«Για να μην στα χρωστάω» ο τίτλος του νέου τραγουδιού του Μιθριδράτη, που με διάρκεια σχεδόν 13 λεπτών μπόρεσε να χωρέσει όλα τα κακώς κείμενα της τελευταίας διετίας, καταφέρνοντας να μιλήσει με καθαρές κουβέντες για την κατάσταση που βιώνει η πλειοψηφία των πολιτών, με σαφή πολιτικό λόγο και χωρίς την παραμικρή αναφορά σε συγκεκριμένα πρόσωπα και καταστάσεις, τους οποίους ωστόσο φωτογραφίζει σε κάθε του στίχο με χαρακτηριστική ευκρίνεια.

«Ο αδιανόητα ανόητος κι αμετανόητος
αυτονόητα ατιμώρητος, μα ακριβοθώρητος

αφόρητα απτόητος και ανιστόρητος
ο δανεικός κι αγύριστος κι ανυποχώρητος

Ο κολλητός, ο μιλητός, ο εκλεκτός μετακλητός
και ο μολυβοχρυσοκαντιλοπελεκητός»

Με ένα έργο σε επτά πράξεις, χωρισμένο σε «θεματικές», ο αγαπημένος μουσικός συνθέτης, στιχουργός και ράπερ των Ημισκουμπρίων έβαλε φαρδιά πλατιά την υπογραφή του στην εποχή της πανδημίας, με το κοινό να αντιδρά με ενθουσιασμό, αποδεικνύοντας πως ο κόσμος διψάει να μιλήσει για όσα βιώνει. Η σκηνοθεσία και η παραγωγή εξίσου υπογεγραμμένες από τον ίδιο.

Οι στίχοι του μοιάζουν κεντημένοι στο χέρι, βουτηγμένοι ένας προς έναν σε πικρό δηλητήριο για την εξουσία, αλλά και για ένα μέρος της κοινωνίας που παραμένει απαθείς την ώρα που η πλειοψηφία των συμπολιτών της αντιμετωπίζει μία πρωτοφανή και πολύπλευρη κρίση. Εμβληματικό σημείο του video clip, η τελευταία πράξη, αυτή για τον Πολιτισμό και τους καλλιτέχνες, στην οποία ο Μιθριδάτης επιλέγει να εμφανιστεί χωρίς να τραγουδάει, πίνοντας καφέ και καπνίζοντας ένα τσιγάρο.

«Τον τελευταίο καιρό, γράφω ένα καινούργιο κομμάτι. Είχα σκοπό να μην ασχοληθώ με αυτό που βιώνουμε, αλλά τελικά θα ασχοληθώ. Είναι ένα κομμάτι με θέμα το τι βιώνουμε στην Covid εποχή. Δεν επικεντρώνεται αποκλείστηκα στην πανδημία, αλλά στα αποτελέσματα που φέρνει. Το πρόβλημα δεν είναι η πανδημία και ο κορονοϊός. Οι πρωταγωνιστές είναι το θεματάκι μας. Εμένα αυτό που με ενδιαφέρει είναι ο συμπεριφορισμός μας εν καιρώ πανδημίας. Η πανδημία είναι το φόντο. Πώς είναι στο «Walking Dead» τα ζόμπι που είναι ουσιαστικό το σκηνικό, το περιβάλλον; Η πλοκή είναι μεταξύ των ανθρώπων. Έτσι γίνεται και με την πανδημία. Το πρόβλημα είναι η πολιτική και κοινωνική διαχείριση. Είτε από την κυβέρνησή μας είτε από το λαό μας. Αυτό ετοιμάζω αυτή την στιγμή και πολύ σύντομα θα έχω την χαρά να το μοιραστώ μαζί σας» είχε δηλώσει πριν λίγο καιρό ο ίδιος σε συνέντευξή του στο provocateur.gr, προαναγγέλλοντας το εξαιρετικό έργο που παρουσίασε την Τρίτη.

