«Το βράδυ της Παρασκευής 6 Φεβρουαρίου είχε προγραμματιστεί συναυλία στον χώρο του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Πιστή στην κατ’ εξακολούθηση εφαρμογή κατασταλτικών μέτρων, η ΕΛ.ΑΣ. ανέπτυξε μεγάλο αριθμό αστυνομικών δυνάμεων, οι οποίες επιχείρησαν σε ολόκληρη την περιοχή γύρω από το ΑΠΘ, με σκοπό την τρομοκράτηση και τον εκφοβισμό του κόσμου που θα πλησίαζε το Πανεπιστήμιο» υπνθυμίζει αρχικά τα γεγονότα το ΜεΡΑ25.

«Δυστυχώς, η εικόνα αστυνομοκρατίας και καταστολής δεν είναι πρωτόγνωρη. Έχουμε ξαναδεί την Αστυνομία να λειτουργεί επικίνδυνα και δολοφονικά, με χρήση χημικών σε κλειστούς χώρους και με περικύκλωση κτιρίων αποκλείοντας τη δυνατότητα ασφαλούς αποχώρησης του κόσμου. Αυτή την επικίνδυνη πορεία πήρε πριν τρία χρόνια ρίχνοντας δακρυγόνα σε συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου στο ΑΠΘ. Την ίδια λογική ακολούθησε και το βράδυ της Παρασκευής» καταγγέλλει ακόμα.

«Το νέο, όμως, “κατόρθωμα” της ΕΛ.ΑΣ. ήταν οι περισσότερες από 300 προσαγωγές, που προκάλεσαν δικαιολογημένη οργή για το μέγεθος της καταστολής, ενώ στη συνέχεια το σύνολο των προσαχθέντων αφέθηκε ελεύθερο — γεγονός που γεννά το εύλογο ερώτημα: εφόσον δεν στοιχειοθετείται καμία έκνομη πράξη, γιατί πραγματοποιήθηκαν τόσες προσαγωγές;» διερωτάται και προσθέτει:

«Η Ένωση Αξιωματικών Ελληνικής Αστυνομίας Κεντρικής Μακεδονίας προχώρησε σε ανακοίνωση στην οποία αναφέρει πως “η επιλογή της μαζικής προσαγωγής 313 ατόμων αποτελεί σαφή και συνειδητή επιχειρησιακή πρωτοβουλία, η οποία επιτρέπει την ουσιαστική διερεύνηση των περιστατικών και την απόδοση τεκμηριωμένων ευθυνών”. Αλλά η πραγματική απάντηση ήρθε πολύ πιο άμεσα από τις ανακοινώσεις της Πρυτανείας του ΑΠΘ, η οποία αφού έσπευσε να χαρακτηρίσει τον κόσμο που βρέθηκε στο πάρτι ως “εξτρεμιστικά στοιχεία”, σε δεύτερη ανακοίνωσή της, παίρνοντας πάσα και από το Υπουργείο Παιδείας, έθεσε ζήτημα “για την άμεση ενεργοποίηση της ελεγχόμενης πρόσβασης στους χώρους του Πανεπιστημίου”.»

«Ως ενωτική πρωτοβουλία ΜέΡΑ25 | Ανατρεπτική Οικολογική Αριστερά, καταγγέλλουμε απερίφραστα την αστυνομική καταστολή στο ΑΠΘ και την προσπάθεια αξιοποίησής της ως πρόσχημα για την επιβολή ακόμη πιο αυταρχικών και αντιδημοκρατικών μέτρων, ενάντια σε καθετί που οφείλει να είναι το πανεπιστήμιο» ξεκαθαρίζει το κόμμα και καταλήγει:

«Εμείς θέλουμε τα πανεπιστήμιά μας ζωντανούς χώρους, ανοιχτούς προς την κοινωνία. Λέμε όχι στον αυταρχισμό, την καταστολή και τη βαρβαρότητα και αγωνιζόμαστε για ένα πανεπιστήμιο ανοιχτό, δημόσιο και μαζικό. Χωρίς πανεπιστημιακή αστυνομία. Χωρίς κλειδώματα. Χωρίς ελέγχους εισόδων.»