Όπως είπε χαρακτηριστικά ο υπουργός, «η απόφαση του πρωθυπουργού, η απόφαση της κυβέρνησης είναι να μην ασκήσουμε ένδικα μέσα και να καταβάλλουμε τις αποζημιώσεις στους πολίτες. Αυτό δεν πάει να πει ότι ασπαζόμαστε το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης, αυτό θέλω να το τονίσω. Αυτό έχει να κάνει με το ότι σεβόμαστε απολύτως τον ανθρώπινο πόνο, τον πόνο των οικογενειών. Το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά- το γνωρίζω και εγώ προσωπικά- ότι με μια αποζημίωση δεν θα φέρεις πίσω έναν άνθρωπο τον οποίο αγαπάς, αλλά το ελάχιστο χρέος, το ελάχιστο καθήκον της πολιτείας είναι να μπορεί να δίνει το χέρι και να μην κουνάει το δάχτυλο, όπως είχαμε πει παλαιότερα».
Η υπόθεση αφορά την πρώτη αγωγή που κατατέθηκε σε διοικητικό δικαστήριο για την υπόθεση των Τεμπών, τον Απρίλιο του 2024 στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών κατά του Ελληνικού Δημοσίου και του ΟΣΕ, από τέσσερα μέλη οικογένειας ενός πατέρα και του ανήλικου γιου του, οι οποίοι έχασαν τη ζωή τους στο τρένο. Ύστερα από τρεις αναβολές, η υπόθεση εκδικάστηκε και στις 27 Μαρτίου εκδόθηκε η απόφαση, με την οποία επιδικάστηκαν 100.000 ευρώ για κάθε ένα από τα τέσσερα μέλη της οικογένειας που προσέφυγαν, δηλαδή συνολικά 400.000 ευρώ.
Ο δικηγόρος της οικογένειας, Γιώργος Καραπάνος, σχολίασε ότι «στο πολυσέλιδο σκεπτικό της εν λόγω απόφασης επισημαίνεται ρητώς, μεταξύ άλλων, ότι το Ελληνικό Δημόσιο, διά του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών, μολονότι γνώριζε ήδη επί μακρόν την επικίνδυνη και απολύτως ανεπαρκή κατάσταση που επικρατούσε στον σιδηρόδρομο, άσκησε πλημμελώς και αναποτελεσματικά την εποπτεία που όφειλε, συμβάλλοντας αιτιωδώς, διά της παράνομης αυτής παράλειψής του, στο ζημιογόνο αποτέλεσμα, το οποίο μπορούσε να αποτραπεί»
Ο Κυριάκος Πιερρακάκης πρόσθεσε ότι «η ελάχιστη υποχρέωση του κράτους είναι να μην πηγαίνει τους πολίτες στα δικαστήρια, ειδικά όταν έχουν βιώσει τον απόλυτο πόνο παρατεταμένο. Αυτό, λοιπόν, είναι το οποίο θα κάνουμε και εδώ. Αυτή είναι η απόφαση του πρωθυπουργού. Είχαμε πει δε, ότι αυτό θα το κάνουμε στο πλαίσιο μιας συνολικότερης ρύθμισης. Αυτήν τη στιγμή στη Βουλή, στο νομοσχέδιο του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, υπάρχει μία τέτοια ρύθμιση, η οποία λέει ότι σε τέτοιου τύπου τραγικά γεγονότα εθνικής κλίμακας, να μπορούμε, όχι ασκώντας δικαστική κρίση, προφανώς, να παρεμβαίνουμε γρήγορα ώστε να μην ταλαιπωρούνται πολίτες οι οποίοι έχουν βιώσει την απόλυτη απώλεια στα δικαστήρια με παρατεταμένο τρόπο, όπως έχει συμβεί πάρα πολλές φορές κατά το παρελθόν. Εγώ θα πω, είναι το ελάχιστο καθήκον της πολιτείας».
Επισημαίνοντας, παράλληλα, ότι «δεν μπορεί το Δημόσιο, δεν μπορεί η πολιτεία να έχει πολλαπλές φιλοσοφίες. Μια φιλοσοφία έχει. Να την επαναλάβω: δίνεις το χέρι. Δεν κουνάς το δάχτυλο. Αυτό είναι που θέλουμε να πετύχουμε. Θέλουμε ένα κράτος το οποίο πραγματικά να μπορεί- εγώ δεν θα πω να αναγνωρίζει απλώς- αλλά να είναι εκεί πραγματικά για κάθε πολίτη».