Η χθεσινή κυκλοφορία του τραγουδιού προκάλεσε πλήθος θετικών αντιδράσεων, χτυπώντας για πολλές ώρες την κορυφή στο twitter και καταγράφοντας δεκάδες χιλιάδες θεάσεις στο youtube, οι οποίες αναμφίβολα πρόκειται να πολλαπλασιαστούν τις επόμενες ώρες και ημέρες. Ένας λόγος υπερηφάνειας παραπάνω για τη γενιά που στα παιδικά της χρόνια κατοικούν οι δίσκοι των Ημισκουμπρίων. Ένα μεγάλο ευχαριστώ, και καλοτάξιδο.

Απολαύστε το:

Αναλυτικά οι στίχοι:

Κυβέρνηση με σήμα το κουταλοπίρουνο
κι ένα φλώρο ξαφνικά έχεις για τύραννο

Μια Πρωθυπουργάντζα, που έχει στην καβάτζα
κάθε ορντινάντζα, δευτεράντζα για μπροστάντζα

όλοι όρνιθες του αρίστου και funny
και θα ‘λεγα “Εντάξει φίλε μάλλον πλάκα κάνει,

ο Λουδοβίκος μας, ο άρχοντας, ο άναξ”
αν ο κόσμος δεν κατάπινε όλη μέρα Xanax

Υπουργός αηδίας και πρωτογονίας
δίνει απλόχερα μαθήματα ηγεμονίας

Μα και το Υπουργείο Ευχελαίου και σπηλαίου
δίνει άλλη διάσταση στην έννοια του χυδαίου

Φρουρού κι αρώματα, όλα τα δικαιώματα
μες της νύχτας τα καμώματα, αυτόματα

περνάνε νομοσχέδια εκτρώματα, στα χώματα
διαβολοσκορπίσματα τα ανεμομαζώματα

Συνταγματική εκτρόπα, χωρίς ντρόπα
μια κατάστα ψυχοτρόπα, χωρίς ντόπα

Οκτάωρη εργασία, είναι μπαναλιτέ
και κάθε υπερωρία, θα είναι απληρωτέ

έξω απ’ την ενορία, οι προσκυνηταί
διαδήλωση πορεία; Ε όχι ρε ψηλέ

Για κάθε σου απορία, έχουν μια διμοιρία
ένας λαός σε μία δυστοπία κι ομηρία

Ομάδες της καταστολής για να ‘σαι ασφαλής
στα περιπολικά το κράτος είναι μερακλής

Και μπλε στολές μες στις σχολές να βγάζουν θυμικό
πάνω στους φοιτητές ξυλοδαρμό και χημικό

Άκου και το πιο καθησυχαστικό
να ‘χεις ΜΑΤατζήδες και στο καθιστικό

ξέρεις, από κάτω από το κλιματιστικό
και δεν θα θέλεις μάγκα μου ούτε συναγερμό

Μιλάει για ανάπτυξη και ο foolie functional
γουστάρει ρεντικουλαμέντι international

Και οι Βρυξέλλες ρίχνουν γέλωτα πηγαίο
καθώς βουτάνε τράτα, οι δίπλα στο Αιγαίο

γι’ αυτό πήρε φρεγάτα, το αγόρι το μοιραίο
το κατακλυσμιαίο, τι θέλεις ρε πλεμπαίο;

“Ο καταλληλότερος” στο poll το αγοραίο
για τον μικρομεσαίο, με αμελητέο μηνιαίο

Πλαισιωμένος με ξεφτέρια κυβερνητικά
τίγκα βιογραφικά, με άλφα στερητικά

Ο αδιανόητα ανόητος κι αμετανόητος
αυτονόητα ατιμώρητος, μα ακριβοθώρητος

αφόρητα απτόητος και ανιστόρητος
ο δανεικός κι αγύριστος κι ανυποχώρητος

Ο κολλητός, ο μιλητός, ο εκλεκτός μετακλητός
και ο μολυβοχρυσοκαντιλοπελεκητός

Μιλιούνια από ‘δω σε κάτι μπατζανάκια
να φτιάξει μασκουλέτα αυτός που φτιάχνει καζανάκια

