Ο Λούλα πραγματοποίησε δημόσια συνάντηση σε ξενοδοχείο του Σάο Πάολο με τον Τζεράλντο Αλκμίν, κυβερνήτη της πολιτείας του Σάο Πάολο για τρεις θητείες, που είχε θέσει υποψηφιότητα εναντίον του Λούλα στις προεδρικές εκλογές του 2006 . Η επιλογή του Αλκμίν θα περάσει από τελική έγκριση από την εκτελεστική επιτροπή του αριστερού Εργατικού Κόμματος του ντα Σίλβα, η οποία αναμένεται να επικυρώσει την επιλογή με ευρεία πλειοψηφία. Η απόφαση θα παρθεί την επόμενη εβδομάδα. Η επιλογή φαίνεται να στοχεύει στη βελτίωση της απήχησης του Λούλα στο κεντρώο ακροατήριο της χώρας, έχοντας επί το πλειστόν συμβολικό χαρακτήρα στην προσπάθεια του Λούλα να σφυρηλατήσει ένα ισχυρό κίνημα για την υπεράσπιση της δημοκρατίας στη Βραζιλία.

Αν και οι δημοσκοπήσεις είναι σαφώς ευνοϊκές για το δίδυμο Λούλα – Αλκμίν, η υποψηφιότητα του δεύτερου βρίσκει προσκόμματα στην αντίδραση των εργαζόμενων και των ακτιβιστών, οι οποίοι βλέπουν με καχυποψία τις συντηρητικές τάσεις του πρώην κυβερνήτη του Σάο Πάολο.

Ο 69χρονος Αλκμίν είναι ένας αφοσιωμένος καθολικός που εργάστηκε ως επαρχιακός γιατρός. Βρέθηκε στο επίκεντρο των πολιτικών εξελίξεων το 2001, όταν, από αναπληρωτής κυβερνήτης, βρέθηκε να διοικεί το Σάο Πάολο και χρησιμοποίησε ιδιωτικοποιήσεις για να χρηματοδοτήσει κρατικές επενδύσεις. Ο Αλκμίν προσχώρησε πρόσφατα στο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Βραζιλίας, εγκαταλείποντας το κεντροδεξιό Βραζιλιάνικο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα,στην ίδρυση του οποίου είχε συμβάλει πριν από τρεις δεκαετίες. 

Στην εκλογική αναμέτρηση του 2006, ο Λούλα είχε κατηγορήσει τον Αλκμίν και τους συμμάχους του ότι σχεδίαζαν τη σχεδόν ολοκληρωτική ιδιωτικοποίηση των κρατικών εταιρειών της Βραζιλίας. Ο πρώην κυβερνήτης του Σάο Πάολο απάντησε φορώντας ένα γιλέκο που έφερε τα λογότυπα πολλών τέτοιων εταιρειών, υποστηρίζοντας ότι θα τις ενίσχυε, ενώ είχε κατηγορήσει τον Λούλα και κόμμα του ότι υιοθετεί ψευδολογίες και συκοφαντίες.

Με αυτές τις στιγμές να αποτελούν παρελθόν και τις πικρίες να έχουν αμβλυνθεί, οι δύο σύμμαχοι καλούνται να βρουν την ισορροπία που θα τους επιτρέψει να ανατρέψουν την κυβέρνηση του ακροδεξιού Μπολσονάρο. «Δεν είναι καιρός για εγωισμούς», δήλωσε ο Αλκμίν δίπλα στον ντα Σίλβα. «Είναι καιρός για γενναιοδωρία και ένωση».

Η συμμαχία των δύο αντρών καλείται να υπερβεί μερικές σοβαρές ιδεολογικές διαφορές, όπως τον έντονο καθολικισμό του Αλκμίν που δεν του επιτρέπει να υπερβεί κόκκινες γραμμές σε ζητήματα δικαιωμάτων, όπως φερ’ ειπείν το δικαίωμα των γυναικών στην έκτρωση.