσπαθήσουμε να το κάνουμε πραγματικότητα.
Ίωνας Αγγελής: Ουσιαστικά, και οι δυο μας ανήκουμε στην τελευταία γενιά όπου μεγάλωσε με περιοδικά κόμικς, από την Disney με το Μίκυ Μάους και το ΚΟΜΙΞ μέχρι το «9» της Ελευθεροτυπίας και τη Βαβέλ που τότε ήταν στα τελευταία τους. Βιώσαμε όλη αυτή την άνθηση άλλα αργότερα και την παρακμή και την πτώση, όχι μόνο των περιοδικών κόμικς αλλά γενικά του έντυπου μέσου, μια κατάσταση που μας επηρέασε αρκετά διότι όσο και να αγαπάμε τα comics, να διαβάζουμε τις σειρές, τις αυτοτελείς ιστορίες ή τα graphic novels, ένα περιοδικό είναι κάτι τελείως διαφορετικό.
Ένα περιοδικό comics ενώνει μια σκηνή, είτε εγχώρια είτε μαζί με τη διεθνή σκηνή, παρουσιάζει νέους καλλιτέχνες, δίνει χώρο και χρόνο σε καταξιωμένους καλλιτέχνες να δοκιμαστούν, να κάνουν άλλου είδους δουλειές, δίνει τη δυνατότητα στους καλλιτέχνες μέχρι και να πειραματιστούν σε νέα πράγματα. Μας έλειπε ένα τέτοιο μέσο, ένα περιοδικό επικεντρωμένο στα comics που θα λειτουργήσει ξανά ως μια συνάντηση δημιουργών από διαφορετικές χώρες, σχολές, γενιές. Εν τέλει, ένα περιοδικό που θα ενώσει ξανά τη σκηνή στην Ελλάδα και θα τη γειώσει και με τη διεθνή σκηνή όπως και γενικά με την ποπ κουλτούρα.
–Δηλαδή, ένα περιοδικό comics για τη γενιά μας, στην παράδοση που άφησαν τα θρυλικά περιοδικά του χώρου, σωστά;
Γιάννης: Ναι, αλλά με σκοπό να εμβαθύνει περισσότερο σε κάποια πράγματα, όπως στο κομμάτι της αρθρογραφίας και των συνεντεύξεων. Αυτά αποτελούν στοιχεία τα οποία είναι συνυφασμένα με περιοδικά κόμικς «και όχι μόνο» τα οποία θεωρούνται ρετρό ή vintage, όπως και εν γένει η έννοια του περιοδικού, ενός εντύπου που κυκλοφορεί σε μια συγκεκριμένη συχνότητα καθώς πλέον τα ψηφιακά μέσα έχουν κυριαρχήσει εδώ και αρκετά χρόνια μαζί με τα social media. Εμείς πιστεύουμε πως ακόμα και σήμερα, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ένα περιοδικό κόμικς παραμένει ένα μέσο το οποίο μπορεί να επαναφέρει τον κόσμο στην κουλτούρα του έντυπου, με την έννοια ότι είναι πλούσιο οπτικά και θεματολογικά και αντιπροσωπεύει μια ενδιαφέρουσα αισθητική που θα συγκινήσει αρκετούς ανθρώπους που ασχολούνται με τα κόμικς.
Γι’ αυτό και προσπαθήσαμε η «Φούσκα» να είναι κάτι τέτοιο, να μας ελκύει πρώτα εμάς αισθητικά και θεματολογικά, ως αναγνώστες, ως ατόμων που ασχολούνται όλη τους τη ζωή με τα κόμικς.
