Σύμφωνα με τον Π. Παυλόπουλο κανείς δεν πρέπει να ξεχνάει ότι η Ελλάδα «υπήρξε κοιτίδα και λίκνο της Δημοκρατίας, άρα οφείλουμε να συμπεριφερόμαστε, αδιαλείπτως και αενάως, ως θεματοφύλακες ενός αναντικατάστατου θεσμικού και πολιτικού αγαθού, το οποίο, από τη φύση του, είναι εύθραυστο».

Παράλληλα, έπλεξε το εγκώμιο των πεσόντων-θυμάτων «των αδίστακτων πραξικοπηματιών της 21ης Απριλίου 1967» και είπε ότι πρέπει να τιμώνται παντοτινά «εκείνοι που αντιστάθηκαν και βασανίσθηκαν, υπερασπιζόμενοι τη Δημοκρατία όπως ταιριάζει στους Έλληνες».