Η Φαλακρή Τραγουδίστρια παίζεται αδιάκοπα από το 1958, είναι το δεύτερο πιο πολυπαιγμένο έργο στην Ευρώπη (μετά την Ποντικοπαγίδα της Άγκαθα Κρίστι) ενώ ανάμεσα στις χιλιάδες θεατές που παρήλασαν από τις θέσεις του κοινού, ξεχώρισε το γέλιο της Έντιθ Πιάφ η οποία έλεγε: «Έρχομαι και ξανάρχομαι να δω τη Φαλακρή Τραγουδίστρια όταν είμαι μελαγχολική!». Γραμμένο το 1948, το έργο είναι σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ καθώς σατιρίζει θέματα όπως είναι η ισοπέδωση της ταυτότητας του ατόμου, η αποδοχή των σλόγκαν από τις μάζες και οι συνταγές ιδεών που τροφοδοτούν και μεταμορφώνουν τις κοινωνίες σε συλλογικά αυτόματα.
Ο Ιονέσκο τοποθέτησε τέσσερις ανθρώπους επί σκηνής, τους απογύμνωσε από οποιαδήποτε προσωπικότητα, πρωτοβουλία ή ευθύνη, τους κλείδωσε στον κώδικα της εικόνας και των συμβάσεών τους και κατόπιν τους έβαλε να συναντηθούν και να συνεννοηθούν. Με την πλούσια σε συμβολισμούς κωμωδία, ο Ιονέσκο περιγράφει την καθημερινότητα της μικροαστικής κοινωνίας, επιτίθεται σ' ένα κόσμο που έχει χάσει τη μεταφυσική του διάσταση και μέσα από την παρωδία και το χλευασμό της απολιθωμένης γλώσσας, κάνει έκκληση για την αποκατάσταση μιας πιο ποιητικής αντίληψης της ζωής.