Ίωνας: Προσωπικά, ήθελα αρκετά χρόνια να ξεκινήσω ένα περιοδικό κόμικς, μιας και συμμετείχα ήδη σε αρκετά τέτοια ψηφιακά εγχειρήματα. Σε ένα τέτοιο ηλεκτρονικό περιοδικό συναντήθηκα και με τον Γιάννη, το Comic Cultura το 2018 και εκεί συνεργαστήκαμε για πρώτη φορά και ξεκινήσαμε να κάνουμε παρέα, βιώσαμε τι σημαίνει να στήνεις ένα περιοδικό, να συνεννοείσαι για τη θεματολογία και τα κόμικς που θα δημοσιευτούν, για τα άρθρα και ούτω καθεξής.
–Και γιατί «Φούσκα», πώς προέκυψε το όνομα;
Ίωνας: Γιατί μας έσκασε σαν «φούσκα» στο μυαλό. Βασικά εδώ αξίζει να σου πούμε όλο το story, το πώς όντως μας ήρθε ιδέα για το περιοδικό.
Γιάννης: Θα σου πω, λίγο καιρό αφότου ξεκίνησα την εκδοτική μου δραστηριότητα με τις εκδόσεις DOCMZ και ο Ίωνας τη συνεργασία του με τον Μικρό Ήρωα, είχα φέρει μια έκθεση για τον Κόρτο Μαλτέζε στον Βόλο –τη γενέτειρά μου- και είχα προσκαλέσει τον Ίωνα ως ομιλητή στα εγκαίνια. Εκεί σε κάποια φάση μετά από, ξέρεις, τα καθιερωμένα τσίπουρα και ποτά μετά την εκδήλωση, καταλήξαμε στο σπίτι μου όπου κατέβαζα βραδιάτικα τις κούτες που έχω κρατήσει με παλιά περιοδικά κόμικς και τα συζητούσαμε με τον Ίωνα. Όσο λέγαμε για εκείνες τις παλιές εποχές, τα μάτια του Ίωνα άστραψαν και μου έκανε την επίμαχη ερώτηση: «Θέλεις να φτιάξουμε και εμείς ένα περιοδικό κόμικς;».
Ίωνας: Γνώριζα πως ακόμα και να απορρίψει την ιδέα αρχικά -που την απέρριψε-, εγώ είχα βάλει το σαράκι στον Γιάννη, μιας και έχουμε κοινές βάσεις και κοινές πορείες στον χώρο και κατά κάποιον τρόπο, η τρέλα του ενός συμπληρώνει την τρέλα του άλλου. Όταν αρχίσαμε να συζητάμε όντως πιο σοβαρά για το περιοδικό, είχα προτείνει διάφορα ονόματα στον Γιάννη, μεταξύ των οποίων τη λέξη «λούπα», με το «ου» γραμμένο με το σύμβολο του απείρου. Του άρεσε, αλλά είχε επιφυλάξεις καθώς θεωρούσε πως έπρεπε να έχουμε ένα πιο «κομιξικό» όνομα. Λίγες μέρες μετά, με πήρε τηλέφωνο και μου πρότεινε τη «Φούσκα», η οποία παραπέμπει αφενός στα μπαλονάκια διαλόγου, αφετέρου σου δίνει πάτημα για αμέτρητα λογοπαίγνια στην περίπτωση που δεν πάει καλά
-Μιλήστε μου λίγο για το περιοδικό, θα είναι αποκλειστικά για κόμικς ή θα καταπιάνεται και με άλλες πτυχές της ποπ κουλτούρας ή με άλλες τέχνες;
Γιάννης: Ο πυρήνας του περιοδικού, ναι, είναι τα κόμικς. Η άγκυρα μας, δηλαδή, είναι τα κόμικς και γύρω από κει θα προσεγγίζουμε κάθε φορά συγγενείς μορφές τέχνης και έκφρασης. Θα υπάρχουν ορισμένες στήλες που θα καταπιάνονται με ευρύτερα τμήματα της ποπ κουλτούρας, όπως video games, κινηματογράφος, μουσική κ.λπ., αλλά θέλουμε να συνδέονται όσο το δυνατόν γίνεται περισσότερο με τα κόμικς, για παράδειγμα η κινηματογραφική ή τηλεοπτική μεταφορά ενός κόμικς. Προφανώς, η έννοια της ποπ κουλτούρας είναι πιο ευρεία από τα κόμικς, οπότε είναι πιθανόν να ασχοληθούμε και με θέματα τα οποία ανά περιόδους είναι επίκαιρα, ενδιαφέροντα, συζητιούνται από το κοινό ή ταιριάζουν με το εκάστοτε κεντρικό αφιέρωμα που θα έχει το κάθε τεύχος.
