Αναλυτικά:
Στο όνομα της “παγκόσμιας αλλά και της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ”, ο Τραμπ απαίτησε για ακόμη μία φορά, κατά τη συνεδρίαση του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ στο Νταβός, την προσάρτηση της Γροιλανδίας, όχι μέσω κάποιας ενισχυμένης συμφωνίας, αλλά μέσω της πλήρους ιδιοκτησίας της. Η απαίτηση αυτή συνοδεύτηκε από ανοιχτές απειλές προς σχεδόν κάθε κατεύθυνση και από μια ξεκάθαρη απαίτηση υποταγής της Ευρώπης.
Βέβαια ο Τραμπ είχε φροντίσει εκ των προτέρων να προεξοφλήσει ότι οι Ευρωπαίοι δεν πρόκειται να αντιδράσουν ουσιαστικά. Εξέθεσε δημόσια τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, δημοσιοποιώντας ιδιωτικό μήνυμά του, στο οποίο εκείνος με απροκάλυπτη δουλοπρέπεια δεσμεύτηκε για την επίτευξη λύσης στο ζήτημα της Γροιλανδίας, και στο ίδιο πλαίσιο αποκαλύφθηκε και μήνυμα του Εμμανουέλ Μακρόν, ο οποίος φέρεται να εκλιπαρούσε για μια “συμβιβαστική λύση” επιβεβαιώνοντας την εικόνα μιας Ευρώπης που δεν διαπραγματεύεται αλλά παρακαλεί. Οι βολές του Τραμπ, ωστόσο, δεν περιορίστηκαν εκεί. Ο Αμερικανός πρόεδρος εξαπέλυσε επιθέσεις και προς άλλες κατευθύνσεις, στοχοποιώντας την κυβέρνηση του Καναδά για τις δηλώσεις του πρωθυπουργού της, αλλά και το Ηνωμένο Βασίλειο, το οποίο κατηγόρησε ανοιχτά για την ενεργειακή του πολιτική και τη διαχείριση των υδρογονανθράκων της Βόρειας Θάλασσας.
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο κυνισμού και ωμής επιβολής ισχύος, έπεσαν και οι πρώτες υπογραφές για τη σύσταση του λεγόμενου “Συμβουλίου Ειρήνης” ενός οργανισμού παρωδία, του οποίου θα ηγείται ο ίδιος ο Τραμπ και ο στενός του κύκλος συμβούλων, ακόμη και στην περίπτωση που δεν κατέχει πλέον την προεδρία των ΗΠΑ. Πίσω από τον προκλητικό τίτλο του, ο πραγματικός στόχος του μηχανισμού αυτού δεν είναι άλλος από τη νομιμοποίηση της αρπαγής και της εθνοκάθαρσης: τη μετατροπή της Γάζας σε “ριβιέρα”, δηλαδή την υφαρπαγή των παλαιστινιακών εδαφών προς όφελος Ισραηλινών και διεθνών επιχειρηματικών συμφερόντων και τον βίαιο εκτοπισμό των Παλαιστινίων — όσων κατάφεραν να επιβιώσουν από τους ανελέητους βομβαρδισμούς, την πείνα και την εξαθλίωση. Όμως το έργο του εν λόγω οργανισμού δεν θα σταματήσει στη Γάζα, θα επεμβαίνει όπου και όποτε κρίνει.
Είναι γνωστό ότι οι ΗΠΑ εμπλέκονται ενεργά σε επιχείρηση αλλαγής καθεστώτων σε χώρες που είναι “απείθαρχες” και αμφισβητούν ενεργά την εξουσία των Ηνωμένων Πολιτειών ανά τον κόσμο, και αυτό δεν αλλάζει όσο και αν αλλάζουν οι πρόεδροι των ΗΠΑ, καθώς πρόκειται για μια στρατηγική επιλογή και βασική πρακτική για την επιβολή της κυριαρχίας τους παγκοσμίως.
Η περίοδος Τραμπ κάνει αυτή την πραγματικότητα πιο κυνική και απροκάλυπτη! Το τελευταίο διάστημα είδαμε την περίπτωση της Βενεζουέλας, που στην πραγματικότητα υπάρχει από την εποχή της ανόδου του Τσάβες στην εξουσία, καθώς και τις απειλές σε μια σειρά χώρες σε όλον σχεδόν τον πλανήτη. Μπήκαμε σε μια άλλη συνθήκη, ιδιαίτερα επικίνδυνη κατά την οποία κάθε πρόσχημα για επέμβαση έχει μηδενική αξία, διεθνείς συνθήκες και οργανισμοί έχουν καταστεί ανήμποροι και το διεθνές δίκαιο είναι πλήρως απαξιωμένο! Το μήνυμα είναι σαφές: “η ισχύς προηγείται του δικαίου”.
Μετά την εκκωφαντική σιωπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην εισβολή των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα και τη σταθερή της ευθυγράμμιση με τις απειλές του Τραμπ κατά του Ιράν, οι ηγεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πίσω από προσχηματικές “διαβουλεύσεις’ και “σκοτεινά παρασκήνια”, εμφανίζονται σήμερα ανήμπορες και βαθιά εκτεθειμένες και στο ζήτημα της Γροιλανδίας. Μάλιστα την ώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση διστάζει και υπεκφεύγει, ο λαός της Γροιλανδίας βγαίνει μαζικά στους δρόμους, αντιστεκόμενος στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του Τραμπ. Και ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος συνεχίζει να διαφημίζει το δικό του “success story”, στην άλλη άκρη του Ατλαντικού η πραγματικότητα για τον λαό των ΗΠΑ είναι πλέον έκρυθμη και εκρηκτική. Ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους εδώ και καιρό για να διαμαρτυρηθεί ενάντια στα ιμπεριαλιστικά σχέδια του Τραμπ, στον αυταρχισμό και την καταστολή αλλά και στο ολοένα αυξανόμενο κόστος ζωής και τη συρρίκνωση της κοινωνικής πρόνοιας, αφού ό,τι τουλάχιστον είχε απομείνει από αυτήν κατακερματίζεται. Την οργή αυτή πυροδότησε εκ νέου η ωμή εκτέλεση της 37χρονης γυναίκας από πράκτορα της ICE στη Μινεάπολη, η οποία πυροβολήθηκε θανάσιμα κατά τη διάρκεια επιχειρήσεων της υπηρεσίας με την κυβέρνηση να επικαλείται “αυτοάμυνα”.
Οι λαοί βρίσκονται αντιμέτωποι με τεράστιες προκλήσεις. Η υπεράσπιση της εθνικής κυριαρχίας, της ειρήνης και του δικαιώματος κάθε χώρας να επιλέγει τον δικό της δρόμο ανάπτυξης γίνεται όλο και πιο δύσκολη, αλλά και πιο αναγκαία. Η διεθνής αλληλεγγύη και η αντίσταση στο “δικαίωμα του ισχυρού” αποτελούν κρίσιμα ζητήματα για το μέλλον της Ανθρωπότητας.