Πεσκέσι τ’ αναθέσι, για κάτι μερεμέτια
σε κουνιάδες, συνυφάδες, ρουσφέτια και τέτοια

στην αφάνεια, παράνοια στα χρονικά της Narnia
τόσα σκάνδαλα που δεν χωράν’ ούτε σε Scania

Μέλι είναι το έλλειμμα και είναι το μέλημα τους
ν’ αφήσουν ένα ρημαδιό, ξανά στο όνομά τους

Έχω έκτη αίσθα, i see dead people
Να θηλάζουνε την πρωθυπουργική τη nipple

Ψηφοφόροι, σουρταφέρτες πηγαινέλες
μόνο συνεπείς σε ποδοσφαιρικές φανέλες

Σε Gremlin μετατρέπεται με φαγητό ο Gizmo
και ο απολιτίκ στην πείνα, γίνεται φασίζμο

Ακροδεξιό γκωνάρι ακρογωνιαίο
τα τραγιά ψάχνουν τράγο αποδιοπομπαίο

Σκόρπα μου ξανά τα Σκοπιανά, τα σκόπιμα
περικεφαλαία σκούπα, σφυροκόπημα

Ενώ προσφυγόπουλα, μέσα σε λασπόνερα
βουλιάζουν οι απόπειρες σ’ οδυνηρά βαλτόνειρα

Κουτοπόνηρα, οι “Ναι μεν αλλάδες” με ζοχάδες
Έχουνε τη μύγα, κατ’ επέκταση κουράδες

Μυριάδες ψήφιζαν μια ζωή κλεφτοκοτάδες
απηύδησαν και είπαν να το ρίξουν σε φονιάδες

Εσύ δουλίτσα να χεις και όπου γύρει η πλάστιγγα
Εληνάρες μ’ ένα λου, αυτή η μάστιγα

Το ‘παιζες Hugh Hefner, με ξένη πορτοφόλα;
Τώρα για διακόσμηση έχεις την κατσαρόλα

Είσαι ψηλομύτης, σε χώρα χαμηλοκώλα
ατέρμονα λατέρνατιβ, με τρύπια αεροσόλα

αποψάρα έχοντας, πάντα απέχοντας
λιγάκι είσαι δουλάκι, όσο πατά ο φιλελέφαντας

Κοίτα τη βολή κυρ Παντελή, ζωντόβολο
συνήθισε το dildo και μετά θα ‘ναι καλόβολο

Πάλι για το πόπολο, ούτε πόμολο ρε ‘συ
δίνε κώλο εσύ κι εγώ πόνο στην πόλωση

Όλα στη διαφθορά και μες στην κάμφορα
δεν κάνει διαφορά η συμφορά και σφύρα αδιάφορα

τον κώλο σου σε αφορά να αγαπάς παράφορα
μην σου παίζει και η συνείδηση παιχνίδια διάφορα

Νομίζεις είσαι άρχοντας, αλλά είσαι πληβείος
νιώθεις μικροαστός ή μικροαστείος

Σίγουρα ανήκεις στη σωστή κατηγορία;
Είσαι γιος του Παρταόλα ή ο γιος του Παρτατρία;

Ναι, δεν είστε οι πρώτοι, ούτε οι τελευταίοι
είστε ενδιάμεσα, άρα απλά τυχαίοι

και κάλλιο τελευταίοι, παρά τελειωμένοι
γιατί ο τελευταίος κλείνει πόρτα καθώς μπαίνει

Ενημέρωση απ’ τα Μου Μου Ε κι αλίμονο
κι είναι όλα ανάποδα σαν σε δεξιοτίμονο

Της κοινής γνώμης η διαμόρφωση,
σε κάτω του μετρίου αντίληψη και μόρφωση

Σωστή διατύπωση στην πρόταση με πόρωση
κάνει εντύπωση η αποστήθιση με βόθρωση

Εμπαιγμός, αποκλεισμός και αποσβόλωση
το φρύδι απ’ την ανόρθωση, παθαίνει υπερκόπωση