–Όσον αφορά τις ίδιες τις ιστορίες κόμικς που θα περιλαμβάνονται μέσα στο έντυπο, θα είναι αυτοτελείς ή σειριακές, θα θυμίζουν κάτι από «Βαβέλ» και «9» που δημοσιεύονταν ιστορίες σε συνέχειες;
Ίωνας: Εμείς θέλουμε να διατηρήσουμε τα καλύτερα στοιχεία από την παράδοση των περιοδικών κόμικς, όπως τουλάχιστον τα αντιλαμβανόμαστε εμείς, δηλαδή επιδιώκουμε η «Φούσκα» να αποτελεί μια συνέχεια των παλιών έντυπων περιοδικών αλλά ταυτόχρονα να έχει και τη δική της ταυτότητα. Μέσα στο περιοδικό θα δημοσιεύονται συγκεκριμένες σειρές κόμικς, οι οποίες όμως θα είναι αυτοτελείς ιστορίες και όχι σε συνέχειες, θα έχουν δημιουργηθεί για τις ανάγκες του κάθε τεύχους και θα επιστρέφουν σε κάθε τεύχος αλλά με διαφορετικό θέμα.
Γιάννης: Θέλουμε να αποφύγουμε τη δημοσίευση ιστοριών σε συνέχειες, τη σειριακότητα. Αυτό διότι θεωρούμε πως η μορφή του συγκεκριμένου εντύπου που δεν θα έχει τόσο συχνή περιοδικότητα (πχ. εβδομαδιαίο) δεν ευνοεί την παρουσίαση ενός εκτενούς έργου, με την έννοια ότι μέχρι να εκδοθεί το επόμενο τεύχος ο αναγνώστης θα έχει ξεχάσει τι έχει συμβεί στο προηγούμενο. Γενικά, συζητάμε πολύ με τους ίδιους τους δημιουργούς και πολλές φορές, χτίζουμε μαζί τις ιστορίες που θα δημοσιευτούν.
–Και κάθε πότε σκέφτεστε να εκδίδεται η «Φούσκα»;
Ίωνας: Το περιοδικό θα εκδίδεται κάθε 4 μήνες ή τουλάχιστον, αυτός είναι ο σκοπός μας. Φυσικά, από τότε που ξεκινήσαμε να στήνουμε το περιοδικό εμφανίστηκαν και οι δυσκολίες μία από τις οποίες, όπως φαντάζεσαι και εσύ, είναι και η πιο σημαντική, η οικονομική. Οπότε το να ορίσουμε με συνέπεια μια ορισμένη περιοδικότητα είναι κάτι που εμπεριέχει ένα μεγάλο στοιχείο ρίσκου. Έτσι καταλήξαμε, τουλάχιστον σ’ αυτή τη φάση, πως δεν είναι ώριμο ακόμα να αναζητήσουμε χορηγούς και πηγές χρηματοδότησης από διαφημίσεις και άλλα τέτοια μέσα που θα επιτρέψουν την κυκλοφορία του περιοδικού από μια συγκεκριμένη πηγή χρηματοδότησης, μιας και δεν ξέρουμε ακόμα πώς θα πάει το έντυπο.
