Περπατούσα στη Νέα Σμύρνη με το κεφάλι σκυφτό, μη και πατήσω τίποτα κουραδάκια σκύλου από ανεπρόκοπα γαϊδούρια που θα τους πέσει η μέση αν σκύψουν να τα μαζέψουν, και ξαφνικά ξέχασα τι ήθελα να γράψω για τη σημερινή «εκπομπή». Λογικά θα ήθελα να γράψω για το ότι πιάσαμε τον στόχο στο crowdfunding και θα κάνουμε τη δισκάρα χωρίς να μείνει κανείς απλήρωτος, με την τεράστια αγάπη και συγκίνηση που νιώσαμε όλοι ή θα ήθελα να πω για όσα συμβαίνουν με τον θάνατο της δεκαεννιάχρονης στην Κεφαλονιά ή να πω για τον Τραμπ, τη Μέση Ανατολή, τη νίκη ενός ακόμα ακροδεξιού σκουπιδιού στην Ουγγαρία, και δέκα τόμους για όσα συμβαίνουν γύρω μας. Μέχρι να γυρίσω σπίτι και να καθίσω να γράψω, σκέφτηκα: άσε τον κόσμο στις δικές του σκέψεις. Βάλε τα κομμάτια σε μια σειρά… Κομμάτια που περιλαμβάνουν όλες αυτές τις σκέψεις.
Καλή ακρόαση!