Στομωμένα στόματα με πώματα στο τσάνελ
σέρνονται με γόνατα τα πτώματα στο πάνελ

Σφουγγίσουν σάλια, ανάβουν μανουάλια
τα χάλια κάτω απ’ το χαλί να αποσβεστούν τσουβάλια

Αέρισμα στην τόμπολα, με τα ευρώ βεντάλια
γι αυτό εσείς ρεμάλια, ό,τι προστάξουν τα κανάλια

Η επικαιρότητα μεσα στο principality
ψευτιλίσιους, σαν σάπιο show και reality

Σους, σιωπή και σώπαινε, η TV μιλάει τώρα
είναι το πολίτευμα που έχει πια η χώρα

Πλούσια τα δώρα, ρεπορτάζ σπεκουλαδόρα
βγαίνει στη φόρα, η παραπληροφόρα κάθε ώρα

Όλοι στα κρεβάτια σας μέχρι να φύγει η μπόρα
και “Νατουραλμόν” θα πει η Πάστα Φλώρα

Πρωτοσέλιδα, για κάθε τσέλιγκα
τα σκατά πάνε παντού πετώντας τα σε έλικα

Τώρα fake news, λένε την προπαγάνδα
με χαρτοπολτό από ευρώ, φτιάχνεις ανδριάντα

Ο ηγέτης μας στο σετ, για συνέντα τετ-α-τετ
ρωτάει ο Pinocchio, απαντά ο Pinochet

Μηχανορραφία η δημοσιογραφία
του καθεστώτος φτιάχνεται η αγιογραφία

Αλλά μη μου αγχώνεσαι, “Hakuna Μatata”
Μην είσαι πιο πολύ απ’ όσο πρέπει τρομοκράτα

Ούτε γάτα ούτε ζημιά, καναπεδοπατάτα
γαμάτα τα μαντάτα για την αρχοντοχωριάτα

Ελπίζω να μη μαθευτούν ποτέ όλα τα data
γιατί όλοι θα γίνουν εορταστική πινιάτα

Και να η πανδημία, η μοιραία γνωριμία
όλοι στην υστερία, εν κρανίω τρικυμία

Όλα στη ζωή σου γίναν μια παρανομία
το “σώζων εαυτόν” να διαχέει δυσοσμία

Η δυστυχία των πολλών, των λίγων βουλιμία
«ο λύκος στην αναμπουμπούλα», λέει η παροιμία

Μακάβριες στατιστικές, παίρνουνε ανήφορο
και απόσταση το κράτος, στο λογικό μα ασύμφορο

Εύκολο το πλάνο, για να σώσουνε κοσμάκη
κλειδαμπάρι στο αμπάρι, τιμωρία και μπερντάκι

Σπάσε καραντίνα, μισθουλίνι προστιμό
με ωμό αυταρχισμό, εκφοβισμό και σαδισμό

Με τον ιό σαν πρόσχημα για απαγόρευση
με μότο «Χέσε το Ε.Σ.Υ. και κάνε μας αγόρευση

χεσ’ την ύφεση και κλάδους στη διακόρευση
χέσε οφειλές και τα λουκέτα σε συσσώρευση»

Σιγά μην διοριστεί, γιατρός νοσηλευτής
και να γίνει ο κλινικής, ζητιάνος και ληστής;

Σιγά μην επενδύσουν στραγάλι για μια Μ.Ε.Θ.
όσοι νοσούν σπιτάκι τους, ν’ ακούσουν Megadeth

Μέτρα προστασίας, με βάρκα την ελπίδα
μέτρα που από άσυλο έχουνε σφραγίδα

Μέτρα από μπαλάκια που γυρνάνε σε κληρωτίδα
η κατακλείδα, μέτρα που σου σφίγγουν καρωτίδα