Γιάννης: Η ιδέα είναι πως θα ξεκινήσουμε ένα Kickstarter που αποτελεί μια από τις πιο δημοφιλείς πλατφόρμες crowdfunding. Για αρχή, θα εκδώσουμε ένα τεύχος «0» στο Kickstarter, από όπου θα ζητήσουμε από τον ίδιο τον κόσμο να χρηματοδοτήσει το project με την ελπίδα πως αυτό θα μας δώσει μια καλή βάση απτών δεδομένων έτσι ώστε, αφενός να ξέρουμε που βαδίζουμε και, αφετέρου, πέραν από τη χρηματοδότηση του ίδιου του τεύχους ιδανικά να δημιουργηθεί και ένα αποθεματικό που θα επιτρέψει την έκδοση μελλοντικών τευχών. Αλλά, γενικά, να πιάσουμε και λίγο τον παλμό του κόσμου, να το αξιοποιήσουμε σε δεύτερο χρόνο ίσως για αναζήτηση κάποιων χορηγιών και πάει λέγοντας.
Γενικά το κάνουμε βήμα βήμα, ελπίζοντας ότι θα βρει το δρόμο του και η «Φούσκα» δεν θα σκάσει σαν φούσκα. Σε κάθε περίπτωση το πλάνο εφόσον όλα πάνε καλά και δρομολογηθεί η κανονική κυκλοφορία του είναι ότι το περιοδικό θα εκδίδεται ανά τέσσερις μήνες, ένα χρονικό όριο που τοποθετείται σε επίπεδο ότι το κάθε τεύχος να βγαίνει κοντά σε κάποιο φεστιβάλ κόμικς, ώστε να βρίσκει και τον φυσικό του χώρο.
–Δηλαδή θα διανέμεται μόνο σε φεστιβάλ κόμικς ή και σε άλλα μέρη; Επίσης, θα έχει και ψηφιακή μορφή;
Ιωνας: Όσον αφορά το ζήτημα της διανομής, η «Φούσκα», σε πρώτη φάση, εκτός από τους χώρους των φεστιβάλ comics θα διανέμεται και σε βιβλιοπωλεία αλλά και σε κάποια e-shops. Όσον αφορά την ερώτηση για την ιστοσελίδα, όχι δεν θα έχει δικό του site αλλά θα έχει δικές του σελίδες στα social media.
Γιάννης: Είναι πρόωρο να πούμε ακόμα για αυτό, μιας και είμαστε στις αρχές, αλλά στόχος μας είναι να διαμορφώσουμε μια, ας πούμε, «έξυπνη» διανομή δηλαδή νέους τρόπους διανομής πέρα από τα κλασσικά μέρη καθώς θεωρούμε πως πρόκειται για ένα είδος εντύπου το οποίο μπορεί να βρει το χώρο του και σε μέρη όπου έχουν και γενικά καλλιτεχνική διάσταση όπως για παράδειγμα skateάδικα, γκραφιτάδικα, καφέ με πιο μοντέρνο χαρακτήρα κ.λπ. Γενικά, θέλουμε η «Φούσκα» να γίνει ένα έντυπο πανελλήνιας εμβέλειας, να κυκλοφορεί σε όσα περισσότερα μέρη.
–Πιστεύετε πως η νεολαία, αλλά και το μεγαλύτερο μέρος του κοινού που έχει συνηθίσει σχεδόν αποκλειστικά τα ψηφιακά μέσα, θα αγκαλιάσει ένα έντυπο περιοδικό κόμικς;
Ίωνας: Κοίτα, η «Φούσκα» για μας είναι ζήτημα αντίληψης δεν είναι ένα ακόμα έντυπο ή ένα ακόμα περιοδικό. Το αντιλαμβανόμαστε -και για αυτό το ξεκινήσαμε κιόλας-, ως μια κίνηση που μπορεί να δημιουργήσει νέες προτάσεις, να έχει μια συγκεκριμένη ταυτότητα και ύφος. Εκτός από το κομμάτι του μάρκετινγκ, της διανομής και της διαφήμισης, σημαντικό είναι και το ιδεολογικό κομμάτι αν μπορούμε να το πούμε έτσι, δηλαδή η ανάγκη ύπαρξης ενός εντύπου που θα ενώσει ξανά τη σκηνή ή τις σκηνές των κόμικς, τους παλιούς και τους νέους καλλιτέχνες με τους αναγνώστες και τους λάτρεις των κόμικς. Ένα περιοδικό για όλους όσους ανήκουν στην κουλτούρα μας ή θέλουν να γνωρίσουν γενικά την κουλτούρα των κόμικς.
