H εξάπλωση του αφθώδους πυρετού στη Λέσβο εξελίσσεται ραγδαία, με τις αρμόδιες κτηνιατρικές υπηρεσίες να εκφράζουν έντονη ανησυχία για το μέλλον της κτηνοτροφίας στο νησί.

Αργά το βράδυ της προηγούμενης ημέρας, η Γενική Διεύθυνση Κτηνιατρικής του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων ανακοίνωσε την επιβεβαίωση οκτώ νέων κρουσμάτων στην περιοχή της Πελόπης, εντός της ζώνης προστασίας των τριών χιλιομέτρων από το πρώτο κρούσμα που εντοπίστηκε στις 16 Μαρτίου.

Μέχρι στιγμής έχουν επιβεβαιωθεί συνολικά 13 κρούσματα σε 140 μονάδες της ζώνης, με τα αποτελέσματα να έχουν ανακοινωθεί για 80 από αυτές, ενώ εκκρεμούν ακόμη για 60 μονάδες.

Η κατάσταση οδηγεί στη θανάτωση όλων των ζώων στις μολυσμένες εκτροφές, αριθμός που ξεπερνά τα 3.000 αιγοπρόβατα και βοοειδή. Τα ζώα θα θαφτούν υγειονομικά στις ίδιες τις μονάδες, οι οποίες στη συνέχεια θα απολυμανθούν.

Παράλληλα, ξεκινά εκτεταμένη δειγματοληψία σε εκατοντάδες κτηνοτροφικές μονάδες εντός της ζώνης επιτήρησης των 10 χιλιομέτρων από τα αρχικά κρούσματα, μια περιοχή που αποτελεί βασικό πυρήνα της κτηνοτροφικής δραστηριότητας στη Λέσβο.

Παρά την ομαλοποίηση στην παραγωγή γάλακτος, παραμένει σε ισχύ η απαγόρευση μεταφοράς και σφαγής προβάτων, με τα τοπικά σφαγεία να έχουν αναστείλει τη λειτουργία τους. Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί έντονη ανησυχία ενόψει Πάσχα, καθώς είχε προγραμματιστεί η σφαγή 70.000 αρνιών, τα περισσότερα εκ των οποίων προορίζονταν για εξαγωγή εκτός Λέσβου. Για πρώτη φορά καταγράφονται πωλήσεις αμνοεριφίων από άλλες περιοχές της χώρας προς το νησί.

Ο συνταξιούχος κτηνίατρος Γιάννης Τσακίρης, με εμπειρία δεκαετιών στη διαχείριση κτηνιατρικών κρίσεων στη Λέσβο, επισημαίνει ότι η χώρα έχει πλέον χάσει το καθεστώς «ελεύθερης αφθώδους».

Προτείνει την εξέταση του ενδεχομένου εμβολιασμού των ζώων, όπως εφαρμόζεται στην Κύπρο, τονίζοντας ότι η ανίχνευση αντισωμάτων στα δείγματα δημιουργεί ερωτήματα για τον χρόνο εμφάνισης και την έκταση της διασποράς της νόσου. Παράλληλα, σημειώνει ότι ο συγκεκριμένος ορότυπος φαίνεται να προκαλεί σχεδόν ασυμπτωματική νόσο στα πρόβατα.

Κλείνοντας, υπογραμμίζει χαρακτηριστικά: «Το προλαμβάνειν είναι καλύτερο του θεραπεύειν και στην περίπτωσή μας του ‘σφαγιάζειν’».