Κι εγώ αδημονώ κι γι’ άλλο μέτρο οξύμωρο
ταξικό, εφήμερο μα μόνιμο κι επίμονο

«Ατομική ευθύνη» λέει η αυτού εξοχότης
εκτός αν είσαι της κυβέρνας ή το αφεντικό της

Τώρα βγες, μουσαφίρηδες, τουρίζμο
Τώρα φταις, μπουντρούμι και εγκλείζμο

Ασφαλής, χωρίς εισόδημα κι εσώκλειστος
για να σουλατσάρει ο Ανεμελόκτιστος

Αστεία δυναστεία που φλερτάρει επταετία
και το Σύνταγμα, ένα όνομα απλά σε μια πλατεία

Επιστημονική επιτροπή κάνει το κήρυγμα
αυτοί που στον παπά, κάμνουν χειροφίληγμα

Δεν κολλάει όμως στου Θεούλη την οικία
αλλά να ξέρεις πως και το κιμόνο είναι θρησκεία

Λοιμωξιολόγοι στη ζωή μας κάναν ντου
είναι παντού o Beaker και ο Doctor Honeydew

Τρομολάγνοι στα παραθύρια σέρνουνε σαρκίο
και γελάω σαν τον Μπούτια στο Ερωτοδικείο

το δεσμοφυλακείο, να γίνει θες οικείο
μ’ sms στο φαρμακείο, για υπογλώσσιο δισκίο

στη δουλειά με λεωφορείο και σπίτι στις εννιά
Ψωμί λοιπόν, ελιά και Κοβίντ-19

Χωρίς ελευθερίες, μα μην είσαι άπληστορ
έχεις Νετφλιξέτο, έχεις και το Apple Store

Κάθε σπιτικό ο λαβύρινθος του Πάνα
δέρνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα

Μεγάλοι και μικροί, τηλεργάσα, τηλεκπαίδα
και η ζωές μας στο εξής, με τηλεχειροπέδα

Η μάζωξη στο σπίτι πια δεν επιτρέπεται
και η γειτόνισσα σε σπιούνο μετατρέπεται

Τι γκαντέμια, που έκατσε η παντέμια
και τα καρύδια των πολλών γίναν μακαντέμια

Άλλοι προσεκτικοί κι άλλοι στέκουν προσοχή
άλλοι σ’ όλα «Χ» κι άλλοι στην ενοχή

άλλοι στην εξοχή, διακοπή μ’ αποδοχή
άλλοι δεν έχουν πλέον αντοχή στην αποχή

ή ανοχή σε άλλο διάταγμα από την Κατοχή
ουτ’ υπομονή για τη δική σου γνώμη κι εκδοχή

Δώστε ένα πακέτο στα μίνιονς του Kaiser
και εύχομαι το billions να είναι ΚαλοPfizer

Και όταν θα επέλθει η ανοσία στην αγέλη
θα δούμε πόσες μέλισσες θα υπάρχουν στην κυψέλη

και εν τέλει, ύστερα απ’ τη λαίλαπα του Κόβιντα
πόσα βλήτα και απόβλητα, θα βγουν αλώβητα

Ο ψεύταρος, ο δήθεν, προτρέπει σε συμμόρφωση
κάνε πρόποση, στη μούγκα και στην κώφωση

Βλεφαρόπτωση, στο λόγο τον νωθρό σου
Πάρε το ορθό σου και βάλτο στον ορθό σου

Χώσε ποίηση για να πέσει κοινοποίηση
ούτε λόγος όμως για κινητοποίηση

Κάνε statement, κάνε μου μία δήλωση
και άσε τα παιδιά να κάνουνε διαδήλωση

Καλά δεν περιμένω να σκίσεις και λιοντάρι
κι ανάμεσα στα πόδια να φυτρώσεις και ζευγάρι