Γιάννης: Αυτό είναι το στοίχημα, βασικά. Αν θα καταφέρουμε να προσεγγίσουμε και νέο κόσμο, όχι απαραίτητα ηλικιακά, αλλά νέο κόσμο που θέλει να γνωρίσει τα κόμικς εκτός από τον ήδη υπάρχοντα που ασχολείται ήδη με αυτόν τον χώρο. Και εκτός από τα video, τα promos και τα ψηφιακά μέσα, το κύριο στοίχημα είναι το ποιοτικό περιεχόμενο του περιοδικού. Κάτι που εγώ προσωπικά το θεωρώ ως τεράστιο κενό που έχει αφήσει η έλλειψη περιοδικών κόμικς είναι πως πλέον δεν ζυμώνεται κάπως συστηματικά το κοινό των κόμικς.
Αυτή την έλλειψη την εντοπίζω όχι μόνο από την πλευρά των αναγνωστών αλλά και από την πλευρά ακόμα και των ίδιων των καλλιτεχνών, ειδικά των νεότερων, που πολλές φορές δεν έχουν κάποια ιδιαίτερη γείωση με το τί συμβαίνει ευρύτερα στη σκηνή των κόμικς ή δεν έχουν καμία επαφή με άλλες σκηνές, πιο εναλλακτικές ας πούμε. Αυτός είναι και ένας από τους βασικούς σκοπούς του περιοδικού, να υπάρξει αυτή η δημιουργική σύνδεση και αλληλοτροφοδότηση μεταξύ των καλλιτεχνών και του ελληνικού αναγνωστικού κοινού, να δημιουργηθούν νέες προοπτικές και να ανοιχτούν νέοι διάλογοι για την κουλτούρα των κόμικς.
-Και τέλος, ίσως κάποιες αποκαλύψεις για αυτό το περιβόητο τεύχος «0»; Τι θα περιμένουν οι αναγνώστες του εντύπου;
Για το πρώτο -μηδενικό- τεύχος της «Φούσκας», κυρίως συνεργαζόμαστε με δημιουργούς που μας αρέσουν πάρα πολύ οπότε και θέλαμε πολύ να συνεργαστούμε μαζί τους, όπως ο Σταύρος Κιουτσούκης, ο Τάσος Μαραγκός (Tasmar) που φιλοτεχνεί το εξώφυλλο και την κεντρική ιστορία, ο Αντώνης Βαβαγιάννης (Κουραφέλκυθρα), ο Θανάσης Πετρόπουλος, η Έφη Θεοδωροπούλου, ο Περικλής Κουλιφέτης, ο Σπύρος Δερβενιώτης που κάνει το σχέδιο σε μια ιστορία από την διαδικτυακή σελίδα «Το Κουλούρι» και πολλούς άλλους αγαπημένους καλλιτέχνες. Γενικά, κάθε καλλιτέχνης μας έχει δώσει μια διαφορετική ιστορία και οι περισσότεροι έχουν πειραματιστεί με αρκετά δημιουργικούς τρόπους. Ταυτόχρονα, υπάρχουν φυσικά και διάφορα άρθρα και στήλες που συμπληρώνουν οργανικά το τεύχος.
Δεν γνωρίζουμε αν τελικά η «Φούσκα» θα σκάσει σαν…φούσκα, πάντως σίγουρα πρόκειται για ένα περιοδικό που θέλει να ανοίξει νέους ορίζοντες σε όλα τα πεδία της κουλτούρας των κόμικς. Τα υπόλοιπα, θα φανούν στην πορεία!
Ευχαριστώ από καρδιάς τον Ίωνα Αγγελή και τον Γιάννη Ιατρού για την όμορφη συνέντευξη που μου παραχώρησαν και καθώς ως μέσο που βασίζεται αποκλειστικά στους αναγνώστες τους στηρίζουμε τέτοιου είδους εγχειρήματα όπως η «Φούσκα», για όποιον θέλει αυτό το νέο έντυπο περιοδικό κόμικς να σκάσει με ορμή πάνω μας και να γράψει τη δική του ιστορία, μπορεί να συνεισφέρει στον παρακάτω σύνδεσμο, όπως και να την αναζητήσει στις σελίδες στα social media:
* Ο Γιάννης Ιατρού γεννήθηκε και μεγάλωσε στον Βόλο, στις 14 Μαρτίου του 1996. Σπούδασε Νομική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης και είναι κάτοχος του μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών Ναυτικού Δικαίου της Νομικής του ΕΚΠΑ. Μιλάει άπταιστα αγγλικά, γαλλικά και ιταλικά.
Από πολύ μικρή ηλικία επιχείρησε να συνδυάσει την αγάπη του για τα κόμικς και τη δημοσιογραφία. Από το 2015 ξεκίνησε να αρθρογραφεί περιοδικά ως εξωτερικός συνεργάτης στην Εφημερίδα των Συντακτών, κατά βάση στο πλαίσιο του εβδομαδιαίου τετρασέλιδου ενθέτου Καρέ Καρέ, το οποίο είναι αφιερωμένο αποκλειστικά στην 9η Τέχνη.
Το 2015 εντάχθηκε στη διοργανωτική ομάδα ενός από τα μεγαλύτερα φεστιβάλ κόμικς στην Ελλάδα, του AthensCon, με βασική του αρμοδιότητα τον συντονισμό των διεθνών προσκεκλημένων και ιδιαίτερη έμφαση στους δημιουργούς της Disney Ιταλίας. Το 2018 συμμετείχε στη δημιουργία του πρώτου ελληνικού διαδικτυακού περιοδικού κόμικς με τίτλο Comic Cultura. Από το 2022 είναι μέλος του Δ.Σ. της Ελληνικής Ακαδημίας Κόμικς.
Είναι ιδρυτής και επικεφαλής της DocMZ Publishing, του εκδοτικού βραχίονα της εταιρείας ψυχαγωγίας DocMZ Entertainment, για την οποία διαλέγει, επιμελείται και μεταφράζει την πλειοψηφία των εκδόσεων. Παράλληλα, είναι ιδρυτής και γενικός συντονιστής της Αστικής Μη Κερδοσκοπικής Εταιρείας Centaurus – Arts & Culture, ενός φορέα πολιτισμού με έδρα τον Βόλο, μέσω του οποίου διοργανώνει πολιτιστικές εκδηλώσεις στην ιδιαίτερη πατρίδα του.
** Ο Ίωνας Αγγελής γεννήθηκε το 2002. Γράφει για κόμικς και ευρύτερα θέματα της ποπ κουλτούρας (σινεμά, τηλεόραση, μουσική) από τα εφηβικά του χρόνια. Άρθρα του θα βρείτε σε διάφορα blogs και sites, αλλά κυρίως στο Smassing Culture, όπου είναι και μέλος της διαχειριστικής ομάδας. Από το 2018 μέχρι το 2020, υπήρξε ο αρχισυντάκτης του e-magazine Comic Cultura, ενώ παράλληλα μέσω της ομάδας του Smassing Culture συμμετείχε στη διοργάνωση του φεστιβάλ comics n’ beer και πολλών ακόμα events. Έχει διατελέσει μέλος του ΔΣ της Ελληνικής Ακαδημίας Κόμικς. Από το 2023 εργάζεται στις εκδόσεις Μικρός Ήρως.
.