Υποκριτική η κριτική και διακοσμητική
αποκρουστική σου μοιάζει η αυτοκριτική

Πιο σωστός κι απ’ όλους τους σωστούς
πιο Χριστός κι απ’ οτι ο Ιησούς

και ίσως, πιο ίσος κι απ’ τους ίσους
γουστάρεις και ποντάρεις στη ρητορική του μίσους

Ο μούφα αλληλέγγυος, δεν θέλει το διακρίσι
μέχρι το log out και η εφαρμογή να κλείσει

Ο ίδιος, που ο διπλανός του αν ψοφήσει
δεν δίνει να αποχαιρετιστήριο γαμήσι

Είναι γνωστό όλοι έχουνε απόψεις
και στο ίντερνετ το νόμισμα έχει χίλιες όψεις

Με την χαζομάρα σου σε προφίλ προσόψεις
συνοπτικά συνάψεις, μπορείς να πετσοκόψεις

Κάθε σκρολ, λιθοβόλα και αφόρα
πληθώρα από troll, στην εργατώρα

Σαρκοβόρα σχόλια, κλακαδόρα support
από Θανατοφάγους του Λόρδου Voldemort

Η μάχη θα κριθεί, πάνω στο keyboard
στα unfollow, στα block, στα mute και στα report

Οι μεν φωνάζουν «γίδια», οι δε φωνάζουν «πρόβατα»
και οι δύο ακολουθούν μετά απ’ το «ροβόλα τα»

Πιο πολλά τα σχόλια του κάθε κακιασμένου
κι από τα πλάνα του πουλιού του Γιάννη Κοκιασμένου

Απ’ την άλλη η μανταμίτσα, ούτε που χολοσκάει
Δεν φτουράει τ’ αποφάϊ άμα έχεις WiFi

Ναι μανούλι, να ποστάρεις το κουτάβι το γλυκούλι
ένα μαρούλι, δίπλα τσάι και στο φόντο ένα bonsai

Φίλτρο για προγούλι, νύχια, μπούτια παραλία
Selfie στην τοποθεσία…”Αναισθησία”

Κι εμείς οι Καλλιτέχνες τα παράσιτα
καταπίνουμε τα προσβολίδια, αμάσητα

από τραχανάδες, γιαπηδοχαλβάδες
αμοιβάδες να μας λεν τεμπελχανάδες

Τουμπεκί τραγουδιστό οι διορισμένοι
κάνουν τον Marcel Marceau οι βολεμένοι

Και οι φίρμες να μου κάνουν τους τουρίστες
οι πρωΪνοδουλίτσες φρικάρουν κι οι χομπίστες

Οι αρτίστες πεταμένοι, χειροπόδαρα δεμένοι
και μέσα στη συντέλεια, ανάγκη η πολυτέλεια;

“Εδώ ο κόσμος χάνεται, το θέατρο να μένει
που στο κάτω κάτω, είναι όλοι τους διεστραμμένοι”

Βολεύει που η φάση είναι ξεφτιλισμένη
ποιος χέστηκε που είστε πεινασμένοι;!

Σε τηλεγλεντοκόπι, κόποι καίγονται σαν πελεκούδι
ενίσχυση θα πάρεις της κωλότσεπης το χνούδι

Οι διάλεκτοι της εξουσίας, για δοσοληψία
ούτε μετά την πανδημία δεν θα ‘χουν χειραψία

Γι’ αυτό εγώ δεν είμαι της τέχνης εργαζόμενος
Είμαι ο σύζυγος της και ο κρυφός της γκόμενος

MITHRIDATIS – GIA NA MIN TA CHROSTAO [A Short Music Film]

Lyrics: Mithridatis [Greek Subtitles Available]

Produced by Mithridatis Mix: Michalis Papathanasiou, Mithridatis

Recording/ Mastering: Michalis Papathanasiou

Directed by Mithridatis

Post Production: The END

Special Thanks to Sherif Francis

Production Management: Amok Time Arts | In Light Studio ©2021 Amok Time Arts

https://www.instagram.com/mithridatis

https://www.facebook.com/mithrida

https://www.facebook.com/amoktimearts